Ancient Library
The Greek and Latin classics — every word parsed, every form defined

Jacobus de Voragine: De Sancta Marina

Library › Latin: Myth, Hymn & Religion › De Sancta Marina

One of the shortest chapters of the Legenda Aurea, Jacobus de Voragine’s collection of saints’ lives of about 1260, tells the story of Marina, an only daughter whose father, on entering a monastery, dresses her as a boy and has her received among the monks as brother Marinus. Accused years later of fathering a child, she accepts the blame in silence, is expelled, raises the child at the monastery gate, and is discovered to be a woman only at her death.

Marina’s story belongs to a group of early Eastern legends of women who lived disguised as monks, preserved in the Vitae Patrum. Voragine tells it plainly as an example of patience under false accusation, and the tale’s reversal at the end gives it the shape of a short moral romance. Such stories were popular reading in the Middle Ages, and Marina’s legend circulated widely in Latin and vernacular versions, with a cult in both the Eastern and the Western churches.

About this edition. The Latin text comes from The Latin Library, which publishes public-domain texts. Every word has been analyzed with LatinCy, a neural language model for Latin — click or tap any word for its dictionary form, part of speech, and complete morphology, together with the full entry from Lewis & Short’s A Latin Dictionary.

Latin · Myth, Hymn & Religion
De Sancta Marina
Jacobus de Voragine · every word parsed
1
Marina uirgo unica erat patri suo. Cum autem pater quoddam monasterium intrasset, mutauit habitum filiae suae, ut non femina, sed masculus uideretur. Rogauitque abbatem et fratres, ut filium suum unicum reciperent. Quibus eius precibus annuentibus in monachum est receptus et frater Marinus ab omnibus appellatus. Coepit autem ualde religiose uiuere et ualde oboediens esse. Cum autem esset uiginti septem annorum et pater eius se mori appropinquare sentiret, filiam suam uocauit et ipsam in bono proposito confirmans praecepit, ne aliquando alicui reuelaret, quod mulier esset. Ibat igitur frequenter cum plaustro et bobus et ligna monasterio deferebat. Consueuerat autem hospitari in domo cuiusdam uiri, cuius filia, cum de quodam milite concepisset. Interrogata Marinum monachum se uiolasse asseruit. Interrogatus autem Marinus, cur tantum flagitium perpetrasset, se pecasse fatetur et ueniam precatur. Statim de monasterio eiectus ad ostium monasterii mansit et tribus annis ibidem permanens bucella panis sustentabatur.
Postmodum filius ablactatus abbati mittitur et Marino educandus traditur et cum eo ibidem per duos annos commoratur. Omnia autem cum maxima patientia recipiebat et in omnibus gratias Deo.referebat. Tandem eius humilitatis et patientiae fratres miserti eum in monasterium recipiunt et quaeque officia uiliora sibi iniungunt. Ipse autem omnia hilariter suscipiebat et cuncta patienter et deuote agebat. Tandem in bonis operibus uitam ducens migrauit ad Dominum.
Cum autem corpus eius lauarent, et in uili loco sepelire disponerent, respicientes mulierem ipsum esse uiderunt. Stupefacti sunt omnes et perterriti, se in Dei famulam plurimam deliquisse fatentur. Currunt omnes ad tam grande spectaculum et ueniam postulant ignorantiae et delicti. Corpus igitur eius in ecclesia honorifice posuerunt.
Illa autem, quae famulam Dei infamauerat, a daemone arripitur et scelus suum confitens et ad sepulcrum uirginis ueniens liberatur. Ad cuius tumulum populi undique confluunt et multa miracula ibi fiunt. Obiit autem XUI calendas Iulii.
Click or tap any word for its parse and dictionary entry.
Text: Perseus Digital Library, licensed CC BY-SA. Dictionary: Lewis & Short (Perseus, CC BY-SA). Morphology: LatinCy — machine parsing, corrected against the AGDT & PROIEL treebanks and Morpheus.
Scroll to Top