1
Ὅτι μὲν ἡ τῶν πλευρῶν ἰσότης ἐφʼ ἑκάστου τῶν
τριγώνων ἴσας ἀποτελεῖ τὰς ὑπὸ τούτων ὑποτεινομένας
γωνίας, ἡ δὲ τῶν γωνιῶν ἰσότης ὡσαύτως τὰς ὑποτεινού‐
σας αὐτὰς πλευρὰς ἴσας ἀποφαίνει, μεμαθήκαμεν διά τε
5.1
τοῦ θʹ καὶ ϛʹ θεωρήματος, ὅτι δὲ καὶ ταῖς ἀνισότησιν τῶν
5.2
πλευρῶν ἡ τῶν ὑποτεινομένων γωνιῶν ἀνισότης ἀκολουθεῖ
5.3
καὶ ἀνάπαλιν, διὰ τούτων διδασκόμεθα τῶν θεωρημάτων,
5.4
τοῦ τε ὀκτωκαιδεκάτου λέγω καὶ τοῦ ιθʹ. τὸ μὲν γὰρ
5.5
δείκνυσι τὴν μείζονα πλευρὰν ὑπὸ τὴν μείζονα γωνίαν, τὸ
10.1
δὲ ὑπὸ μείζονα γωνίαν τὴν μείζονα πλευράν, ἀντιστρέφοντα
10.2
μὲν ἀλλήλοις, ἐπὶ δὲ τῶν ἐναντίων πραγμάτων τὸ αὐτὸ
10.3
θεωροῦντα συμπτώματα τῷ εʹ καὶ ϛʹ θεωρήματι. φανερὸν
10.4
δέ, ὅτι τὴν μείζονα καὶ τὴν ἐλάσσονα πλευρὰν ἀνάλογον
10.5
ληψόμεθα καὶ διαιρήσομεν τὴν μεγίστην καὶ μέσην καὶ
15.1
ἐλαχίστην καὶ τὰς γωνίας ὡσαύτως ἐπὶ τῶν σκαληνῶν
15.2
τριγώνων, ἐπὶ δὲ τῶν ἰσοπλεύρων ἀρκέσει τὸ μεῖζον καὶ
15.3
τὸ ἔλασσον· μία γάρ ἐστι ταῖς δυσὶν ἄνισος. ἢ τὸ μεῖζον ἢ
15.4
τὸ ἔλαττον ὡς ἐπὶ τῶν ἰσοπλεύρων.
1·2
Ἀπορ[εῖται], ὅτι πόθεν δῆλον, ὅτι οὐκ ἔρχεται …..
2·2
τη… ἡ ΕΒ καὶ οὐκ ἔστι …….. εἰ γὰρ δυνατόν, ἐρ‐
1·3
χέσθω. καὶ ἐπεὶ ἴση ἐστὶν ἡ ΕΒ τῇ ΕΑ, ἀλλὰ ἡ ΑΒ τῆς
2·3
ΑΕ ἐλάττων, καὶ ἡ ΒΕ ἄρα τῆς .. ἐλάττων. ἔστι δὲ καὶ
5.1·2
μείζων· ὅπερ ἀδύνατον. ὑπερπίπτει ἄρα τὸ Α σημεῖον·
1·4
Μέρη τὰ ΑΗ καὶ ΔΚ· ἔστιν οὖν λόγος τοῦ ΑΗ
2·4
πρὸς τὸ ΔΚ, ὃν ἔχει τὸ ΑΒ πρὸς τὸ ΔΕ, τουτέστι τοῦ
3·2
μέρους πρὸς τὸ μέρος, ὁ αὐτός ἐστι καὶ τοῦ ὅλου πρὸς τὸ
4·2
ὅλον. οὐκοῦν καὶ τὰ ὅλα τοῖς μέρεσι τὸν αὐτὸν ἔχει λόγον.
75
Δοκεῖ ἡ ἔκθεσις τοῦ παρόντος ιεʹ θεωρήματος μὴ
1·5
Ἔστω ὁ Α μονάδωνη, ὁ δὲ Β δ καὶ ὁ Γ β. ὁ β τέταρ‐
2·5
τόν ἐστι τοῦ η, ὁμώνυμος δὲ τῷ δ· ἀπὸ γὰρ τοῦ δ ὠνόμα‐
3·3
σται ὁ β τέταρτον τοῦ η. ἔστιν οὖν τὸ τρίτον καὶ τέταρτον
4·3
καὶ πέμπτον ὁμώνυμον τῷ τρία ἀριθμῷ καὶ τῷ δ καὶ τῷ ε.
1·6
Οἷον ὁ ιβ καὶ ὁ ιϛ μήκει σύμμετροί εἰσιν, ἀλλὰ καὶ
2·6
δυνάμει· τὰ γὰρ ἀπʼ αὐτῶν τετράγωνα τὰ ρμδ καὶ σνϛ τῷ
3·4
αὐτῷ χωρίῳ τῷ δ μετροῦνται.
75·2
Οἷον ὁ ε καὶ ὁ ιε δυνάμει σύμμετροί εἰσι· τὰ γὰρ ἀπʼ
1·7
ἴση ἄρα ἐστὶν p. 129, 14] ἔστω ἴσα τμήματα ἴσων
2·7
κύκλων τὰ ΑΒΓ, ΔΕΖ, καὶ ἀπειλήφθωσαν ἴσαι περι‐
3·5
φέρειαι αἱ ΑΒ, ΔΕ, καὶ κάθετοι ἀπὸ τῶν Β, Ε αἱ ΒΗ,
4·4
ΕΘ ἐπὶ τὰς ΑΓ, ΔΖ. λέγω, ὅτι ἴση ἐστὶν ἡ μὲν ΒΗ τῇ
5.1·3
ΕΘ, ἡ δὲ ΑΗ τῇ ΔΘ. ἐπεζεύχθωσαν αἱ ΑΒ, ΔΕ. καὶ
5.2·3
ἐπεὶ ἴσαι περιφέρειαι ἀπειλημμέναι εἰσὶν αἱ ΑΒ, ΔΕ, καὶ
5.3·2
λοιπαὶ ἄρα αἱ ΒΓ, ΕΖ ἴσαι ἀλλήλαις εἰσίν. ὥστε καὶ αἱ
5.4·2
ἐπʼ αὐτῶν βεβηκυῖαι γωνίαι ἴσαι ἀλλήλαις εἰσίν. ἴση ἄρα ἡ
5.5·2
ὑπὸ ΒΑΓ γωνία τῇ ὑπὸ ΕΔΖ. ἀλλὰ καὶ ὀρθαὶ αἱ Η, Θ·
10.1·2
δύο δὴ τρίγωνα τὰ ΑΒΗ, ΔΕΘ τὰς δύο γωνίας ταῖς δύο
10.2·2
γωνίαις ἴσας ἔχει ἑκατέραν ἑκατέρᾳ καὶ μίαν πλευρὰν
10.3·2
τὴν ΒΑ μιᾷ πλευρᾷ τῇ ΔΕ ἴσην τὴν ὑποτείνουσαν ὑπὸ
10.4·2
μίαν τῶν ἴσων γωνιῶν· πάντα ἄρα πᾶσιν ἴσα ἐστίν. ἴση
10.5·2
ἄρα ἡ μὲν ΑΗ τῇ ΔΘ, ἡ δὲ ΒΗ τῇ ΕΘ· ὅπερ ἔδει δεῖξαι.
1·8
ἡ ΝΒ ἄρα δωδεκαέδρου p. 183, 17] ἡ γὰρ τοῦ κύ‐
2·8
βου πλευρὰ δωδεκαέδρου ἦν, ἀλλὰ καὶ ἄκρον καὶ μέσον