Library › Greek: Comedy › Misoumenos
The Misoumenos (The Man She Hated) is a comedy by Menander of Athens (c. 342–c. 290 BC), the leading poet of Greek New Comedy. Substantial parts survive on papyri, mainly from Oxyrhynchus. The soldier Thrasonides loves his captive Krateia, who shuns him; the play opens with his famous night monologue as he paces outside his own door. When her father Demeas arrives, the discovery of her brother's sword leads father and daughter to believe Thrasonides killed him, until the truth comes out.
The Misoumenos was one of Menander's most popular plays in antiquity, and its sympathetic soldier, tormented by love yet refusing to use force, overturns the stock figure of the braggart. The papyri, recovered and joined piece by piece over the past century, let readers follow a large part of the action and see how Menander builds suspense from misunderstanding.
About this edition. The Greek text comes from the Eulogikon open corpus of public-domain editions (standard reference: Sandbach/Arnott, Misoumenos A1–A15, 1–465). Every word has been analyzed with odyCy, a neural language model for Ancient Greek — click or tap any word for its dictionary form, part of speech, and complete morphology, together with the full entry from the Liddell–Scott–Jones Greek–English Lexicon (LSJ).
Ancient Greek · Comedy
Misoumenos
Menander · every word parsed
a1
(ΘΡΑΣΩΝΙΔΗΣ)
a1·2
ὦ Νύξ—σὺ γὰρ δὴ πλεῖστον Ἀφροδίτης μέρος
a2
μετέχεις θεῶν, ἐν σοί τε περὶ τούτων λό[γοι
a3
[ ]νται φροντίδες τʼ ἐρωτικαί—
a4
Ἄπολλον, ἀνθρώπων τινʼ ἀθλιώτερον
a5
ἑόρακας; ἆρʼ ἐρῶντα δυσποτμώτερον;
a6
πρὸς ταῖς ἐμαυτοῦ νῦν θύραις ἕστηκʼ ἐγώ,
a7
[ ]νω· περιπατῶ τʼ ἄνω κάτω
a8
[ ]εχω νῦν μεσούσης σου σχεδόν,
a9
ἐξὸν καθεύδειν τήν τʼ ἐρωμένην ἔχειν.
a10
παρʼ ἐμοὶ γάρ ἐστιν ἔνδον ἔξεστίν τε μοι
a11
καὶ βούλομαι τοῦθʼ ὡς ἂν ἐμμανέστατα
a12
ἐρῶν τις, οὐ ποιῶ δʼ· ὑπαιθρί[ωι] δέ μοι
a13
περίπατος οὗ]τός ἐστιν αἱρετώτερος
a14
[ ]μοντι καὶ λαλοῦντί σοι
a15
[ ]ενον· οὐκ ἀγν[οῶ] μὰ τοὺς θεούς
a16
[ ]νεστιν·. [
γ]εγενημένον
8.1
δέσποτα
8.2
]σιων, Γέτα
] ἀνεωγμένον
15.1
].ας εἰ δέ τις
15.2
]α..ηχέν γε μοι
15.3
ἐκεί]νης γράμματα
15.4
δε]ῦρʼ ἄγω
15.5
] τί βούλεται;
20.1
]νην τὴν θύραν
20.2
]ν οἰκίαν
20.3
].ος γὰρ ἂν κόψαντί σοι
20.4
]ηγʼ ἕστηκʼ ἐγώ
20.5
]’: ουτοσει ξένε
25.1
ἐκεί]νου γράμματα
25.2
]δο.τι…λαβε
25.3
]ρανω ξένε
25.4
[.]…η..ἡμέρας
25.5
]..αινον σ〈π〉άθας
30.1
[ ] οὐκ ἔχω λέγειν.
30.2
[ ]μεθα· ποδαπὸς εἶ, ξένε;
30.3
[ΔΗΜΕΑΣ]
ἐγώ; παρὰ [Κύπρου.
32.1
[Α] σώματ]ʼ οὖν λυτρούμενος
32.2
ἥκεις συ[ ;]
33.1
(Δη) μὰ τὸν Ἀ]πόλλω ʼγὼ μὲν οὔ,
33.2
ἀλλʼ ἕνεκα [ ].τος γενομένης
35
ζητοῦσι μ[]..νύεται. αὕτη δὲ π[]φήις;
36.1
(?Α) τοῦτό μοι
36.2
συμπρᾶξ[ον.]μαι τόδε, γέρον,
36.3
ἄλλοις πα[ἰ]χνεύων πάλιν
36.4
ἐὰν δʼ ἀμ[]νη
‵—′
40
σωτὴρ κ[
40.1
‵—′
40.2
τί τοὔνομ[
41.1
‵—′
41.2
Κράτειαν [
42.1
‵—′
42.2
ἐστιν π.[
43.1
‵—′
43.2
οὗτος γὰρ .[
‵—′
45.1
ὦ Ζεῦ τροπ[αῖε
45.2
ἀπροσδόκ[ητον
65
μὰ Δία τὰ του[
65.1
‵—′
65.2
τρο.[..] δύʼ ἑκατέρωθε[
66.1
‵—′
66.2
καὶ τοῦτο φοβερὸν ἐκπ[
67.1
‵—′
67.2
φέρʼ εἰς τὸ πρόσθε μοι γε.[
67.3
εἰς τὴν ὁδόν. γελοῖον ε[
70
εἴσω λαβόντα· τουτονὶ δ.[
70.1
‵—′
70.2
ἀλλʼ εὐθὺς αὐτῶι τὴν α.[
70.3
ὅπου ʼστι μηδὲ τόνδʼ ἐα[
70.4
πόει τὸ σαυτοῦ πρῶτον [
70.5
καλῶς· ἐγὼ δὲ συνβρα[
‵—′
75
πῶς οὖν; : [..]ωτατην [
75.1
‵—′
75.2
εὕροιμεν ἀναπαύσαντ[
75.3
ἀλλʼ εὖ παθὼν .. χάριν [
75.4
αὐτὴν γυναῖκα π[..]δρ[
(vv. 79—93 ualde laceri sunt. quot tum desint uersus ignotum)
78.1
[ΧΟΡΟΥ]
78.2
(vv. 101—31 ualde laceri sunt)
132.1
ἱκετηρίαν· τί λέγουςʼ; : ἐμοὶ μαχεῖ, τάλαν; : μὰ Δίʼ ἀλλʼ ἐκει[ν..], φ[..]ι, δεινὸν γὰρ βίον
132.2
ζῆι καὶ ταλαίπωρόν τινʼ: οὐ γάρ; : μακάριον
135.1
αὕτη [τί] καὶ ζηλωτὸν ὄνθ’—οὕτω [τ]ι[ς] ἦν—
135.2
[..]της; 〈:〉 ἄ[μει]νον οἶδε τά γʼ ἑαυτῆ[ς τιν]ος
135.3
τοῦτʼ ε[]τουτονί.
135.4
[] τὸ καθήμενον.
135.5
τί τοῦτο; τοῦτο τίς ποτʼ ἐστίν; : ἔστι γὰρ
140.1
παρά τινος οὗτος ὁ ψιθυρισμός, οἶδʼ ἐγώ.
140.2
ἀπαλλάγηθʼ· ἑν[
140.3
tum uersus xviii laceri inter quos haec uerba restant:
δακ]τύλιον.[
149.1
θαἰμάτ[ι]α[ ἔπειτα προσ[
149.2
τὴν γῆν κροτοῦσαν κα[ὶ
149.3
σπείσονθʼ … τρεπω[
149.4
ἔσ]τιν [το]ιαῦθʼ· [ἱκε]τηρίων [
155.1
ὃ] καὶ θεοὶ θέλ[οιεν.]. ΡΥ ἀπίω[μεν] θύρας
155.2
(?ΓΕΤΑΣ)
160.1
κατέλειπον. ἦιςʼ ἄνθρω[πος …..] παχ[ὺς
160.2
τὴν ὄψιν ὗς ἅνθρωπ[ος
160.3
τὰ γύναιʼ ἵνʼ ἔξωθεν θεωρε[ῖν
160.4
ἆρʼ οὗτός ἐστι δοῦλος καὶ λυω[
160.5
ἦισέν ποτʼ αὐτῶν θάτερος σα[….]ε[
165.1
τὸν ἄνδρα …. γάρ. ὦ πολυτίμητοι θεοί,
165.2
ἐπὶ πᾶσιν [ὄν]τως, τοῦτο δὴ τὸ τοῦ λόγου,
165.3
πίνων δικαίοις ἦισεν ἀνθρώπων [
165.4
ἀγαθὸν ἄκουσμʼ ἥκεις πρὸς ἡμᾶς· ἀλλὰ τί [ ]κάμπτεις καὶ πάλιν στέλλει διδοὺς
170.1
τὰς συμβολὰς εἰ μή τι κακὸν ἡμᾶς ποεῖς;
170.2
λῆρος. κελεύσω τοῦτον ἐπὶ δεῖπνον πάλιν
170.3
τὸν δεσπότην καλέσαντα; φανερῶς ἐστι γὰρ
170.4
[ β]αδιοῦμʼ εἴσω δὲ καὶ πειράσομαι
170.5
[ ]ν ἐμαυτὸν ἐπιθεωρῆσαί τι τῶν
175.1
ποιουμέ]νων ἔνδον λαλουμένων θʼ ἅμα.
175.2
(ΓΡΑΥΣ)
176.1
ἀτοπώ]τερον τούτου, μὰ τὼ θεώ, ξένον
176.2
οὐπώπο]τʼ εἶδον. αἲ τάλας, τί βούλεται;
176.3
ἐν τῶι γὰ]ρ οἴκωι τὰς σπάθας τῶν γειτόνων
176.4
[ α]ὐτὰς εἰς μέσον
180.1
[ πο]λὺν χρόνον
180.2
[ ]εν ταύτ[ας φρ]άσαι
180.3
[ ]ων εἰ βούλεται
180.4
[ ]αλλα[
[Δη] δεῖξο[ν].
183·2
Γρ αυτ.σθησ[
185
[ ].μι..ις.
185.1
Δη καλῶς
185.2
[] ἐγώ
185.3
[Γρ] []ειδον.
187.1
Δη ἀν[..]ρ[.]υ
187.2
[ ] τὴν θύραν κόψασά μοι.
187.3
(Γρ) αὐτὸς μὲν οὖν σὺ] κόπτε· τί μʼ ἐνοχλεῖς, τάλαν;
190.1
[ λά]βʼ· ἀποτρέχω. δέδειχά σοι
190.2
[ ἐ]κκάλει καὶ διαλέγου
190.3
[?Δη] [ ]: ὢν τυγχάνω
190.4
[ ] τὴν ἐμὴν ταύτην ὁρῶ:
190.5
(?Γρ) [ κ]όψει τὴν θύραν· κόψας δʼ ἔτι
194b
[ ]σα.ην ἔγωγέ φη[μι….]θʼ. ως
195
(uersus x male laceri)
ἐνθύμιόν μοι τοῦτο γέγονεν ἀρτίως
205.1
(uersus lacer)
205.2
π]ρὸς [….]τω· παῖ, παῖδες. ἐπανάξω· ψοφεῖ
205.3
αὐτῶν προιών τις εἰς τὸ πρ[όσθεν τὴν θύραν.
205.4
ΓΥΝΗ ΚΡΑΤΕΙΑ
208.1
οὐκ ἂν δυναίμην καρτερεῖν [
208.2
τ[ό]τʼ ἐ[…]νον. τί ταῦτ[
210.1
Δη ὦ Ζεῦ, τίνʼ ὄψιν οὐδὲ προσδοκωμένην
210.2
ὁρῶ;
211.1
(Κρ) τί βούλει, τηθία; τί μοι λαλεῖς;
211.2
πατὴρ ἐμός; ποῦ;
(Δη) παιδίον Κράτεια.
212.1
(Κρ) τίς
212.2
καλεῖ με; πάππα· χαῖρε πολλά, φίλτατε.
212.3
(Δη) ἔχω σε, τέκνον.
(Κρ) ὢ ποθούμενος φανείς,
215.1
ὁρῶ ςʼ ὃν οὐκ ἂν ὠιόμην ἰδεῖν ἔτι.
215.2
Γε ἐξῆλθεν ἔξω. παῖ, τί τοῦθʼ; αὕτη τί σοι,
215.3
ἄνθρωπε; τί ποεῖς οὗτος; οὐκ ἐγὼ ʼλεγον;
215.4
ἐπʼ αὐτοφώρωι τόνδε τὸν ζητούμενον
215.5
ἔχω. γέρων οὗτός γε πολιὸς φαίνεται,
220.1
ἐτῶν τις ἑξήκονθʼ, ὅμως δὲ κλαύσεται.
220.2
τίνα περιβάλλειν καὶ φιλεῖν οὗτος [δοκεῖς;
220.3
Κρ οὑμὸς πατήρ, Γέτα, π[
220.4
[Γε] οὕτω γελοῖος· οὐ[
220.5
τίς εἶ; πόθεν θʼ[
225.1
Δη αὐτὸς πορε[υθεὶς
225.2
ταύτης.
226.1
(Γε) ἀληθῶς.[
226.2
ὅδʼ ἐστιν ὁ γέρων;
227.1
(?) λαμ[
227.2
[Γε] τί τοῦτο; καὶ σύ, γράιδιο[ν,
227.3
καλεῖς. πόθεν, βέλτιστε, [
230
οἴκοθεν;
230·2
Δη ἐβουλόμην ἄν.
230.1
Γε ἀλλ[ὰ τ]υγχάνεις
230.2
ἀπόδημος ὢν ἐκεῖθεν;
231.1
Δη ἐκ Κύπρου παρὼν
231.2
ἐνταῦθα πρῶτον τῶν ἐμῶν ταύτην ὁρῶ.
231.3
καὶ δῆλον ὡς ἔσπαρκε τῶν οἴκοι τινὰς
231.4
ὁ κοινὸς ἐχθρὸς πόλεμος ἄλλον ἀλλαχῆ.
235.1
Γε ἔχει γὰρ οὕτως· αἰχμάλωτος γενομένη
235.2
αὕτη πρὸς ἡμᾶς ἦλθε τοῦτον τὸν τρόπον.
235.3
δραμὼν δέ σοι τὸ δεσπότην ἤδη καλῶ.
235.4
[ ] Δη οὕτω πόει.
235.5
(uersus vi male laceri)
245.1
[ ]ημεν: οτετηλ[
245.2
εἰ] δʼ οὐκ[έτʼ ἐ]στι τίς λέγει σοι τὸν λόγον;
245.3
[Δη] [ ] ἀπόλωλα.
247.1
(Κρ) οἴμοι τάλαινα τῆς ἐμῆς
247.2
ἐγὼ τύχης· ὡς οἰκτρά, πάππα φίλτατε,
247.3
πεπόνθαμεν. τέθνηκε.
249.1
Δη ὑφʼ οὗ γʼ ἥκιστʼ ἐχρῆν. [Κρ] οἶσθας σὺ τοῦτον; [Δη] οἶδα· καὶ συν.[ [?Κρ] ἁλοῦςʼ ἅμιλλα [τʼ] οὖσα τοῦ [
249.2
[Δη] διὰ τί, Κράτεια, φ[.]ρ[
249.3
[?Κρ] ὁ τοῦτο πράξας ἑ[
249.4
(Κρ) ἀλλά, πάτερ, ε[ ]α
255.1
ἅπαντʼ ἀ[…..]υκ[
255.2
βουλευτέον νῦν ἐστιν· ἀλληκα[.]εδ[
255.3
ἔ]ζην· ..πρέπει μετ[
255.4
[?Δη] ὢ τοῦ παραδόξου καὶ ταλαιπώρου [βίου.
255.5
ΘΡΑΣΩΝΙΔΗΣ
πατὴρ Κρατείας, φήις, ἐλήλυθʼ [
260.1
νῦν ἢ μακάριον ἢ τρισαθλιώτατον
260.2
δείξεις με τῶν ζώντων ἁπάντων γεγονότα.
260.3
εἰ μὴ γὰρ οὗτος δοκιμάσει με, κυρίως
260.4
δώσει τε ταύτην, οἴχεται Θρασωνίδης·
260.5
ὃ μὴ γένοιτʼ. ἀλλʼ εἰσίωμεν· οὐκέτι
265.1
τὸ τοιοῦτον εἰκάζειν γάρ, εἰδέναι δὲ δεῖ
265.2
ἡμᾶς. ὀκνηρῶς καὶ τρέμων εἰσέρχομαι.
265.3
μαντεύεθʼ ἡ ψυχή τι μου, Γέτα, κακόν.
265.4
δέδοικα. βέλτιον δʼ ἁπαξάπ[αντα τ]ῆς
265.5
οἰήσεως πως. ταῦτα θαυμάσαιμι δʼ ἄν.
270
ΚΛΕΙΝΙΑΣ
270.1
ξένος ἐστὶν εἷς, μάγειρε, κἀγὼ καὶ τρίτη
270.2
ἐμή τις, εἴπερ νὴ Δίʼ εἰσελήλυθεν.
270.3
ἀγωνιῶ γὰρ καὐτός. εἰ δὲ μή, μόνος
270.4
ὁ ξένος· ἐγὼ γὰρ περιδραμοῦμαι τὴν πόλιν
270.5
ζητῶν ἐκείνην πᾶσαν. ἀλλὰ πάραγε [σὺ
275
καὶ τοῦ ταχέως, μάγειρε, φρόντισον πάνυ.
275.1
ΧΟΡΟΥ
275.2
Κλ τί φήις; ἐπιγνοὺς τὴν σπάθην τὴν κειμένην
275.3
ἔνδον παρʼ ἡμῖν ὤιχεθʼ ὡς τοὺς γείτονας
275.4
τούτων ἀκούσας οὖσαν αὐτήν; πηνίκα
275.5
ἔθεντο δʼ οὗτοι δεῦρο ταύτην ἢ τίνος
280.1
ἕνεκα πρὸς ἡμᾶς, γραῦ; [……]ων[
280.2
μόνης τι λήψεων [
280.3
εὔδηλος εἶ. ψοφεῖν [δὲ προ]ϊὼν φαίνεται
280.4
αὐτῶν τις, ὥστε πάντʼ ἀκούσομαι σαφῶς.
280.5
Γε ὦ Ζεῦ πολυτίμητʼ, ὠμότητος ἐκτόπου
285.1
ἀμφοῖν ἀπανθρώπου τε, νὴ τὸν Ἥλιον.
285.2
(Κλ) ξένος τις εἰσελήλυθʼ ἀρτίως, Γέτα,
285.3
ἐνθάδε πρὸς ὑμᾶς;
287.1
Γε Ἡράκλεις, αὐθαδίας
287.2
[ ἀν]θρώπου λαβεῖν
287.3
γυναικ[
Κλ του]τὶ λάβω;
290
(Γε) φ[
290.1
Κλ Δημέας
290.2
[
291.1
Γε ]ος οὐδὲ γρῦ
291.2
[ ]σα· καὶ γάρ, Δημέα,
291.3
[ ]αὐτὸς, [ὡς] ὁρᾶις, ἐγώ,
291.4
σὺ δʼ εἶ πατ]ὴρ 〈καὶ〉 κύριος.” ταυτὶ λέγει
295.1
[ ]α κλάων, ἀντιβολῶν. ὄνος λύρας.
295.2
(Κλ) συμπεριπατήσω καὐτὸς ὡς ἐμοὶ δοκῶ.
295.3
Γε ἓν τοῦτο δʼ εἴρει· “τὴν ἐμαυτοῦ ςʼ ἀξιῶ
295.4
ἥκων ἀπολυτροῦν ὢν πατήρ.” “ἐγὼ δέ γε αἰτῶ γυναῖκα ςʼ ἐντετυχηκώς, Δημέα”. Κλ ἔνδον μέν ἐσθʼ ἅνθρωπος εἰσεληλυθώς·
295.5
τοὔνομα λέγει γὰρ οὑτοσὶ τὸν Δημέαν.
295.6
(Γε) ὦ Ἡράκλεις· ἀνθρωπίνως ἂν οὐ λάβοι
295.7
τὸ συμβεβηκός; ὗς ὄρει, τὸ τοῦ λόγου.
295.8
ἀλλʼ οὐχὶ τοῦτο δεινόν, ἀλλʼ αὕτη πάλιν
305.1
ἀ[φορ]ᾶι λέγοντος “ἀντιβολῶ, Κράτεια, σέ,
305.2
μή μʼ ἐγκαταλίπηις· παρθένον ςʼ εἴληφʼ ἐγώ,
305.3
ἀνὴρ ἐκλήθην πρῶτος, ἠγάπησά σε,
305.4
ἀγαπῶ, φιλῶ, Κράτεια φιλτάτη· τί σοι
305.5
λυπηρόν ἐστι τῶν παρʼ ἐμοί; τεθνηκότα
310.1
πεύσει μʼ ἐάν μʼ ἐγκαταλίπηις.” οὐδʼ ἀπόκρισις.
310.2
(Κλ) τί ποτʼ ἐστὶ τὸ κακόν;
311.1
Γε βάρβαρος, λέαινά τις
311.2
αν[
312.1
Κλ οὐ]χ ὁρᾶις με, κακόδαιμον, πάλαι;
312.2
ἀπροσδόκητον.
313.1
(Γε) οὐχ ὑγιαίνει παντελῶς.
313.2
ἐγὼ μὲν [αὐτήν], μὰ τὸν Ἀπόλλω τουτονί,
315.1
οὐκ ἂν ἀπέλυςʼ. Ἑλληνικὸν καὶ πανταχ[οῦ
315.2
γινόμενον ἴσμεν. ἀλλʼ ἐλεεῖν ὀρθῶς ἔχει
315.3
τὸν ἀντελεοῦνθʼ. ὅταν δὲ μηδʼ ὑμεῖς ἐμέ,
315.4
οὐδὲ λόγον ὑμῶν οὐδʼ ἐπιστροφὴν ἔχω.
315.5
οὐ[κ ἔστι] σοι; τί δʼ; οὐθὲν ἄτοπον, ὡς ἐγὼ
320.1
δο.. βοήσεται δὲ καὶ βουλεύσεται
320.2
κ[τ]ανεῖν ἑαυτὸν στάς· βλέπει δὲ πῦρ ἅμα
320.3
ου…..κει.αι δράττεταί 〈τε〉 τῶν τριχῶν. Κλ ἄνθρωπε, κατακόψεις με.
323.1
Γε χαῖρε, Κλεινία.
323.2
π[όθεν πάρ]εσθʼ;
Κλ οὑμός τι θορυβεῖν φαίνεται
325
[ ἐ]λθών [ ] ὁ ξένος
325.1
(uersus laceri xxxiv)
325.2
[ΘΡΑΣΩΝΙΔΗΣ]
360.1
ἔστω στ[έγ]ειν με καὶ λί[θο]ν ψυχὴν φ[έρειν
360.2
ποιεῖν τʼ ἄδηλον τοῖς συνοῦσι τὴν νόσον
361.1
τίνα
361.2
τρόπον [..]θε.[..τ]οῦτο καὶ [….] φέρω;
361.3
ἀπαμφιεῖ γὰρ τὸ κατάπλαστον τοῦτό μου
361.4
καὶ λανθάνειν βουλόμενον ἡ μέθη ποτέ.
365
(uersus laceri xxiv)
388.1
τί φήις; πέπονθας ἀγάθʼ; ὑπὲρ ταύτης λαλεῖς;
388.2
[.].ε….ἐμοὶ ταυ[……..].υτον μοι λέγε.
390.1
εἰ] δʼ ἦν ἀτύχημα, τοῦτʼ ἐλε[ ] ψέγω
390.2
οὐκοῦν ἔνεστι [
390.3
ταύτην ἀπολαβεῖν [ πολλ]αχοῦ
390.4
οὕτως ἔχει· πρόσθεν γε [
390.5
τὸ ζῆν ἀφήσεις; ἀλλʼ ἐρ[
395.1
οἴκτωι τὸ μισοῦν ὡς σεαυτὸ[ν
395.2
καὶ τίς ὁ βίος σοι; ποῦ τότʼ η[
395.3
ἐπίσημον, εἴ τι [
395.4
πλεονεξία τοῦτʼ ἐ[
395.5
ἴσως ἰταμὸς εἶ· τότε λογισμ[όν εὔψυχος α[..]ρως ζῆς [
395.6
ὄνειδος αὕτη τοῦτο [
395.7
ἀθάνατον εὖ παθοῦσα [
395.8
τὸν τἀγάθʼ αὐτῆι δόντα· πῶς [οὖ]ν ἐ[σ]τί μοι [
(quot desint uersus ignoratur)
403·2
ΧΟΡΟΥ
418.1
οὐκέτι [
418.2
Θρασω[νιδ
420.1
τιτανα[
420.2
καλῶς [
420.3
οὐ παιδ[
420.4
ζηλοτυπ[ο
420.5
ἃ νῦν λε[γ
425.1
εἰς τοὖρ[γον
425.2
διακοσι[
425.3
νὴ Δία, τ[
425.4
ἀναγε[
425.5
Γε ἀπὸ τῆς θύρας, ἄνθρ[ωπε
[?Θρα] [
430.1
φαίνει γὰρ ἀγαθὸν ν[
430.2
(Γε) διδόασί σοι γυναῖκα ..[
430.3
προσευξάμην [
430.4
οὕτως ἀγαθὸν γέ[νοιτο
430.5
(Θρα) οὐκ ἐξαπατᾶις δὲ [
435
πῶς εἶπεν;
435.1
(Γε) Ἡρ[άκλεις
435.2
(Θρα) τὰ ῥήματʼ αὐτά μοι [
435.3
λέγων τάχα τρέχει [
435.4
(Γε) ἔλεγεν “θυγάτριον [
435.5
“ναί”, φησι, “πάππα, βούλ[ομαι
440.1
ἤκουςʼ· ἃ δʼ ἤκουσα .ε[
440.2
ἔκπλεα γελῶσά γʼ ηπ[
440.3
(Θρα) ἀγαθὰ λέγεις.
442.1
(Γε) εφ.δ…[ τὴν θύραν
442.2
ψοφεῖ τις αὐτῶν.
443.1
Δη πρ[
443.2
[Θρα] καλῶς ποῶν.
(Δη) παίδ[ων ἐπʼ ἀρότωι γνησίων
445.1
δίδωμι τὴν ἐμὴν θυγ[ατέρα
445.2
καὶ δύο τάλαντα προῖκα [
445.3
[Θρα]
447.1
μόνον ἀπόδος..δ[
447.2
πάντας γὰρ ἀντ[
447.3
ἀπὸ ταὐτομάτου [ δεῖπνον ξένια κ[
447.4
ἀλλʼ εἰσί[ωμεν
447.5
(uersus laceri vi)
458.1
εἶ[ἑ]ν, μετέμελʼ αὐτ[
458.2
παιδάριον, ἅψας δᾶι[δα
460.1
στεφάνους τʼ ἔ[χ]οντε[ς
460.2
καὶ μηδέπω δεῖπν[
460.3
προσμείνατʼ ἐπ.[
460.4
ὑμᾶς [……….]· μ[
460.5
ἄνδρες πρεπόντως πά[ντες ἐπικροτήσατε·
465
ἡ δʼ εὐπάτειρα φιλόγελώς τε παρθένος Νίκη μεθʼ ἡμῶν εὐμενὴς ἕποιτʼ ἀεί.
Click or tap any word for its parse and dictionary entry.
Text: Perseus Digital Library, licensed CC BY-SA. Dictionary: Liddell, Scott & Jones (Perseus, CC BY-SA). Morphology: odyCy — machine parsing, corrected against the AGDT & PROIEL treebanks and Morpheus.