1
Uidimus in nigris albo patiente lituris
Pyerio demulsa sinu modulamina nobis.
Forte recensentes pastas de more capellas
tunc ego sub quercu meus et Melibeus eramus.
5
Ille quidem, cupiebat enim consciscere cantum,
"Tityre, quid Mopsus? quid uult? edissere " dixit.
Ridebam, Mopse; magis et magis ille premebat.
Uictus amore sui, posito uix denique risu,
"Stulte, quid insanis?" inquam: "tua cura capelle
10
te potius poscunt, quamquam mala cenula turbet.
Pascua sunt ignota tibi que Menalus alto
uertice decliui celator solis inumbrat,
herbarum uarium florumque inpicta colore.
Circuit hec humilis et tectus fronde saligna
15
perpetuis undis a summo margine ripas
rorans alueolus, qui, quas mons desuper edit,
sponte uiam, qua mitis eat, se fecit aquarum.
Mopsus in his, dum lenta boues per gramina ludunt,
contemplare ouans hominum superumque labores:
20
inde per inflatos calamos interna recludit
gaudia sic ut dulce melos armenta sequantur,
placatique ruant campis de monte leones,
et refluant unde, frondes et Menala nutent".
"Tityre," tunc "si Mopsus" ait "decantat in herbis
25
ignotis, ignota tamens sua carmina possum,
te mostrante, meis uagulis prodiscere capris".
Hic ego quid pteram, cum sic instaret anhelus?
"Montibus Aoniis Mopsus, Melibee, quot annis,
dum satagunt alii causarum iura doceri,
30
se dedit et sacris nemoris perpalluit umbra.
Uatificis prolutus aquis, et lacte canoro
uiscera plena ferens et plenus ad usque palatum,
me uocat ad frondes uersa Peneyde cretas".
"Quid facies?" Melibeus ait: "tu tempora lauro
35
semper inornata per pascua pastor habebis?"
"O Melibee, decus uatum, quoque nomen in auras
fluxit, et insomnem uix Mopsum Musa peregit",
retuleram, cum sic dedit indignatio uocem:
"Quantos balatus colles et prata sonabunt,
40
si uiridante coma fidibus peana ciebo!
Sed timeam saltus et rura ignara deorum.
Nonne triumphales melius pexare capillos
pe patrio, redeam si quando, abscondere canos
fronde sub inserta solitum flauescere Sarno?"
45
Ille: "Quis hoc dubitet? propter quod respice tempus
Tityre, quam uelox; nam iam senuere capelle
quas concepturis dedimus nos matribus hircos".
Tunc ego: "Cum mundi circumflua corpora cantu
astricoleque meo, uelut infera regna, patebunt,
50
deuincire caput hedera lauroque iuuabit:
concedat Mopsus". "Mopsus" tunc ille "quid?" inquit.
"Comica nonne uides ipsum reprehendere uerba,
tum quia femineo resonant ut trita labello,
tum quia Castalias, pudet acceptare sorores?"
55
ipse ego respondi, uersus iterumque relegi,
Mopse, tuos. Tunc ille humeros contraxit et "Ergo
quid faciemus" ait "Mopsum reuocare uolentes?"
"Est mecum quam noscis ouis gratissima" dixi
"ubera uix que ferre potest, tam lactis abundans;
60
rupe sub ingenti carptas modo ruminat herbas;
nulli iuncta gregi nullis assuetaque caulis,
sponte uenire solet, numquam ui, poscere mulctram.
Hanc ego prestolor manibus mulgere paratis,
hac inplebo decem missurus uascula Mopso.
65
Tu tamen interdum capros meditere petulcos
et duris crustis discas infingere dentes".
Talias sub quercu Melibeus et ipse canebam
parua tabernacla nobis dum farra coquebant.