1
Τρίτον πρόβλημα τοῦτο δεδομένας μὲν ἔχον δύο
εὐθείας κατὰ τὸ μέγεθος ἀνίσους, προστάττον δὲ ἀφελεῖν
ἀπὸ τῆς μείζονος ἴσην τῇ ἐλάσσονι. ἔστι δὲ καὶ τοῦτο πολύ‐
πτωτον· αἱ γὰρ δοθεῖσαι ἄνισοι εὐθεῖαι ἢ διεστᾶσιν ἀπʼ
5.1
ἀλλήλων ὡς παρὰ τῷ στοιχειωτῇ ἢ καθʼ ἓν πέρας συνάπ‐
5.2
τονται ἢ τέμνουσιν ἀλλήλας ἢ ἡ ἑτέρα κατὰ τὸ πέρας ἑαυ‐
5.3
τῆς τέμνει τὴν ἑτέραν καὶ τοῦτο διχῶς· ἢ γὰρ ἡ μείζων
5.4
τὴν ἐλάσσω ἢ ἡ ἐλάσσων τὴν μείζονα. ἀλλʼ εἰ μὲν καθʼ
5.5
ἓν συνάπτοιντο πέρας, δήλη ἡ ἀπόδειξις· τῷ γὰρ κοινῷ
10.1
πέρατι κέντρῳ χρησάμενος, διαστήματι δὲ τῇ ἐλάσσονι
10.2
τῶν εὐθειῶν γράψεις κύκλον καὶ τὴν μείζονα τεμεῖς καὶ
10.3
ἀφαιρήσεις ἴσην τῇ ἐλάσσονι. ὅσον γὰρ τῆς μείζονος ὁ
10.4
κύκλος ἐντὸς ἀποτέμνεται, τοσοῦτον ἴσον ἔσται τῇ ἐλάσ‐
10.5
σονι. εἰ δὲ ἡ ἑτέρα τέμνοι τὴν ἑτέραν κατὰ τὸ ἑαυτῆς πέρας,
15
ἤτοι ἡ μείζων τὴν ἐλάσσονα τεμεῖ ἢ ἀνάπαλιν, καὶ εἰ
1·2
ἀλλήλας τέμνοιεν, ἢ εἰς ἴσα τέμνονται ὑπʼ ἀλλήλων ἢ εἰς
2·2
ἄνισα ἢ ἡ μὲν εἰς ἴσα, ἡ δὲ εἰς ἄνισα, καὶ τοῦτο διχῶς.
3·2
ταῦτα γὰρ πάντα ποικιλίαν ἡμῖν καὶ θαυμαστὴν παρέχεται
1·3
Ἔστω ἡ εὐθεῖα μονάδων ιβ. τετμήσθω εἰς η καὶ δ.
2·3
πεπολυπλασιάσθω ἡ ὅλη ἤγουν τὰ ιβ ἐπὶ τὸ ἓν μέρος ἤγουν
3·3
τὰ δ. γίνονται μη. πεπολυπλασιάσθω καὶ τὸ ἓν τμῆμα ἐπὶ
4·3
τὸ ἕτερον τμῆμα, τουτέστι τὰ η ἐπὶ τὰ δ· γίνονται λβ. καὶ
5
τὸ ἀπὸ τοῦ δ τετράγωνον ιϛ· ὁμοῦ μη.
1·4
Ἅμα γὰρ ἐφʼ ἑκάτερα μέρη δύνανται συσταθῆναι,
2·4
τὸ μὲν ἓν ἐπὶ τοῦ ἑνὸς μέρους, τὸ δὲ ἕτερον ἐπὶ τοῦ ἑτέρου.
1·5
Ἰστέον, ὅτι οὐ δεῖ καὶ τὰ δ μεγέθη ἐξ ἀνάγκης
2·5
ἰσάκις πολυπλασιάζεσθαι· τοῦτο γὰρ ἐνέφηνεν εἰπὼν καθʼ
3·4
ὁποιονοῦν πολλαπλασιασμόν· ἀλλὰ μόνον τὸ πρῶτον καὶ
4·4
τρίτον ἰσάκις καὶ πάλιν τὸ βʹ καὶ τὸ δʹ ἰσάκις· ὥστε εἰ τὸ
5.1·2
μὲν αʹ καὶ γʹ φέρε εἰπεῖν διπλασιασθῶσι, τὸ δὲ βʹ καὶ δʹ
5.2·2
τριπλασιασθῶσιν, οὐδὲν γίνεται ἄτοπον· ἐκ γὰρ τοῦ δια‐
5.3·2
φόρως ἔχειν, ἃ δεῖ ἅμα πολυπλασιάζειν, τό τε αʹ ὁμοῦ καὶ
5.4·2
τὸ γʹ καὶ τὸ βʹ καὶ δʹ, συμβαίνει καὶ τὸ ἅμα τοὺς πολλα‐
5.5·2
πλασιασμοὺς τοῦ αʹ καὶ γʹ πρὸς τοὺς πολλαπλασιασμοὺς ἅμα
10.1·2
τοῦ βʹ καὶ δʹ ἢ ὑπεροχὴν ἔχειν ἢ ἰσότητα ἢ ἔλλειψιν. τοῦτο
10.2·2
δὲ δῆλον καὶ ἀπὸ τοῦ μετὰ τοῦτον ὅρου τοῦ λέγοντος·
10.3·2
ὅταν δὲ τῶν ἰσάκις πολλαπλασίων.
1·6
Ἔστω ἡ μὲν ΑΒ ἀριθμῶν ιβ, ἡ δὲ ΓΔ η, καὶ πάλιν
2·6
ἡ μὲν Ε ἀριθμῶν ϛ, ἡ δὲ Ζ ἀριθμῶν δ, ὡς τὰ ιβ πρὸς τὰ η,
3·5
οὕτως τὰ ϛ πρὸς τὰ δ. καὶ τὸ ὑπὸ τῶν ιβ καὶ δ περιεχόμε‐
4·5
νον ὀρθογώνιον ἴσον ἐστὶ τῷ ὑπὸ τῶν η καὶ ϛ περιεχομέ‐
1·7
ἔστω ὁ Α γ, ὁ δὲ ΒΓ θ, ὁ δὲ Δ ϛ, ὁ δὲ ΕΖ ιη. τὰ
2·7
δὴ γ τοῦ θ γʹ εἰσὶ μέρος καὶ τὰ ϛ τοῦ ιη, καὶ συναμφότερα
3·6
ὁ ϛ καὶ γ ἤτοι ὁ θ συναμφοτέρων τοῦ ιη καὶ θ ἤτοι τοῦ κζ
1·8
Διὰ τὸν ὅρον τοῦ εʹ τὸν λέγοντα· ὅταν δὲ τρία με‐
2·8
γέθη ἀνάλογον ᾖ, τὸ πρῶτον πρὸς τὸ τρίτον διπλασίονα
3·7
λόγον ἔχειν λέγεται ἤπερ πρὸς τὸ βʹ.
1·9
Οἷον ἐδόθησαν ἀριθμοὶ ὁ η καὶ ὁ κζ. σκόπει, ἐὰν
2·9
ὦσι πρῶτοι πρὸς ἀλλήλους, ὥσπερ καί εἰσι. καὶ ἐπείπερ
3·8
εἰσίν, ἕτερος ἀνάλογον οὐχ εὑρίσκεται. ἀλλὰ μὴν ἐδόθη‐
4·7
σαν ἀριθμοὶ ὁ η καὶ ὁ ιβ. οὗτοι οὐκ εἰσὶ πρῶτοι πρὸς ἀλλή‐
5.1·3
λους· κοινὸν γὰρ αὐτοῖς ἐστι μέτρον ὁ δ. βούλει οὖν μαθεῖν,
5.2·3
εἰ ἕξει ὁ ιβ ἕτερον ἀνάλογον; πολλαπλασίασον τὸν ιβ· καὶ
5.3·3
ἀναβιβάζεται ρμδ. σκόπει οὖν καί, ἐὰν δύνῃ εὑρεῖν πλευρὰν
5.4·3
ἐν αὐτῷ τὸν η. εὑρήσεις καὶ τοῦ ιβ ἀνάλογον. ἔστιν οὖν·
1·10
Ὅτι οὐκ ἔστιν ἐλάχιστον μέγεθος, ὡς οἱ Δημοκρί‐
2·10
τειοί φασιν, καὶ διὰ τούτου τοῦ θεωρήματος δείκνυται, εἴ
3·9
γε παντὸς τοῦ ἐκκειμένου μεγέθους δυνατὸν ἔλαττον λαβεῖν.
1·11
Ἀντιστρόφιον· ἐὰν ᾖ παράλληλα ἐπίπεδα, ἡ τῷ ἑνὶ
2·11
ἐπιπέδῳ πρὸς ὀρθὰς εὐθεῖα καὶ τῷ λοιπῷ πρὸς ὀρθάς
1·12
εἰς τοὺς αὐτοὺς λόγους p. 92, 4] ἐὰν γὰρ δύο εὐθεῖαι
2·12
ὑπὸ παραλλήλων ἐπιπέδων τέμνωνται, εἰς τοὺς αὐτοὺς
3·11
λόγους τμηθήσονται διὰ τὸ ιζʹ τοῦ ιαʹ.
Ἔστω λόγου ἕνεκεν τὸ Χ στερεόν τινων ϛ, ἡ δὲ
1·13
Ἔδειξε τοῦτο, ἐν οἷς ἄνωθεν ἔλεγεν ἴσην εἶναι τὴν
2·13
ὑπὸ ΒΑΓ ἤτοι τὴν ὑπὸ ΒΑΘ τῇ ὑπὸ ΑΒΕ ἤτοι τῇ ὑπὸ
1·14
καί εἰσι δώδεκα p. 14, 5] ἐπεὶ γὰρ ἡ μὲν ΒΘ
2·14
πενταπλασίων τῆς ΘΓ, ἡ δὲ ΒΓ τῆς ΘΓ ἑξαπλασίων,
3·13
ἑξάκις ἡ ΒΘ πεντάκις τῇ ΒΓ ἴση ἔσται, καὶ ἀναλόγως
4·8
δωδεκάκις ἡ ΒΘ δεκάκις τῇ ΒΓ ἐστιν ἴση.