Name: Hippiatrica Cantabrigiensia
Author: Anonymous
Library › Greek: Science & Medicine › Hippiatrica Cantabrigiensia
Hippiatrica Cantabrigiensia is the recension of the Hippiatrica preserved in a manuscript at Cambridge. The Hippiatrica is an anonymous Byzantine compilation of Greek veterinary writing on the care of horses, drawing on late antique authorities such as Apsyrtus, Hierocles, Theomnestus and Tiberius. This version is arranged by topic, with chapters on fever, the disease called malis, lung complaints, bloodletting, eye diseases and breeding, giving their signs and remedies.
Comparing the different recensions shows how the Hippiatrica changed as it was copied and handed down. The Cambridge recension preserves the material in a form that differs from the Berlin recension, and it is an important witness both to ancient veterinary medicine and to the way technical texts were reworked in Byzantium.
About this edition. The Greek text comes from the Eulogikon open corpus of public-domain editions (standard reference: Oder–Hoppe, CHG II (1927)). Every word has been analyzed with odyCy, a neural language model for Ancient Greek — click or tap any word for its dictionary form, part of speech, and complete morphology, together with the full entry from the Liddell–Scott–Jones Greek–English Lexicon (LSJ).
Ancient Greek · Science & Medicine
Hippiatrica Cantabrigiensia
Anonymous · Part 1 · every word parsed
PartPart 1 Part 2
1 t
〈Περὶ πυρετοῦ.〉 Περὶ μάλεως ἀρθρίτιδος. 
2 1
Εἰς μᾶλιν ξηρά ν . Ἡ παιονία ἁρμόζει τῇ ξηρᾷ μάλει, ἣ συμβαίνει κατὰ τὸ πλεῖστον, ὅταν μὴ διʼ ἐπιτηδείων φαρμάκων προκαταλάβῃς θεραπεύων τὸ ζῷον. συμβαίνει δὲ τῇ μὲν ἀπὸ κεφαλῆς φέρεσθαι, τῇ δὲ ἀπὸ τῆς μεγάλης ἀρτηρίας. ξηρὰ δὲ καλεῖται διὰ τὸ τὴν αὐτὴν βῆχα προσπίπτειν ὁμοίως τοῖς μηδέποτε πέψιν εἰληφόσι τῶν ζῴων. τὴν δὲ διαφορὰν ἀπὸ τῶν σημείων ἐπιγνώσῃ. συμπίπτει γὰρ ἐοικὸς βαρουμένῳ καὶ εἰς τὰ ὀπίσω ἀπονεύει φεῦγον τὴν τάξιν, πυώματα δὲ χλωρὰ καὶ δυσανάσχετα μηδέπω πέψιν εἰληφότα προάγει. τοῦτο οὖν θεραπεύσωμεν παιονίαν μετὰ γλυκέος ὕδατος λιτρ. αʹ γο ηʹ τοῖς μυκτῆρσιν ἐγχέοντες, καὶ αὐτῇ δὲ τῇ κεφαλῇ ὀρθὸν καυτῆρα προσενέγκωμεν. Εἰς μᾶλιν ὑγρά ν . [10] 
2 2
Ἐάν τι τῶν ὑποζυγίων ὑπὸ τῆς ὑγρᾶς μάλεως ἐνοχλῆται, βήσσει συντόνως, ὡς ὅλον τὸ σῶμα συντείνεσθαι, καὶ ὑποκάτω τῆς γλώττης φλεγμοναὶ βλέπονται, καὶ ὅταν βήσσῃ, [καὶ] ἀναφέρει κατὰ τοὺς μυκτῆρας πῦον μήλινον καὶ παχύ. ὅθεν καὶ δοκεῖ μοι μᾶλιν κεκλῆσθαι ἀπὸ τῆς χρόας ταύτης. τῇ γὰρ Δωρίδι διαλέκτῳ τὸ μήλινον μάλινον καλεῖται. μάλιστα δὲ συμβαίνει, ὅταν ἐκ πάγων ἢ χιόνων μεταβολὴν λάβῃ ἀέρων τε καὶ ὑδάτων, ἢ πάλιν ἐκ θερμῶν ἀέρων, ὅταν ἀθρόον εἰς ψυχροὺς μεταβάλ[λ]ῃ. θεραπεύσωμεν δὲ αὐτὰ οὕτως· αἷμα ἀπὸ τοῦ τένοντος ἀφελοῦμεν ἐπάνω τοῦ στέρνου καὶ τὴν κεφαλὴν ὄξει καὶ ἐλαίῳ συγχρίσωμεν, ἢ οἴνῳ καὶ ἐλαίῳ, ἐὰν ἀπὸ ψύχους ἐστί, καὶ ἐγχυματίσωμεν ἡλιοτροπίου χυλὸν λιτρ. βʹ γο γʹ καὶ ὀπίου καὶ νίτρου ἀνὰ βραχύ σὺν ὄξει ἐγχέοντες διὰ τῶν δύο μυκτήρων. τοῦτο καὶ πῦον ἀνάγει καὶ μᾶλιν καθαίρει. ἢ ἅγνου σπέρμα, [ὅπερ λυγαία λέγεται,] γο θʹ, σμύρνης κεράτ〈ι〉α θʹ, κρόκου ὁμοίως, ἀμύγδαλα πικρὰ ιεʹ, λεάνας ἀμφότερα, ἐπίχεε ὄξους γο βʹ ἑξαγ. βʹ καὶ ἐλαίου γο θʹ καὶ χλιάνας ἔγχει διὰ τοῦ στόματος. Ἄλλο ἐμφυσητὸν πρὸς τὸ ἀναρρῆξαι τὴν μᾶλιν διὰ ῥινῶ ν . [15] 
2 3
ὠφελεῖ δὲ καὶ τοὺς πνευμονικού ς . Στρουθίου λευκοῦ 𐆃 αʹ τρίψας καὶ σήσας λεπτῷ κοσκίνῳ ἐμφύσα εἰς τοὺς μυκτῆρας διὰ καλάμου κερατ. θʹ. κινεῖ γὰρ πταρμοὺς συντόνως καὶ ἄγει πολλὰ φλέγματα. ἂν δʼ ἄρα τούτου προσαχθέντος ἐπιταθῇ τὸ νόσημα, ἄφελε ἀπὸ τοῦ τραχήλου αἷμα καὶ συγχρίσας σκέπασον. ἀγαθὴ δὲ καὶ ἡ τοῦ κυκλαμίνου ῥίζα ἐγχυματιζομένη μετʼ οἴνου παλαιοῦ, ἕως ἐκκαθαρθῇ. ὅταν δὲ δόξῃ καλῶς ἔχειν, ὑπὸ βηχὸς δὲ ἐνοχλῆται, λιβανωτὸν καθαρὸν τρίψας καλῶς μετʼ οἴνου γλυκέος ἔγχει, ἕως ὑγιὴς γένηται. τῶν δὲ ἀπὸ ἀρτηρίας καὶ πνεύμονος ὀχλουμένων κτηνῶν καὶ ἀπὸ τούτων κάκωσίν τινα ὑπομενόντων τά τε ἄχυρα παραίρει καὶ τὰ ξηρὰ χορτάσματα, μηδικαρίῳ δὲ χρῶ, ἢ τὰ ξηρὰ χορτάσματα καταρραίνων γλυκεῖ πρόσφερε, καὶ τὰς κριθὰς δὲ βεβρεγμένας δίδου, παρεμβάλλων αὐταῖς καὶ λινόσπερμον. ἀγαθὰ δὲ καὶ τὰ τῶν ῥαφανίδων φύλλα διδόμενα ἐσθίειν. Περὶ μάλεως ὑποδερματίδο ς . [15] 
2 4
Ταύτην δὲ τὴν νόσον σημειούμεθα ἐκ τοῦ ἀνάγειν κατὰ τοὺς μυκτῆρας πῦα ὀσμὴν ἔχοντα μετὰ τοῦ βήσσειν καὶ ἀτροφεῖν τῷ σώματι, πολλάκις δὲ καὶ ὅπου ἔτυχε τοῦ σώματος ῥήγνυσθαι τὸ δέρμα καὶ ἐκκρίνεσθαι πυώδη ἕλκη. ὅθεν δοκεῖ καὶ ὑποδερματὶς κεκλῆσθαι μᾶλις. θεραπεία δὲ τούτου εὔχυμοι τροφαί, τὸ δριμὺ καὶ κακόχυμον τὸ ἐν τοῖς ὑγροῖς σώμασι μεταβάλλουσαι. λαβὼν γὰρ σκυλάκιον γαλαθηνόν, σφάξας καὶ μαδίσας, τά τε ἐντὸς καθάρας καὶ πλύνας καλῶς ἕψει μετὰ πτισάνης ὀροβίνης, ἐπιχέων ὕδατος ὀμβρίου ἢ πηγαίου λιτρ. ιʹ, παρεμβάλλων καὶ νίτρου βραχύ. ἕψε δέ, ἕως σχῇ τὸ ἥμισυ, καὶ διηθήσας παράμιξον κριθῆς ἀλεύρου ὅσον χεῖρα καὶ θείου ἀπύρου, [ὅπερ ἐστὶ θειάφιν,] κερατ. ιηʹ. εἶτα συνλειάνας καὶ οἴνου παραχέων ἶσον τῷ ζωμῷ, τοῦτο ἐγχύμα διὰ στόματος κατὰ τρεῖς ἡμέρας μίαν. τοῦτο γάρ ἐστι τὸ διὰ τρίτης. ἢ ἀλέκτορα ἑψήσας χρῶ τῷ ζωμῷ ὡσαύτως καὶ λοῦε ὕδατι θερμῷ. τροφῇ δὲ χρῷτο παντοδαπῇ, καὶ χόρταζε, ὡς ἂν προσδέχηται. ἀλλὰ καὶ ταυρέαν ἐλάφου ξηρὰν κεκομμένην μίξας ἅλας δίδου φαγεῖν. Πῶλος ἐσθίων ἐὰν μαλίσ ῃ . [15] 
2 5
Ἀφόνιτρον, οἶνον, ἔλαιον ἐγχύμα ἐπὶ τρεῖς ἡμέρας καὶ παύσηται. ἐὰν δὲ καὶ συνάγχῃ ληφθῇ πῶλος, ποίησον ἔμπλαστρον τὸ διὰ λινοσπέρματος καὶ μέλιτος καὶ ἐλαίου καὶ ἐπίθες μετὰ πανίου τῷ λαιμῷ, καὶ ἀπορρήξει τὸ ἔσω μέρος. Μάλεως νεφρίτιδος σημεῖα καὶ θεραπεί α . [5] 
2 6
Τὰ ὀπίσθια σκέλη παραφέρει, σφάλλονται τὰ σφυρά, τρώγει πολλὰ καὶ κατισχνοῦται. τοῦτον οὖν φλεβοτόμησον ἀπὸ τῶν ἀγκώνων κατʼ ἀρχάς. ἐὰν δὲ βραδύνῃς, μὴ φλεβοτομήσῃς, ἀλλὰ θεὶς κάτω καυτηρίασον κατὰ τῶν γλουτῶν καὶ τῶν λαγόνων λαβδοειδῶς καὶ ὑδράλμῃ τὰς ἐσχάρας κατάβρεχε. καὶ βαλὼν τραγακάνθου γο α c ʹ, μέλιτος γο α c ʹ, κηκῖδος, ἀμώμου, ναρδοστάχυος, φύλλου, πεπέρεως ἀνὰ γο αʹ, [μέλιτος γο δʹ,] οἴνου λευκοῦ γο ιʹ καὶ λειοτριβήσας ἐγχύμα ἐπὶ ἡμέρας τρεῖς καὶ σωθήσεται. Τιβερίου εἰς μᾶλι ν . [5] 
2 7
Σικύου ἀγρίου [ἤγουν ἀγριοαγγουραίας] ῥίζαν χλωρὰν κοπανίσας, ἐκπίεζε τὸν ζωμὸν καὶ ἐγχύμα, ἢ βύσσον περίαπτε. ἢ πτισάνην καὶ ὀρίγανον καὶ σκόρδα ἕψησον, ἕως χυλώσῃ, καὶ διηθήσας τὸν χυλὸν μῖξον στέαρ αἴγειον καὶ ἕψει, ἕως οὗ λυθῇ καὶ χλιαρὸν ἐγχυμάτιζε. ἢ γάλα αἴγειον μετὰ σησάμου λευκοῦ γο βʹ ἑξαγ. βʹ λειώσας καὶ χλιάνας χρῶ. ἢ τραγακάνθου γο βʹ κτλ. ἢ σμύρναν τρωγλῖτιν κτλ. Ἄλλ ο . [5] 
2 8
Φλεβοτόμει ἀπὸ τοῦ αὐχένος, βάλε οἶνον αὐστηρὸν γο κʹ καὶ ἔλαιον ὁμοίως, ῥοιᾶς λείας γο τὸ c ʹ, καὶ μέλιτι φυράσας δίδου μασσᾶσθαι ἐπὶ ἡμέρας τρεῖς. Εἰς ἀμφοτέρας μάλει ς . 
2 9
Κόπρον πάρδου καὶ ἄρκτου καὶ καμηλίου ξηράνας καὶ λειώσας θυμία πρῶτον τὴν κεφαλήν, εἶτα τὴν κοιλίαν ἕως τῶν βουβώνων, εἶτα καὶ ὅλον τὸ σῶμα. πότιζε δὲ καὶ τοῦ σικύου τὸ σπέρμα [, ὅ ἐστι πεπῶνος σπέρμα,] μετὰ νίτρου. εἶτα λούσας ἐν θαλάσσῃ εἴσαγε εἰς τὴν στάσιν αὐτὸν προαναφυσήσας οἴνῳ καὶ ἐλαίῳ καθʼ ὅλου τοῦ σώματος. Εἰς μᾶλιν ὑγρά ν . [5] 
2 10
Σκορόδους λειώσας ἔμβαλε μέλιτι βούτυρον καὶ κεδρίαν δὲ πλείονα, καὶ χλιάνας ἐγχύμα διά τε ῥινῶν καὶ τοῦ στόματος, ἢ κάστορος δέρμα περίαπτε εἰς ἕκαστον κτῆνος, καὶ οἴνῳ ἀκράτῳ μετὰ γάλακτος ἐγχύμα ἑκάστῳ κτήνει ἀνὰ γο ϛʹ. Ἰσχυρὸν βοήθημ α . [5] 
2 11
τοῦτο τῇ πείρᾳ ἐβεβαιώθ η . Ἡ τοῦ μέλανος ἐλλεβόρου ῥίζα κτλ. ἢ στρόβιλον ἀκέραιον καύσας βάλε ῥάσδου κεφαλὰς θʹ, μέλιτος λιτρ. αʹ, βουτύρου ἑξαγ. εʹ, οἴνου παλαιοῦ γο ιʹ. κόψας καὶ λειώσας διὰ στόματος ἐγχυμάτιζε. Ὑποκάπνισμα εἰς μᾶλι ν . 
2 12
Στρόβιλον καὶ παιονίαν ὑποκάπνιζε καλύψας τὴν κεφαλήν. 〈Πρὸς πᾶσαν μᾶλι ν . 
2 13
〉 Λύχνον τὸ λεγόμενον μελάμπυρον κτλ. ἢ βίκου, φασιούλου κτλ. ἢ ἀγριοσικύου τῆς ῥίζης χυλόν, ᾠὰ δύο μετὰ ἐλαίου κοινοῦ διὰ ῥινῶν ἐγχυμάτιζε χλιαρόν. πρῶτον δὲ ἄλειφε τὰς ψύας καὶ τὸν νῶτον. Εἰς μᾶλιν ξηρά ν . 
2 14
Σικύου ἀγρίου τῆς ῥίζης χυλὸν 𐆃 αʹ κτλ. χρῖε δὲ καὶ τοὺς πόδας ἰὸν ξυστὸν μετὰ ὄξους τὸ ἀρκοῦν. ἢ ῥίζαν συκαμίνου λελειωμένην κερατ. ιβʹ μετὰ οἴνου θερμοῦ διὰ μυκτήρων ἔγχει. Διάρρινον πρὸς μᾶλιν ἀρθρίτιδα Ἱπποκράτου ς . 
2 15
Νίτρον κεκαυμένον, στρούθιον κτλ. Ἄλλω ς . 
2 16
Λαβὼν στρύχνου σπέρμα καὶ παρθενούδιον, ὅπερ λέγεται λινόζωστις, τρῖβε ἰσχυρῶς ἐπιχέων ὕδατος γο ιʹ, ἕως ἂν λεῖον γένηται καὶ σχῇ πάχος γάλακτος. εἶτα διηθήσας μῖξον μέλιτι γο ιγ c ʹ, οἴνου λευκοῦ γο ιʹ, ἐλαίου ὀμφακίνου 𐆃 α c ʹ καὶ ἐγχυμάτιζε διʼ ἀμφοτέρων τῶν μυκτήρων. Ἄλλω ς . [5] 
2 17
Πέπερι, μελάνθιον ἀνὰ γο αʹ, κοκκορίζου, ὀριγάνου ἀνὰ γο ϛʹ εὐφορβίου γο αʹ λεῖα ἐμφύσα εἰς τοὺς μυκτῆρας καὶ ἐλαίῳ θερμῷ κατάβρεχε τὴν κεφαλήν. Εἰ φέρει ὑγρὰ δυσώδη διὰ τῶν μυκτήρω ν . 
2 18
*** Περὶ ἐλεφαντιῶντος ἵππου. 
3 1
Ἀφρικανο ῦ . Τὸ τοῦ χερσαίου ἐχίνου ἧπαρ ἐν ἡλίῳ ξηρανθὲν ἰᾶται τοὺς ἐλεφαντιῶντας ἵππους 〈μετʼ οἴνου ποθῆναι διδόμενον.〉 Σύγχρισμα εἰς τὸ αὐτ ό . 
3 2
Ἀγριοσταφίδος, σμύρνης, ἀλόης, στυπτηρίας ἀνὰ γο αʹ, ἀρσενικοῦ, μαστίχης ἀνὰ γο γ c ʹ, λιβάνου ἐξαγ. ζʹ, ἅλατος Γαγγρηνοῦ γο βʹ, στέατος αἰγείου γο βʹ, ἀγριοσυκῆς ῥίζης φλοιοῦ γο δʹ. ἕψει πάντα σὺν ὄξει, ἕως ἀφανισθῇ τὸ ὄξος, καὶ λειώσας τὸν φλοῦν βάλε κηροῦ γο αʹ, ἐλαίου γο δʹ, καὶ ἑνώσας ἀμφότερα ἕψει ἕως λυθῇ καὶ χρῶ. Ἄλλ ο . [5] 
3 3
Ὑγροπίσσης, θείου ἀπύρου, νίτρου, κηροῦ ἀνὰ γο αʹ, τερεβινθίνης γο τὸ c ʹ, σπόγγων λίθους γο γʹ, τὰ ξηρὰ κόψας καὶ σήσας καὶ τὰ τηκτὰ τήξας καὶ ἑνώσας χρῶ καὶ ἔα μέχρις ἡμερῶν τριῶν. ἢ χελιδονίας, κριθαλεύρου, ψιμυθίου ἀνὰ γο αʹ λειώσας καλῶς ἀναλάμβανε τῷ πρωτοστάκτῳ τοῦ σαπωνᾶ, τῷ λεγομένῳ πρωτείῳ ζωμῷ, καὶ χρῶ. ἢ λιθαργύρου, θείου ἀπύρου ἶσα κόψας καὶ σήσας ἕνωσον ἐν ὄξει σκιλλικῷ καὶ ἐπὶ πολὺ λεάνας, ὡς γενέσθαι ὕδωρ, ἐπίβαλλε ἔλαιον δάφνινον καὶ καρύϊνον καὶ θερμάνας χρῶ. Εἰς σφαλμό ν , ὅ ἐστι ἱερὰ νόσος [ ἤτοι ἐλεφαντίασι ς. [5] 
3 4
] Συμβαίνει τὸ τοῦ σφαλμοῦ πάθος πολλάκις ὑπὸ κόπου, ἐνίοτε δὲ καὶ ὑπὸ ψύχους, ὁτὲ δὲ ὑπὸ καύματος, ἔσθʼ ὅτε καὶ ὑπὸ τροφῆς γίνεσθαι. ἐπιγνωσθήσεται δέ, εἰ σημεῖα φέρει τάδε· ῥίπτει ἑαυτὸν καὶ ἀποτείνεται καὶ πάλιν συγκάμπτεται καὶ τὰ σκέλη ἑκάτερα ποτὲ μὲν ἁπλοῖ, ποτὲ δὲ συσπᾷ, καὶ συρόμενος διὰ στόματος εἰς τὸ χαμαὶ κυκλεύει, θέλων δὲ ἀναστῆναι ἐμποδίζεται. ὀποπάνακα οὖν ἐκλελειωμένον οἴνῳ κεκραμένῳ θερμῷ ἐγχύμα, ἢ ἀριστολοχείαν κληματίτιδα ἢ κύμινον φρυκτὸν κεκομμένον. ὅτε δὲ ἀνίσταται, περιπατείτω ἐλαυνόμενος καὶ ἀνατριβέσθω διʼ οἰνελαίου. κειμένῳ δὲ χαμαὶ τροφὴν καὶ ποτὸν παράβαλε, καθὼς ὁ καιρὸς ἔχει. κἂν γὰρ ἀναστῇ, περιπατῶν πλαγιάζεται. πολλάκις δὲ ἐπικρατεῖ τὸ πάθος καὶ διὰ πλειόνων ἡμερῶν. τοῦτο ἐπὶ ἀνθρώπων ἱερὰ νόσος λέγεται. Ἄλλ ο . [15] 
3 5
Νίτρον τετριμμένον λεῖον ἑξαγ. δ c ʹ μετὰ ὕδατος θερμοῦ γο βʹ καὶ ἐλαίου ἑξαγ. δ c ʹ ἐγχυμάτιζε διὰ τῆς δεξιᾶς ῥινός, μέχρις οὗ φανῇ καλῶς ἔχων. λέγεται δὲ καὶ ταυρέαν ἐλάφου ξηρὰν ξέσαι εἰς λεπτὰ καὶ μῖξαι ἅλατι καὶ δοῦναι φαγεῖν. ἄλλοις δοκεῖ σχάσαι κροταφιαίαν καὶ τραχηλιαίαν φλέβα καὶ κλεῖσαι εἰς σκοτεινόν, χρίειν δὲ τοὺς κροτάφους καὶ τοὺς μυκτῆρας πήγανον λεῖον μετὰ ὄξους καὶ ἐλαίου. ἢ χελώνης αἷμα, ὄξος καὶ οἶνον ἀνὰ γο εʹ, ὀποῦ Κυρηναϊκοῦ κερατ. ιή μίξας ἔγχει διὰ τῶν μυκτήρων. 〈Ἑτέρα θεραπεί α . [5] 
3 6
〉 Ἡ ἱερὰ νόσος νοεῖται ἀπὸ ὀφθαλμῶν μάλιστα. καὶ γὰρ ὡς θεῖον ἄπυρον καθορῶνται, καὶ χολῆς δείκνυνται πεπληρωμένοι οἱ ὀφθαλμοί. καὶ γὰρ αὕτη ἡ νόσος ὡς ἐπὶ πλεῖστον ἀπὸ πλεονασμοῦ χολῆς συμβαίνει. θεραπεύεται δὲ οὕτως· ἀσπαλάθου ἀγρίου ῥίζαν κόψας καὶ εἰς ὕδατος λιτρ. ιʹ ἐμβαλὼν ἕψει, ἕως ἂν ἀποτριτωθῇ. τοῦτο διὰ τῶν ῥινῶν τῷ ἵππῳ ἐπίχεε, ἀνεχόμενος ἐπὶ πολὺ τὸν ἵππον ἀνακρεμασθῆναι. εἰ δὲ μείζων ἀνάγκη ἀπαιτεῖ[ς], προσθήσεις τῷ ποτῷ γάρου πρωτείου γο δ c ʹ. εἰ δὲ αὐτὰ τὰ ἄρθρα ἀποσκληρύνηται κτλ. Ἄλλο ἐνεργέ ς . [10] 
3 7
Ἀφονίτρου λευκοῦ γο β c ʹ, κιμωλίας, μελανθίου ἀνὰ ἑξαγ. α c ʹ, βρυωνίας [ἤγουν ἀμπέλου λευκῆς] τῆς ῥίζης τὸ ἶσον, ἀλκυονίου, ὅπερ ἀρτεόνιον λέγεται, γο β c ʹ, θείου ἀπύρου γο δ c ʹ, χαμαιλέοντος λευκοῦ ῥίζαν, πάντα λείου καὶ κατάπασσε. Πελαγωνίου πρὸς λοιμόν. [5] 
5 t
Περὶ πνεύμονος καὶ πνευμόρρωγος καὶ περιπνευμονίας. Περὶ 〈περι〉πνευμονικο ῦ . 
5 1
Ἐπιγνωσθήσεται ὁ περιπνευμονικὸς ἐκ τούτων· ὁ τράχηλος αὐτοῦ ἀπισχναίνεται καὶ δυσπεπτεῖ κατὰ τὰς ἀρχὰς καὶ ἀνορεκτεῖ. ἐπιμένοντος δὲ τοῦ πάθους μυξώδεις χυμοὺς ἀποκρίνει καὶ ἀφροὺς ὑφαίμους διὰ τοῦ στόματος ἤτοι τῶν ῥινῶν ἀποβάλλει, ἔνιδρός τε περὶ τὰς μασχάλας γίνεται μετὰ πυρετοῦ, καὶ ἀνεσπασμένου τοῦ περιτοναίου εὐμαρῶς, ἐὰν μὴ προληφθῇ, διαφωνεῖ. ἐγχυμάτιζε δὲ σικύῳ καὶ νίτρῳ μετὰ γλυκέος ψυχριστοῦ. τρεῖς δέ εἰσι πνευμονικαὶ συμπτώσεις· ὑπόσπληνος 〈πνευμονικός, περι〉πνευμονικός, πνευμοσύναμμα [κοιλίας πόνον]. ἐν τούτοις οὖν ἐν ἀρχῇ τὸ φλεβοτόμον παραδίδου. εἶτα χυλὸν ἀπὸ σεμιδάλεως ποιήσας, ἕψει μετὰ σαμψύχου καὶ μέλιτος καὶ ἐγχυμάτιζε, ἢ λύκου ἧπαρ φρύξας καὶ λειώσας ἐγχυμάτιζε μετὰ οἴνου λιτρ. αʹ. Περὶ πνεύμονο ς . [10] 
5 2
Ὁ περιπνευμονικὸς σημεῖον φέρει τὸ ἀφρὸν ἐκβάλλειν. ἐγχυμάτιζε δὲ ὑδρομέλιτι καὶ πυρία αὐτοῦ τὰς μασχάλας δεκάκις ἢ δωδεκάκις, ἵνα τὸν πνεύμονα χαλάσῃς, καὶ αἷμα ἄφελε ἀπὸ τοῦ αὐχένος. καὶ ὡς ἂν βλέπῃς τὸ κτῆνος, πάλιν αἷμα ἄφελε ἀπὸ τῶν μασχαλῶν. Πελαγωνίου πρὸς τὰ αὐτ ά . [5] 
5 3
Χοιρίδιον κτλ. ἢ ἀπὸ ζύμης σιτίνης κτλ. ἢ σκόροδα κτλ. ἢ κωλῆνα χοίρειον μετὰ ὕδατος ἕψει, ὡς γένηται εἰς ὁμοιότητα κόλλης. τοῦτο μετὰ κέρατος ἐγχυμάτιζε. Ἄλλο θαυμαστὸν εἰς τὸ αὐτ ό . 
5 4
Κονδῖτον κτλ. ἢ ἑπτὰ σκώληκας κτλ. ἢ αἴγειον γάλα νεωστὶ ἀμελχθὲν δεύτερον ἐγχυμάτιζε διὰ τοῦ στόματος. ἀλλὰ καὶ στέαρ χοίρεον καὶ αὐτὸ νεαρὸν καὶ θερμὸν ὂν σὺν τῷ γάλακτι ἅμα δίδου. Περὶ κριθιάσεως. 
6 1
Ἄψυρτος Ἀμμωνίῳ κτλ. ἢ ὑοσκυάμου κτλ. ἢ χελιδόνος νοσσιὰν τρίψας μεθʼ ὕδατος πότισον, ἢ πράσου χυλὸν γο ϛʹ πότιζε. Ἄλλω ς . 
6 2
Ὅταν ἔλθῃ εἰς τοὺς πόδας ἡ κριθίασις, συμφέρει φλεβοτομεῖν ἀπὸ τῶν μεσοκυνίων, καὶ τῇ ἐπαύριον πίτυρα σὺν ὄξει καταπλάττειν, ἵνα φθείρῃ τὴν βλάβην. καὶ δέλφακος [ἤτοι λακτέντου] αἷμα ὅσον κρᾶσιν σμίγειν μετὰ οἴνου τὸ ἶσον καὶ ἐγχυματίζειν διὰ τοῦ στόματος. περιπατείτω δὲ καὶ ῥοϊζέσθω καὶ ἔσται ὑγιής. ἄριστον δὲ καὶ τοῦτο εὐθὺς ποιῆσαι· χνοὸς 𐆃 γʹ, ὄξους δριμέος τὸ ἀρκοῦν, κολοφωνίας 𐆃 αʹ μίξας καὶ ζέσας χρῖε ἀπὸ τῶν σφυρῶν ἕως τῶν γονάτων. Ἐὰν ἵππος πυροὺς 〈παρὰ φύσιν〉 φάγ ῃ. [5] 
6 3
Ἔριον πιναρὸν μεθʼ ὕδατος θερμοῦ καὶ μέλιτος ὀλίγου ἀναμίξας καὶ ἐκπιέσας δίδου πιεῖν. εἰ δὲ οὐ πίνει, ἔγχει διὰ τοῦ στόματος. καὶ αἷμα ἄφελε ἀπὸ τοῦ στήθους καὶ περιπατείτω ὀλίγον. ἀναγκαῖος δὲ καὶ ὁ διὰ τοῦ στόματος κλυστήρ. Περὶ φλεβοτομίας. [5] 
7 1
Περὶ ἐνοχλοῦντος ἤτοι περιττεύοντος αἵματο ς . Ζῷον αἵματι κάμνον ταῦτα σημεῖα δείκνυσιν. ὀφθαλμοὶ οἰδαίνουσι, τὸ σῶμα ψυχρὸν καὶ ὁ τράχηλος, στυγνότης αὐτῷ ἐπιγίνεται, δυσχερῶς κατακλίνεται. τούτῳ δὲ τῷ τρόπῳ ἰαθήσεται· τροφῆς καὶ ποτοῦ ἀφέξεται, καὶ τοῦ ὕπνου παρασχεθήσεται αὐτῷ εὐπορία καὶ ἁπαλῶν ὑποστρωμάτων. ἔπειτα ἀπὸ τῆς μητρικῆς ἤτοι τῆς καθόλου φλεβός, ὅσον ἂν ἡ χρεία ἀπαιτήσῃ, αἷμα ἀφαιρεθήσεται. οὔτε δὲ ἡ τοῦ ἐγχυματισμοῦ θεραπεία σχολάσει. χαμαίδρυος τοιγαροῦν καὶ κενταυρίου μετὰ ῥόδων καὶ νίτρου, ἶσα πάντα λεπτῶς κοσκινισθέντα, μεστὸν κοχλιάριον μετὰ ἡμίνης ὕδατος χλιαροῦ ἐγχεῖται τῷ στόματι. τοῦτο τὴν ὑγρότητα καὶ τὸ αἷμα καὶ τὰς ἐπικειμένας πάσας νόσους καθαίρει καὶ θεραπεύει. Ξηρίον 〈ἴσχαιμον. [10] 
7 2
〉 Κηκῖδας τρίψας καὶ χάλκανθαν πρόσμιξον ἐλάφου τρίχας καὶ λαγωοῦ καὶ ἐπιτίθει. τοὺς μέντοι ἐπιβάτας ὄνους φλεβοτομεῖν δεῖ περὶ καλάνδας Μαρτίας προλαμβάνοντας τὴν ὀχείαν, ἀλλὰ καὶ τοὺς βόας πρὸ ἡμερῶν τριῶν τοῦ μέλλειν χλοάζειν ὑπὲρ τὴν ῥῖνα. Ἄλλω ς . [5] 
7 3
Λαβὼν λιβάνου μάννην μότου τὸν τόπον καὶ ἐπιτίθει μοτοφύλακα οἴνῳ ἐπηρδευμένον. εἶτα ἔριον ἐπιτίθει καὶ οὕτως ἐπίδησον. τῇ δὲ ἑξῆς ἐμβρεχέσθω ὁ τόπος οἰνελαίῳ ἐπικειμένων τῶν ἐπιδέσμων, καὶ τοῦτο ἐπὶ τρεῖς ἢ τέσσαρας ἡμέρας. εἶτα λυέσθω καὶ τῇ λοιπῇ τῶν ἑλκῶν θεραπείᾳ θεραπευέσθω. Περὶ τῶν ἐν ὀφθαλμοῖς παθῶν. [5] 
8 1
〈 Ἔμπλαστρον πρὸς ὑποχύσει ς . Ἡ θεία σοφία καὶ τοῦτο ἐμηχανήσατο, ὡς ἄν, εἰ χρεία γένηταί ποτε, μητʼ ἀναπλεῦσαι τὴν κατασπασθεῖσαν ὑπὸ σχίνου τῆς ἰατρικῆς ὕλην, μήτε μὴν ὀργάνου δεηθῆναι πρὸς διακοπὴν χιτῶνος ὀφθαλμοῦ. τὴν δὲ σιδηρίζουσαν ὑπόχυσιν〉 ἐξορισθῆναι τῇ θεραπείᾳ χρῆσθαι τῇδε· λίθου Μαγνητίδος γο αʹ, νίτρου Ἀλεξανδρηνοῦ γο τὸ c ʹ, τερεβινθίνη, ὁπόση ἀναλαβεῖν ταῦτα δύναται εἰς τὸ ποιῆσαι ἔμπλαστρον. ταύτην τὴν ἔμπλαστρον ἐπίθες ἀπὸ τῆς ὀφρύος ἕως κάτω τοῦ μήλου, φυλάσσων διὰ μέσου τῆς ἐμπλάστρου τὴν χρῆσιν τῶν ὀφθαλμῶν, ὡς κινεῖσθαι δύνασθαι τὰ βλέφαρα, καὶ πυκνότερον ἀφαιρῶν κατάμασσε. Εἰς αἰγίλωπ α . [10] 
8 2
Λουπινάριον ξηρὸν σχίσας μέσον χρίσας σιάλῳ ἐπίθες. τοῦτο πολλάκις ποιήσας ὑγιάσεις. ἢ πήγανον εἰς λεπτὰ κόψας μίξας κόπρῳ ἀνθρωπίνῃ ἐπίθες τῷ τόπῳ. ἢ λουπινάρια κόψας καὶ σήσας, κύμινον Ἑλλαδικόν, σμύρναν λευκὴν καὶ καθαράν, χυλὸν πηγάνου καὶ χυλὸν φύλλων ῥοδακινέας μετὰ ὄξους δριμυτάτου ζύμωσον, καὶ ποιήσας ἐμπλαστρῶδες ἐπίθες. ἢ πηγάνου χυλὸν μετὰ χαλβάνης ἀναζυμώσας ἐπίθες δὶς τῆς ἡμέρας. προσέχειν δὲ δεῖ τῇ εὐαισθησίᾳ καὶ δυσαισθησίᾳ τοῦ θεραπευομένου ὀφθαλμοῦ. ὅσοι γὰρ ὀφθαλμοὶ κατὰ φύσιν βλεφαρίδας ἔχουσιν αἵματος μεστάς, καὶ ὅσοι γλαυκοί, οὐδʼ ὅλως φέρουσι τὴν ἐκ τῶν κολλουρίων στῦψιν. ὅθεν ὑδατωδέστερα καὶ ἄδηκτα τούτοις προσακτέον φάρμακα. Κολλούριον μονοήμερον καλούμενον διὰ τὸ ἀπὸ μιᾶς ἐγχρίσεως θεραπεύει ν , ἐνεργεῖ δὲ καὶ πρὸς τὰς χρονίας καὶ δυσλύτους διαθέσεις καὶ μάλιστ α , ἐ φ ’ ὧν καὶ τὰ βλέφαρα τετράχυντα ι . [10] 
8 3
χρῶ δὲ με θ ’ ὕδατο ς . εἰ δὲ καὶ σφοδρὰ ᾖ ἡ φλεγμον ή , μετὰ λευκοῦ ᾠοῦ ἐγχυμάτιζ ε . ἔχει δὲ οὕτως· Καδμίας, κόμεως ἀνὰ γο γʹ, χαλκάνθης, χαλκίτεως ὀπτῆς, ὀπίου, μέλιτος ἀνὰ γο α c ʹ, πεπέρεος κοκκία καʹ, ὕδατος τὸ ἀρκοῦν. Ἄλλως · ὁ Ἀντωνίνο υ , ἀναπληρῶν βόθρους καὶ σμήχων οὐλὰς καὶ ἀποκρούων πάνυ καλῶς τὰς φλεγμονά ς . [5] 
8 4
Καδμίας, ψιμυθίου ἀνὰ γο γʹ, ἀκακίας γο βʹ ἑξαγ. α c ʹ, ὀπίου ὁμοίως, κόμεως, τραγακάνθης, ἀμύλου ἀνὰ γο αʹ κερατ. ιηʹ, σμύρνης ἑξαγ. βʹ κερατ. ϛʹ, χαλκοῦ ἑξαγ. αʹ κερατ. γʹ, κρόκου ὁμοίως, ταῦτα ὕδατι λείου καὶ χρῶ. Πρὸς αἰγίλωπ α . [5] 
8 5
Τούτους ἰᾶται σάπων Γαλλικὸς ἐπιτεθεὶς ἢ χολὴ χοιρέα ξηρὰ ἢ κόπρος ὄρνιθος χρυσίζουσα συνλειωθεῖσα κρηταρίῳ ἄχρι συστάσεως ἐμπλάστρου καὶ ἐπιτεθεῖσα πολλάκις ἢ γάλα μελαίνης αἰγὸς γινόμενον τυρὸς πρόσφατος τιθέμενος τῷ τραύματι δὶς τῆς ἡμέρας. καθαίρει γὰρ καὶ σαρκοῖ καὶ ἀπουλοῖ. μετὰ δὲ τὴν ῥῆξιν τοῦ αἰγίλωπος τὴν ἔσω τοῦ καλάμου εἰς τοὺς κονδύλους εὑρισκομένην τζύπαν ἐπιτίθει. δόκιμόν ἐστι. 〈 Ἀφρικανοῦ ὀφθαλμικό ν . [5] 
8 6
Ἡ χελιδὼν φέρει πόας τινὸς χυλόν, ἐξ οὗ εἰ ἀποστάζοι εἰς γῆν, ἐκ τῆς σταγόνος ἑτέρα πόα φύεται, ἣ τῆς ἀποβαλούσης ἐστὶν ἐπώνυμος. ἄνεισι δὲ κἂν ἀποπατήσωσιν εἰς γῆν μετασχόντες αὐτῆς οἱ νεοττοί. θαυμαστὸν δὲ τοῦτο καὶ ὀξὺ πρὸς ἀμβλυωπίαν φάρμακον, λεπτύνει τε κατʼ ὀλίγον καὶ τὰ ἐκ τραυμάτων λευκώματα καὶ ἀποκαθίστησι τὸν ὀφθαλμὸν εἰς τὸ τοῦ ἀπαθοῦς σχῆμα. ἡ δὲ ἀπʼ αὐτῆς γενομένη ἀπονωτέρα, καὶ κατορθοῦσα δὲ ἧττον. τοὺς μέντοι γλαυκωπίας ἀποσοβεῖ τριβομένη. καὶ αὐτῆς ἡ κόνις μεθʼ ὕδατος ὥσπερ ἡ πρόσθεν πᾶν ἔδρασεν. εἴ τις γὰρ εὐτύχησε τὴν πρώτην ἑλεῖν, ἀνέῳξεν ἂν καὶ τυφλοὺς ὀφθαλμούς. — Λίθοι δὲ εὑρισκόμενοι δύο ἐν ταῖς γαστράσι τῶν νεοττῶν ἀνασχισθέντων ὀξεῖ καλάμῳ [ἐν θατέρῳ·〉 γὰρ εὑρίσκονται] λευκὸς καὶ μέλας τυθείσης περιστερᾶς λευκῆς καὶ ἐπικληθείσης αὐτῆς Ἀφροδίτης, ἐμβάλλονται ὅρμῳ χρυσῷ καὶ πᾶσαν ἀπείργουσιν ὀφθαλμίαν. [5] 
8 7
[τοὺς μέντοι νεοττοὺς ἐαρινοὺς ἀνατεμὼν λίθοις ἐντεύξει τῇ γαστρί, ὧν ὁ μὲν ποικίλος, ὁ δὲ καθαρός. πρὶν οὖν γῆς ψαῦσαι κατάδησον δέρματι νεβροῦ ἢ μόσχου πρὸς τὴν μεγάλην νόσον, καὶ τάχα μὲν ἰάσῃ, πάντως δὲ μειώσεις τὴν ἐπιληψία ν.] ἀνατέμνειν δὲ δεῖ εἰς τοῦτο τοῦ μηνὸς ἀρχομένου καὶ ἰόντος ἀναδεχόμενον. — καὶ χολὴν δὲ πέρδικος ἀμβλυωπίας ἴασιν εἶναι 〈καὶ〉 ὑποχύσεώς φασι μέλιτι Ἀττικῷ συγκραθεῖσαν· ὃ καὶ φανερὸν πολλοῖς. [10] 
8 8
καὶ τὰ ὄμματα τοῦ γυπὸς ἐνδεθέντα ὀθόνῃ καθαρᾷ προσφερόμενά τε ὀφθαλμοῖς καθʼ ἑκάστην ἡμέραν ἀμβλυωπεῖν οὐκ ἐᾷ, οὐ μὴν οὐδὲ ὑπόχυσιν ἵστασθαι. κυνείῳ δὲ δέρματι ὀφθαλμὸς αὐτοῦ περιαφθεὶς ὀφθαλμιᾶν οὐκ ἐᾷ. ἡ δὲ χολὴ αὐτοῦ μετὰ χυλοῦ πρασίου καὶ μέλιτος Ἀττικοῦ καταχριομένη πᾶσαν ἀμαύρωσιν καὶ ἀχλὺν ὀμμάτων περιαιρεῖ καὶ τὰς ἀρχομένας ὑποχύσεις οὐκ ἐᾷ συστῆναι. — ὀφθαλμοὶ δὲ βατράχου ζῶντος ἀφαιρεθέντες καὶ περιαφθέντες ἐν λινῷ ῥάκει ἀριστερῷ βραχίονι ἢ τῷ τραχήλῳ φορούμενοι ἀπαθεῖς τοὺς ὀφθαλμοὺς φυλάττουσιν. [10] 
8 9
κἂν ἀλγοῦντι δὲ περιάψῃς, λύσεις τὸ πάθος. τὸν δὲ βάτραχον ἀπολύειν χρή, ὅθεν ἐλήφθη. καὶ ἡ χολὴ δὲ αὐτοῦ πρὸς ὀξυωπίαν καὶ ὑπόχυσιν ἐναλείφεται. οὐδὲν δὲ μεῖζον τοῦδε πρὸς ὀξυωπίαν· ῥίζαν κισσοῦ οἷα κολλύρια ποίησας βάλε εἰς πυξίδα χαλκοῦ ἐρυθροῦ ἅμα παιδίου οὔρῳ νηπίου, καὶ περιδήσας ἀσφαλῶς κατάχωσον εἰς ἱππείαν κόπρον ἐπὶ μʹ ἡμέρας. εἶτα ἑλκόμενος ἀπότριβε ἐπὶ ἀκόνῃ καὶ ποίει ὡς κολλύρια σὺν τῷ ἐνόντι ὑγρῷ, καὶ θαυμάσεις τὴν ἐνέργειαν, παύσεις δὲ καὶ ἀρχομένας ὑποχύσεις. Πρὸς ὑπόχυσι ν . [10] 
8 10
Ἀετοῦ χολὴν ἔγχριε. Πρὸς ἀμβλυωπία ν . 
8 11
Ἀμμωνιακὸν μεθʼ οὔρου παιδὸς ἀφθόρου ἀναλαβοῦ καὶ χρῶ. Πρὸς ὀφθαλμίαν ἀνώδυνον διὰ πείρα ς . 
8 12
Κιμωλίας καλῆς γο γʹ, ἀνδράχνης χυλοῦ γο γʹ, μίξας ἀμφότερα ἐπιτίθει τῷ ὀφθαλμῷ, καὶ ὅταν ξηρανθῇ, ἔπαρον, καὶ μετὰ τοῦ χυλοῦ τῆς ἀνδράχνης λειώσας ἐπίχριε πάλιν. Πρὸς ῥεῦμα ὀφθαλμο ῦ . 
8 13
Κρόκον λειώσας μετὰ γάλακτος γυναικείου ἐπίχριε, ἢ ὀδόντα πρωτόβολον ὀνάδος λειώσας ἔγχριε σὺν τῷ λευκῷ τοῦ ᾠοῦ. ἢ κονίαν τὴν ἀναπεπταμένην ἐν τοῖς χαλκείοις λαβὼν καὶ λειώσας μετὰ κρόκου ᾠοῦ ἐπιτίθει ἀπὸ κροτάφου εἰς κρόταφον τιθεὶς στυπεῖον. ἢ πηγάνου ῥίζαν ἄρας τῇ ἀριστερᾷ χειρὶ περίαπτε λέγων· αἴρω σε πρὸς ὀφθαλμοῦ πόνον τοῦ ἵππου τοῦδε τοῦ καλουμένου τόδ ε . ἢ ἄλευρον κρίθινον καὶ ἄσβεστον καὶ κρόκον μετὰ μέλιτος φυράσας τράκτωσον τὸ μέτωπον. Πρὸς ἐπιδρομὴν ὀφθαλμο ῦ . [5] 
8 14
Χολὴν ἀλέκτορος βαλὼν εἰς ἀργυρᾶν πυξίδα ἔνσταζε τῷ ὀφθαλμῷ. Ἀνακόλλημα εἰς ῥεῦμα ὀφθαλμῶν καὶ εἰς λοιπὰ ῥεύματ α . 
8 15
Μαστίχην, λίβανον, λάδανον ξηρόν, ἀλόην, σώχ, πάντα κόψας καὶ σήσας ἀναλαβοῦ ᾠῶν τοῖς λευκοῖς καὶ χρῶ. Πυρία εἰς ῥεῦμα ὀφθαλμο ῦ . 
8 16
Μυρσίνης, ῥοῦ βυρσικοῦ, ῥόδων φύλλα, κηκῖδας, κωδυίας, στυπτηρίας σχιστῆς, βάτου ῥίζης ἕψει σὺν ὄξει, καὶ μετὰ τοῦ ἀφεψήματος πυρία τοὺς ὀφθαλμοὺς σπόγγῳ. ἐνεργεῖ δὲ καὶ τὸ ὀξύκρατον πυριώμενον ὁμοίως σπόγγῳ. ἢ μελίλωτον, τῆλιν, ῥόδα, φοινίκων σάρκας καὶ κωδυίας ἕψει μετὰ ἑψήματος ἢ ὀμβρίου ὕδατος καὶ πυρία σπόγγῳ. Πρὸς λευκώματ α . [5] 
8 17
Ἄρτον καύσας καὶ ἅλας ἀμμωνιακὸν μετὰ καὶ ἀλόης ἡπατικῆς λειάνας χρῶ, ἀποκαθαίρει γάρ. Κολλύριον πρὸς τὰ αὐτ ά . 
8 18
Ἁλὸς ἀμμωνιακοῦ, ἀλόης ἡπατικῆς, κινναμώμου, ξυλοκινναμώμου ἀνὰ γο αʹ, ἐλαίου ῥοδίνου τὰ ἀρκοῦντα. Πρὸς παλαιὰ λευκώματ α . 
8 19
Κηκιδίων λιτρ. αʹ, χαλκάνθου γο α c ʹ, σμύρνης γο ϛʹ, μίξας καὶ λεάνας ἔμβαλε μετὰ μέλιτος Ἀττικοῦ ἢ Κρητικοῦ καὶ συνλεάνας ἱκανῶς ἀπόθου καὶ ἐπὶ τῆς χρείας ἄλειφε. Πρὸς λευκώματα καὶ ἑλκώματ α . 
8 20
Λαβὼν προβάτειον μυελὸν ἐκ τῶν μηρῶν κάθαρον μὴ ἔχειν ὀστάριον καὶ τρῖψον ἐν θυίᾳ ἰσχυρῶς παραμίξας κηκίδων γο ϛʹ καὶ μέρος χηνείου στέατος. εἶτα συλλεάνας ἀπόθου καὶ χρῶ τοῖς κατὰ βάθος ἕλκεσι καὶ ἀναπληρώσεις. Ὀφθαλμικό ν . [5] 
8 21
Κενταυρίου τὴν ῥίζαν πλύνας ἕψει ἐν ὕδατι, ἕως ἂν γένηται τακερά, καὶ ἀποπιάσας τὸν ** ὅταν δὲ μεσασθῇ, βάλε εἰς αὐτὸν κρόκον, σμύρναν, νάρδον Συριακὴν καὶ πάλιν ἕψει. ἕως ἂν σχῇ μέλιτος πάχος, καὶ ἀπόθου ἐν ἀγγείῳ ὀστρακίνῳ καὶ χρῶ πρὸς τὰς ὀφθαλμίας τῶν κτηνῶν καὶ τὰ ἑλκώματα. ὠφελεῖ δὲ καὶ ἀνθρώπους πρός τε ὀφθαλμίαν καὶ ὠτὸς πόνον καὶ αἰδοῖα καὶ τραύματα πρόσφατα. Πρὸς ῥεύματα ὀφθαλμῶ ν . [5] 
8 22
Σηπίας ὄστρακον, κροκοδειλέας κόκκους λʹ, κηκίδων ἑξαγ. γʹ, ἀμμωνιακοῦ ἑξαγ. α c ʹ, κροκομάγματος ἑξαγ. βʹ κερατ. ϛʹ, πεπέρεως λευκοῦ κοκκία ιʹ, λιβάνου, κισσοῦ χυλὸν τὸ ἀρκοῦν λειώσας μετὰ μέλιτος ἔγχριε. ἐὰν δὲ πρόσφατος ᾖ καὶ φλεγμαίνῃ, χρῶ τούτῳ· ᾠοῦ τὸν κρόκον μετὰ ἐρίου ἐπιδέσμει τῷ ὀφθαλμῷ. ἄριστον δὲ καὶ τοῦτο· κροκόδειλον κρατήσας καὶ ἀναπτύξας *** Περὶ ἑτεροφθάλμου καὶ ἀλφορύγχου. [5] 
10 t
Περὶ ὀχείας καὶ περὶ ἱππάδος συλλήψεως καὶ καθάρσεως καὶ περὶ τοῦ γνῶναι εἰ ἄρσεν ἢ θῆλυ τὸ συλληφθὲν καὶ περὶ ἐντατικῶν. 〈 Ἀφρικανοῦ ἤτοι Αἰλιανο ῦ . 
10 1
Ἔστι μὲν καὶ ἐκ τῶν ἄλλων ὁ ἵππος γαῦρον. καὶ γὰρ καὶ τὸ μέγεθος καὶ τὸ τάχος αὐτὸν καὶ τοῦ αὐχένος τὸ ὑψηλὸν καὶ ἡ τῶν σκελῶν ὑγρότης καὶ ἡ τῶν ὁπλῶν κροῦσις, πάντα ἐς φρύαγμα καὶ τῦφον〉 ἀνάγει. μάλιστα 〈δὲ〉 κομῶσα ἵππος ἁβρότατόν ἐστι καὶ θρυπτικώτατον. ἀτιμάζει γοῦν ἀναβῆναι τοὺς ὄνους αὐτῇ, ἵππῳ δὲ ἥδεται καὶ ἑαυτὴν ἀξιοῖ τῶν μεγίστων. ὅπερ οὖν συνειδότες οἱ βουλόμενοι ἡμιόνους σφίσι γενέσθαι ἀποθρίσαντες τῆς ἵππου τὴν χαίτην εἰκῆ καὶ ὡς ἔτυχε, τοὺς ὄνους ἐπάγουσιν. ἡ δὲ ὑπομένει τὸν ἄδοξον ἤδη γαμέτην, πρῶτον αἰδουμένη. καὶ Σοφοκλῆς δὲ ἔοικε μεμνῆσθαι τοῦ πάθους. Τοῦ αὐτοῦ περὶ συλλήψεως γενῶ ν . [10] 
10 2
Καὶ οὑτωσὶ μὲν τὰ γένη φιλοκρινήσεται κατὰ φύσιν. γεννηθήσεται δὲ τεχνικῶς ἄρρεν μέν, 〈εἰ〉 ἐπιχρίσεις τὸ μόριον τοῦ ἵππου αἵματι λαγωοῦ καὶ ταμίσῳ (ὅ ἐστι πυτία λαγωοῦ νεογνοῦ), θῆλυ δέ, εἰ στέατι χηνείῳ ἅμα ῥητίνῃ τερεβινθίνῃ ἑξῆς ἡμερῶν τριῶν τὸ τῆς θηλείας ἵππου αἰδοῖον ὑποχρίσεις καὶ τῷ ἵππῳ εἰς ὀχείαν ὑποστήσεις. Ἐὰν μὴ δύναται γεννῆσαι ἵππο ς . [5] 
10 3
Γράψον εἰς τὰς δύο πλευρὰς αὐτῆς τὸν τεσσαρακοστὸν ἕβδομον ψαλμὸν ἕως τοῦ· ἐκεῖ ὠδῖνες ὡς τικτούση ς . Περὶ συλλήψεως θηλείας ἵππου στείρας πάνυ ἀναγκαῖο ν , ἐκ πολλῆς γὰρ πείρας ἔχων ἔγραψ α . 
10 4
Θαλασσείας πορφύρας ἤγουν κογχύλης αἵματος 𐆃 γʹ καὶ νίτρου 𐆃 αʹ καὶ ῥητίνης τερεβινθίνης λιτρ. βʹ εἰς τὸ αἰδοῖον τῆς ἵππου ἔμβαλε. ἐκ τούτου γὰρ καθαρισθεῖσα ἐξ ἀγόνου τοκὰς ἔσται. Πρὸς τὸ συλλαβεῖν στεῖραν ἵππο ν . [5] 
10 5
Δεσμὴν πράσου κτλ. ἢ λαβὼν κτλ. εἰς τὸ αἰδοῖον τῆς ἵππου ἔμβαλε. ἐκ τούτου γὰρ καθαρισθεῖσα ἐξ ἀγόνου τοκὰς ἔσται. ἢ ἐν χαρτίῳ γράψας περίαπτε· Αὐτόμαται δὲ πύλαι μύκον οὐρανο ῦ , ἃς ἔχον Ὧραι. Παρορμητικὰ ἀφροδίσια ἵππω ν . [5] 
10 6
Κρόκος μετὰ γλυκέος οἴνου πινόμενος οὐ πολὺς ἐνεργεῖ, ἢ ἀσκαμμωνία μεθʼ ὕδατος ἀνατριβομένη, ἢ κόστος λεῖος μεθʼ ὑδρομέλιτος πινόμενος, ἢ ἡδυόσμου χυλὸς ἢ ἀλέκτορος ὄρχις ὁ δεξιὸς ἁλισθεὶς καὶ εἰς δέρμα κριοῦ δεθεὶς καὶ τῷ τραχήλῳ τοῦ ἵππου κρεμασθεὶς ἐνεργεῖ, ἢ ὄρχις ἐλάφου ξηρὸς ἀποξεσθεὶς καὶ μετὰ μελικράτου ποτισθείς. Πρός 〈τὸ〉 εὐγαλακτεῖ ν . [5] 
10 7
Κριθὰς ἐν ὕδατι βρέξας αὐτὰς μὲν δίδου φαγεῖν, τὸ δὲ ὕδωρ πότιζε, καὶ αὔξει τὸ γάλα. Ἀφρικανοῦ περὶ γενέσεως ἵππω ν . 
10 8
Ἂν μὲν οὖν ἄρρεν τεχθῆναι θέλῃς, πρὸς τὴν ἀνατολὴν τοὺς ἵππους τρέπε, ἵνα μιγνύμενοι βλέπωσι τὸν ἥλιον. αἱ δυσμαὶ γὰρ τίκτουσι τὰ θήλεα, ὡς Μαυρούσιος 〈ὁ〉 ἱπποφορβὸς διηγήσατο. καὶ γάρ, ὡς ὁ πάντων λόγος, τοὺς ἄρρενας ἵππους τῷ Ἡλίῳ ζεύγνυσθαι καὶ τούτοις ἄγεσθαι τὴν φλόγα πεπίστευται, τὰς δὲ θηλείας τὴν Νύκτα ἄγειν φασί. καὶ δικαίως μέν· ἀρρενοποιὸς μὲν ὁ Ἥλιος, ὁμωνύμου δὲ φύσεως ἡ Σελήνη τυγχάνει μήτηρ. Τοῦ αὐτοῦ ἀναληπτικὰ δυνάμεω ς . [5] 
10 9
Μυρ〈ρ〉ίς ἐστι βοτάνη τῷ κωνείῳ τὰ πάντα παραπλησία πλὴν τοῦ ἄνθους, ὃ δὴ καὶ αὐτὸ ὅμοιον μέν ἐστι, μικρότερον δὲ πολλῷ· ῥίζαν δὲ ἔχει ὡς παρεμφέρουσαν ἐπιμήκη, εὐώδη σφόδρα καὶ ἡδίστην ἐν τῷ τρώγειν. εὑρίσκεται δὲ ἐν τοῖς ἐργασίμοις χωρίοις· ταύτην ὁλόκληρον ἐπιμελῶς τρίψας εἰς καθαρὰν πτισάνην εὖ μάλα ἡψημένην ἐμβάλλειν χρὴ καὶ συνεψεῖν ἐπιμελῶς κινοῦντας. ἔπειτα οἴνου εὐωδεστάτου τοσοῦτον ἐπιβάλλειν, ὡς μὴ λίαν ἐξυγρᾶναι τὴν πτισάνην, καὶ νῆστιν ἐγχυματίζειν· τούτου ἄμεινον βοήθημα πρὸς τοῦτο ‖ οὐκ ἄν τις εὕροι. εἰ δὲ ἀπορεῖ τῆς ῥίζης, πτισάνῃ συνεψήσας ὑείους μυελοὺς καὶ μάλιστα νωτιαίους οἴνῳ τε ὁμοίως ἐπιβαλών, δευτερεῦον ἕξει βοήθημα πρὸς τὸ προκείμενον. Ἐκ τῶν Ἀριστοτέλους περὶ ὀχεία ς . [10] 
10 10
Ἵππος ὀχεύειν ἄρχεται διέτης καὶ ὀχεύεται, ὥστε καὶ γεννᾶν. τὰ μέντοι ἔκγονα κατὰ τούτους τοὺς χρόνους ἐλάττω καὶ ἀσθενικώτερα. ὡς δὲ ἐπὶ τὸ πλεῖστον τριέτης ὀχεύει καὶ ὀχεύεται. οὗτος καὶ ἐπιδίδωσιν ἀεὶ [καὶ] ἐπὶ τὸ βέλτιον τὰ ἔκγονα γεννᾶν μέχρις ἐτῶν κʹ. ὀχεύει δὲ ὁ ἵππος ἄρρην μέχρις ἐτῶν λγʹ, ἡ δὲ θήλεια ὀχεύεται μέχρι μʹ ἐτῶν, ὥστε σχεδὸν συμβαίνει διὰ βίου γίνεσθαι τὴν ὀχείαν. ζῇ δὲ ὡς ἐπὶ τὸ πολὺ ὁ μὲν ἄρρην περὶ πέντε καὶ τριάκοντα ἔτη, ἡ δὲ θήλεια πλείω μʹ. ἤδη δέ τις ἐβίωσεν ἵππος ἔτη οεʹ. Περὶ συλλήψεως θηλείας ἵππου Ἀψύρτο υ . [10] 
10 11
Ἄψυρτος Ἱπποκράτει χαίρει ν . εἰδέναι σε καὶ τοῦτο βούλομαι, ὡς, ἐὰν ἱππὰς τὸ τοῦ ἄρρενος καταβαλλόμενον αὐτῇ σπέρμα μὴ κρατεῖ ἀλλʼ ἐξουρεῖ, ἐπάλειφέ σου ἐλαίῳ τὴν χεῖρα, καὶ τοὺς δακτύλους ἐξονυχίσας κάθες αὐτὴν διὰ τῆς φύσεως καὶ ἅψαι τῆς μήτρας. καὶ ἐλαίῳ μετὰ ἐρίου ἀποσπογγίσας ποίει πεσσὸν ἐκ πορφύρας ἀληθινῆς, καὶ ὀποβαλσάμῳ τοῦτον βρέξας ἢ κυπρίνῳ ἐπιτίθει τῇ μήτρᾳ, καὶ εὐθὺς ἔα τὴν ἵππον ὀχευθῆναι τῷ κήλωνι. μετὰ δὲ τὸ κατελθεῖν τὸν ἵππον μὴ ἔα τὴν θήλειαν ἵστασθαι, ἀλλὰ παρότρυνε τρέχειν. οὕτω γὰρ ἂν τὸ καταβαλλόμενον ἐπισχεθείη σπέρμα. — ἐὰν δὲ ἐκ ψύξεως ὁ τῆς μήτρας ἀποκλεισθῇ πόρος, προσάντλει οἴνῳ παλαιῷ καὶ παραβιάζου τὸν τόπον τῷ δακτύλῳ, καὶ ἀνοίξας ὦσον πεσσὸν ἐξ ἐρίου ἀπλύτου γεγενημένον, ἐπιχέων ἅλας αὐτῷ καὶ νίτρον ὠμόν. [5] 
10 12
εἶτα εὐθέως τὸν ὀχευτὴν τῇ ἵππῳ ἐπάφιε, καὶ πρὶν ἀποκρῖναι τὸν ἵππον, ἆρον τὸν πεσσὸν καὶ πάλιν ἐπάφιε, καὶ συλλήψεται. ἐὰν δὲ ἢ ἐκ τραύματος ἢ ἄλλης πληγῆς ἢ πάθους λοιμικοῦ προσουλώσῃ ὁ πόρος ἢ διπλωθῇ, ἔκτεμνε τὸ ἀδικοῦν καὶ κατὰ φύσιν ποίει, ἢ θαλασσείᾳ πορφύρᾳ ἔκμασσε. εἶτα λίβανον, σμύρναν, κρόκον καὶ νίτρον ῥοδίνῳ καὶ μέλιτι συνλεάνας, παρέγχει μέχρις ἡμερῶν δύο, προκαταντλήσας εὐκράτῳ καὶ ἐλαίῳ διατρίψας, καὶ μεθʼ ἡμέρας κʹ 〈κ〉λύσον τὴν μήτραν γάλακτος γο γʹ. τοῦτο δὲ ποίει ἐπὶ ἡμέρας λʹ, καὶ συλλήψεται ἡ ἵππος, κἂν στεῖρα ᾖ. Ἐντατικὸν ὥστε ἵππον κήλωνα πολλὰ ὀχεύει ν . [10] 
10 13
Οὐρὰν ἐλάφου καύσας κτλ. ἢ ἐλαίου παλαιοτάτου 𐆃 αʹ, σκώληκας τιθυμάλλων Ϟϛʹ. τούτους δὲ συνάγειν ἐν τῷ θέρει, ὅταν ἡ βοτάνη ἀκμάζει καὶ ἐν τῷ ἐλαίῳ ἐμβάλλειν καὶ ἐᾶν ἡμέρας ἑπτά. ἐπὶ δὲ τῆς χρείας τρῖβε τῷ ἐλαίῳ τὴν ὀσφῦν καὶ τοὺς ὄρχεις. τὸ αὐτὸ δὲ ποιοῦσι καὶ αἱ τῆς πίτυος κάμπαι. ἢ μανδραγόρου ἄρρενος μῆλα τρίψας καὶ μίξας μετὰ μέλιτος καὶ οἴνου ἐγχυμάτιζε. καὶ ἠρυγγίου δὲ τὸ μῆλον φορούμενον ὠφελεῖ. ἢ εὐζώμου σπέρμα ἑξαγ. τὸ c ʹ, πεπέρεως κερατ. ϛʹ λειώσας μετὰ οἴνου ἐγχυμάτιζε. ἢ ἀνήθου σπέρμα ὥριμον κερατ. ιηʹ σὺν οἴνῳ λειοτριβήσας ἐγχυμάτιζε. ἢ σκίγκου οὐρᾶς, ζιγγιβέρεως, καρδάμου σπέρμα, εὐζώμου σπέρμα, πυρέθρου ἀνὰ ἑξαγ. α c ʹ, πέπερι, καρυόφυλλον ἀνὰ κερατ. ιηʹ. ἡ τελεία δόσις ἑξαγ. βʹ κερατ. ϛʹ, ἄλλοις ἑξαγ. α c ʹ, τὸ δὲ ἔλαττον κερατ. ιηʹ. Πεσσὸς συλληπτικό ς . [10] 
10 14
Κρόκου γο αʹ μυελοῦ ἐλαφείου, στέατος χηνείου, πυτίας λαγωοῦ, προπόλεως, ἐλαίου κρινίνου τὰ ἶσα σκεύαζε καὶ χρῶ. ἢ καστορίου, ὑσσώπου, μέλιτος, βουτύρου, στέατος χοιρείου ἀνὰ γο αʹ, ἐλαίου κυπρίνου τὸ ἀρκοῦν. Ἀφρικανο ῦ . 
10 15
Πρὸς 〈τὸ〉 πολλὰ καὶ ἀπόνως ἀφροδισιάζει ν . Σκίγκου τὰ κρέα ἐν οἴνῳ κεκραμένῳ 〈εὐώ〉δει τὸ ζῷον ἐγχυμάτιζε. Εὐτόκιον γενναιότατον πάν υ . 
10 16
Πολύγονόν ἐστι πόα πολλὴ πανταχοῦ, ὅπερ λέγεται καὶ δρῶσ α. ἥτις ἐνδεθεῖσα χορίῳ κυνὸς ἐσμυρνισμένῳ καὶ ὡς χρὴ κεκαθαρμένῳ καὶ περιαφθεῖσα αἰτία κυήσεως γίνεται. ἵνα δὲ ὃ θέλεις συλλάβῃ τὸ ζῷον, εἴτε ἄρρεν εἴτε θῆλυ, λινόζωστις καὶ περιστερεὼν βοτάναι ἄρρενες εἶναι δοκοῦσι καὶ θήλειαι, ἄρρενες μὲν αἱ ὄρθιαι, αἱ ἡπλωμέναι δὲ τοὐναντίον. ταύτας σὺν τοῖς προτέροις φορεῖν ποίει, ἂν μὲν βούλῃ ἄρρεν τεκεῖν, ἄρρενα, ἂν δὲ θῆλυ, θήλειαν. Τοῦ αὐτοῦ εἰς ἀφθονίαν γάλακτο ς . [5] 
10 17
Λίθος ὁ γαλακτίτης τοῦ ζῴου περιαπτόμενος τοῖς μαστοῖς πολύ τι χρῆμα τοῦ γάλακτος κατασπᾷ. ἵνα δὲ καὶ πλείονος εὐπορήσῃ γάλακτος, αὐτὸν τὸν γαλακτίτην λίθον λελειωμένον ἐγχυμάτιζε μετὰ οἴνου καὶ ὕδατος. Τοῦ αὐτοῦ · πρὸς τὸ μὴ ἐκτιτρώσκειν ἔμβρυο ν . [5] 
10 18
Τὴν ἐχενηΐδα τὸν ἰχθὺν λαμβάνοντες ναῦται ταριχεύουσιν εἴς τε τὸ μὴ ἐξαμβλίσκειν καὶ εἰς σύλληψιν ὡς ἐρρωμενεστέρῳ φαρμάκῳ χρώμενοι. ἐξ ἧς λειουμένης τὸ ζῷον ἐγχυματιζόμενον τὸ ἐν τῇ γαστρὶ σῶον διατηρεῖ. εἰ δὲ καὶ ζῶσαν προσενέγκοι τις τῇ νηδύϊ τῆς ἱππάδος, ὅτε ταύτῃ ὁ ἵππος συνέρχεται, καὶ τότε καὶ εἰς τὸ λοιπὸν συλλήψεται, καὶ οὐδέποτε πείσεται τὸν προειρημένον ὄλισθον. Περὶ ἀνατροφῆς πώλο υ . [5] 
10 19
Ἐὰν δὲ καὶ βούλῃ ἵππου πῶλον ὑπὸ ὄνου θηλάζεσθαι, ἢ ὄνου ὑπὸ ἵππου, ἅμα τῷ τεκεῖν τὴν ἵππον καὶ τὴν ὄνον βαλὼν τὴν ἵππον εἰς σκοτεινὸν τόπον εἰσένεγκε τὸ πωλάριον τῆς ὄνου, καὶ τὴν ὄνον ὁμοίως, καὶ ἀμείψεις ἀμφότερα. Περὶ παρωτίδων καὶ ἕλκους ἐν ὠσί, παρισθμίων καὶ χοιράδων καὶ κορδυλωμάτων καὶ γλανδούλων. [5] 
11 1
Πρὸς παρωτίδ α . Κατάπλασμα πρὸς παρωτίδα. Ἄλευρον σίτινον κτλ. δάφναις μετὰ ὄξους καὶ ἐλαίου τοὺς μυκτῆρας ἐπίχριε. ποίει δὲ καὶ ἀφαίρεσιν αἵματος ἀπὸ τῶν ὀφρύων καὶ ὕδωρ θερμὸν δίδου πίνειν καὶ εἰς σκοτεινὸν καὶ θερμὸν τόπον στηκέτω. Περὶ χοιράδω ν . [5] 
11 2
Αἱ χοιράδες γίνονται παρά τε τὰ ὦτα καὶ τὸν λαιμὸν μάλιστα. καὶ αἱ μὲν ἔξωθεν τὴν κορύφωσιν λαμβάνουσιν, αἱ δὲ εἰς τὸ ἐντός. εἰσὶ δὲ εἶδος ἀποστήματος. ἀλλὰ καὶ μείονες μὲν αἱ ἔξωθεν, χείρους δὲ αἱ ἔσωθεν ἀπονενευκυῖαι καὶ ἐπικινδυνώδεις εἰσί. πολλάκις γὰρ αὗται συρρήσ〈σ〉ονται μὲν εἰς τὸ ἐντὸς καὶ διάκρισιν λαμβάνουσι διὰ τῶν ὑγρῶν τοῦ στόματος καὶ τῶν ἐσθιομένων, οὐ δύνανται δὲ ὑγιασθῆναι διὰ τὴν κατάτριψιν τῶν καταπινομένων. καλοῦνται δὲ αἱ μὲν ἁπλαῖ, αἱ δὲ διπλαῖ. ἃς δεῖ θεραπεύειν οὕτως· καταντλήσας θερμῷ ὕδατι κατάπλασσε κρίθινον ἄλευρον ἑψημένον ἐν ὕδατι. ἕψει δὲ οὕτως· προαναζέσαντος τοῦ ὕδατος παράπασσε τὸ ἄλευρον καὶ κατάπλαττε δὶς τῆς ἡμέρας. ὅταν δὲ πέψιν λάβῃ, τέμνε θαρρῶν. εἶτα συκῆς φύλλα καὶ θύμον ἢ πράσον συγκόψας μετὰ ἁλῶν καὶ οἴνῳ δεύσας ἄξον εἰς τὴν τομήν. χρῶ δὲ οὕτως, ἕως οὗ καθαρὸν γένηται. — ἢ σπόγγον ἐν θερμῷ ὄξει βρέξας ἐπίδησον ἐπὶ ἡμέρας. [15] 
11 3
τοῦτο ποίει δεύτερον ἢ καὶ τρίτον. εἶτα λαβὼν σικύου ἀγρίου τὴν ῥίζαν κόψον, καὶ σήσας μῖξον κριθίνοις ἐξ ἴσου, καὶ ἑψήσας ὕδατι ἢ ὑδρομέλιτι κατάπλαττε· ὅταν δὲ πέψιν λάβῃ, διάκαυσον ὀρθίῳ καυτῆρι, καύσας δὲ ἔγχριε ἁλσὶ λεπτοῖς καὶ ἐλαίῳ ἀνακεκομμένοις, ὥστε γλοιῶδες γενέσθαι. καὶ τοῦτο ποίει μέχρις ἡμερῶν ϛʹ ἢ ηʹ, ἕως οὗ αἱ ἐσχάραι ἐκπέσωσιν. εἶτα ἀπόσμηξον τὰ τραύματα οὔρῳ καὶ νίτρῳ, καὶ θερμῷ ὕδατι πυριάσας περισπόγγισον, καὶ θεράπευε τραυματικῷ φαρμάκῳ καὶ τῷ ὀροβίνῳ ἀλεύρῳ, ἕως ἂν ὑγιὴς γένηται. Διαφορητικὸν ἀποστημάτων καὶ χοιράδω ν . [10] 
11 4
Κυνείαν κόπρον λευκὴν λειώσας μῖξον τερεβίνθῳ καὶ χρῶ. Ἔμπλαστρον διαφορητικὸν σκορπίζον ἀποστημάτω ν . 
11 5
Κηροῦ, ἐλαίου, ὕδατος θαλασσίου, κολοφωνίας, ῥητίνης, νίτρου ἀνὰ 𐆃 α c ʹ μίξας χρῶ. ἢ συκῆς τέφρας γο βʹ, σχιστῆς, ἀφονίτρου ἀνὰ γο αʹ, ὑγροπίσσης γο ζʹ χρῶ. Ἔμπλαστρος ἡ διὰ χυλοῦ λινοσπέρματος διαφοροῦσα καὶ ῥήσσουσ α . 
11 6
Ἐλαίου παλαιοῦ 𐆃 αʹ, κηροῦ γο κʹ, κολοφωνίας, στέατος χοιρείου ἀνὰ 𐆃 α c ʹ, λιθαργύρου λιτρ. αʹ, ψιμυθίου γο ϛʹ, χυλὸν λινοσπέρματος γο ϛʹ, γύρεως 𐆃 αʹ, λιβάνου γο δʹ 〈τὰ τηκτὰ τήξας ἔμβαλε τοῖς ξηροῖς καὶ χρῶ.〉 Πρὸς χοιράδα ς . [5] 
11 7
Καρδάμου σπέρμα, κυάμου ἄλευρον, ἅμα ἕψει, εἶτα ἐπίβαλλε στακτῆς ὀλίγον, καὶ ἐπιπλάσας εἰς φύλλον κράμβης χρῶ. ἢ μελισσίας βοτάνης ῥίζαν λαβὼν ἐν ληγούσῃ σελήνῃ καὶ οὔσῃ ἐν ἀσπόρῳ ζῳδίῳ ἐπίθες. τοῦτο ἀφανεῖς ποιεῖ τὰς χοιράδας καὶ πᾶσαν ἐν σώματι ἐξοχὴν περιαπτόμενον. καὶ ὁ λίθος δέ, ὃν λεονταχάτην καλοῦσι, καὶ τὸ δέρμα τοῦ λέοντος περιαπτόμενα χοιράδας ἰᾶται καὶ πάσας τὰς ἐν σώματι περιοχάς. καὶ τοῦ κυκλαμίνου ἡ ῥίζα περιαπτομένη, καὶ τοῦ φλόμου βοτάνης ἡ ῥίζα ἐ π ’ ὀνόματι τοῦ πάσχοντος λαμβανομένη καὶ περιαπτομένη, καὶ ἀειζώου βοτάνης τῆς μονοκλώνου ἡ ῥίζα ὁλόκληρος ἐξαιρεθεῖσα καὶ περιαπτομένη ὁμοίως ἰᾶται. Ἀμβροσίου σοφιστο ῦ . [10] 
11 8
Καρύων Ποντικῶν κεκαθαρμένων γο β c ʹ, σάπωνος Γαλλικοῦ γο ϛʹ, ἀφρονίτρου γο εʹ, πρωτοστάκτου, μέλιτος ἀνὰ γο ϛʹ, ᾠῶν ϛʹ τὰ λευκά, ἐλαίου παλαιοῦ γο ιδʹ, κηροῦ ξανθοῦ γο ιʹ, τερεβινθίνης γο ζʹ, χαλκί〈τ〉ου γο δʹ σκεύαζε καὶ χρῶ. οἱ δὲ κέντρῳ θαλασσίας τρυγόνος τὸν τόπον περιγράφοντες καὶ πυκνὰ τῆς ἐπιφανείας προσψαύοντες ὠφελοῦσιν. Εἰς πόνον σιαγόνο ς . [5] 
11 9
Ἐὰν δὲ τὴν σιαγόνα πονέσῃ, πυρία τὸν ἵππον μετὰ ὄξους καὶ τῷ θερμῷ κατάντλει, καὶ ὑείῳ στέατι ἐπάλειφε. καὶ ἐὰν μὴ ὑπακούῃ, καῖε καυστηρίοις καὶ ἰαθήσεται. Πρὸς τοὺς ἐν ὠσὶ σκώληκα ς . 
11 10
Κλύζε ἀφεψήματος ἀψινθίου ἢ κενταυρίου ἢ πράσου, ἔνσταζε δὲ καππάρεως φύλλων χλωρῶν ἢ τοῦ καρποῦ χλωροῦ χυλόν, ἢ κεδρίαν ἢ οὖρον ἀνθρώπειον παλαιὸν ἢ ἐλλέβορον λευκὸν σὺν μέλιτι ἢ καλαμίνθης χυλὸν ἢ ἀσκαμμωνίαν σὺν ὄξει ἢ ἀψινθίου χυλόν. τὸ δὲ ἔλαιον ἐνσταζόμενον ἄχρις ἄνω ἀναπλεῖν αὐτοὺς ποιεῖ, κάλλιον δὲ τὸ ὀξέλαιον. καὶ πρὸς τὰ ἐμπίπτοντα δὲ τοῖς ὠσὶ ζωύφια τοῖς αὐτοῖς κέχρησο. Πρὸς ὦτα πυορροῦντ α . [5] 
11 11
Κηκῖδας ὀμφακίδας ἀποβρέξας εἰς οὖρον ἀφθόρου παιδὸς ἀπόθου καὶ χλιαίνων ἔνσταζε, ἢ σιδίων ἀφέψημα μετὰ οἴνου, ἢ ἐλαίας φύλλων τὸν χυλὸν μέλιτι μίξας ἕψει καὶ χρῶ. Ἀφρικανοῦ πρὸς ὠταλγία ν . 
11 12
Ὦτα δὲ βούλομαι τρόπῳ ὠφελῆσαι διπλῷ· ἵνα καὶ ἀλγοῦντα παύσηται καὶ παυσάμενα μηκέτι ἀλγῇ. ὅταν γὰρ δύσοιστον καὶ ἀπόφορον τὸ περὶ οὖς γένηται πάθος ὡς ἑλκῶν γινομένων πῦά τε δυσώδη καὶ σκώληκας ἐκθρέψαι, δυσανασχέτου τῆς περὶ αὐτὰ γινομένης ὀδύνης περδίκιος βοτάνη, εὐτελὴς μὲν καὶ φυομένη πανταχοῦ, ὥσπερ τῆς φύσεως τῷ εὐπόρῳ φιλοτιμουμένης, συγκόπτεται ἰσχυρῶς, ὡς πολὺν αὐτῆς τὸν χυλὸν γενέσθαι. εἶτα μέλιτος Ἀττικοῦ ὀλίγον λαμβάνεται καὶ ὄξους δριμέος οὐ πολὺ καὶ ὑλῶν θαλαττίων βραχύ. ταῦτα μιγέντα καὶ χλιανθέντα τῷ πονοῦντι γίνεται σωτηρία. Εἰς ἕλκο ς . [10] 
11 13
Εἰς ῥοιᾶς γλυκείας λέπος βαλὼν χολὴν ταυρείαν ἔλαιόν τε καὶ μέλι ἀναλόγως καὶ ἑψήσας ἐν θερμοσποδιᾷ εἶτα χλιάνας ἔνσταζε, ἢ χολὴν ταυρείαν μετὰ γάλακτος γυναικείου χλιάνας ἔνσταζε. Θαυμαστὸν πρὸς ὀδύνας καὶ πύη ν . 
11 14
Γάρον καλὸν καὶ μέλι καλὸν ἑνώσας ἕψει ἐν χύτρᾳ μέχρι μελιτώδους συστάσεως καὶ ἔνσταζε, ἢ μίσυ καύσας καὶ λεάνας ἐμφύσα εἰς τὸ οὖς. Διάχρισμα πρὸς παρίσθμια διὰ πείρα ς . 
11 15
Κηρύκια, ὄνυχας, κεκαυμένα μέλιτι συνλειώσας χρῖε. Πρὸς δοθιῆνα ς . 
11 16
Πρὸ τοῦ πυοτροφῆσαι κτλ. ἢ ἰσχάδας ἑφθὰς μετὰ ῥητίνης ἐπιτίθει. Περὶ κυνάγχης. 
12 1
Περὶ κυνάγχης Ἀψύρτο υ . Ἄψυρτος κτλ. τὴν δὲ γλῶτταν κτλ. ἢ χοιρείαν κόπρον κτλ. ἐπὶ συναγχικῶν ἀρίστη μὲν θεραπεία ἡ διὰ καυτῆρος. εἰ δὲ μή, λινοσπέρματος λιτρ. εʹ, τήλεως λιτρ. α c ʹ, ὄξους λιτρ. αʹ γο ηʹ, ἄρτου τῶν ἁπαλῶν ψιχῶν τὸ ἀρκοῦν, πάντα ζέσας καὶ ἀναφυράσας μέλιτι ἐπίπλαττε ὀθονίῳ ἐπιδεσμῶν, ἐπιθεὶς ἄνωθεν σπόγγον καθαρὸν καὶ ἀσφαλῶς δήσας, ἵνα μὴ ἐκπέσῃ. τοῦτον δὲ καὶ φλεβοτόμει λύων τὰς ἐν τῷ τραχήλῳ φλέβας. συμβαίνει δὲ τοῦτο τὸ νόσημα τοῖς ἵπποις ἀπὸ ἐλασίας. Εἰς κυνάγχην πεπειραμένο ν . [5] 
12 2
Κυνείαν κόπρον λευκὴν ξηρὰν μέλιτι συνλειωθεῖσαν κατάχριε. τοῦτο καὶ ἐπὶ ἀνθρώπων θαυμαστῶς ποιεῖ. ἢ σποδὸν χελιδόνων ἀγρίων μέλιτι φυραθεῖσαν κατάχριε. Περὶ πολυπόδων τῶν ἐν ῥισὶ καὶ ὀζαινῶν καὶ ἥλων. 
13 1
Ἄλλω ς . Ἐὰν πολύπους ἵππῳ ἐνοχλῇ, γνώσῃ, εἰ ἄρξηται αἷμα ἀποπέμπειν ἀπὸ τῶν μυκτήρων, καὶ θεράπευε οὕτως· λιβάνου, νίτρου, πηγάνου ἀνὰ γο ϛʹ ἐγχυμάτιζε μετὰ οἴνου αὐστηροῦ γο κʹ διὰ ῥινῶν τὸ ἀρκοῦν, ἕως καλῶς ἕξει. ἢ ἐλλέβορον μέλανα καὶ σανδαράκην ἶσα λεάνας μετὰ ἐλαίου ἀναλαβὼν ἐρίῳ πλήρωσον τὸν μυκτῆρα. Ἀπολλωνίου φυσικό ν . [5] 
13 2
Νυκτικόρακα σφάξας ἐπίχριε θερμῷ τῷ αἵματι τὸν πολύποδα. τὸ δὲ λοιπὸν αἷμα ξηράνας ἐν ἡλίῳ ἐπίπασσε ξηρὸν λίαν. καὶ ἡ κυνεία κόπρος ἡ λευκὴ ὄξει λειωθεῖσα καὶ ἐπιχριομένη ποιεῖ ἄκρως. ἢ λεπίδα σιδήρου καὶ χαλκοῦ καὶ στυπτηρίαν σχιστὴν ἶσα λεάνας ἐμφύσα. Τιβερίου πρὸς ἥλους τοὺς γινομένους πρὸς τῇ στεφάν ῃ . [5] 
13 3
Πράσα κόψας [καὶ] μετὰ ἁλῶν καὶ ἐλαίου ἐπίθες καὶ αὐθημερὸν 〈ὑγιάσεισ〉, ἢ πράσα καὶ ἀξούγγιον κόψας ἐπίθες, ἢ ἰὸν τὸν ἀπὸ δηναρίων [ὅπου ξέεται τὸ κέρμα] μετὰ ὄξους τρίψας τοὺς πόδας τοῦ ἵππου τὰς ὀζαίνας καὶ τὰς ῥαγάδας κυκλόθεν περίχριε καὶ εὐθὺς ὑγιάζεται. Πρὸς ὀζαίνας θαυμαστό ν . [5] 
13 4
Ἄρτον κιβαρίτην τρεῖς ἡμέρας εἰς ὄξος βρέξας καὶ τῇ ἄλλῃ ἡμέρᾳ φύλλα πράσου ἀρσενικοῦ ὁμοῦ λειώσας κατάπλαττε μετὰ πανίου προκαταπλύνας ὀξελαίῳ, ἢ στυπτηρίαν σχιστὴν καὶ στρογγύλην, μίσυ, ἀκάνθην Αἰγυπτίαν, κηκίδιον κόψας καὶ σήσας τῷ ὄξει μίγνυε καὶ πρόσπλαττε, ἕως ἂν ξηρανθῶσιν. Ἀφρικανοῦ πρὸς ὀζαίνας καὶ πολύποδα ς . [5] 
13 5
[περὶ βηχός]. Ἁλικακκάβου τὴν ῥίζαν ἶσα βουτύρῳ μίξας χρῶ. Περὶ βηχός. 
14 1
Τιβερίου εἰς τὸ αὐτ ό . Ἀξούγγιον κτλ. ἐὰν δὲ ἵππος ἤ τι τῶν ὑποζυγίων ὑπὸ βηχὸς ἐνοχλῆται, ἀξούγγιον παλαιὸν μετὰ ῥόας τῆς ἐσθιομένης ἀνακοπέντα βάλε εἰς γύργαθον, καὶ βάψας μέλιτι δαψιλῷ ὦσον τὴν μάζαν ἐν τῷ βράγχῳ. ἐχέτω δὲ τὸ γύργαθον σφήκωμα στερεὸν ὡς πηχῶν δύο τὸ μῆκος, ἵνα παραπεμπόμενος αὐτὴν ἐφέλκῃς τῷ σφηκώματι ἔξω καὶ πάλιν αὐτὴν κατάγῃς. διὰ γὰρ τῆς ἐνεργείας ταύτης καὶ ἀγωγῆς δυνατόν ἐστιν εἴτε τραῦμα ὑπόκειται ἐν τῷ βράγχῳ εἴτε ὀστέον, ἀποκαταστῆσαι τὸ ζῷον. Εἰς βῆχ α . [5] 
14 2
Φακοὺς ἐπτισμένους καὶ ἀποπεφυσημένους καὶ λελειωμένους σὺν ὕδατι λιτρ. γʹ δίδου ἕως οὗ ὑγιάνῃ. Ἐγχυματισμό ς . 
14 3
Χοιρείους πόδας κτλ. ἢ τήλεως χυλόν, ὀριγάνου ἑξαγ. α c ʹ, στέατος τραγείου λιτρ. τρεῖς, σῦκα μέλανα λʹ, φοίνικας λʹ, μέλιτος γο ιγ c ʹ. ἢ κύμινον ἄγριον σὺν οἴνῳ καὶ ἐλαίῳ καὶ πηγάνῳ ἐγχυμάτιζε, ἢ μέλιτος λιτρ. θʹ κτλ. 〈Ἄλλω ς . 
14 4
〉 Ὄρνιν σφάξας καὶ εὐθὺς σχίσας λάβε αὐτῆς τὴν κοιλίαν ὡς ἔστι μετὰ τῆς κόπρου καὶ κυλίσας ἐν μέλιτι δίδου τῷ ζῴῳ ἔτι θερμὴν οὖσαν διὰ τοῦ στόματος. —ἢ πτισάνης 𐆃 αʹ γο α c ʹ καὶ γλεύκους γο εʹ μίξας ἐγχυμάτιζε διὰ τοῦ στόματος. —ὑποθυμία δὲ αὐτὸν καὶ συνθέματι τοιούτῳ· σκορόδων κεφαλάς, κρομμύων τὸ ἶσον, σανδαράκης ἑξαγ. βʹ κερατ. ϛʹ, ἀσφάλτου τὸ ἶσον ἐν ταὐτῷ τρίψας διαίρει εἰς τρία μέρη καὶ καθʼ ἑκάστην τὸ ἓν μέρος ὑποθυμία. —ποιεῖ δὲ καὶ ξύλον σύκινον ἢ πιτύϊνον ἢ κυπαρίσσινον χλωρὸν ὑποκαπνιζόμενον ὑπὸ τοὺς μυκτῆρας. — μετὰ δὲ τὴν ὑποθυμίασιν οἴνῳ γλυκεῖ καὶ ἡδεῖ μίξας στέαρ ἐρίφειον ἢ προβάτειον καὶ κηρὸν συμμίξας καὶ τήξας ἔγχει διὰ τοῦ στόματος. [10] 
14 5
—ἢ οἴνου παλαιοῦ γο ιʹ, ἐλαίου γο α c ʹ ἀναχλιάνας ἐγχυμάτιζε ἐπὶ ἡμέρας τρεῖς. —ἢ πηγάνου φύλλα τὰ ἁπαλὰ τρῖψον καὶ μετὰ οἴνου παλαιοῦ διὰ ῥινῶν ἔγχει, καὶ τὸν χόρτον, ὃν ἐσθίει, χυλὸν ἀγρίου σικύου ῥάντιζε. βέλτιον δὲ αὐτοῦ τοῦ ἀγρίου σικύου τὸ σπέρμα καὶ τὰς ῥίζας ξηρὰς συμμῖξαι μετὰ κριθῆς καὶ οὕτω παραβάλλειν. —ἢ πτελέας ξύλον καύσας τὴν κόνιν λάβε καὶ διηθήσας εἰς ὕδωρ ἶσόν τε ἐλαίου μίξας μετὰ καὶ τριῶν ᾠῶν δίδου. Ἄλλο φυσικὸν δόκιμο ν . [10] 
14 6
Λάπαθον ἀγρίαν ἀκεραίαν κτλ. ἢ τραγάκανθον, βούτυρον, ἶριν, ἀξούγγιον χοίρειον, ἀρσενίκιν σχιστὸν καὶ ὕσσωπον ἑνώσας χρῶ. ἢ σκίλλαν ἐμβαλὼν ἐν ζύμῃ ἕψησον ἐν φούρνῳ ἕως τοῦ φρυγῆναι τὴν ζύμην, καὶ λειώσας τὴν σκίλλαν μῖξον μέλιτι καλῷ καὶ παράβαλε τῷ ζῴῳ. ἢ σχοίνου τὸ ἄνθος κτλ. δίδου. τοῦτο καὶ ὠφέλιμόν ἐστιν ἀνθρώποι ς. Ἄλλο ποιοῦν 〈καὶ〉 πρὸς ἀνθρώπου ς . [5] 
14 7
Σπόγγον λευκὸν καθαρὸν καύσας καὶ ποιήσας τέφραν ἑνώσας τε πεπέρεως τὸ ἶσον, λείωσον μετὰ μέλιτος γο γ c ʹ καὶ δίδου ἑξαγ. α c ʹ ἑσπέρᾳ, ὁμοίως καὶ πρωΐ. ἢ κόρακος κόπρον ἔνδησον ἐν ἀπλύτῳ ἐρίῳ καὶ περίαπτε τῷ τραχήλῳ καὶ παύσεται. ἢ δαφνίδων ξηρῶν γο θʹ, σμύρνης τρωγλίτιδος γο αʹ λειώσας ἐπιμελῶς ἀναλάμβανε μέλιτι ἀπέφθῳ καὶ δίδου ἕωθεν ἑξαγ. γʹ καὶ ἑσπέρᾳ ὁμοίως· πεπείραται. ἴρεως, ὑσσώπου ἀνὰ γο αʹ, γλυκυρρίζης γο α c ʹ ἀποτριτώσας ἐν ὕδατι, εἶτα μέλιτος τὸ ἀρκοῦν συνεψήσας, ὀλίγον ἐγχυμάτιζε ἡμέρας γʹ πεπείραται. Εἰς βῆχα χρονία ν . [10] 
14 8
Ἀνίσου, ἄμεως, μαράθρου σπέρμα, ὑοσκυάμου, γλήχωνος ἀνὰ γο αʹ, τραγακάνθης γο βʹ, σμύρνης γο αʹ, λειώσας πάντα τήν τε τραγάκανθαν δεύσας προβείῳ γάλακτι μῖξον καὶ ποίει τροχίσκους καὶ δίδου ἀνὰ ἑξαγ. αʹ μετὰ εὐκράτου. Ἔλιγμα πρὸς τοὺς ἀπὸ βηχὸς πῦον ἀνάγοντα ς . [5] 
14 9
Στύρακος καλαμίτου ἑξαγ. δ c ʹ, λιβάνου ἄρρενος γο αʹ κερατ. ιηʹ, τερεβινθίνης, ὑσσώπου, ἴρεως ἀνὰ γο α c ʹ, ὀροβίνου ἀλεύρου γο γʹ, μέλιτος ἀπηφρισμένου λιτρ. δύο γο γʹ. ἡ δόσις ἑξαγ. α c ʹ. Περὶ παραγωγῆς τραχήλου. 
16 t
Περὶ πυρώματος. Ἄλλ ο . 
16 1
Ἀείζωον, ἀνδράχνη, ψύλλιον καὶ ὁ ἀπὸ τῶν τελμάτων φακός· σύν ἄρτῳ καθαρῷ κατάπλαττε, μεγάλως βοηθεῖ. ἢ ἄνθρακα ἀπὸ χαλκείου ζῶντα τρίψας μετὰ ὄξους ἐπίχριε τὸν τόπον. ἢ [ποτυροκλύστας, ὅ ἐστι] κωδυίας ἔμβρεχε εἰς ὄξος καὶ προσμίξας κρόκῳ ᾠοῦ χρῶ. Ξηρίον πρὸς ἐρυσίπελ α . [5] 
16 2
Αἰγὸς πόδας καύσας ὡς εἰσὶ μετὰ τριχῶν, προβρέξας τὸν τόπον οἴνῳ, τὴν τέφραν ἐπίπασσε. Τοῦ ἁγίου Ἰωάννου τοῦ Χρυσοστόμο υ . 
16 3
Τοὺς ὑποκειμένους στίχους γράψον ἐν σωματώῳ χάρτῃ σταυροειδῶς καὶ τῷ τόπῳ, ἐν ᾧ τὸ πάθος ἐνσκήπτει, ἐπιδέσμει. εἰσὶ δὲ οὗτοι· Ὡς πυρὸς αἰθομένου φοβερὴν φλόγα χειρὶ καλύπτεις, φροντίδας ἀργαλέας καὶ ἐμὰς κατάπαυσον, ἀρωγέ. Περὶ ἐκβολῆς ὤμου καὶ κοτύλης. [5] 
17 1
Ἱεροκλέους περὶ συνωμίας καὶ τραχήλο υ . Ἐὰν ἀλγήσῃ τὴν συνωμίαν κτλ. ἢ ἀφόνιτρον κτλ. πρὸς δὲ τῶν 〈ὤμων〉 πόνον φλεβοτομήσας τὸ ζῷον κατὰ τῶν ὤμων ἕψει ἐν ταὐτῷ μάνναν καὶ οἶνον καὶ ἄλειφε. Εἰς σπόγγον τῆς ῥάχεω ς . 
17 2
Ἐὰν ἵππος οἰδῇ κατὰ τὸ μέσον τῆς σέλλας συνεχῶς καὶ ἐπὶ πολὺν χρόνον, λινόσπερμα μετὰ ῥητίνης τρίψας καὶ καθεψήσας ἐπιτίθει. Περὶ ἑλκωθείσης ῥάχεω ς . 
17 3
Ἴριδος βοτάνης τὴν ῥίζαν καύσας καὶ τρίψας ἐπίπασσε, ἢ κάνναβιν καύσας καὶ μέλιτι μίξας ἐπιτίθει, προαποσμήξας οὔρῳ παλαιῷ. Περὶ ὀρθοπνοίας. 
18 1
Ἄψυρτος Σεκούνδῳ κτλ. ἢ κάρδαμον φρύξας μετὰ οἴνου αὐστηροῦ ἐγχυμάτιζε ἢ σκυλάκιον σφάξας κτλ. Πρὸς ἀρχομένην δύσπνοια ν . 
18 2
Σκώληκας ἀπὸ ἀρτοκοπείου μετὰ οἴνου καὶ ἐλαίου ἀνὰ γο γʹ καὶ ὠῶν βʹ ὁμοῦ λειώσας διὰ τῶν μυκτήρων ἔγχει, ἢ πίσσαν ὑγρὰν μετὰ νίτρου καὶ ἐλαίου παλαιοῦ διάχριε. Πρὸς σηπεδόνας. 
19 1
Πρὸς σηπεδόνα ς , ποιεῖ δὲ καὶ πρὸς λεύκη ν . Ὀποπάνακος λείου μετὰ ὄξους γο αʹ, κηροῦ γο ϛʹ, κολοφωνίας γο θʹ, ἀποχύματος 𐆃 αʹ, βουτύρου, ὑσσώπου, τήλεως ἀνὰ γο αʹ, ἁλὸς ἄνθη γο βʹ, ἀμμωνιακοῦ γο γʹ ἑψήσας χρῶ. ἢ μίσυ κόψας καὶ σήσας ἐπιδέσμει. Πρὸς σηπεδόνας τὰς ἐν τῇ γνάθ ῳ . [5] 
19 2
Ἰχνεύμονα τὸ ζῷον καύσας καὶ σήσας ἐπίθες καὶ ἰά[θη]σῃ. Περὶ καρδιακῶν. 
20 1
〈 Ἱεροκλέου ς . Τῷ καρδιακῷ σημεῖα τάδε· τὸν ὀφθαλμὸν δακρύει καὶ ἀσιτεῖ. ἐὰν οὖν ταῦτα ποιῇ, θεράπευε οὕτως· ἀλδώου, κνήκου τὸ ἀρκοῦν ὄξει βάπτων καὶ τρίβων ἐπίτριβε. εἶτα χλιάνας οἴνου κοτύλην μίαν ἐγχυμάτιζε διὰ στόματος. ἡνίκα δὲ ἀπογαστρίσῃ, φλεβοτόμει καὶ σύγχριε καθʼ ὅλου τὸ ζῷον. εἶτα λαβὼν〉 λίβανον καὶ σμύρναν λείου, μίξας τε οἴνῳ καὶ ἐπιχέας κύπρινον ἀναφύρα ταῦτα καὶ χρῖε καθʼ ὅλου. ἐμφύσα δὲ καὶ εἰς τὰς ῥῖνας καὶ τὸ πρόσωπον ὅλον ἐξ αὐτοῦ, καὶ σκεπάσας καλῶς ἔπαγε τὴν τροφήν. Περὶ νεφρίτιδος. [5] 
21 1
Ἄλλ ο . Ἐὰν ἵππος ἢ ἄλλο τι τῶν ὑποζυγίων νεφροὺς πονήσῃ, ἔστι μὲν τὸ πάθος πονηρόν. σημεῖα δὲ φέρει ταῦτα· οἱ ὄρχεις ἅλλονται καὶ οἱ ὄπιθεν πόδες οὐ δύνανται ἐμβαίνειν εἰς τὰ τῶν ἔμπροσθεν ἴχνη, ἀλλὰ καὶ ἀπολείπουσιν ὡς τρεῖς δακτύλους. ἐπισύρει δὲ καὶ τὰς ὁπλὰς ὅταν διατρέχῃ καὶ ἅλλεσθαι οὐ δύναται. οὐρεῖ μέλαν καὶ παχύ. ἔνιοι δὲ αὐτῶν καὶ δυσουροῦσι πυκνὰ καὶ ὑποστέλλονται καὶ τὴν ὀσφὺν ἐξαίρουσι καὶ καμπύλοι γίνονται, καὶ τὰ σώματα συμπίπτουσι καὶ αἷμα οὐροῦσι. συμβαίνει γὰρ περὶ τοὺς νεφροὺς πόνος καὶ περὶ τὴν κύστιν. καὶ γὰρ ἐπιλαμβάνονται ἀλλήλων διὰ τὴν συνέχειαν, καὶ τὰ ὑγρὰ ἐκρήσσεται πρὸ τοῦ ἐκ τῆς κοιλίας ἐκκριθῆναι εἰς τὸν 〈ν〉εφρόν. εἶθʼ οὕτως ἐν τῇ κύστει συνίστανται καὶ ἐν τοῖς νεφροῖς πόνοι καὶ διαστάσεις παραπλησίως συμβαίνουσι. τὸ μὲν οὖν ἐπίπαν τὴν φλεγμονὴν ἔμφραξιν ἢ ἕλκωσιν εὑρίσκομεν γινομένην. ἔστι δὲ ὑπό τινων ὑγρῶν δριμύτητα ἐχόντων. — θεραπεύεται δὲ οὕτως· πυρία τά τε ἰσχία καὶ τὰς ψόας ὀρόβοις ἑφθοῖς, συμβάλλων σελίνου καρπὸν ἢ ἀνίσου ἤ τι τῶν ἄλλων διουρητικῶν. [15] 
21 2
πυρία δὲ προϋποχρίων τὰ ἰσχία κηρωτῇ. καὶ τροφῇ δὲ χρῶ διουρητικῇ μαράθου, σελίνου, κριθῆς, ῥαφανίδων καὶ ἀνίσου, δίδου δὲ καὶ μηδικὴν χλωράν, ἐὰν ἔχῃς, εἰ δὲ μή, ῥαίνων γλυκεῖ. δίδου καὶ ἐρεβίνθους λευκοὺς ἐν οἴνῳ βρέχων ὅσον ὥραν μίαν. ποτῷ δὲ χρῶ ἀλεύρῳ πυρίνῳ, θέρους δὲ κριθίνῳ ὅσον λιτρ. α c ʹ τῆς ἡμέρας διεὶς ἐν πτισάνης χυλῷ, καὶ στηκέτω ἐν εὐρυχωρίᾳ. ἐγχυμάτιζε δὲ αὐτὸν καὶ σύκων λιτρ. αʹ ἐπιχέων ὕδατι λιτρ. γʹ γο δʹ καὶ ἑψήσας εἰς τὸ ἥμισυ ἀποχύλωσον, καὶ συνλεάνας σελίνου καρπὸν ὅσον γο γʹ, δαυκία γο γʹ, ἀνίσου μέρη ηʹ, σμύρνης ἑξαγ. δ c ʹ, ταῦτα λεάνας μετὰ οἴνου γλυκέος γο ιʹ ἔγχει διὰ τοῦ στόματος. καὶ περιπάτοις χρῶ πραέσι. ἐὰν δὲ μὴ ὑπακούῃ, ταῦτά τε ποίει καὶ κλύσον αὐτὸν φλόμου ῥίζης περιελὼν τὸν φλοιὸν καὶ ἑψῶν σὺν οἴνῳ. εἶτα τρῖψον ὡς λειότατον καὶ διηθήσας συγκατάμιξον ὕδατι θερμῷ, καὶ τοῦτο κλύζε. ἔστω δὲ τὸ πᾶν κλύσμα ὅσον λιτρ. γʹ γο δʹ. καὶ ὑποστρώννυε αὐτῷ ἄχυρα ὡς μάλιστα. — ταῦτα δὲ ποίει, ἕως ἂν ἴδῃς τὰ οὖρα καθαρὰ καὶ τοὺς ὄρχεις ἰσχνοὺς καὶ τοὺς πόδας ὑπερβαίνοντας τὰ ἔμπροσθεν μὴ ἔλαττον δακτύλων ϛʹ. [15] 
21 3
ὅ τε γὰρ κλυσμὸς ἔσωθεν τοὺς νεφροὺς πυριᾷ καὶ τὸν τόπον ἐλαφρὸν κατασκευάζει, τὰ δὲ διὰ τῶν χορτασμάτων καὶ τῶν διουρητικῶν καί τῶν ἐγχυμάτων προσφερόμενα τῶν ὑγρῶν τὴν ἐπιρρέουσαν ἐπὶ τὴν κύστιν καὶ τοὺς νεφροὺς σαπρίαν μετὰ τῆς τοῦ αἵματος ῥύσεως λεπτὴν καὶ ταχεῖαν ἐκκρίνει, ὥστε μηδὲν νοσοποιεῖν. ἐὰν δὲ τούτων γινομένων μὴ γένηται ὑγιής, καῦσον αὐτοῦ τὰ περὶ τὴν πλευρὰν τὴν ἐσχάτην καὶ τὸν κενεῶνα ἀπομετρήσας ἀπὸ τῆς ῥάχεως δακτύλους γʹ. οὕτω γὰρ τὰ ῥεύματα ἔξω πεσεῖται. καύσας δὲ θεράπευε καὶ τὰ ἕλκη καθάπερ ἄνω γέγραπται. Πρὸς ἐκβολὴν μηροῦ ἐὰν κοπῇ τὸ νεῦρο ν . [10] 
21 4
Ἐὰν ἵππου ἢ ἄλλου τινὸς τῶν ὑποζυγίων ἐκβῇ ὁ μηρός, μὴ θεράπευε· οὐ γάρ ἐστι τὸ συνάπτον νεῦρον ἐν τῇ κοτύλῃ, ἀλλὰ ῥήγνυται παρὰ τὸ ὀστοῦν τὸ καλούμενον κενὸν διὰ τὸ βάθος ἔχειν. ὅταν γὰρ ὁ καλούμενος κόνδυλος τροχάσῃ καὶ ἐξολισθήσῃ μετὰ βίας, οὐ στέγει τὸ νεῦρον, καὶ μάλιστα, ὅταν πλείονα τάσιν τοῦ δέοντος λάβῃ, ἀλλὰ ῥήγνυται τούτου γινομένου. ἐὰν οὖν βιάσῃ καθαρμόσαι, αὖθις ἐκπηδήσει διὰ τὸ μὴ τὸ ὀστοῦν ἔχειν τὸ νεῦρον. διὰ ταύτην οὖν τὴν αἰτίαν οὐ θεραπεύεται. Ἀντίδοτον νεφρικὸν Θεοφυλάκτου πατριάρχο υ . [5] 
21 5
Κινναμώμου ἀληθινοῦ ἑξαγ. αʹ, ἀσάρου, καρυοφύλλου, στάχυος, πεπέρεως μακροῦ καὶ λευκοῦ καὶ κοινοῦ ἀνὰ ἑξαγ. γʹ, τρίψας ἀποτρίτωσον μετὰ γλυκέος ὕδατος καὶ 〈διʼ〉 οἴνου παλαιοῦ ἐγχυμάτιζε. Ἰσχιαδικὸν δόκιμο ν . [5] 
21 6
Κραμβῶν καυλοὺς ξηροὺς καῦσον καὶ τὴν τέφραν ἀναλαβοῦ στέατι παλαιῷ καὶ κατάπλαττε. Περὶ κοιλίας ἀλγούσης. 
22 1
Ἄλλως πρὸς κοιλίας πόνο ν . Ἐὰν ὑποζύγιον ἢ ἵππος ἢ ἄλλο τι ζῷον τὴν κοιλίαν ὀδυνηθῇ, σημεῖα παρακολουθήσει ταῦτα· πίπτει καὶ στενάζει ἄφνω καὶ συσπᾶται καὶ ἑστάναι οὐ δύναται. λαβὼν οὖν κράμβης φύλλα κόψας διύλισον καὶ μῖξον οἴνῳ γλυκεῖ γο ιʹ, ἐλαίου γο θʹ, καὶ λεάνας ἔγχει διὰ τῶν μυκτήρων, ἢ ἀριστολοχείας τὴν ῥίζαν καὶ πόλιον λεάνας μετʼ οἴνου ἔγχει διὰ τοῦ στόματος. ἢ καὶ κρομμύων φύλλα τρίψας μετὰ οἴνου γο ιʹ ἔγχει ὡσαύτως. Εὐμήλου περὶ ῥεύσεως κοιλία ς . [5] 
22 2
Αἷμα ἀπὸ τῶν ἐν κεφαλῇ φλεβῶν αἶρε κτλ. ἢ σικύου γο α c ʹ διεὶς ἐν μέλιτι κλύσον. Περὶ τίλιγο ς . 
22 3
Ἐὰν ὑπὸ τίλιγος ἐνοχλῆται ὁ ἵππος [ἤγουν ἐὰν τζιλᾷ] τὴν κοιλίαν αὐτοῦ κατάμαθε· ἔστι γὰρ καὶ ἐπαγομένη καὶ σκληρά· ποίει τοίνυν αἵματος ἀφαίρεσιν ἀπὸ τῶν βραχιόνων, κριθῆς δὲ ἀπεχέσθω, ἕως οὗ ἡ γαστὴρ συμπλασθῇ, καὶ πράσιον καὶ ἀψίνθιον τρίχα ἐγχυμάτιζε. πυρίᾳ δὲ χρῶ [καὶ] ὕδατος θερμοῦ. ἐὰν δὲ μὴ παύηται, θεράπευε τὰς λαγόνας αὐτοῦ. Ἐγχυματισμὸς εἰς κοιλίας πόνο ν . [5] 
22 4
Ἀστραγάλους ὑείους καύσας μετὰ οἴνου λειώσας ἐγχυμάτιζε. Περὶ ἀλγοῦντος τὸ ἧπαρ. 
23 1
Πρὸς ἔμφραξιν ἥπατο ς . Ἀμυγδάλων πικρῶν ἑξαγ. τρία, κυμίνου ἑξαγ. αʹ, σελινόσπερμα ἑξαγ. ἕν, πηγάνου χλωροῦ, κρόκου ἀνὰ κερατ. ιηʹ, οἴνου καλοῦ κρασοβολ. αʹ, μέλιτος ἑξαγ. γʹ ἀναλαβοῦ καὶ χρῶ χλιαρῷ. καὶ σκάρου ἰχθύος ἡ χολὴ ἡπατικῷ ἵππῳ θεραπεία. Περὶ δυσουρίας, στραγγουρίας καὶ ἰσχουρίας καὶ κοιλίας ἀλγημάτων. [5] 
24 1
Πρὸς στραγγουρία ν . Ὑείας κόπρου γο δ c ʹ, οἴνου γο κʹ μίξας καὶ ὑλίσας δὸς πιεῖν, ἢ μέλι καὶ μίσυ μίξας βάλε εἰς τὸ αἰδοῖον. καὶ ποιήσας βάλανον μετὰ μέλιτος καὶ ἁλῶν εἰς τὸ αἰδοῖον βάλε. ἢ μυῖαν ζῶσαν βάλε εἰς τὸ αἰδοῖον, ἢ λιβανωτοῦ χόνδρον ἔμβαλε. Ἄλλω ς . [5] 
24 2
Ἐπειδὴ περὶ στραγγουρίας καὶ ἐμφράξεως καὶ στρόφων πολυωνύμως τινὲς ἐκ καραδοκίας ἔγραψαν, ἡμεῖς ἐν συνόψει τὰ μάταια παραλιπόντες ἐροῦμεν, ὅτι ἄλγημα γαστρὸς καὶ δυσουρία καὶ στραγγουρία καὶ τὰ λοιπὰ πάντα εἰς στρόφον ἀναφέρονται. καὶ γὰρ καὶ οἱ ὑπὸ ἑλμίνθων ὀχλούμενοι τὴν αὐτὴν ὀδύνην ἔχουσιν, οὐ μὴν ἀλλὰ καὶ πρὸς τούτοις τὴν φάτνην τῷ στήθει ὠθοῦσι καὶ τὸν ἀέρα λακτίζοντες τὸν ἱμάντα τῆς φορβειᾶς δάκνουσι τήν τε γῆν καὶ τὴν ἑαυτῶν κοιλίαν, καὶ ἐπιλήπτων σημεῖα ποιοῦσι. τοῦτο δὲ συμβαίνει ἐντεῦθεν, ὅταν ἐξ ἀπεψίας πολλῆς συσσαπῇ τῇ κοιλίᾳ χυμός, ὃς καὶ ζῳογονεῖ τὰ προειρημένα ταῦτα τρία γένη τῶν σκωλήκων, τουτέστι· πρίστα ς , ἕλμινθας καὶ ἀσκαρίδας (τινὲς δὲ μακρὰς ταύτας καὶ πλατείας καὶ στρογγύλας ὠνόμασαν.) ἡμῖν δὲ οὐ πρόκειται περὶ ὀνομάτων εἰπεῖν, ἀλλὰ περὶ ἰαμάτω ν. θεραπεύεται δὲ τὸ ἐκ τούτων στρεφόμενον κτῆνος ὡς ἀνωτέρω διαφόρως εἴρηται. Ἄλλως περὶ στραγγουρία ς . [15] 
24 3
Σημεῖα μέν ἐστι τῷ πάθει, ἀλλʼ οὐ τὰ αὐτὰ πᾶσιν. οἱ μέν γὰρ τὰ αἰδοῖα προβάλλουσι καὶ ἐκτινάσσουσιν ἑαυτοὺς βουλόμενοι οὐρῆσαι, οἱ δὲ καὶ ἀναψεκάζουσιν ἐκ τῶν αἰδοίων καὶ ἀνεσταλμένοι εἰσί, καὶ ὑποτιθέντες ταῖς λαγόσι τοὺς μυκτῆρας ὀσφραίνονται. οἱ δὲ συγκαθιοῦσι τὰ ἰσχία, οἱ δὲ ταῖς οὐραῖς μαστίζουσιν ἑαυτοὺς ὑπὸ τοὺς μηρούς, οἱ δὲ δάκνουσι τὰ παρακείμενα καὶ τοῖς ὀπισθίοις ποσὶν ὑποκρούουσι τὴν γῆν. τοῦτο δὲ ἐπικίνδυνόν ἐστι τὸ πάθος. ἐὰν οὖν αἴσθῃ τοιοῦτόν τι τῶν σημείων, ἀλείψας τὴν χεῖρά σου κάθες εἰς τὴν ἕδραν ἕως τοῦ ἀγκῶνος. ἐὰν δὲ προσκόψῃ σοι ἡ κύστις μετέωρος οὖσα, περίτριβε προσηνῶς, καὶ ἐὰν μὴ οὐρήσῃ, σελίνου σπέρμα γο βʹ ἑξαγ. βʹ ἕψει μετὰ οἴνου γο ιʹ, ἐλαίου γο θʹ καὶ ἐγχυμάτιζε. περιπατείτω δὲ καὶ προκαλοῦ οὐρῆσαι. ἢ ὀποπάνακος γο αʹ μετὰ ὄξους 𐆃 αʹ μίξας ἐγχυμάτιζε, ἢ ἅγνου καρποῦ τρίψας μετὰ οἴνου καὶ ἐλαίου ἕψησον καὶ ἐγχυμάτιζε. ἢ ἅλατος χόνδρους ἢ κρόμμυον θλάσας ἔμβαλε εἰς τὴν ἕδραν καὶ οὐρήσει. Ἄλλω ς . [15] 
24 4
Τὸν στραγγουριῶντα ἵππον χρὴ τρέφειν χόρτῳ χλωρῷ· καὶ σελίνου δὲ ἀναμίξας φύλλα ὡς πλεῖστα διδόναι. εἰ δὲ μὴ τρώγει τὸ σέλινον, λέανον αὐτὸ καὶ μετὰ ὕδατος θερμοῦ δίδου καὶ ὑγιὴς ἔσται. μάλιστα δὲ πυρία θερμῷ τὰ ὑπὸ τὴν γαστέρα καὶ τοὺς ὄρχεις καὶ τὴν ἕδραν, εἶτα καὶ τὸ ἄλλο σῶμα. ἐὰν δὲ ἐμμείνῃ, χλίανον οἴνου λιτρ. β c ʹ ὕδατός τε τὸ ἶσον, καὶ βαλὼν ἀφόνιτρον λεῖον μετὰ ἀσκοῦ κλύζε. Πρὸς τοὺς μὴ δυναμένους οὐρεῖ ν . [5] 
24 5
Ἐν τῷ ἀριστερῷ ὄνυχι τοῦ ζῴου τῇ ἀριστερᾷ σου χειρὶ γράφε, βέλτιον μέν, εἰ ἔστι χαλκοῦν γραφεῖον, εἰ δὲ μή, κἂν σιδηροῦν, τὸ ὄνομα τοῦ ἰδίου δεσπότου, καὶ εἰς τὸ οὖς δὲ τὸ ἀριστερὸν ἐπίλεγε τρίτον· ἀλέκτωρ ὕδωρ οὐκ οὐρε ῖ . ἐδοκιμάσθη. Ἀφρικανοῦ περὶ δυσουρία ς . [5] 
24 6
Ἐὰν ἵππου τὰ οὖρα ἐπισχεθῇ, παρθένος λύσασα ἣν φορεῖ ζώνην, τυψάτω αὐτὸν κατὰ τοῦ προσώπου τῇ ζώνῃ, καὶ παραχρῆμα ἐξουρήσει ἀθρόως, καὶ ἡ ὀδύνη παύσεται. Θεομνήστου εἰς τὸ αὐτ ό . 
24 7
Τὸ νόσημα τῆς δυσουρίας τριπλοῦν ἐστι. καὶ ὅταν μὲν δυσκόλως τις οὐρῇ, καλεῖται δυσουρία, ὅταν 〈δὲ κατὰ στράγγα, στραγγουρία, ὅταν〉 δὲ καθάπαξ μὴ οὐρῇ, ἰσχουρία, ἣ ἐὰν μὴ θεραπευθῇ, ταχέως διαφωνεῖ. [ὅταν δὲ κατὰ βραδύ, στραγγουρία.] πολλὰ μὲν οὖν γέγραπται τοῖς ἀρχαίοις περὶ τῆς ἰσχουρίας τεχνικὰ βοηθήματα, τό τε διὰ τῶν σκορόδων καὶ κρομμύων καὶ ἡ ἐκστροφὴ τῆς κύστεως διὰ τῆς ἕδρας, ἅπερ ἐπικινδυνώτερα τοῦ πάθους μᾶλλόν εἰσι βοηθήματα ἢ ἀκίνδυνα. ἃ δὲ πολλάκις προσαγαγόντες ἡμεῖς ἐβοηθήσαμεν, δηλώσω. πρῶτον μὲν οὖν εἰδέναι χρή, ὡς ἀπὸ ψύχους ἢ διώξεως ἢ ἐμφράξεως γίνεται πάντα τὰ τῆς δυσουρίας πάθη. ἁρμόζει δὲ λέβητι ποιεῖν θερμὸν ὕδας καὶ σπογγιαῖς ἀλείψαντα πρότερον ἐλαίῳ, θερμῷ τῷ ὕδατι ἀπὸ τῶν νεφρῶν μέχρι τῆς κέρκου προσαντλεῖν ἀνεκτῶς. ἱστᾶν δὲ τὸν ἵππον ἐν οἰκήματι ἀλεεινῷ μὴ καταπνεομένῳ, καὶ χαλώμενος οὐρήσει. ἐγχυματίζειν τε διὰ μυκτήρων καὶ διὰ στόματος οἴνου γλυκέος 𐆃 εʹ καὶ οὐρήσει. εἰ δὲ μὴ παρῇ, ἀσπαράγου σπέρμα ἢ αὐτοὺς τοὺς ἀσπαράγους καθεψήσαντας, τὸ ὕδωρ αὐτῶν μετὰ οἴνου γλυκέος καὶ ἐλαίου διὰ ῥινῶν καὶ διὰ στόματος ἐγχυματίζειν, ἢ ὀποπάνακος ὅσον ῥαγὸς σταφυλῆς διʼ οἰνελαίου ἐγχυματίζειν τῶν πάνυ μεγάλων ἐστί. Πρὸς δυσουρίαν ἵππου θηλεία ς . [20] 
24 8
Εἰς τὸ δεξιὸν αὐτῆς ὠτίον εἰπὲ τρίς· ἵππος σε καλε ῖ , μὴ δυσούρε ι . Ἐγχυματισμὸς διουρητικὸς θαυμαστό ς . 
24 9
Ἐχίνου χερσαίου σάρκας ξηράνας ἐν ἡλίῳ καὶ τρίψας δίδου μετὰ οἴνου διὰ στόματος, ὡσαύτως καὶ τὰ ἐν τῇ γαστρὶ αὐτοῦ τεταριχευμένα καὶ ἀπεξηραμμένα τὸ αὐτὸ ποιεῖ. ἢ ὄνους τοὺς ὑπὸ τὰς ὑδρίας εὑρισκομένους δύο ἢ τρεῖς λαβὼν ἕψει μετὰ γάρου ὀλίγου, καὶ ἐπιμίξας ὕδωρ ὀλίγον ἐγχυμάτιζε. ἄκρως ποιεῖ. Τιβερίο υ . [5] 
24 10
Ἐὰν ἡ κύστις ἐμφραγῇ, μαράθρου χυλόν, ἄνισον μίξας μεθʼ ὕδατος καὶ οἴνου γλυκίζοντος χλίανον καὶ ἔγχει εἰς τὴν ἕδραν. ἢ τὰ ἐνδόσθια τοῦ χερσαίου ἐχίνου τεταριχευμένα καὶ ἀπεξηραμμένα ὑποθυμία τὸν ἵππον περιεσκεπασμένον ἐπιβλήμασιν. ἢ πράσου χυλὸν μετὰ οἴνου ἀνὰ γο α c ʹ χλιάνας ἐγχυμάτιζε, ἢ ἀνήθου δεσμὸν αʹ ἀποτριτώσας ἐν οἴνω ἐγχυμάτιζε. Εἰς στραγγουριῶντ α . [5] 
24 11
〈Ῥέου ἑξαγ. δ c ʹ,〉 φοῦ γο αʹ, μήου ἑξαγ. δ c ʹ, ἀσάρου, πετροσελίνου ἀνὰ ἑξαγ. δ c ʹ, νάρδου Κελτικῆς κερατ. θʹ κόψας δίδου μετὰ κονδίτου. ἢ τρυγόνος ὀρνέου κόπρον κερατ. ιηʹ μετὰ μέλιτος ἐγχυμάτιζε. Ἄλλο φυσικό ν . 
24 12
Τρίχας ἐλάφου ὑποκάπνιζε. καὶ ἡ νυκτερὶς δὲ τὸ ζῷον περιαπτομένη βοηθεῖ. τοὺς δὲ διαβρώτους ἀνθρωπείους ὀδόντας ἐγκαύσας τρίψεις καὶ δώσεις μετὰ στέατος ἐν βρώσει τοῖς κάμνουσι. βοηθεῖ ἄκρως. Περὶ τετανικοῦ καὶ ὀπισθοτονικοῦ. 
26 t
Περὶ διαρροίας. Ἄλλως · πρόγνωσις καὶ ἴασι ς . 
26 1
Τοῦ διάρροιαν νοσοῦντος ἵππου κτλ. ἢ σιλφίου γο c ʹ κτλ. ἢ σεῦτλα ἕψων μετὰ γλυκέος καὶ σικυόνιτρον ἐγχυμάτιζε. Κλυστὴρ εἰς διάρροια ν . 
26 2
Οἶνον μέλανα μεθʼ ὕδατος ἴσως κεράσας πρόσμιξον κηκῖδος ὀλίγον, καὶ ἐὰν μὴ παύσηται, δὸς αὐτῷ κόπρον κυνείαν πιεῖν μετʼ οἴνου λευκοῦ αὐστηροῦ. — ἢ σίδηρον πυρώσας σβέσον εἰς οἶνον καὶ ἐπιβαλὼν κύμινον λεῖον πότιζε. ἢ ἀλεκτορίδων κοιλίας ξηράνας λείους ἐπίπασσε τῷ ποτῷ, ἢ δρυὸς βαλάνους λειώσας μετὰ οἴνου δίδου. ἢ καρκίνους θαλασσίους ἢ ποταμίους κρατήσας τὰ ὄστρακα καύσας δίδου μεθʼ ὕδατος. ἢ γῆς ἔντερα ἐπὶ ὀστράκων κεκαυμένα ὡς τέφραν γενέσθαι μετὰ οἴνου αὐστηροῦ ἐγχυμάτιζε, καὶ δάφνης φύλλα φρύξας καὶ κόψας καὶ γλήχωνα καύσας καὶ κηκῖδας, πάντα ἶσα λείου καὶ ἐγχυμάτιζε μετὰ οἴνου. Περὶ βοηθημάτων ἐντέρου ἐπιστροφῆς καὶ φύσης. [10] 
27 1
Ξηρίον πρὸς ἀρχὸν προπίπτοντα διὰ πείρα ς . Κιλίκιον κεκαυμένον, πῖλον ἐξ ἐρίου [ὅπερ ἐστὶ κένδουκλον] καὶ αὐτὸ κεκαυμένον, πίσσαν ξηράν, ἀμφότερα ἐξ ἴσου, ποιήσας ξηρίον ἐπίπασσε τὸν ἀρχόν, προαλείψας αὐτὸν πισσέλαιον, καὶ ὤθει αὐτόν, ἕως εἰσελεύσεται ἔσω, καὶ ἰαθήσεται. Περὶ χορδαψοῦ. [5] 
28 1
Πυρία εἰς τὸ αὐτ ό . Πήγανον, κύμινον, κόνυζαν, ἄνηθον, καρδάμωμον συνέψει ἐλαίῳ καὶ ἐμβρέχων τὰ ἔρια συνέψει ὡς θερμότατα. Ἐγχυματισμό ς . 
28 2
Ἄνηθον ἑψήσας ἐν ἐλαίῳ καὶ ὕδατι ἐγχυμάτιζε. θαυμαστῶς δὲ αὐτοὺς ὠφελεῖ καὶ τὸ ἄδολον βάλσαμον ἐγχυματιζόμενον. Περὶ ἐκχύσεως καὶ ὑδέρου καὶ περὶ τυμπανικοῦ. 
29 1
Πρὸς τυμπανίτην · τοῦτο ποιεῖ καὶ ἐπὶ ἀνθρώπω ν . Σελίνου σπέρματος, μαράθου σπέρματος, κυμίνου, ἀνίσου, κυπέρου, δαφνίδων, τήλεως, λινοσπέρματος, αἴρας ἀπὸ σίτου, αἰγὸς κόπρου, ὄξος καὶ μέλι ἑνώσας καὶ λειώσας χρῶ. Ἀφρικανοῦ πρὸς ὑδρωπικό ν . 
29 2
Στέαρ κορώνειον σὺν οἴνῳ γο κʹ ἐγχυμάτιζε θερμῷ, ἢ χερσαίου ἐχίνου καυθέντος τὴν σποδιὰν οἴνῳ ἐγχυμάτιζε. Ἔμπλαστρος ἡ τοῦ κουρέως ὑδρωπικ ή . 
29 3
Πίσσης ξηρᾶς λιτρ. δʹ, κηροῦ λιτρ. βʹ, πιτυΐνης λιτρ. αʹ, ἀλεύρου τηλίνου, χαμαιλέοντος μέλανος ῥίζης, γύρεως ἀνὰ γο ηʹ, κυμίνου λείου γο δʹ, σκεύαζε καὶ χρῶ. Ἄλλη τὸ παρακείμενον ὑγρὸν ἀναπίνουσ α . 
29 4
Κράμβης ῥιζηῶν ξηρῶν λειοτάτων, ἀσβέστου πεπλυμένης ἀνὰ 𐆃 αʹ, ἐλατηρίου γο γʹ, στέατος παλαιοῦ λιτρ. γʹ ποίει ὡς μάλαγμα καὶ ἐμπλάσας εἰς ὀθόνιον ἐπιτίθει. Μάλαγμα τὸ ἰπωτήριον πρὸς ὑδρωπικὸν καὶ σπληνικὸν καταστέλλον τὸν ὄγκο ν . 
29 5
Πιτυΐνης φρυκτῆς λιτρ. δʹ, κηροῦ, πίσσης ἀνὰ λιτρ. βʹ, στυπτηρίας ὑγρᾶς, νίτρου ἐρυθροῦ, ἀριστολοχείας, ἀμμωνιακοῦ θυμιάματος, βδελλίου ἀμώμου, ἰξοῦ εἰργασμένου, σμύρνης, σικύου ἀγρίου ῥίζης, ὀποῦ συκομορέας ἀνὰ γο γʹ, ἐλαίου 〈παλαιοῦ〉 λιτρ. γʹ, ὄξους λιτρ. β c ʹ. Περὶ δυσεντερίας. [5] 
30 1
Ἀψύρτο υ . Ἄψυρτος Χαιρέᾳ κτλ. ἢ ἰκτίνου τοῦ λεγομένου λούποδος τὸ ἧπαρ μετὰ γάλακατος τρῖβε καὶ πότιζε. Ἄλλω ς . 
30 2
Τῆς δυσεντερίας σημεῖα τάδε. ἡ κοιλία πνευματοῦται καὶ ὀσμαὶ γίνονται καὶ μυξῶδες φέρει καὶ πνευματῶδες καὶ ψυγμῶδες. λοῦε οὖν θερμῷ ὕδατι τὴν κοιλίαν, χορτάσματα δὲ δίδου μηδικὴν γάλακτι μιγεῖσαν ὅσον λιτρ. β c ʹ. καὶ ἡ Λημνία δέ σφραγὶς πινομένη μετὰ οἴνου δυσεντερικοὺς ἰᾶται, προαποκλυσθέντος τοῦ ἐντέρου μελικράτῳ. ἢ κίσσηριν λειοτάτην ποιήσας μετὰ οἴνου καὶ ᾠῶν ἐγχυμάτιζε, ἢ φύλλα συκῆς ξηρὰ κόψας μετὰ οἴνου αὐστηροῦ ἐγχυμάτιζε. ἢ μάκερ καὶ σίδια κόψας ἶσα μετὰ οἴνου ἐγχυμάτιζε. ἢ λεπτοκαρύων Ποντικῶν τὰ λέπυρα ἑψήσας ἐν οἴνῳ ἐγχυμάτιζε μετὰ ὀλίγης ἀλόης, ἢ βάτου ῥίζας ἕψει σὺν οἴνῳ μέλανι καὶ τὸ τούτων ἀπόζεμα ἐγχυμάτιζε. κοιλιακοὺς γὰρ καὶ δυσεντερικοὺς ὠφελεῖ. ἢ κηκῖδας, ἐρείκης καρπόν, ὀπίου ἀνὰ γο τὸ c ʹ ὕδατι ἀναλάμβανε καὶ σὺν οἴνῳ ῥόας ἐγχυμάτιζε. Τροχίσκος ὁ Βηρύτιος δυσεντερικό ς . [10] 
30 3
Ναρδοστάχυος, κρόκου, σμύρνης ἀνὰ ἑξαγ. α c ʹ, ὑποκυστίδος χυλόν, ἀλόης ἡπατικῆς, ὀπίου Θηβαϊκοῦ, κηκῖδος ὀμφακίτιδος, ἀνίσου, ἀκακίας, κόψας καὶ σήσας οἴνῳ ἀναλάμβανε καὶ ποίει τροχίσκον καὶ χρῶ λ[ο]ύων οἴνῳ. Περὶ σπληνός. [5] 
31 1
Ἄλλ ο . Ἀπὸ τῶν ὤμων κτλ. ἢ ἅγνου σπέρμα ἑξαγ. γʹ κερατ. ιηʹ μετὰ ὀξυκράτου ἔγχει διὰ τῶν ῥινῶν, ἢ σκίλλης ὀπτῆς καὶ καππάρεως ῥίζης φλοιοῦ ἀνὰ κερατ. ιηʹ δίδου μετὰ ὀξυκράτου ὁμοίως, ἢ πελεκίνου σπέρμα, ὅ ἐστιν ἡδύσαρον, καὶ σκολοπένδριον, ὀξυλαπάθου ῥίζαν, κόστον, ἄνισον, σπληνοδάπανον ἶσα κόψας καὶ σήσας διὰ τῆς ἀριστερᾶς ῥινὸς ἐγχυμάτιζε. Μάλαγμα σπληνικό ν . [5] 
31 2
Βδελλίου λιπαροῦ, στέατος μοσχείου, ἀμμωνιακοῦ θυμιάματος, ἴρεως ἀνὰ γο βʹ, ὀποπάνακος, χαλβάνης, κάχρυος, στύρακος ἀνὰ ἑξαγ. ϛʹ, πεπέρεως κόκκους ρξʹ, κηροῦ γο ϛʹ, ἰρίνου ἐλαίου γο β c ʹ, οἴνου τὸ ἀρκοῦν. τὰ ξηρὰ κόπτε καὶ σῆθε, τὰ τηκτὰ τήξας ἐπίβαλλε τοῖς ξηροῖς, τὸ ἀμμωνιακὸν δὲ καὶ τὸν ὀποπάνακα, τὸν λίβανον καὶ τὸ βδέλλιον διάλυε τῷ οἴνῳ καὶ μαλάξας χρῶ. ἐσχάτως γὰρ μαλακτικῆς ἐστι δυνάμεως. οὐ γὰρ ἂν εὕροις αὐτοῦ μαλακτικώτερον. ὠφελεῖ δὲ καὶ τὸ τοῦ Ἀμυθάωνος μάλαγμα καὶ τὸ τοῦ Ἀσκληπίωνο ς. Ἄλλο μάλαγμα φυσικό ν . [10] 
31 3
Κυκλάμινον κόψας σῆσον, εἰ δὲ παρῇ χλωρόν, λείωσον καὶ ἀναλαβοῦ μετὰ ἰσχάδων λιπάρῶν τετριμμένων, ἐπιρραίνων πρὸ μιᾶς ὥρας τοῖς σύκοις ὄξος βραχύ. εἶτα ἑνώσας καὶ ἐμπλάσας ῥάκει ἐπιτίθει. καὶ τῇ μὲν πρώτῃ ἡμέρᾳ μαλαχθήσεται ὁ σπλήν, τῇ δὲ δευτέρᾳ ἰαθήσεται, τῇ δὲ τρίτῃ εἰ χρίσαις ὑπερελαττωθήσεται. ὠφελεῖ δὲ καὶ τὸ διὰ δαφνίδος μάλαγμα. Περὶ τερηδόνων. [5] 
32 1
Τιβερίου πρὸς τερηδόνας καὶ ἕλμινθα ς . Λαβὼν μύξας ξηράς, ἰσχάδας, θηριοκτόνιον, τῆλιν, θέρμους ξηρούς, κατάζεσον ἕως οὗ χυλώσῃ. εἶτα βάλλε εἰς τὸν χυλὸν καρδάμου γο βʹ ἑξαγ. βʹ καὶ μέλιτος ὀλίγον καὶ ἐγχυμάτιζε ἐπὶ ἡμέρας ζʹ ἄκριθον τηρῶν τὸ ζῷον. μετὰ δὲ τὸν ἐγχυματισμὸν περιπάτῳ δίδου καὶ τρέφε καὶ πότιζε, ὑγιά〈σεισ〉. Περὶ αἵματος διὰ τῆς ἕδρας ἐκφερομένου. [5] 
33 1
Ἄλλ ο . Πράσου χυλὸν κτλ. ἐὰν μέντοι αἷμα διὰ τῶν μυκτήρων φέρῃ κτλ. πρὸς δὲ τοὺς αἷμα ἐμοῦντας κτλ. πρὸς δὲ τοὺς ἀπὸ μυκτήρων αἱμορροοῦντας συμφύτου ῥίζαν καὶ τραγάκανθον οἴνῳ ἀποβραχεῖσαν ἐγχυμάτιζε. Κατάπλασμα εἰς τὸ αὐτ ό . 
33 2
Ὠμῇ λύσει διʼ ὀξυκράτου ἢ ῥοδίνου ἐλαίου φυραθείσῃ κατάπλασσε τὰ ἰσχία. Πρὸς τοὺς αἷμα ἐμοῦντα ς . 
33 3
Αἱματίτου λίθου κερατ. ιηʹ μετὰ χυλοῦ ῥοᾶς ἐγχυμάτιζε, ἢ κοραλλίου λίθου ὁμοίως. ἢ γῆς σχιστῆς, ἀγηράτου λίθου, Λημνίας σφραγίδος ἶσα μετὰ χυλοῦ ἀρνογλώσσου ἐγχυμάτιζε διὰ τοῦ στόματος. Περὶ αἱμουρίας καὶ αἱμορροίας καὶ ἰσχαίμω ν , καὶ ὅτι ἡ αἱμουρία ἀπὸ τῆς τῶν νεφρῶν ἀσθενείας καὶ ξηρότητος πνεύμονος γίνετα ι . 
33 4
Ἄψυρτος Ἀρτεμᾷ Καρχηδονίῳ 〈χαίρειν〉. ἀκούσας σε πάνυ καταπονούμενον τῇ λύπῃ περὶ τοῦ συμβεβηκότος πάθους τῷ ἵππῳ σου, οὐκ ἀποκρύπτω σε τἀληθῆ, τοῦ ἐλέγχου κειμένου ἐν τῇ ἱστορίᾳ, ὅτιπερ οὐδέν ἐστιν ἀπόκρυφον τῶν ἐγκειμένων. δυσκόλως οὖν ἐπιχειρήσαντες ἐπιτευξόμεθα τοῦ θεραπεῦσαι. ἔστι γὰρ τὸ τῆς αἱμουρίας μᾶλλον ἀπηγορευμένον. διὰ τοῦτο χρὴ ἐπέχειν καὶ μετὰ σκέψεως καὶ ἀσφαλείας ἐπιχειρεῖν, ἵνα τῇ προσηκούσῃ ἐπιμελείᾳ τὴν ἐπιχείρησιν ποιησώμεθα. — προσενέγκωμεν οὖν αὐτῷ θερμαντικὰ πάντα καὶ χαλαστικά, πυριῶντες κατὰ τῶν ψυῶν σπογγιαῖς, εἶτα πτελέας ῥίζαν, κόνυζαν, δενδρομαλάχην, γλήχωνα κεφαλίτην καθεψοῦντες εἰς τὸ τριτωθῆναι, οὕτω καταντλήσομεν, εἶτα ἀποξύοντες τὰς ἰκμάδας τοῦ ἵππου, τότε ἀποτρίβειν οἰνελαίῳ καὶ βουτύρῳ, καὶ ἐγχυματισμῷ χρῆσθαι παραδόξοις τοῖσδ ε· στρουθὸν τὸν καλούμενον κορυδαλὸν φρύξας ἐν χύτρᾳ μετὰ τῶν πτερῶν τρῖβε μετὰ οἰνομέλιτος, συμβαλὼν τῷ ζωμῷ πέπερι καὶ φύλλον καὶ ἔλαιον ὀμφάκινον καὶ δίδου διὰ στόματος ἐπὶ ἡμέραις γʹ, καὶ πάλιν διαστήσας βούτυρον καὶ κύμινον φρυκτὸν μετὰ πετροσελίνου καὶ οἴνου παλαιοῦ ἐγχυμάτιζε. [10] 
33 5
καὶ ἡ τρῖψις ἔστω συνεχεστέρα διʼ οἰνελαίου. ἡ δὲ τοῦ κορυδαλοῦ θεραπεία ἁρμόζει καὶ ἀνθρώποις νεφρικοῖ ς. — συμβαίνει δὲ τὸ τῆς αἱμουρίας πάθος ἀπὸ διατάσεως, πολλάκις δὲ καὶ ἀπὸ ψύξεως. 
33 6
δεδώκαμεν δὲ καὶ σικυόνιτρον μετὰ γλυκέος καὶ οὐδὲν ἠδικήσαμεν. δίδου δὲ καὶ τὴν δ ι ’ ὀμφακίνου καὶ μέλιτος ἐπὶ ἡμέραις τρισὶ διὰ τὴν τῶν φλεγμονῶν φρῦξιν, καὶ διαστήσας ἄκρωνα χοίρειον καθεψῶν καὶ προσβάλλων τριφύλλου καὶ οἰνομέλιτος ἐγχυμάτιζε τὸν ζωμόν, ἢ χυλὸν ἀπὸ κριθῆς καθεψῶν καὶ σκύλακα, εἰ δὲ οὐκ ἔστι σκύλαξ, ἀξούγγιον δίδου ἐπὶ ἡμέραις γʹ. Πῶς χρὴ πλῆθος αἵματος ἐκ τοῦ οὐρανίσκου κατιὸν ἐπισχεῖ ν . [5] 
33 7
Ὅταν ἀφαιμάξῃς κτλ. ἢ κάσσυμα παλαιὸν καύσας καὶ σήσας μετὰ καλάμου ἐμφύσα καὶ στήσεις. ἢ σπόγγου γο βʹ, μολίβδου κεκαυμένου, στίμμεως ἀνὰ γο αʹ ξηρίον ποιήσας χρῶ. Ὀριβασίου ἴσχαιμον ποιοῦν καὶ πρὸς νομὰς τὰς ἐν αἰδοίοις καὶ χοιράδα ς . [5] 
33 8
Μέλιτος καὶ ῥοδίνου φυραθέντων, θείου ἀπύρου, ἀρσενικοῦ, σανδαράκης, ἀσβέστου ἶσα. Ἄλλο κάλλιστον εἰς αἱμορραγία ν . 
33 9
Γύψον μετὰ γύρεως τῷ λευκῷ τῶν ᾠῶν ἀναλαβὼν καὶ ἀναμίξας αἰγείαις θριξὶν ἐπιτίθει. Ἄλλο γενναῖο ν . 
33 10
Στυπτηρίας σχιστῆς, χαλκάνθου, κηκῖδος ἀνὰ ἑξαγ. δ c ʹ, μίσυος γο αʹ, σώρεως γο τὸ c ʹ. Περὶ ἐμφράξεως. 
34 1
Ἄλλω ς . Ἐὰν ἵππος ἢ ἄλλο τι ὑποζύγιον ἀπὸ ἐμφράγματος ἐνοχληθῇ, οὐκ εὐχερῶς περιγίνεται. σημεῖα δὲ παρακολουθεῖ ταῦτα· κυλίεται καὶ τὴν γῆν τῷ ποδὶ τύπτει καὶ διατείνεται ὡς οὐρεῖν θέλων, αἱ μασχάλαι ἱδροῦσιν, ἐνίοτε δὲ καὶ τὸ σῶμα πᾶν, τρόμοι γίνονται καὶ ἐπιστρέφεται ἐπὶ τὴν κοιλίαν, κόπρια μέντοι ὑπεξάγει καὶ τῶν οὔρων ἐκκρίσεις γίνονται. συμβαίνει δὲ τὸ νόσημα ὡς ἐπίπαν, ὅταν ἐν ταῖς κοιλίαις τοῦ ἀπευθυσμένου ἐγκολληθῇ τι ἔμφραγμα. διαπνευματοῦται γὰρ καὶ ὑπέρτονος γενόμενος ἀποθνῄσκει. — θεραπεύεται δὲ οὕτως. [5] 
34 2
ἀλειψάμενος τὴν χεῖρα κάθες εἰς τὴν ἕδραν καὶ ἕλκε τὸ προσκείμενον, καὶ τοῦ ἐλαίου ἐγχέας ὅσον γο δ c ʹ περιπάτῳ χρήσασθαι ποίει ὡς ὅτι μαλακωτάτῳ. πυρία δὲ αὐτοῦ τὴν κοιλίαν καὶ τὰ περὶ τὸν ὀμφαλὸν καὶ τὸν θώρακα. ὅσον δʼ ἂν χρόνον μὴ πυριᾷς, ἐλαφρῶς αὐτὸν διακίνει τῷ περιπάτῳ. καὶ κλύζε αὐτὸν οὕτως· πίτυρα βρέξας ὕδατι θερμῷ ὅσον ὥραν μίαν διήθησον ὅσον 𐆃 ϛʹ γο ηʹ, καὶ μίξας νίτρου γο ιηʹ, μέλιτος γο δ c ʹ κλύζε. ἢ ὀποπάνακα καὶ σελίνου καρπὸν τρῖψον ἐν οἴνῳ λευκῷ γο ιʹ καὶ ἔγχει διὰ τῶν μυκτήρων. ἢ πάνακα καὶ δαύκου καρπόν, δάφνης κόκκους γʹ καὶ νίτρον λείου καὶ ἐπιχέων οἴνου εὐώδους 𐆃 ηʹ γο δʹ, σμύρνης ἑξαγ. δ c ʹ, κυμίνου Αἰθιοπικοῦ γο τὸ c ʹ, τρίψας μετὰ οἴνου παλαιοῦ καὶ μέλιτος ἔγχει ὁμοίως. — ἐὰν δὲ ταύταις ταῖς θεραπείαις μὴ ὑπακούσῃ, λάβε κλυστῆρα τῶν μεγάλων καὶ ἔγχει ὕδωρ θερμὸν διὰ τοῦ στόματος ὡς λαβρότατα. [10] 
34 3
ἔπειτα ἐγείρας αὐτὸν διακίνει περιπάτῳ ἐλαφρῷ. τῇ δὲ ἄλλῃ ἡμέρᾳ πότισον αὐτὸν ἄλευρον πύρινον ὅσον 𐆃 γʹ ὕδατος θερμοῦ. τροφῇ δὲ χρῶ, ἐὰν προσδέχηται, ἄρτοις ζυμίταις ἁπαλοῖς, ἄλλο δὲ μηδὲν πρόσφερε, ἐπεὶ ἀποστενοῦται ἡ κοιλία καὶ κινδυνεύει. Περὶ στρόφου. [5] 
35 1
Κλυστή ρ . Σεῦτλα καθεψήσας κτλ. ἢ γράψον κτλ. ἢ στυρακίνῃ ῥάβδῳ τὸν στροφούμενον ἵππον παρακρότει, ἢ ὀρνιθόπουλον σφάξας τὴν κοιλίαν μετὰ τῶν ἐντέρων αὐτοῦ ἔτι θερμῶν ὄντων κρατήσας τὴν γλῶτταν τοῦ ἵππου ἐπίρριψον αὐτοῦ τῷ στόματι. ἢ ὀρίγανον εἰς οἶνον ἑψήσας δίδου πιεῖν, ἢ τὸ τοῦ Φίλωνος βοήθημ α . Περὶ κενοπρήσεως. [5] 
37 t
Περὶ στήθους διακοπῆς. Περὶ αἰδοίου προπτώσεως. 
38 1
〈Πρὸς ῥαγάδας τὰς ἐν αἰδοίῳ 〉 . Ῥητίνη πιτυΐνη πεφρυγμένη ἐλαίῳ τε ῥοδίνῳ λελειωμένη, ἄχρις οὗ μέλιτος σχῇ πάχος, μεμιγμένη τε κρόκῳ ᾠοῦ ἑψημένου καὶ ἐπαλειφομένη μεγάλως ὠφελεῖ. ἢ κισσοῦ φύλλα ξηρὰ κεκαυμένα λείου σὺν ἐλαίῳ ἐν μολιβδίνῃ θυίᾳ καί ταῖς ῥαγάσιν ἄλειφε. Περὶ ὄρχεων φλεγμονῆς. [5] 
39 1
〈Ἄλλ ο .〉 Κρητάριον κτλ. ἢ μυλίτας λίθους ζεστοὺς ἢ ὄστρακα εἰς ἀνθρώπου οὖρον βάλλε, καὶ τῷ ἀτμῷ αὐτὸν ὑποκάπνιζε τὰ φλεγμαίνοντα. εἶτα αὐτῷ τῷ οὔρῳ κατάντλει τοὺς ὄρχεις, εἶτα οἶνον ἢ ὄξος καὶ χόρτον κεκαυμένον ἅλατός τε καὶ κυμίνου συμμιγέντων καί λειωθέντων ἐπίπλασσε καὶ θεραπεύσεις. Ἐὰν τὰ ὀρχίπεδα οἰδήσ ῃ, λαβὼν ζυγοῦ τοῦ παχυτάτου καῦσον καὶ μετὰ στέατος ἑνώσας ἐπιτίθει δὶς τῆς ἡμέρας. [5] 
39 2
τοῦτο πάντων τῶν ἄνω κράτιστον. ἢ χολὴν χηνὸς χρῖσον τὰ ὀρχίπεδα. 〈Ἄλλ ο . 
39 3
〉 Εἰς ὕδωρ ψυχρὸν εἰσάγαγε, κιμωλίαν μετὰ μελικράτου κατάχριε. ἢ λινόσπερμα καὶ τῆλιν τρίψας μετὰ μελικράτου κατάπλασσε. ἢ τρύγα οἴνου πρόσφατον μετὰ παιπάλης ἀλφίτων φυράσας κατάχριε. εἰς δὲ πύρωσιν κρίνου ῥίζαν καὶ ἠριγέροντα καὶ κορίανον χλωρὸν μετὰ σταφίδος ἐξῃρημένων τῶν γιγάρτων κόψας καὶ ἑνώσας κατάχριε. 〈καὶ〉 βαλσάμου κερατ. ιηʹ, νίτρου γο αʹ ἑξαγ. α c ʹ, κόπρου περιστερῶν ἑξαγ. δ c ʹ, χαλβάνης γο β c ʹ, τερεβινθίνης ὁμοίως, ἑνώσας χρῶ. 〈ἢ〉 βολβοὺς ξανθοὺς μετὰ ἁλὸς λειώσας ποίει ἐμπλαστρῶδες καὶ ἐπιτίθει. σφίγγει γὰρ καὶ εἰς τὸ ἄνω κουφίζει. Περὶ ἐντεροκήλης. [10] 
40 1
〈Ἄλλο. *** 〉 ικος γο βʹ, λιβάνου, κόλλης τεκτονικῆς, σμύρνης, ἀλόης ἀνὰ γο γʹ, ῥοᾶς βυρσοδεψικῆς γο ηʹ, βαλαυστίων 𐆃 αʹ, σιδίων, κηκῖδος ἀνὰ γο ϛʹ, οἴνου τὸ ἀρκοῦν μέλιτι ἑψημένῳ ἀναλ〈άμβανε〉 καὶ χρῶ. Περὶ ῥεύματος ἐν γόνασι 〈καὶ ποσίν〉. 
41 1
Περὶ ῥεύματος ἐν ποσὶν ἤτοι χιράματο ς . Ἄψυρτος Ἀπολλωνιάδῃ κτλ. καὶ τοῦτο δὲ ἡμεῖς ἐκ πείρας ἔχομεν· ἰαρίου, μέλιτος ἀνὰ γο αʹ, ἐὰν δὲ ὑγρὰ φέρηται, καὶ λιθαργύρου οὐγγίας βʹ τὰ μεσοκύνια ἐπιχρίοντες. ἐμάθομεν δὲ καλῶς ποιεῖν καὶ στέαρ φώκης. Ἐὰν τὴν κνήμην ᾠδηκυῖαν ἔχ ῃ . [5] 
41 2
Κιλικίῳ ἐπὶ τοσοῦτον ἀπότριβε, ἄχρις ἂν καὶ αἷμα ἀγάγῃ. εἶτα ἄλευρον ὀρόβινον μετὰ μέλιτος ἐπίθες καὶ ἐπὶ ἡμέρας τρεῖς ἔα φορεῖσθαι. Πρὸς παντοῖα ῥεύματα καὶ φλεγμονὰς καὶ πρὸς τὰ κατὰ νεῦρα πάθη καὶ ἄρθρα καὶ κιρσού ς . 
41 3
Ὁ ῥευματικὸς τρώγει τὰ ἄρθρα, ῥήσσει τοῖς ποσὶ τὴν γῆν. οὕτως οὖν ὀφείλομεν ἀναστεῖλαι αὐτοῦ τὸ ῥεῦμα· ψιμυθίου, λιθαργύρου, πομφόλυκος, χαλκὸν κεκαυμένον, ὀξορόδινον ἢ οἶνον στυπτικὸν συντρίψας κατάχριε τὰ διασειράματ α. ἐπιμένοντος δὲ τοῦ ῥεύματος καὶ τραύματα ποιοῦντος χρῆσαι τῇ στυπτικῇ ταύτῃ συνθέσει· λιβάνου, μαστίχης, κολοφωνίας, πίσσης, πιτυΐνης, στέαρ ταύρειον ἢ τράγειον, ἔλαιον σχίνινον ἢ μυρσίνινον καθεψῶν κατάπλασσε. καὶ καταντλήσει δὲ χρῶ στυπτικῇ. σχῖνον, μύρτον Σικελόν, βάτου τὰ ἁπαλά, σφαιρία κυπαρίσσου, κηκῖδας καθεψῶν μετὰ οἴνου παλαιοῦ κατάντλει. Ἄλλο 〈πρὸσ〉 ῥευματικὸν ὑπὸ κιρσο ῦ . [10] 
41 4
Ἐπιγνωσόμεθα τὸν ῥευματικόν, ὅτι ὑπὸ κιρσοῦ ῥευματίζεται, ὅταν ἀπόστασις γένηται περὶ τὸ γόνυ. ἡ δὲ ἀπόστασις γίνεται οὕτως· ὅταν τὸ ἐπικείμενον ἀγγεῖον ἄνω κατὰ τῆς ὠμοπλάτης συρρεῦσαν κατέλθῃ ἐπὶ τὸν βραχίονα καὶ πληρώσῃ τὸ γόνυ καὶ μὴ χωροῦντος τοῦ κάτω ἀγγείου τὸ πλῆθος, ἀνατρέχον τὴν ἀπόστασιν ποεῖ καὶ χωλάσματα γίνεται. τοῦτο δὲ καλεῖται κιρσός. διὸ χρὴ τέμνοντα τὸν βραχίονα, καθὼς προγέγραπται, διανοίγειν τὸ ἀγγεῖον. ἐὰν δὲ ἄνω ὄγκος ἐπικέηται, τῇ σμίλῃ τέμνε τὴν βύρσαν, ἵνα ἔξω προχωρήσῃ τὸ φύσημα τοῦ ἀγγείου καὶ διαπνευσθῇ, καὶ ταχέως σταλήσεται. χρῶ δὲ καὶ τῇ λοιπῇ θεραπείᾳ καὶ ὑγιάσεις. Ἄλλο καυστικὸν ἐπὶ τῶν μαλαγμάτων καὶ οἰδημάτων τῶν ἐν τοῖς ἄρθροι ς . [10] 
41 5
Σκίλλαν καὶ ἀξούγγιον κόψας ὄξος τε δριμὺ τούτοις συμμίξας ἐπίπλασσε τὴν ὁπλὴν ἕως ἡμερῶν ιʹ καὶ ἔσται ὑγιής. Πρὸς ἐπιφορὰν ῥεύματο ς . 
41 6
Ῥόδινον, ἄμυλον καὶ ᾠοῦ τὸ λευκὸν κατάχριε. Πρὸς ἔνυλα ἀκάθαρτ α . 
41 7
Κυνείαν κόπρον μετὰ ὄξους φυράσας κατάπλασσε. θαυμαστῶς ποιεῖ. Φάρμακον ἐν ἀγκύλαις δόκιμο ν . 
41 8
Κηροῦ, στέατος ταυρείου, πιτυΐνης ἀνὰ γο ϛʹ, οἰσυπηρῶν 〈ἐρίων〉 γο γʹ, ἀξουγγίου παλαιοῦ γο γ c ʹ. Πρὸς ῥεύματα καὶ οἰδήματ α . 
41 9
τοῦτο ὠφελεῖ καὶ ἀνθρώπου ς . Τὸν φλοῦν τοῦ πτελεορίζου συλλέξας ἕψε, ἕως ἁπαλὸς γένηται. εἶτα κόψον, ἕως ζύμη γένηται, καὶ κυλίσας ἀλεύρῳ κριθίνῳ τηγάνισον, ἐπιβαλὼν ἐκ τοῦ ζωμοῦ τοῦ πτελεορίζου, καὶ ὁπόταν ἀρκούντως ἑψηθῇ, ἅπλωσον εἰς πανίον, καὶ ἐπάνω ἐφαπλώσας βούτυρον, ἐπιτίθει τῷ ᾠδηκότι καὶ ῥευματισθέντι [τῷ] τόπῳ. Εἰς πᾶσαν φλεγμονή ν . [5] 
41 10
Ἀγριοσίκυον κόψας ἐπίθες καὶ θαυμάσεις. Πρὸς οἴδησιν σκληρά ν . 
41 11
Ἀλθαίαν, τῆλιν, λινόσπερμα, γῦριν ἐψήσας ἐπιτίθει. Ἱεροκλέους πρὸς γονάτων πόνο ν . 
41 12
Πήγανον ἐλαίῳ ζέσας ἄλειφε. Εἰς πρῆσμα ἀπὸ ῥεύματος ἢ λακτίσματο ς . 
41 13
Χηνέαν μετὰ ὄξους δριμέος ἀναζυμώσας δέσμει, προχριομένου τοῦ τόπου διὰ τὰς τρίχας. Κατάπλασμα πρὸς οἴδημα ἀγκυλῶν ἐκ πληγῆς ἢ οἱασδήποτε αἰτία ς . 
41 14
Ἄσφαλτον καὶ γῦριν μετὰ ὄξους φυράσας κατάπλασσε. Πρὸς τὸ χόνδρον κτήνους σκληρῦνα ι . 
41 15
Ἰάριν καὶ τὸ ἀποπῖπτον ἀπὸ τοῦ ἄκμονος ὡς λεπίδα τρίψας καὶ ξηρίον ποιήσας ἶσα μῖξον, καὶ ἀποπλύνας ἐλαίῳ τὸν χόνδρον ἐπίπαττε. Πρὸς πρησμονὴν σφυρῶ ν . 
41 16
Ἐὰν τὰ σφυρὰ πλησθῶσιν ἀπὸ δρόμου ἢ ῥευματισμοῦ, ψιλώθρῳ τὸν τόπον καθάρας, κέντει τὸν τόπον καὶ κατασκεύαζε κεντήμασιν πολλοῖς καὶ πυκνοῖς. ἔπειτα λαβὼν πνεύμονα βόειον θερμὸν ἔτι ὄντα, ἐπιτίθει καὶ καταδέσμει καὶ ἔα ἀφʼ ἧς ἐτέθη ὥρας μέχρι τῆς αὐτῆς ὥρας τῆς ἐπιούσης ἡμέρας, καὶ πάλιν ἕτερον πνεύμονα ἐπιτίθει ὡσαύτως. καὶ τοῦτο ποίει τρὶς ἢ καὶ τετράκις, ἕως οὗ ὑγιάσεις. Περὶ μαρμάρου. [5] 
43 t
Περὶ ποδάγρας. Ἀψύρτο υ . 
43 1
Ἄψυρτος Ἀρτεμᾷ κτλ. καὶ ὑγιαίνει. 〈ἢ〉 σελίνου καρπόν, σμύρναν, λίβανον ἀνὰ γο δʹ, τὸ δὲ σέλινον πλεῖστον διεὶς λευκῷ οἴνω, ἔγχει εἰς τὸν ἀριστερὸν μυκτῆρα, μὴ πλέον γο εʹ [ἀλλὰ μηδὲ ἔλαττον], ὅσον δὲ δοκεῖ ἱκανὸν εἶναι, σκοπῶν πρὸς τὴν τοῦ ἵππου ῥώμην. Ἄλλω ς . [5] 
43 2
Πρῶτον μὲν τέμνειν δεῖ τὴν ζέαν τὴν τρίτην τὴν ἐπʼ ἀριστερᾷ καὶ ἐᾶν ἀπορρυῆναι μὴ ἔλαττον ἡμιλίτρου μηδὲ πλέον. τῇ δὲ ὑστεραίᾳ τέμνειν τὰ ὀπίσθια ὑπὸ τοὺς ἀστραγάλους καὶ ἐᾶν ἀπορρυῆναι τὸ ἶσον πυριᾶν τε οἴνῳ εὐώδει σμύρναν τε καὶ μάννην καὶ χαλβάνην ἐμβάλλοντα καὶ εἴ τι ἄλλο εὐῶδες. τῇ δὲ ἐκ κλημάτων ἀνθρακιᾷ θερμαίνειν τὴν χύτραν καὶ πυριᾶν ἀπὸ τοῦ τραχήλου ἄνω ὑπ〈ερ〉έχοντα. τὸ στόμα θερμῷ τῷ ὕδατι λούειν, καταψῶντα καὶ τὸ ἄλλο σῶμα, τὴν δὲ ὀσφῦν μάλιστα ἐλαίῳ θερμῷ ἀλείψαντα δεῖ τρίβειν καὶ πῦρ παρακαίειν καὶ σκεπάζειν, ἕως ἱδρώσῃ. εἶτα τὴν θερμασίαν λύειν κατὰ μικρὸν ἀφαιροῦντα τὰ ἱμάτια, ἵνα μὴ ψυχθῇ ἐξαπίνης, καὶ τὸ ἔγχυμα ἐγχεῖν διὰ τριῶν καὶ τρέφειν ὑγρᾷ χιλῇ, μάλιστα μὲν πρασίου φύλλοις ἢ σελίνου, ἐὰν θέλῃ τρώγειν, ἐγκαταμιγνύοντα καὶ θρίδακας, καὶ ὅτι ἂν θέλῃ τοιοῦτον, καὶ ἄγρωστιν πεπλυμένην ὕδατι θερμῷ, καρδάμου τε φύλλα ἐσθίειν ἀναγκάζειν καὶ θερμὸν ποτὸν διδόναι καὶ κριθῶν ἀληλεσμένων ὅσον λιτρ. [5] 
43 3
ιηʹ, καὶ ἑσπέρας τὴν αὐτὴν ἐπιμέλειαν προσφέρειν. τροχάσῃ δὲ ὀλίγα κατὰ τὴν ἕξιν αὐτοῦ, ὡς ἂν ᾖ διακείμενος, ἵνα μὴ λάθῃ ἀποπνιγεὶς ἀπὸ τοῦ φαρμάκου καὶ εἰς μεῖζον ἀρρώστημα ἐμπέσῃ. Ἄλλο ποδαγρικὸν ἕλον θαύματ α . [10] *[crux: ἕλον]* 
43 4
Ἐλαίου, οἴνου, ἁλῶν κοινῶν· ἕψει, ἕως τὸ ἅλας λυθῇ καὶ χρῶ. Περὶ φθορᾶς τριχῶν καὶ δασύτητος. 
44 1
Ἐὰν ἀσθενοῦντος ἀλόγου θρὶξ ἵσταται ὀρθ ή . Μέλι καὶ γάλα χλιάνας, ὅσον ἡ χεὶρ δέχεται, ἐγχυμάτιζε διὰ τῆς ῥινός. Περὶ τριχώσεως κτηνῶ ν . 
44 2
Ἀσβόλην ἐκ μαγειρείου ἢ βαλανείου συντρίψας λείαν ἐν θυίᾳ καὶ ὄξος δριμὺ ἐπιβαλὼν κατάχριε, μὴ ἀθρόως δὲ ὅλον τὸ κτῆνος, ἵνα μὴ τῇ δριμύτητι ἀγανακτήσῃ, ἀλλὰ κατὰ 〈τὸ〉 μέρος, ἐν ᾧ ἐστι πλέον τὸ αἴτιον, μηρὸν τυχόν, ἢ τράχηλον, καὶ εὐθὺς μετὰ ἡμέρας τρεῖς τριχοποιήσει. εἰ δὲ ἐπὶ σπουδῇ ἐν ὁδῷ συνέχεταί τις, μὴ εἶναι ἀναγκαῖον λειοῦν ἐν θυίᾳ τὴν ἀσβόλην, ἀλλʼ ὡς ἔστι τραχεῖα, ἐπιχρίειν αὐτὴν τῇ ὀξάλμῃ. θρύπτεται γὰρ ἡ ἀσβόλη ὑπὸ τῆς δριμύτητος τοῦ ὄξους καθάπερ κιμωλία. Ἄλλο τριχωτικὸν μέγιστο ν . [5] 
44 3
Κριθὴν φρύξας μετὰ κυάμων, καὶ κέρας αἴγειον καύσας τρίχας τε ἀνθρωπίνας, καλάμου βολβούς, πάντα λειώσας ἀναλάμβανε στέατι ἀρκείῳ. τοῦτο καὶ ἐπὶ ἀνθρώπων ποιεῖ καὶ πρὸς ἀλωπεκίας. Μεταβολ ή . 
44 4
Ὁπόταν βουληθῇ πῶλον ἐπιμελούμενος τῆς ἀγέλης ἀνὴρ μέλανα ἢ ξανθὸν καὶ ποικίλον ἢ λευκὸν ἵππον ἀπαστράπτοντα ταῖς ξανθιζούσαις θριξὶν ἐπὶ ταῖς λευκαῖς 〈γενέσθαι〉, ἐν τοῖς χωρίοις τοῖς χλοεροῖς τῆς συνήθους πλησίον πηγῆς εἰκόνα ἐκ βαφῶν ποικίλων συγκερασάμενος στησάτω, ἣν βλέπουσα ἡ θήλεια ἐν τῷ πίνειν ὄμμασι διψῶσιν ὥσπερ ποτοῦ καὶ ἐρώτων ἀπεικαζομένοις γάμοις ὅμοιον ἂν ἀποτέκοι τῷ ὁρωμένῳ ἵππῳ. πάντα γάρ, ὅσα ποικίλματα ὁ νοῦς [καὶ] αὐτῆς διὰ τῆς ὁράσεως κατέπιε, τούτοις ἀπεικάσματα καὶ ἡ γαστὴρ ἀπερεύξεται καὶ γεννήσει. Ἀφρικανοῦ περὶ χροιᾶς ἵππω ν . [10] 
44 5
Τῶν ἵππων διάφοροι μέν, ὡς ἀρεταί, καὶ χρόαι. εὐτύχημα δὲ καὶ χρόα καὶ σεμνὸν τῷ ζῴῳ ἡ εὐθὴς δορά. αἱ μὲν οὖν αὐτῶν αὐτοφυεῖς, τὰς δὲ τεχνῶνταί τινες μεταβάλλοντες ἐπὶ τὸ κρεῖττον. καὶ αἱ μὲν αὐτῶν μετα〈ποι〉οῦνται φαρμάκοις, αἱ δὲ ποικίλλονται καύσεσιν. ἵππος οὖν ἐκ πυρροῦ μέλας γένοιτʼ ἂν σκίλλῃ μετʼ ὄξους καὶ κισσήρεως λελειωμένης καταπλασθείς, λευκὸς δʼ ἂν ἀποβαίη ζεστῷ τῷ φαρμάκῳ. πυρρὸς δὲ ἐκ λευκοῦ γένοιτʼ ἂν τιτάνου καὶ λιθαργύρου λείων ἐν ὕδατι ἑφθεισῶν εἰς τε γλοιοῦ πάχος γενομένων, εἰ ἐφʼ ὥρας καταπλασθείη δύο. εἰ δὲ πλείοσιν ὥραις ἐπιμείναι τὰ τῆς χρίσεως, ἐκ λευκοῦ μέλας ἂν ἀποβαίη. δίχα δὲ χρωμάτων τὴν τρίχα εἰς ὄψιν ἑτέραν ἐπὶ τῷ ζῴῳ χαλκεύει τὸ πῦρ καὶ τὴν τοῦ ἵππου ποικιλίαν ψεύδεται. [10] 
44 6
λευκόψαρος ἵππος (ὄνομα δὲ χρώματι τοῦτο) καταγράφεται τὸν τρόπον τοῦτον· καυστὴρ στρογγύλος ἐν μέσῳ κοῖλος εἰς τὴν τοῦ ο στοιχείου περιφέρειαν εἱλούμενος πυρωθεὶς καταδεδεμένῳ τῷ ἵππῳ ἐπιτίθεται κατὰ θέσιν καὶ ἄρσιν. ὁ μὲν οὖν κύκλος ἔξωθεν μέλας, τὸ δὲ ἀρχαῖον μένον ἐξ αὐτοῦ σῶμα πάρδαλιν ψεύδεται, ἐπί τε πόδας καὶ ἐπʼ αὐχένα συντεθείς. ἴδοις δʼ ἂν αὐτοῦ καὶ τὸ πρόσωπον οἷα θηρίου. καλὸν δʼ ἵππῳ τοῦτο ἐπιγράφειν θυμικῷ, ἵνα καὶ τὸ τάχος ὅμοιον ἔχῃ τῇ δορᾷ. Βάμμα τριχῶν ἄριστο ν . [10] 
44 7
Συκῆς μελαίνης τὰ φύλλα βρέχε ἐν ὕδατι ὀμβρίῳ καὶ τρίψας εὐτόνως κατάπλαττε προψιλώσας τὸν ἵππον. τοῦτο εἰς τέλος κατασκευάζει μηκέτι γενέσθαι λευκάς. Ἀφρικανοῦ βάμμα τριχῶν αἰωνίως φυλαττόμενο ν . 
44 8
Σφέκλης, ἀκακίας μελαίνης, στυπτηρίας στρογγύλης, πολυτρίχου ἀνὰ γο ϛʹ, κηκῖδος ἑξαγ. βʹ κερατ. ϛʹ, κάρυα χλωρὰ ιʹ, μυρσίνης μελαίνης ἀφʼ αἵματος λιτρ. α c ʹ, λαδάνου γο ϛʹ, οἴνου παλαιοῦ μέλανος 𐆃 εʹ. ἕψει πάντα μετὰ οἴνου, ἕως ἀποτριτωθῇ, καὶ προσμήξας ἔμβαπτε τὰς τρίχας νυχθήμερα γʹ καὶ θαυμάσεις. Περὶ ἵππων τιλώντων. [5] 
46 t
Περὶ ἑρπηστοῦ καὶ ἐπινυκτίδος. Ἄλλως περὶ ἕρπητο ς . 
46 1
Χολώδης καὶ δριμὺς χυμὸς εἰς τινα τῶν μορίων τοῦ σώματος ἀποσκήπτων τὸν ἕρπητα γεννᾷ. καὶ εἰ χολὴ συρρεύσασα τύχῃ, σφοδρᾷ δριμύτητι τὸν ἀναβιβρώσκοντα ἕρπητα γεννᾷ [χυμός], ὡς μὴ μόνον διὰ πάντων ἐξιέναι τῶν ἔνδον μορίων, ἀλλὰ καὶ διὰ τοῦ δέρματος ἄχρι τῆς ἐπιδερματίδος, ἣν μόνην ἀναβιβρώσκει τε καὶ διεσθίει, τὸ συνεχὲς τοῦ δέρματος κατὰ βραχὺ ἐπιλαμβάνων· διὸ καὶ ἕρπης ὠνομάσθη. εἰ δὲ καὶ φλέγματι συμμιγῇ ἡ χολή, τὸν ἕτερον ἕρπητα τὸν κεγχρίαν ὀνομαζόμενον γεννᾷ κέγχροις ὁμοίας ἐξοχὰς κατὰ τὸ δέρμα ποιοῦντα. ἡ δὲ θεραπεία ἐστὶν αὕτη· ἕλικας ἀμπέλου ἢ βάτου φύλλα καὶ πολυγόνου καὶ ἀρνογλώσσου λεῖα καταπλάσσειν χρή. ὕστερον δὲ φακῆν τούτοις μιγνύειν ἑφθήν, καί ποτε καὶ ἄλφιτα καὶ μέλι. Πρὸς ἕρπητα καὶ πάντα τὰ περὶ τὴν ἐπιφάνειαν γινόμενα ἐξανθήματα κάλλιστο ν . [10] 
46 2
Κέρας αἴγειον καύσας καὶ λειώσας σὺν ὄξει κατάχριε. καῖε δὲ τὸ κέρας οὕτως· ἐπάνω πυρὸς κατασχὼν τὰς ἐπανισταμένας πομφόλυγας εἰς θυίαν ἀποτίνασσε, ἕως τὸ πᾶν ἐξαναλωθῇ· ποιεῖ δὲ καὶ προβάτειον κέρας καὶ μάλιστα τὸ τοῦ κριοῦ. ποιεῖ δὲ καὶ ἡ σποδὸς αὐτοῦ κηρωτῇ ὑγρᾷ ἀναληφθεῖσα ἄκρως, ἢ στυπτηρίας σχιστῆς γο c ʹ, χαλκάνθου ἑξαγ. α c ʹ, ἁλὸς ὀρυκτοῦ τὸ ἶσον, ὄξει ἀναλάμβανε καὶ χρῶ. Ἄλλο θαυμαστό ν . [5] 
46 3
Νίτρου, χαλκίτου, χαλκάνθου, μίσεος, τιτάνου, ἀκακίας ἶσα ἀναλάμβανε ὄξει καὶ χρῶ ὕδατι. Κηρωτὴ πρὸς τοὺς ἐκδαρέντας ἕρπητα ς . 
46 4
Ψιμυθίου, λιθαργύρου, ἀγχούσης ῥίζης, κηκῖδος κεκαυμένης ἀνὰ ἑξαγ. α c ʹ, μάννης κεράτια ιηʹ, στυπτηρίας σχιστῆς ὁμοίως, κηροῦ γο βʹ, στέατος μοσχείου γο ιβ c ʹ, ἐλαίου γο εʹ, ᾠῶν δύο τὰ λευκά, τὰ ξηρὰ λείου μετʼ οἴνου καὶ σκευάσας κατάχριε. Πρὸς ἐπινυκτίδ α . [5] 
46 5
Ἀπὸ ταὐτομάτου τοῦ σώματος ἐξανθοῦντα ὑπέρυθρα φύματα γίνεται, ὧν ῥηγνυμένων ἰχὼρ ὕφαιμος ἀπορρεῖ. θεραπεύεται τούτοις καταπλασσόμενα· κράμβης φύλλα λεῖα ἢ στρύχνος ἢ ὑοσκυάμου φύλλα μετὰ μέλιτος ἢ ἀρνόγλωσσον λεῖον ἢ κενταύριον χλωρὸν καὶ σταφίδων λιπαρῶν σάρκες μετὰ πηγάνου. Περὶ ὑστριχίδων. [5] 
48 t
Περὶ στόματος ἑλκωθέντος καὶ περὶ ἀφθήσεως γλώττης. Τιβερίου πρὸς τοὺς ῥευματιζομένους τὸ στόμα καὶ σιαλίζοντα ς . 
48 1
Ὀρίγανον μετὰ ἁλὸς καὶ λινόσπερμα σὺν μέλιτι φυράσας δίδου διαμασσᾶσθαι. Πρὸς τὰ ἐν τοῖς στόμασιν ἕλκ η . 
48 2
Κηκῖδα λεάνας καὶ ῥοῦν ἐρυθρὸν ἶσα διάτριβε τὸ στόμα, ἀλλὰ καὶ τὴν γλῶσσαν ἑλκύσας ἔξω διάτριψον καὶ συγκράτει ὅλον τὸ στόμα, ἵνα στυφθῇ. τοῦτο ποίει δὶς τῆς ἡμέρας ἕως ὑγιασθῇ. ἢ καρδάμου γο βʹ ἑξαγ. βʹ, κράμβης φύλλα λεῖα, οἴνου γο ιʹ μέλιτος πάχος ποιῶν ἐγχυμάτιζε ὁμοίως. ἢ ἀρτεμισίας φύλλα [λεῖα] λειώσας μετὰ οἴνου γο ιʹ ἐγχυμάτιζε, ἢ ἀριστολοχείας ῥίζαν μετὰ οἴνου ἐγχυμάτιζε. Περὶ τῶν ἐξ ὁδοῦ ἢ δρόμου κεκοπωμένων καὶ περὶ τῶν ἑλκωθέντων ἐκ τῶν λαγόνων. [5] 
49 1
Πεμπτοπαθὴς 〈διάγνωσισ 〉 · ψῦξι ς , διάτασι ς , κόπο ς , ῥῶξι ς , τρόμο ς . Ἄψυρτος Ῥωμύλῳ ἑκατοντάρχῳ 〈χαίρειν 〉 . Ἐδήλωσάς μοι, δέσποτα Ῥωμύλε, ὡς πλειόνων παθῶν σύναψιν γενέσθαι καὶ συνειλῆφθαι τὸ ζῷον ὑπʼ αὐτῆς. 〈ἐν〉 πολλῇ οὖν ἀμηχανίᾳ ἐγενόμην καὶ συντριβῇ διὰ τὴν ἀθρόαν καὶ ὑπερβάλλουσαν σύναψιν τοῦ τοιούτου νοσήματος. πόθεν οὖν ὀφείλομεν γνωρίζειν τὴν σύναψιν τῆς νόσου, καὶ τίνα ἐστὶ τὰ πάθη; τὰ μὲν οὖν πάθη τρόμος, ψῦξις, ῥῶξις, κόπος καὶ διάτασις. διὰ γὰρ τοῦτο ἐκλήθη καὶ πεμπτοπαθής. ὅθεν δὲ τοῦτο συμβαίνει ἕκαστον ὀφείλομεν συστῆσαι. [10] 
49 2
τὸ μὲν τοῦ τρόμου ἀπὸ ἀδυναμίας, τὸ δὲ τῆς ψύξεως ἀπὸ τοῦ ἱδρῶτα ψυχρὸν ἀποστάζειν ἀπὸ τῆς ψύξεως καὶ ἀγωνίας, τὸ δὲ τοῦ κόπου καὶ τῆς διατάσεως ἀπὸ τοῦ ῥίπτειν ἑαυτὸν χαμαὶ μὴ φέροντα τὸν κόπον, ἀλλʼ ἐλεγχόμενον ὑπὸ τῆς διατάσεως. ἡ δὲ ῥῶξις ὑπὸ τῆς ἀγρυπνίας, ἐξ ἧς ἔσθʼ ὅτε καὶ αἱ λαγόνες ἀνέσπανται καὶ πνεύματα συνεχῶς παραπέμπεται διὰ τῆς ἕδρας. ἐπιδείξομεν οὖν, ὅπως ὀφείλομεν ἕκαστον τούτων τῶν παθῶν ἀναστεῖλαι. [5] 
49 3
τὸ μὲν οὖν τοῦ τρόμου, ἄρτον ξηρὸν βρέξας ὕδατι, εἶτα ἀποπιέσας τὸ ὕδωρ, κλύσον μετὰ οἴνου εὐώδους καὶ δίδου, ἵνα τόνον λάβῃ, καὶ τῷ οἴνῳ δὲ αὐτῷ κατάρραινε διʼ ὅλου τοῦ σώματος, καὶ σκληροτέραν τὴν χειροτριβίαν ποιοῦ καὶ διακινείτω ἠρεμαίως. πρὸς δὲ τὴν τοῦ ψυγμοῦ κύπρινον διὰ ῥινῶν δίδου χρίσμασί τε θερμαντικοῖς χρῶ καὶ χαλαστικοῖς, πρὸς δὲ τὴν τῆς διατάσεως λύσιν σκόροδα καὶ ἀξούγγιον παλαιὸν συντρίψας μετὰ βουτύρου, κυμίνου καὶ οἴνου παλαιοῦ ἀπότριβε ἀπὸ τῶν ψυῶν ἐπὶ τὸν νωτιαῖον μυελόν, ἑκάτερα γὰρ ὠφεληθήσεται. πρὸς δὲ τὴν τοῦ ἐντέρου πλήρωσιν ἤτοι ῥῶξιν δίδου θερμαντικοὺς καὶ εὐλιπεῖς ἐγχυματισμούς, προσλαβὼν πυρέθρου καὶ κυμίνου χυλὸν καὶ κριθὴν ἐπὶ ἡμέρας γʹ, καὶ διαστήσας ἄλλας τρεῖς, δίδου χυλὸν ἀπὸ σεμιδάλεως σαμψύχῳ καθεψῶν. [5] 
49 4
πρὸς δὲ τὴν διάτασιν ἔρια πιναρὰ ἀποβρέχων ὕδατι θερμῷ τίθει πυκνότερον κατὰ τῶν ψυῶν, καὶ αὐτὸν δὲ τὸν πίνον ἐγχυμάτιζε, καὶ ἡ στάσις ἔστω θερμὴ καὶ φωτεινή. χρῶ δὲ τούτῳ τροφῇ παντοδαπῇ ἐκ προσαγωγῆς, ἐὰν συμβῇ ἀνόρεκτον αὐτὸν γενέσθαι, κἂν μὲν ᾖ χόρτος χλωρός, κάλλιον· εἰ δὲ μή, τὸν ξηρὸν καταρραίνων ὑδρομέλιτι παράβαλε καὶ τὰς κριθάς. 
49 5
ἐν δὲ ταῖς ἀρχαῖς αἷμα ἀφαιρήσεις καὶ ἀπὸ αὐχένος καὶ ἀπὸ κροτάφων, καὶ αἴγειον γάλα μετὰ κρόκου ἐγχυμάτιζε. τὸ δὲ φλεβοτόμον, ὡς εἴρηται, ἐν ἀρχῇ παραλάμβανε, ἐὰν δὲ παρακμήσῃ, μηκέτι. καθαιρεθείσης γὰρ τῆς δυνάμεως εὐμαρῶς γίνεται διαφώνησις. Τοῦ ἀπὸ τοῦ δρόμου ἢ ἄλλου κόπου βλαβέντος θεραπεί α . [5] 
49 6
Τῷ ἐκ καμάτου ἤτοι κόπου τὰ ὀστᾶ καὶ τὰ νεῦρα ὀδυνωμένῳ ἔλαιον ὕδατι ἑνώσας ὡς καταμιγῆναι ἄλειφε ἀνὰ τρίχα τὸ σῶμα εὐτόνως, ἕως ὑγιὴς γένηται. οὐδὲ γὰρ ἧττον ἐστὶ τῶν λοιπῶν τοῦτο. Περὶ ἀρτηρίας ἑλκωθείσης καὶ λαιμοῦ. [5] 
50 1
Περὶ ἀρτηριορραγοῦς καὶ ἐμφράγματος λαιμο ῦ , ὅ ἐστι παράθεσις φλέγματο ς . Ἐὰν ἵππος ἢ ἄλλο τι τῶν ὑποζυγίων ἀρτηριορραγὴς γένηται, ἔστι μὲν τὸ πάθος πονηρόν. σημεῖα δὲ ἔχει ταῦτα· πνεῖ βαρὺ καὶ ῥέγχει καὶ βήσσει καὶ φριμάσσεται, καὶ λέμφη ἐκβάλλει πεπυωμένα, καὶ τῷ σώματι συμπίπτει καὶ ἐν τῷ χρεμετίζειν λεπτοφωνεῖ, καὶ ἡ λαγὼν ἀνασπᾶται καὶ οὐκ ἀναλαμβάνει τῷ σώματι, ἀλλʼ ἄσαρκος γίνεται. ἔνιοι δὲ αὐτῶν καὶ τοῖς ἐμπροσθίοις σκέλεσιν ἐπιχωλαίνουσιν. οἱ δὲ τοιοῦτοι βραδύτερον ἀπόλλυνται. αἷμα οὖν ἄφελε ἀπὸ τοῦ τραχήλου καὶ ἔα ἀπορρυῆναι λιτ ρ . γ ʹ, καὶ στήσας τὴν ῥύσιν σύγχρισον αὐτὸν οἴνῳ καὶ ἐλαίῳ. ἐγχύμα δὲ σύκων λιτρ. βʹ ἐπιχέων ὕδατος λιτρ. ιʹ. ταῦτα ἕψει ἕως ἡμισευθῆναι καὶ ἔγχει διὰ τοῦ στόματος 𐆃 α c ʹ τῇ ἡμέρᾳ, ἢ τραγακάνθου γο γʹ βρέξας ἐν ὕδατι ἀφʼ ἑσπέρας, τῷ πρωῒ λεάνας ἐπίχεε οἴνου γο κʹ καὶ διὰ τοῦ στόματος ἔγχει. Περὶ ἑλκώσεως ἀρτηρία ς . [15] 
50 2
Ἐν τούτῳ συνεχῶς χρῶ τῇ ταυρείᾳ χολῇ. ἐὰν δὲ τὸν ἀκροθώρακα πονέσας οἰδήσῃ, κρίθινον ἄλευρον μετὰ οἴνου ἕψει καὶ τούτοις κατάπλασσε τὸν τόπον δὶς τῆς ἡμέρας. ἐπὰν δὲ ἁπαλὸν γένηται καὶ ἔνδον ποιήσῃ ἕλκος, θεράπευε ὡς προγέγραπται ἐν τῷ περὶ ἑλκῶν. Ἀρτηριακό ν . [5] 
50 3
Τραγάκανθον γο ϛʹ, κόκκον γο αʹ, πεπέρεως καὶ μέλιτος τὸ ἀρκοῦν. πρόβρεχε τὴν τραγάκανθον. Περὶ ἄσθματος. 
51 1
Κατάπλασμα εἰς τὸ αὐτ ό . Σῦκα λιπαρά, αἴρινον ἄλευρον καὶ κρίθινον μετὰ ῥητίνης καὶ κηροῦ ἴρεως τε καὶ μάννης ἀναμιχθέντα ἐπίπλασσε κατὰ τοῦ θώρακος. Ἐγχυματισμὸς εἰς τὸ αὐτ ό . 
51 2
Πολίου, ἀβροτόνου, καστορίου, χαμαιπίτυος, ἀμμωνιακοῦ θυμιάματος ἶσα μέλιτι φυράσας μετὰ μελικράτου ἐγχυμάτιζε. Περὶ τῶν ἀπὸ ὁδοῦ καυσουμένων. 
52 1
Τιβερίου πρὸς τὰ αὐτ ά . Πετροσελίνου, ὀρμίνου σπέρματος, δαύκου, σελίνου, ἀβροτόνου, σελίνου σπέρματος, σχοίνου ἄνθος κόψας ἀναλαβοῦ μετὰ οἴνου παλαιοῦ. Πρὸς κτήνη κεκαυ〈μα〉 τωμένα καὶ δυσανάληπτ α . 
52 2
Ἀψινθίου ξηροῦ χεῖρα μεστὴν βαλὼν πρὸ μιᾶς εἰς ἀγγεῖον οἴνου βρέχε, τῇ δὲ ἑξῆς ἐκθλίψας τὸ ἀψίνθιον τρῖβε εἰς θυίαν ἐπιμελῶς, ἕως λεῖον γένηται. εἶτα πρόσβαλλε κρόκου γο βʹ καὶ πάλιν λείου καὶ μέλι τὸ ἀρκοῦν, καὶ κινήσας προπότιζε. καὶ ποίει διακινεῖν ἐπὶ πλεῖστον. τοῦτο ποίει ἕως ἡμερῶν τριῶν. τοῦτο πρὸς ἓν κτῆνός ἐστιν, εἰ δὲ πλείονα βούλει ἐγχυματίζειν, πρὸς τὰ ζῷα καὶ τὰς κράσεις ποίει. Περὶ τῶν ὑπὸ κονίας καυθέντων. [5] 
53 1
Ἀψύρτο υ . Ἐὰν κτλ. καὶ χαλκοῦ δὲ ἄνθος ἐν ὄξει ἑφθῷ πάχος ἔχοντι 〈μέλιτοσ〉 τρῖβε καὶ χρῶ. ἢ ἐλαίας ἁλμάδας λειώσας μετὰ ἀλφίτων κατάπλαττε, ἢ στυπτηρίαν σχιστὴν λειώσας μετʼ ὄξους ἢ χολὴν ταυρείαν μεθʼ ὕδατος. ἢ κονίαν κατάντλει γάρῳ καὶ ἐπίπ〈λ〉ασσε, ἢ βολβοὺς κρίνων μετὰ ναρκίσου, ἐπιβάλλων καὶ ῥόδινον ἔλαιον, ποίησον γλοιῶδες καὶ χρῶ. ἢ ῥάκος εἰς μέλι βάψας καὶ κριθῇ ἀνακυλίσας κατάκαυσον καὶ βάλε τῆς τέφρας γο γʹ, ψιμυθίου ἑξαγ. γʹ, βουτύρου ἑξαγ. γʹ, κηροῦ, στέατος αἰγείου, ῥοδίνου ἐλαίου ἀνὰ γο βʹ, καὶ ἑνώσας χρῶ. ἢ πεύκης φλοιόν, ἀδίαντον ξηρόν, λείου καὶ χρῶ. ἢ μυρσίνης φύλλα καύσας, διεὶς ὄξει ἐπίχριε, ἢ ψιμύθιον σὺν ὀλίγῳ μυελῷ ἐλαφείῳ ἀγαθόν ἐστι φάρμακον. Περὶ τῶν πυρικαύτω ν . [10] 
53 2
Τὰ ὑπὸ πυρὸς ἢ ὕδατος θερμοῦ καιόμενα ζῷα χρὴ παραχρῆμα καταχρίειν, ὥστε μὴ φλεγμαίνειν, γῇ τῇ παρατυχούσῃ, μεθʼ ὕδατος μὲν ἐπὶ τῶν τρυφεροσάρκων, μετʼ ὀξυκράτου δὲ ἐπὶ τῶν λοιπῶν, μάλιστα δὲ τῇ Κιμωλίᾳ. πᾶσα γὰρ γῆ κούφη τὸ αὐτὸ ποιεῖ, καὶ ᾠὸν ὠμὸν ὅλον ἀναλαμβανόμενον ἐρίῳ μαλακῷ καὶ ἐπιτιθέμενον, καὶ λιβανωτὸς σὺν ὕδατι λεῖος καὶ σεύτλου φύλλα ὠμὰ λεῖα ἢ ἑφθὰ καταπλασσόμενα οἴνῳ, καὶ στυπτηρία πᾶσα σὺν ὕδατι καὶ ᾠοῦ τῷ λευκῷ. Εἰς πυρίκαυτα ἀποδαρέντα καὶ ἑλκωθέντ α . [5] 
53 3
Κόπρον περιστερᾶς ὀθονίῳ ἐνδήσας καῦσον, καὶ τὴν τέφραν οἴνῳ λειώσας ἐπίχριε, ἢ καὶ κηρωτῇ ἀναλαβὼν χρῶ ὡς δόκιμον. Ἄκρως ἀπουλοῦν τὰ πυρίκαυστ α . 
53 4
Λιθαργύρου, ψιμυθίου, κριθῆς κεκαυμένης καὶ λειοτάτης ἀνὰ γο αʹ, κηροῦ γο γʹ, ῥοδίνου ἢ μυρσίνου γο θʹ, τήξας τὸν κηρὸν σὺν τῷ ἐλαίῳ ἐπίπασσε λειότατα τὴν κεκαυμένην κριθὴν καὶ ἑνώσας ἐπίχριε τὴν λιθάργυρον καὶ τὸ ψιμύθιον ἐν θυίᾳ λειωθέντα μετʼ οἴνου καὶ ἀναλαβὼν χρῶ. Περὶ τῶν τὰ ἐντὸς ἐσπακότων καὶ ἐὰν ἀπὸ τραύματος ἔντερα προπέσῃ. [5] 
54 1
Πρὸς τίλμα καὶ ἀπόσπασμ α . Ἀποσπάσματος γινομένου ἤτοι τίλματος οὐδὲν ἕτερον βοηθεῖ ἢ πολεμωνία. Περὶ βουλιμιώντων. 
55 1
Ἱεροκλέου ς . Τῷ βουλιμιῶντι καθὼς ἀνωτέρω εἴρηται, φαμὲν καὶ ἡμεῖς. εἰ δὲ λιμὸν κτλ. ἢ κρόκα ᾠῶν μετὰ οἴνου ἐγχυμάτιζε, ἢ ἄλικα μετʼ οἴνου ὡσαύτως. ἐπιτομωτάτη γὰρ τούτοις βοήθεια. Περὶ τῶν ἰσχναινομένων ἐξ ἀδήλου αἰτίας. 
56 1
Θεομνήστου ἀντίδοτος εἰς τὸ αὐτ ό . Ἀντιδότῳ κτλ. ἢ δελφάκιον κτλ. ἢ κάστανα κτλ. ἢ πήγανον εἰς οἶνον παλαιὸν καθεψήσας ἐγχυμάτιζε ἐπὶ ἡμέρας τρεῖς, καὶ διαστήσας ἑτέρας ἡμέρας τρεῖς γλήχωνα εἰς οἶνον ἑψήσας ἐγχυμάτιζε ἐπὶ ἄλλας ἡμέρας τρεῖς. καὶ συγχρίσας αὐτοῦ τὸ πλατὺ νεῦρον ἐγχυμάτιζε αὖθις συμβαλὼν παλαιὸν ἔλαιον πηγάνῳ ἀνεζεσμένον καὶ ἀξουγγίῳ παλαιῷ. εἶτα δαφνόκοκκον τρίψας εἰς λεπτὰ καὶ ἑψήσας, κηρὸν ἐπιβαλὼν τοῦ ζῴου σύγχρισον τὸ πλατὺ νεῦρον. Πρὸς τὸ ποιῆσαι λιπαρὸν ἵππο ν . [5] 
56 2
Εἰ βούλει λιπᾶναι ἵππον, σίτῳ καὶ ὀρόβοις πεφρυγμένοις καὶ σεμιδάλεως ὕδατι βραχείσης τοῦτον διάτρεφε. σαρκοῦται γὰρ καὶ πρὸς ὀχείαν ὁρμᾷ. [ Περ ὶ ] πρὸς 〈τὸ〉 εὔτροφα καὶ εὔρωστα ποιῆσα ι . 
56 3
Οἰνάλμην ῥαῖνε τὰ ἄχυρα ἢ τὸν χόρτον, ὃν τρώγει τὰ ζῷα. Ἄλλο 〈Πελαγωνίου〉 πρὸς παραφυλακὴν εὐσωμίας ἵππω ν . 
Part 2 →
Click or tap any word for its parse and dictionary entry.
Text: Perseus Digital Library, licensed CC BY-SA. Dictionary: Liddell, Scott & Jones (Perseus, CC BY-SA). Morphology: odyCy — machine parsing, corrected against the AGDT & PROIEL treebanks and Morpheus.