14a.1
μὴ … οἴεσθε … τοὺς ἠσεβηκότας (καθάπερ ἐν
14a.3
τραγῳδίαις) Ποινὰς ἐλαύνειν καὶ κολάζειν δᾳσὶν ἡμμέναις
14b
εἰ χρὴ τὰ λοιπὰ τῇ πόλει καλῶς ἔχειν
21a.2
Πελασ[γοὶ πρὸς] δέελον
34a
– νύκτωρ καὶ μεθʼ ἡμέραν –
37a
– τὸ χρυσόμαλλον Αἰήτου δέρος
37b
οἷον αὖ τὸ δεύτερον ἡμῖν ἔσεισεν
40a
οὐδὲ τῶν βοσκημάτων οὐδὲν διέφερον
59a
ὦ φίλτατʼ ἀνθρώπων ἐμοί
76a
ἄνθρωπον ὄντα δεῖ φρονεῖν ἀνθρώπινα
83a
ἄχορδον et ἄλυρον μέλος
88a.2
σοὶ πόλεος ἡγεμὼν ἀνήρ
97a.1
οὐχ ὁρᾷς ὑπερηφάνως μοι τὴν θυγατέρα
97a.2
χρωμένην; *** / πῶς … μέλλω
97a.3
φιλεῖν τὸν μηδὲν ὠφέλημα, τὸν ὑπὸ τὰς
97a.4
στέγας / τὸ κοῖλον Ἄργος δωρεὰν θέλοντʼ ἔχειν
103a.1
ἀρετὴ … παρεῖναι δοκεῖ τοῖς εὐποροῦσι κἂν ἀπῆ, τοῖς
103a.2
πενομένοις δὲ καὶ παροῦσα λανθάνει
109a.1
ἐμοὶ μὲν οὐδʼ ὁ πᾶς ἂν ἀρκέσαι
116,1
ἴτω τὸ δεινὸν … ὑπερφρονῶ,
123a
μὰ γῆν, μὰ κρήνας, μὰ ποταμούς, μὰ νάματα
126a.2
χαλεποὶ πατέρες (ἐφρούρησαν) χαλκέων
126a.3
περιβόλων … εἱρκταῖς
144a
πτερωτὸν οἶστρον ἄφετος ἐν μορφῇ βοός
145a
ἄραρε γὰρ 〈 〉 ὅρκος ἐκ θεῶν μέγας
146a.3
παιδός; εἰ γὰρ ὤφελεν
197a.1
ὀδύνη δʼ ἐν ἀνθρώποισιν ἐχθίστη πέλει αὕτη, φρονοῦντα
197a.2
πολλὰ μηδενὸς κρατεῖν
198a.1
ἄμφω μὲν ἤστην τὴν ὁδὸν
210a
–– οἳ δʼ ἀ〈μ〉φινίσονται Νέδαν ἐσκληκότα
279a.2
τοῖς ἱεροῖς καὶ παχυδένδροις ἄλσεσι
279d.1
βραχὺς ὁ βίος, μακρὸν δέ τὸν κατὰ γᾶς αἰῶνα
279d.2
τελε〈υ〉τῶμεν βροτοῖ. πᾶσι δὲ μοῖρα φέρεσθαι δαίμονος αἶσαν, ἅ τις ἂν τύχῃ
279e.1
[ ]πολεμικωτέρα θεός αυτη γ.λ..κωλυσι αυτη δείματα ἀλλʼ οὔτε μ[ε]ί[ζ]ω κόμπον ἐξοίσω λόγων / οὔτʼ ἐνδέοντα τῆς ἀληθείας ἐγώ ἐπεὶ γὰρ ἔξω α.λολους
279e.2
σκηνωμάτων / []υ. τὸν καθʼ αὑτὸν τύμβον .ς..υνει δόμος ?]ων ἀκοῶν ἀλλὰ τόδʼ εξω [συμ]φορὰ θεήλατον
279f
μάτην, Προμηθεῦ, [para]ἔνατον ἀπολέσας γένος
287a
γνώσῃ δὲ τέχνην τὴν ἐμὴν ἐτητύμως ἀψευδόμαντιν οὖσαν
290a
? ἔλιπον γᾶν, βαίνω δʼ ἐς Ὄλυμπον ––?
295a
γλυκὺς ὀδοὺς ὁ τοῦ πόθου
302a
θεῶν βοηθῶν καὶ τύχης δεῖται –
307a
….]μονον[…]ν[ …….]αρα[ ἄ]νθρωπον [ οὐκ ἔστιν οὐδ[ε / πα..νευ[ [ ] ………….ἀ]βλαβὴς πόνου ………] δʼ οὐ[κ] ἔστιν, οὐκ εὐβουλίαʼ.
307b.1
εἰ δʼ ἐπὶ τοῖς αὐτοῖς νόμοις ἐφʼ οἷσπερ ἡμεῖς ἔσπασας τὸν ἄερα τὸν κοινόν, ἵνα
307b.2
σοι καὶ τραγικώτερον λαλῶ
323a
ἴσασιν {γὰρ} Ἀργείων 〈〉 οἱ πεπλημένοι
323b
ὅστις νομίζει διὰ φρόνησιν εὐτυχεῖν μάταιός ἐστιν· πάντα γὰρ τὰ τοῦ βίου οὐ διὰ φρόνησιν, διὰ τύχην δὲ γίγνεται
323c
Ζεὺς γὰρ Ἡρακλέα καὶ Τάνταλον
323d.2
παῖς κατήντησ〈εν –〉
323e
[]σοι τάδε τἆρʼ ὧν ἱκέτιν αυ[ []ι γονάτων ἔπι κατασπο[ []δων
323f
ἦμος γὰρ Ἠὼς λευκόπωλον ἀντολήν ν]έαν ἔφα[ιν]εν, ἀστέρων με[ταλ]λαγήν ..]νημ[]ος
323g
ν….[ γ….[ σ[ ἵππουριν[ / κλειο[ ὅδʼ ἐγγε.[
323h
τρωθεὶς ἀκάνθῃ τρύγονος θαλασσίας
328b
[] ἀνασχετάς καὶ παρ[
348a.2
πολλάκις τῶν μυρίων τῶν μὴ φρονούντων εἷς
348b
εἱμαρμένην 〈γὰρ〉 οὐδʼ ἂν εἷς 〈ποτʼ〉 ἐκφύγοι
348c
οὔτʼ ἀκούομεν ἀκριβὲς οὐδὲν οὔθʼ ὁρῶμεν
369a.2
παιάν, 〈πῶς ἂν〉 ἰατρὸς μόλοις
374, 3 et 4
πλουτοποιὸν ἀδικίαν ** γόνιμον ἁπάσης ἡδονῆς ἀκολασίαν
384a
Ἀσκραίῳ Διί Λυδίων καρπῶν ἀπαρχάς
416a
φλοιὸς ἐβρώθη ξύλον *** / ἄγρωστον εὑρεῖν βλαστάνουσαν ἢ φλεώ
437a
οἷα 〈δὴ〉 κακά τὴν γῆν ἀναστρέφει
438a
κυρταύχενα (sc. δελφῖνες)
443a.1
πασῶν δʼ ἀρίστη γαῖα Μεσσήνη ῎λαχεν, εὔδενδρος, ὡς οὐδείς
445a.1
ἠδʼ ἄγκος ὑψίκρημνον ὄρεσι
456a.1
σπένδειν δὲ νέκταρ· τοῦ γὰρ ἔρχεται
456a.2
χρεών ** / ανδηραταρχευ
546a.1
τοῖς εὐπλοοῦσιν ἀντιπνεύσαςʼ ἡ τύχη ἅπαντα
546a.2
συγχεῖ, κᾆτα ναυαγεῖν
561b
νόσῳ βιασθεὶς ἢ φίλων ἀχηνίᾳ
562a
εὐφημία γὰρ εὐκολώτατος πόνων
564a
εὐεργετῆσαι γὰρ τὸ σῶμʼ οὐ βούλομαι
564b
ὦ πλεῖον ἵλως αἱμύλης ἀλώπεκος
564c
δεινὸν κακοῦ παρόντος ἀρρωδεῖν βροτόν
564d
τὸ μὲν μέλειν οὐκ ἦν, τὸ μεταμέλειν 〈δʼ〉 ἐνῆν
605
ἔ]ξω βέβηκε [κρατὸς] ὀφθαλμο[ῦ κύκλος]
ἕξιππα καὶ τέθριππα καὶ ξυνωρίδας
τροχοῦ περιστείχοντος ἄλλοθʼ ἡτέρα ἀψὶς ὕπερθε γίγνετʼ, ἄλλοθʼ ἡτέρα