Ancient Library
The Greek and Latin classics — every word parsed, every form defined

Jerome, Saint: Praefationes in Paralipomenon et Libros Salomonis juxta LXX

Library › Latin: Early Christian Writings › Praefationes in Paralipomenon et Libros Salomonis juxta LXX

These are two prefaces by Jerome (c. 347–420) to his revisions of biblical books from the Greek Septuagint, made at Bethlehem before his translations from the Hebrew. The first, to Domnio and Rogatianus, introduces the books of Chronicles (Paralipomenon): just as those who have seen Athens understand Greek history better, and those who have sailed from Troy to the Tiber understand the third book of Virgil, so whoever has seen Judaea and its ancient places reads Scripture more clearly, and Jerome describes travelling through the province with learned Hebrews. The second introduces the books of Solomon in the same version.

Jerome’s prefaces were copied at the head of biblical books throughout the Middle Ages and shaped how readers approached them. These two belong to his earlier revision based on the Septuagint and show his growing conviction that the Hebrew text and Jewish learning were needed to understand Scripture. The Chronicles preface also explains why that book of names and genealogies is so difficult, since its names signify things rather than merely naming persons, and claims that the whole learning of the Scriptures is contained in it.

About this edition. The Latin text comes from Corpus Corporum, the Latin text repository of the University of Zurich (edition: Jacques-Paul Migne, Patrologia Latina, vol. 29, Parisiis 1846), reused with attribution for non-commercial purposes (CC BY-NC-SA). Every word has been analyzed with LatinCy, a neural language model for Latin — click or tap any word for its dictionary form, part of speech, and complete morphology, together with the full entry from Lewis & Short’s A Latin Dictionary.

Latin · Early Christian Writings
Praefationes in Paralipomenon et Libros Salomonis juxta LXX
Jerome, Saint · Praefatio Hieronymi in Librum Paralipomenon Juxta LXX Interpretes · every word parsed
1
Eusebius Hieronymus Domnioni et Rogatiano suis in Iesu salutem.
Quomodo Graecorum historias magis intelligunt, qui Athenas uiderint, et tertium Uirgilii librum, qui a Troade per Leucaten, et Acroceraunia ad Siciliam, et inde ad ostia Tiberis nauigarint: ita sanctam Scripturam lucidius intuebitur, qui Iudaeam oculis contemplatus est [ Al. sit], et antiquarum urbium memorias, locorumque uel eadem uocabula, uel mutata cognouerit [ Al. cognouerunt]. Unde et nobis curae fuit, cum eruditissimis Hebraeorum hunc laborem subire, ut circumiremus prouinciam, quam uniuersae Christi Ecclesiae sonant. Fateor enim, mi Domnion, et Rogatiane charissimi, numquam me in diuinis uoluminibus, propriis uiribus credidisse, nec habuisse magistrum [ Al. tac. magistrum] opinionem meam, sed ea etiam de quibus scire me arbitrabar, interrogare me solitum: quanto magis de his super quibus anceps eram? Denique cum a me nuper litteris flagitassetis, ut uobis librum Paralipomenon Latino sermone transferrem, de Tiberiade Legis quondam doctorem, qui apud Hebraeos admirationi habebatur, assumpsi: et contuli cum eo a uertice, ut aiunt, usque ad extremum unguem: et sic confirmatus, ausus sum facere quod iubebatis. Libere enim uobis loquor, ita et in Graecis et Latinis codicibus hic nominum liber uitiosus est, ut non tam Hebraea quam Barbara quaedam, et Sarmatica nomina congesta [ Al. coniecta] arbitrandum sit. Nec hoc Septuaginta Interpretibus, qui Spiritu sancto pleni, ea quae uera fuerant, transtulerunt, sed scriptorum culpae ascribendum, dum de inemendatis [ Al. emendatis] inemendata scriptitant: et saepe tria nomina, subtractis e medio syllabis, in unum uocabulum cogunt, uel e regione unum nomen, propter latitudinem suam, in duo, uel tria uocabula diuidunt. Sed et ipsae appellationes, non homines, ut plerique aestimant [ Al. existimant], sed urbes, et regiones, et saltus, et prouincias sonant, et oblique sub interpretatione et figura eorum, quaedam narrantur historiae: de quibus in Regnorum libro dicitur, Nonne ecce haec scripta sunt in libro Uerborum Dierum regum Iuda? Quae utique in nostris codicibus non habentur. Hoc primum sciendum, quod apud Hebraeos, Paralipomenon liber unus sit: et apud illos, uocetur [ Al. uocatus] DABRE IAMIM, id est, Uerba Dierum: qui propter magnitudinem, apud nos diuisus est, quod nonnulli etiam in Bruto, Ciceronis dialogo, faciunt, ut eum in tres partes secent, cum unus a suo auctore sit editus. Deinde etiam illud attendendum, quod frequenter nomina, non uocabula hominum, sed rerum, ut dixi, significantias sonent [ Al. sonant]. Ad extremum, quod omnis eruditio Scripturarum in hoc libro [ Al. tac. libro] continetur: et historiae uel quae [ Al. quae uel] praetermissae sunt in suis locis, uel perstrictae leuiter, hic per quaedam uerborum compendia explicentur. Orationum itaque uestrarum adiutus auxilio, misi librum beneuolis placiturum: tamen inuidis displiciturum esse non ambigo. Optima enim quaeque, ut ait Plinius, malunt contemnere et inuidere plerique, quam discere. Si quis in hac interpretatione uoluerit aliquid reprehendere, interroget Hebraeos, suam conscientiam recolat, uideat ordinem textumque sermonis, et tunc nostro labori, si potuerit, detrahat. Ubicumque ergo asteriscos, id est, stellas + radiare in hoc uolumine uideritis, ibi sciatis de Hebraeo additum quod in Latinis codicibus non habetur. Ubi uero obelus, transuersa scilicet uirga ÷, praeposita est, illic signatur quid Septuaginta Interpretes addiderint, uel ob decoris gratiam, uel ob Spiritus sancti auctoritatem, licet in Hebraeis uoluminibus non legatur.
Click or tap any word for its parse and dictionary entry.
Text: Perseus Digital Library, licensed CC BY-SA. Dictionary: Lewis & Short (Perseus, CC BY-SA). Morphology: LatinCy — machine parsing, corrected against the AGDT & PROIEL treebanks and Morpheus.
Scroll to Top