Ancient Library
The Greek and Latin classics — every word parsed, every form defined

Aimoin of Fleury: Vita Sancti Abbonis

Library › Latin: Biography › Vita Sancti Abbonis

The Vita Sancti Abbonis is the life and martyrdom of Abbo, abbot of Fleury, written by his disciple Aimoin. It is introduced by a letter to Hervé, treasurer of the church of Saint-Martin at Tours, who had been brought up at Fleury and remembered Abbo’s teaching, followed by a preface and the life itself. Aimoin recounts Abbo’s education, his learning, his rule of the abbey, and his defence of monastic rights, and he includes passages of moral teaching, such as reflections on Christ’s sayings about leaving father, mother and wife. The narrative culminates in Abbo’s death in 1004 during a visit to the priory of La Réole in Gascony.

Written by someone who knew him well, the work is the principal source for the life of Abbo, one of the most learned scholars and most determined monastic reformers of his age. It casts his violent death as a martyrdom and helped establish his cult at Fleury. Historians of the late tenth century use it for the history of monastic reform, of relations between Fleury and the Capetian kings and the bishops, and of the scholarly culture of the Loire valley around the year 1000.

About this edition. The Latin text comes from Corpus Corporum, the Latin text repository of the University of Zurich (edition: Jacques-Paul Migne, Patrologia Latina, vol. 139, Parisiis 1853), reused with attribution for non-commercial purposes (CC BY-NC-SA). Every word has been analyzed with LatinCy, a neural language model for Latin — click or tap any word for its dictionary form, part of speech, and complete morphology, together with the full entry from Lewis & Short’s A Latin Dictionary.

Latin · Biography
Vita Sancti Abbonis
Aimoin of Fleury · Incipit Epistola Aimoini Floriacensis Monachi ad Herveum S. Martini… · every word parsed
1
Reuerentissimae uitae uiro domno HERUEO clerico, sancti pontificis Martini thesaurario, AIMOINUS monachorum beati patris Benedicti, sensu minimus, indeficientem aeternae uitae thesaurum.
Quia superni gratia Redemptoris tuam, amantissime domne, sibi uitam pudicam elegit ac placabilem; nos omnes, quibus tua benignitas cordi est, gaudio gaudemus non modico. Reminiscimur enim iucundam tuae pueritiae indolem, quam lenis sodalibus, quam grata maioribus, ac (quod magis est) quam placita Deo fuerit ac sanctis omnibus. Tua quoque sanctitas memorem se fore ostendit bonorum quae in hoc sacro Floriacensi coenobio uidit, siue audiuit, exemplorum. Dumque, quibus modis altioris uitae uias incedat, quotidie comminiscitur, praeceptorum ac assiduae admonitionis nutritoris sui sancti patris nostri Abbonis haud segniter recordatur. Cuius erga tuam dapsilitatem sedulae dilectionis curam superfluum uidetur replicare, cum constet id tuam beneuolam haud unquam obliuisci mentem. Unde, manu sanctae pulsatus charitatis, quia uel ab ipso es dilectus, uel ipsum tua probatur dilexisse deuotio, una dierum meam admonere dignatus es paruitatem uti uitam eius, seu quo ordine ad martyrium peruenerit, litteris mandare ad multorum studerem utilitatem. Uerum ego, intelligens hoc opus multorum displicere animis, tamen tuae dilectioni, quae mihi a puero semper dulcis fuit, parere gliscens, inerti licet sermone, imperata studui perficere. Et floccipendens linguas derogantium, ad orationis tuae, quam Deo beneplacitam noui, confugio auxilium, ut, tuo interuentu, eius misericordia pro hoc opere mihi conferat gaudia aeterna, praestante Domino nostro Iesu Christo, qui cum Deo Patre, etc.
Click or tap any word for its parse and dictionary entry.
Text: Perseus Digital Library, licensed CC BY-SA. Dictionary: Lewis & Short (Perseus, CC BY-SA). Morphology: LatinCy — machine parsing, corrected against the AGDT & PROIEL treebanks and Morpheus.
Scroll to Top