Ancient Library
The Greek and Latin classics — every word parsed, every form defined

Various authors: Acta Conventus Confluentiae

Library › Latin: Law › Acta Conventus Confluentiae

This short text records the synod held at Koblenz (Confluentia) in 922 at the command of two kings, Charles (the Simple) of the West Franks and Henry (I) of the East Franks. It names the eight bishops who attended, among them Hermann of Cologne and Heriger of Mainz, together with abbots and other clergy. The canons summarised here forbid marriage within the fifth degree of kinship, forbid anyone to receive his own son or daughter from the font or to marry a goddaughter or co-godmother, require monks to obey their bishops, declare that whoever sells a Christian incurs the guilt of homicide, and deal with tithes owed from property given to churches.

The council is a small but telling witness to church life in the early tenth century, when the Carolingian line in the west and the new Saxon king in the east still acted together on matters of church discipline. Its concerns, incest, spiritual kinship through baptism, monastic obedience and the sale of Christians, were long-standing ones in Frankish canon law. The list of bishops gives a useful snapshot of the Rhineland and Saxon episcopate at that date, and the text shows how such synods summarised their decisions in brief rulings.

About this edition. The Latin text comes from Corpus Corporum, the Latin text repository of the University of Zurich (edition: Jacques-Paul Migne, Patrologia Latina, vol. 138, Parisiis 1853), reused with attribution for non-commercial purposes (CC BY-NC-SA). Every word has been analyzed with LatinCy, a neural language model for Latin — click or tap any word for its dictionary form, part of speech, and complete morphology, together with the full entry from Lewis & Short’s A Latin Dictionary.

Latin · Law
Acta Conventus Confluentiae
Various authors · every word parsed
1
Anno Dominicae incarnationis 922 apud Confluentiam iussu uenerabilium principum, Karoli uidelicet et Henrici regum reuerentissimorum, congregati sunt episcopi numero 8, Herimannus Agrippinae archiepiscopus, Herigerus Mogontiae archiepiscopus, Thiado Wirciburgensis episcopus, Liutharius Mimidanensis episcopus, Dodo Osnebruggensis episcopus, Richgauwo Wormaciensis episcopus, Rihwinus Strazburgensis episcopus, Unwano Paderbrunnensis episcopus, cum abbatibus aliisque sacri ordinis uiris quam plurimis.
1·2
Qui, ipso cooperante et sententias eorum confirmante domino Christo, in synodali residentes conuentu, multa utilia ac sanctae Dei Ecclesiae profutura saluberrimo tractantes consilio, inter caetera quae statuerunt, hoc maxime necessarium et instanti pro dolor! tempore per abusionem frequentissimum, cognationis incestum summa cautela uitandum firmauerunt; hoc est, ne ullus christianus infra quintam generationem nuptias copulare praesumat.
Item placuit, ut sicut praecedentium sententiis patrum firmatur, nullus proprium filium uel filiam a fonte baptismatis suscipiat, nec filiolam nec commatrem ducat uxorem, nec illam cuius filium aut filiam ad confirmationem duxerit. Ubi autem factum fuerit, separentur.
De eo, ut non plures ad suscipiendum de baptismo infantem accedant, quam unus siue uir siue mulier. In confirmationibus quoque id ipsum fiat.
Si mulier uiuente legitimo uiro ab altero fortassis contra fas adulterata fuerit, non liceat illi adultero, fortassis si legitimus uita decesserit, illam quam prius stuprauit moecham legitimo sociare coniugio, sed si hoc fecerint, separati paenitentiae subiaceant.
5
Ut aecclesiasticarum rerum iudicia ad solos pertineant episcopos.
Hoc quoque statutum est, quatinus aecclesiae quorumcunque monachorum in singulis parroechiis sitae, episcoporum ut decet diuinitus subdantur regimini, eisque debita obsequia in exercendis aecclesiasticae curae negotiis sollicite exhibeant. Ipsi procul dubio monachi episcopis suis in omnibus obediant.
Item interrogatum est, quid de eo faciendum sit, qui christianum hominem uendiderit. Responsumque est ab omnibus, homicidii reatum ipsum hominem sibi contrahere.
Si quis uero laicus uel clericus seu utriusque sexus persona proprietatis suae loca uel res alicubi donare delegauerit, decimationum prouentum priori aecclesiae legitime assignatum, inde abstrahere nullam habeat potestatem. Quod si facere temptauerit, talis traditio irrita prorsus ducatur, et ipse ad emendationem ecclesiastica coerceatur censura.
Perlatum est quoque ad eandem sacram synodum, quosdam seculares inracionabiliter aliquibus presbiteris suas aecclesias commendasse et pro libitu suo cum uoluerint auferre. Quo circa unanimiter firmari conuenit, ut nullus presbyter deinceps aliquam suscipiat aecclesiam, nisi in praesentia episcopi uel eius uicariorum, nec habeat quilibet laicus ullam potestatem eam auferendi sine iudicio episcopi aut eius archipresbiterorum. Si enim isdem presbyter ratione iustitiae peruentus fuerit, quod eam minus prouide in aecclesiasticis procuraret officiis, auferatur ab eo. Sin autem, indemnis laboris sui utatur commodo. Cum uero defunctus fuerit, nullum dominium in substantiae illius possessionibus sibi ecclesiae dominus uindicet, sed duae partes in elemosinam pro ipsius largiantur anima, tertia autem pars aecclesiae cui seruiuit profutura relinquatur. Si quis praeter haec fecerit, aecclesiasticis correptionibus subiaceat.
10
Hoc quoque statutum est, ut nullus presbyterorum missarum sollemnia celebrare praesumat, nisi duobus praesentibus sibique respondentibus ipse tertius habeatur; quia cum pluraliter ab eo dicitur: Dominus uobiscum, et illud in secretis: Orate pro me, aptissime conuenit, ut et pluraliter ipsius respondeatur salutationi.
Click or tap any word for its parse and dictionary entry.
Text: Perseus Digital Library, licensed CC BY-SA. Dictionary: Lewis & Short (Perseus, CC BY-SA). Morphology: LatinCy — machine parsing, corrected against the AGDT & PROIEL treebanks and Morpheus.
Scroll to Top