1
Gratias agimus Deo Patri et Filio et Spiritui sancto. presbyteris et diaconibus et omni clero, Patricius, Auxilius et Isserninus episcopi, salutem.
Satius nobis negligentes praemonere (quam) cuipare quae facta sunt, Salomone dicente: Melius est arguere quam irasci . Exempla definitionis nostrae inferius conscripta sunt, et sic inchoant.
I
Si quis in quaestionem captiuis quaesierit in plebe, suo iure, sine permissione, meruit excommunicari.
II
Lectores denique cognoscant unusquisque ecclesiam in qua psallat.
III
Clericus uagus non sit in plebe.
IV
Si quis permissionem acceperit, et collectum sit pretium, non plus exigat quam quod necessitas poscit.
V
Si quid supra manserit, ponat super altare pontificis, ut detur alii indigenti.
VI
Quicunque clericus ab ostiario usque ad sacerdotem sine tunica uisus fuerit, aut turpitudinem uentris et nuditatem non tegat; et si non more Romano capilli eius tonsi sint, et uxor eius si non uelato capite ambulauerit, pariter a laicis contemnentur, et ab Ecclesia separentur.
VII
Quicunque clericus iussus negligentiae causa ad collectas mane uel uespere non occurrerit, alienus habeatur, nisi forte iugo seruitutis sit detentus.
VIII
Clericus si pro gentili homine fideiiussor fuerit in quacunque quantitate, et si contigerit (quod mirum non potest) per astutiam aliquam, gentilis ille clerico fallat rebus suis; clericus ille soluat debitum: nam si armis compugnauerit cum illo, merito extra Ecclesiam computetur.
IX
Monachus et uirgo, unus ab hinc, et alia ab aliunde, in uno hospitio non commaneant, nec in uno curru a uilla in uillam discurrant, nec assidue inuicem confabulationem exerceant.
X
Si inceptum boni operis ostenderit in psallendo, et comam habeat, ab Ecclesia excludendus, nisi statui priori se restituerit.
XI
Quicunque clericus ab aliquo excommunicatus fuerit et alius eum susceperit, ambo coaequali poenitentia utantur.
XII
Quicunque Christianus excommunicatus fuerit, nec eius eleemosyna recipiatur.
XIII
Eleemosynam a gentibus offerendam in ecclesiam recipi non licet.
XIV
Christianus qui occiderit, aut fornicationem fecerit, aut more gentilium ad aruspicem meauerit; per singula crimina annum poenitentiae agat: impleto, cum testibus ueniat anno poenitentiae, et postea resoluetur a sacerdote.
XV
Et qui furtum fecerit, dimidium poeniteat, uiginti diebus cum pane; et si fieri potest, rapta repraesentet: sic in Ecclesiam renuetur.
XVI
Christianus qui crediderit esse Lamiam in speculo, quae interpretatur Striga, anathematizandus, quicunque super animam, famam istam imposuerit; nec ante in Ecclesiam recipiendus quam ut idem criminis quod fecit, sua iterum uoce reuocet: et sic poenitentiam cum omni diligentia agat.
XVII
Uirgo quae uouerit Deo permanet casta, et postea nupserit carnalem sponsum, excommunionis sit donec conuertatur. Si conuersa fuerit, et dimiserit adulterium, poenitentiam agat, et postea non in una domo nec in una uilla habitent.
XVIII
Si quis excommunionis fuerit, nec nocte pascharum in ecclesiam (non) introeat, donec poenitentiam recipiat.
XIX
Mulier Christiana quae acceperit uirum honestis nuptiis, et postmodum discesserit a primo, et iunxerit se adulterio, quae haec fecit, excommunionis sit.
XX
Christianus qui fraudat debitum cuiuslibet ritu gentilium, excommunionis sit donec soluat debitum.
XXI
Christianus cui dereliquerit aliquis, et prouocat eum in ductum et non in ecclesiam, ut ibi examinetur causa, qui sic fecerit alienus sit.
XXII
Si quis tradiderit filiam suam uiro honestis nuptiis, et amauerit alium et consentit filiae suae, et acceperit dotem, ambo ab Ecclesia excludantur.
XXIII
Si quis presbyterorum ecclesiam aedificauerit, non offerat antequam adducat suum pontificem, ut eam consecret, quia sic decet.
XXIV
Si quis aduena ingressus fuerit plebem, non ante baptizet neque offerat, nec consecret, nec ecclesiam aedificet, nec permissionem accipiat ab episcopo; nam qui a gentibus sperat permissionem, alienus sit.
XXV
Si quae a religiosis hominibus donata fuerint, diebus illis quibus pontifex in singulis habitauerit ecclesiis, pontificialia dona, sicut mos antiquus, ordinare, ad episcopum pertinebunt, siue ad usum necessarium, siue egentibus distribuendum, prout ipse episcopus moderabit.
XXVI
Si quis uero clericus contrauenerit, et dona inuadere fuerit deprehensus, ut turpis lucri cupidus ab Ecclesia sequestretur.
XXVII
Clericus episcopi in plebe quislibet nouus ingressor, baptizare et offerre illum non licet, nec aliquid agere: qui si sic non faciat, excommunionis sit.
XXVIII
Si quis clericorum excommunionis fuerit solus, non in eadem domo cum aliis orationem faciat; nec offerre nec conseruare licet, donec se faciat emendatum; qui si sic non fecerit, dupliciter uindicetur.
XXIX
Si quis fratrum accipere gratiam Dei uoluerit, non ante baptizetur quam quadragesimum agat.
XXX
Episcopus quislibet qui de sua in alteram progreditur parochiam, nec ordinare praesumat, nisi permissionem acceperit ab eo qui in suo principatu est; die dominica offerat tantum susceptione, et obsequi hic contentus sit.
XXXI
Si quis conduxerit e duobus clericis quos discordare conuenit per discordiam aliquam, prolatum uni e duobus hostem ad interficiendum homicidam congruum est nominari; qui clericus ab omnibus rectis habetur alienus.
XXXII
Si quis clericorum uoluerit iuuare captiuo, cum suo pretio illi subueniat: nam si per furtum illum inuiolauerit, blasphemantur multi clerici per unum latronem; qui sic fecerit, excommunionis sit.
XXXIII
Clericus qui de Britannis ad nos uenit sine epistola, etsi habitet in plebe, non licitum ministrare.
XXXIV
Diaconus nobiscum similiter, qui inconsulto suo abbate, sine litteris in aliam parochiam assentiat, nec cibum ministrare decet: et a suo presbytero quem contempsit, per poenitentiam uindicetur: et monachus inconsulto abbate uagulus debet uindicari.
XXXIV·2
Finiunt synodi instituta.