Library › Greek: Grammar & Reference › Lexicon (Alpha–Delta)
The Lexicon is an alphabetical dictionary compiled by Photius, the ninth-century scholar and patriarch of Constantinople, with a dedication to his pupil Thomas. It explains words and phrases used by the orators and prose writers of classical Athens, drawing heavily on earlier lexica. This page presents the first part, from alpha to delta, numbered following the edition of Christos Theodoridis (1982).
The lexicon preserves material from lost ancient dictionaries and quotations from lost works of Greek literature, especially Attic comedy and oratory. A complete manuscript found in 1959 at Zavorda in Macedonia supplied the beginning of the work, previously lost. It is an essential tool for students of Attic Greek and of Byzantine scholarship.
About this edition. The Greek text comes from the Eulogikon open corpus of public-domain editions (standard reference: Theodoridis I (1982), α 1–δ 878). Every word has been analyzed with odyCy, a neural language model for Ancient Greek — click or tap any word for its dictionary form, part of speech, and complete morphology, together with the full entry from the Liddell–Scott–Jones Greek–English Lexicon (LSJ).
Ancient Greek · Grammar & Reference
Lexicon (Alpha–Delta)
Photius · Part 5 · every word parsed
alpha 3438
Ἀχιλλέος καὶ Πηλέος · οἱ ἄλλοι Ἕλληνες χωρὶς Ἀττικῶν διὰ τοῦ ο, οἱ δὲ Ἀττικοὶ διὰ τοῦ ω. οἱ δὲ Ἴωνες καὶ τῇ τοῦ ε εἰς τὸ η μεταβολῇ χρῶνται Πηλῆος καὶ Ἀχιλλῆος λέγοντες. καὶ διὰ τοῦ ε Ὅμηρος (B 23)· „εὕδεις Ἀτρέος υἱέ“. λέγουσι δὲ καὶ διὰ τοῦ ως τὰς γενικὰς ἐνίοτε, οἷον καὶ Ἑκαταῖος (fr. novum) Κρηθέως καὶ Ἀτρέως ποτὲ λέγει παραπλησίως τοῖς Ἀττικοῖς. καὶ τὰ ἄλλα δὲ διὰ τοῦ ο Ἰακά, οἷον φύσιος, λέξιος, πόλιος.
alpha 3439
Ἀχίλλειοι κριθαί · αἱ εὐτελεῖς.
alpha 3440
Ἀχιλλεία · ἡ μᾶζα. ἀχίλλεια δὲ τὰ ἐν αὐτῇ ἄλφιτα.
alpha 3441
Ἀχίλλειοι · οὕτως κριθαί τινες ἐκαλοῦντο Ἀθήνησιν, ἁδραί τε καὶ ἀδιάφοροι οὖσαι. καὶ τῶν σπόγγων δὲ τοὺς πολυτελεῖς Ἀχιλλείους ἐκάλουν.
alpha 3442
Ἀχιλλείων ἀλφίτων · τῶν γεγονότων ἐκ τῶν Ἀχιλλείων κριθῶν. ἔνιοι δὲ λευκῶν.
alpha 3443
Ἀχλύς · ζόφος, ὀμίχλη, σκότος, ἀμβλυωπία.
alpha 3444
Ἄχναι · λεπτὰ ἄχυρα. ἢ ἀκαθαρσία.
alpha 3445
Ἄχνη · τὸ λεπτότατον τοῦ ὕδατος, ὁ ἀφρὸς τῆς θαλάσσης.
alpha 3446
Ἄχνη πυρός · ὁ καπνός. καὶ ἄχνη ὕπνου. ὁ δὲ Ἱπποκράτης (Mochl. 2 = 4, 346, 1 L.) καὶ ἄχνη †λιμοῦ†. δηλοῖ δὲ καὶ λεπτὸν ξύσμα.
alpha 3447
Ἀχνυμένη σκυτάλη · Κρατῖνος (fr. novum) τὴν ἄχθεσθαι ποιοῦσαν εἶπεν.
alpha 3448
Ἄχορα · ἀρσενικῶς τὰ ἐν τῇ κεφαλῇ καὶ τῷ γενείῳ πίτυρα. Ἀριστοφάνης Ὁλκάσιν (fr. 410 K.)· „ἀδαχεῖ γὰρ αὐτοῦ ἄχορα ἐκλέγετʼ ἀεὶ ἐκ τοῦ γενείου τὰς πολιὰς τοῦ Διόσ“.
alpha 3449
Ἀχόρευτος · ὁ ἀπεσπασμένος διʼ ἀπαιδευσίαν τοῦ χοροῦ.
alpha 3450
Ἄχος · λύπη σιωπὴν ἐπιφέρουσα. παρὰ τοῦτο καὶ ἀχνύμενος.
alpha 3451
Ἄχραντον · ἀμόλυντον, ἄψαυστον. κυρίως οὗ χεὶρ οὐχ ἥψατο.
alpha 3452
Ἀχράς · ὁ καρπὸς τῆς ἀχέρδου. Ἀριστοφάνης Ἐκκλησιαζούσαις (355)· „ἀχράς τις ἐγκλείσασα ἔχει τὰ σιτία“.
alpha 3453
Ἀχράδας · τὰς ἀχέρδους λέγουσιν. Εὔπολις Ἀστρατεύτοισιν (fr. 33 K.)· „οἳ πεπείρους ἀχράδας ἐσθίουσιν“. ἴσως δʼ ὁ μὲν καρπὸς ἀχράς, τὸ δένδρον δὲ ἄχερδος. Φερεκράτης (fr. 164 K.)· „ἢ τῆς ἀχέρδου τῆς ἀκραχολωτάτησ“. Μένανδρος Ἥρῳ (fr. 1 Sandbach)· „νῦν δὲ τοῖς ἐξ ἄστεως κυνηγέταις ἥκουσι περιηγήσομαι τὰς ἀχράδασ“.
alpha 3454
Ἀχρειόγελως ἄνθρωπος · ἐπὶ τοῖς ἀχρήστοις καὶ μὴ σπουδαίοις γελῶν καὶ χαίρων.
alpha 3455
Ἄχρειον · τῷ τόνῳ ὡς ἄμεινον.
alpha 3456
Ἄχρηστος · ὁ ἀνωφελής· καὶ ἰδίως ᾧ οὐδεὶς χρῆται. οὕτως Πλάτων (Reip. 1, 332e, al.).
alpha 3457
Ἄχρι, ἄχρις · ἀντὶ μέχρις, ἕως.
alpha 3458
Ἄχρι κόρου · παροιμία ἦν· ὅτι ἐκεῖνος ἄχρι κόρου ἀναίσθητός ἐστιν. καὶ οὗτος ἄχρι κόρου ἐφενάκισεν.
alpha 3459
Ἀχρήμων · ὁ μὴ ἔχων χρήματα, ὁ πένης. καὶ ἀχρήματοι καὶ Ἀχρηματωτέρων. καὶ ἀχρηματία Θουκυδίδης εἴρηκεν (1, 11, 1.2).
alpha 3460
Ἀχρήστους · ἀντὶ τοῦ ἀχρησίμους, οὐκ ὠφελίμους. Ἀντιφῶν (fr. novum).
alpha 3461
Ἄχρηστον · ἀντὶ τοῦ ἀχρησμῴδητον. Πλάτων (fr. novum). „αἰσχύνομαί σε, ὦ ξένε, μακρὰν ὁδὸν ἀνύσαντα ἄχρηστον ἀπολῦσαι“.
alpha 3462
Ἄχρυσοι · Πλάτων Νόμων γʹ (679b)· „πλούσιοι δὲ οὐκ ἄν ποτε γένοιντο ἄχρυσοί τε καὶ ἀνάργυροι“.
alpha 3463
Ἄχρυσοι · οἱ μὴ ἔχοντες χρυσόν.
alpha 3464
Ἀχρώματος · ἀναιδής.
alpha 3465
Ἀχυρμιαί · οἱ τόποι, εἰς οὓς τὰ ἄχυρα ἀποφέρεται λικμώμενα.
alpha 3466
Ἄχυρον · τὸν ἀχυρῶνα. Ἀριστοφάνης Δαιταλεῦσι (fr. 10 Dem.)· „καὶ τὴν Ἑκάβην ὀτοτύζουσαν καὶ καιόμενον τὸν ἄχυρον“.
alpha 3467
Ἀχυροπώλης · Νικοχάρης (fr. novum) ἀντὶ τοῦ χοιροπώλης γένῃ.
alpha 3468
Ἀχυνώ · πόα τις οὕτω καλεῖται.
alpha 3469
Ἀχυρός · ὁ ἀχυρών. λέγεται δὲ καὶ ἀχυρεών.
alpha 3470
Ἀχυρός · ὡς ἀοιδὸς τῷ τόνῳ· καὶ ἐκτεινομένης τῆς μέσης συλλαβῆς. 〈ὁ〉 αὐτὸς 〈καὶ〉 ἀχυροβολών.
alpha 3471
Ἄχυρα · καὶ τὰ πίτυρα. Ἀριστοφάνης Ἀχαρνεῦσιν (507/8). „αὐτοὶ γάρ ἐσμεν νῦν τε περιεπτισμένοι· τοὺς γὰρ μετοίκους ἄχυρα τῶν ἀστῶν λέγω“.
alpha 3472
Ἀχών · ἄμπελος.
alpha 3473
Ἁψαμένη · ἐξαρτήσασα.
alpha 3474
Ἀψάλλακτον · ἀψηλάφητον.
alpha 3475
Ἀψαύστως · ἀνεπάφως.
alpha 3476
Ἄψαυστον · ἄθικτον.
alpha 3477
Ἀψευδία · ἡ ἀλήθεια. λέγεται δὲ καὶ ἀψευδεῖν καὶ ἀψευδές.
alpha 3478
Ἀψευδέστατος μάντις · Κρατῖνος (fr. 29 Dem.)· „τὸν θεὸν δʼ ἐμοῦ κλύων σέβε, ὡς ὄντα μάντιν ἀψευδέστατον“.
alpha 3479
Ἀψευδόμαντις · Νικοχάρης Ἀγαμέμνονι (fr. 1a Edmonds)· „οἶδα δʼ ὡς ἀψευδόμαντις ἥδε καὶ τελεσφόροσ“. 〈 *** 〉 „γνώσῃ δὲ τέχνην τὴν ἐμὴν ἐτητύμως ἀψευδόμαντιν οὖσαν“ (trag. adesp. fr. 287a Snell).
alpha 3480
Ἀψευδοῦσα · ἡ ἀληθεύουσα καὶ μὴ ἁμαρτάνουσα ἐν τῷ λέγειν.
alpha 3481
Ἀψήφιστος · ἀντὶ τοῦ μὴ ψηφισάμενος. Ἀριστοφάνης εἴρηκεν (Vesp. 752).
alpha 3482
Ἄψηστος · ἀκατάμακτος. Πλάτων (fr. 17 Dem)· „ὦ τᾶν, ταχὺ τρέχων ἀπωλόμην“.
alpha 3483
Ἁψίμαχος ἄνθρωπος · οἷον ὁ πάντα τρόπον ἁπτόμενος μάχης τῆς διὰ χειρῶν. οὕτως Θεόπομπος (fr. novum).
alpha 3484
Ἁψιμαχία · συνάφεια μάχης.
alpha 3485
†Ἁψιμεσία† · πρὸς ὀλίγον διαφορά.
alpha 3486
Ἄψορροι · ὀπισθόρμητοι.
alpha 3487
Ἀψοφητί · ἠρέμα.
alpha 3488
Ἄψ · πάλιν.
alpha 3489
Ἁψίς · οὕτως ἐκάλουν τὸν ξύλινον κύκλον τοῦ τροχοῦ, τὸ δὲ ἐπʼ αὐτοῦ ἐπίσωτρον. Ὅμηρος δὲ τὸν μὲν τροχὸν κύκλον ὀνομάζει (Y 340), τὴν δὲ ἁψῖδα ἴτυν (D 486).
alpha 3490
Ἁψῖδες · καμάραι.
alpha 3491
Ἀψυχεῖν · τὸ ἐναντίον τοῦ εὐψυχεῖν. σημαίνει δὲ τὸ ἀποδειλιᾶν.
alpha 3492
Ἀωρί, ἀωρία · Φερεκράτης Κραπατάλοις (fr. 6 Dem.)· „ἐβάδιζον δὲ ἀπὸ δείπνου· κνέφας δʼ ἦν ἄρτι κοὐκ ἀωρία“. λέγουσι δὲ {καὶ} ἀωρίαν καὶ τὴν ὥραν. Ἀριστοφάνης Ἀχαρνεῦσιν (23/4)· „εἶτʼ ἀωρίαν ἥκοντες, εἶτα δʼ ὠστιοῦνται πῶς δοκεῖσ“.
alpha 3493
Ἀωρί, ἀωρία · τὸ παρὰ τὸν προσήκοντα καιρὸν καὶ τὴν ὥραν. λέγουσι δὲ ἀωρὶ τῶν νυκτῶν καὶ ἀωρὶ νύκτωρ. Ἀριστοφάνης δὲ ἔφη (fr. 663 K.) καὶ „ἀωροθάνατος ἀπέθανεν“, τουτέστι πρὸ τῆς προσηκούσης ὥρας.
alpha 3494
Ἄωροι πόδες · ἐμπρόσθιοι· „τῆς ἦ τοι πόδες εἰσὶ δυώδεκα πάντες ἄωροι“ (μ 89). καὶ Φιλήμων (fr. 145 K.)· „οὐ τοὺς ἀώρους εἶπά σοι, μαστιγία, πόδας πρίασθαι; σὺ δὲ φέρεις ὀπισθίουσ“.
alpha 3495
Ἄωροι · οἱ πρὸ ὥρας ἀποθνῄσκοντες. σύνηθες δὲ τὸ ὄνομα πολλοῖς καὶ μάλιστα Ἀλεξανδρεῦσιν. ἔστι δὲ Ἀττικόν. Ἀριστοφάνης (fr. novum)· „ἔθανον κἄλλοισιν ἄωροι παῖδεσ“.
alpha 3496
Ἄωρον · ἀπρεπές, ἀχαρές.
alpha 3497
Ἀωρόλειος · ὁ παρὰ τὴν ὥραν καὶ τὴν ἡλικίαν λειαινόμενος.
alpha 3498
Ἄωτον · ἄνθος, κόσμος, στέφανος.
alpha 3499
†Ἀωτέβειν† · ὑφαίνειν.
alpha post 3499t
Τέλος τοῦ Α στοιχείου
beta t
Ἀρχὴ σὺν θεῷ τῆς Βῆτα
beta 1
Βαβάζειν · τὸ 〈μὴ〉 διηρθρωμένα λέγειν. ἔνιοι βοᾶν.
beta 2
Βαβράζων · κεκραγὼς συντόνως.
beta 3
Βαβαί · θαυμαστικὴ ἡ φωνή.
beta 4
Βαίτων καὶ βαιτάς · ἀντὶ τοῦ μωρὸς ἢ μωρά. οὕτω Φιλήμων (fr. novum).
beta 5
Βάβακα · τὸν †γάμον†.
beta 6
Βαβάκτης · ὁ μανιώδης καὶ ἀκρατής, καὶ ἰδιαίτερον ὁ Πάν.
beta 7
Βάβαλον · αἰδοῖον.
beta 8
Βαβάκτης · ὀρχηστής, ὑμνῳδός, μανιώδης, κραύγασος· ὅθεν καὶ Βάκχος.
beta 9
Βαβοῦς · ὄνομα κύριον.
beta 10
Βαβύας · πηλός, βάθρον, βῆμα.
beta 11
†βάβικες† · τὰ οὖλα τῶν ὀδόντων. οἱ δὲ σιαγόνας. οἱ δὲ τὰ ἐν τοῖς ὀδοῦσιν ἀπὸ τῆς τροφῆς κατεχόμενα.
beta 12
{ Βαβάκκαρις · μύρον τι. Ῥοδίαν γυναῖκα}.
beta 13
Βαγεύει · πλανητεύει.
beta 14
Βάγιον · μέγα.
beta 15
Βάδην · περιπάτῳ ἐρχόμενος.
beta 16
Βαδίζου · ἀντὶ τοῦ βάδιζε. οὕτως Κρατῖνος (fr. 391 K.).
beta 17
†βάδιστοι† · βραδύτατοι.
beta 18
Βάδιος · υἱός.
beta 19
Βαθεῖαν αὔλακα (Aeschyl. Sept. 593)· ὅπερ ἐστὶ †στιχὶς† γῆς ὑπὸ ἀρότρου. μεταφορικῶς δὲ ἀπὸ τούτου βαθείας φρένας τὰς κεκρυμμένας σημαίνει.
beta 20
Βάθρον · θεμέλιον. καὶ †βάραθρα† · ἀγάλματα.
beta 21
Βαθύγλωσσοι · ἐλλόγιμοι, εὔγλωττοι.
beta 22
Βαθυδίνης · ἐν βάθει ἔχων τὰ ῥεύματα.
beta 23
Βαθυλήϊον · σιτοφόρον πεδίον.
beta 24
Βαθυπέπλων · μεγάλων, ἐκ †τῶν παρακολουθούντων†.
beta 25
Βαθύσχοινον (Δ 383)· ὑψηλὰς σχοίνους φέροντα.
beta 26
Βαθύς · ἀντὶ τοῦ πονηρός. οὕτω Μένανδρος (fr. 830 K.—Th.).
beta 27
〈Βάκκαρις · μύρον τι. „Ῥοδίαν γυναῖκα〉 βακκάριδι μεμιγμένην“. οὕτως 〈Εὔπολις ἐν〉 Αὐτολύκῳ (fr. novum).
beta 28
Βακάντιβος · σχολαστής, μὴ παραμένων τῷ πράγματι αὐτοῦ.
beta 29
Βάκηλος · μέγας μέν, ἀνόητος δὲ καὶ γυναικώδης.
beta 30
Βακτηρεύειν ·
beta 31
Βακτηρία καὶ σύμβολον · οἱ λαχόντες δικάζειν ἐλάμβανον παρὰ τῶν δημοσίων ὑπηρετῶν σύμβολον καὶ βακτηρίαν, καὶ οὕτως ἐδίκαζον. τὴν χρόαν ὁμοίαν εἶχε τῇ βακτηρίᾳ τὸ δικαστήριον. τὸ μέντοι γε σύμβολον 〈μετὰ〉 τὴν κρίσιν ἀποδιδοῦντες ἐκομίζοντο τριώβολον, ὅπερ καὶ δικαστικὸν ἔλεγον.
beta 32
Βακτηρία καὶ σύμβολον · πολλῶν Ἀθήνησι δικαστηρίων ὄντων πολλάκις οἱ κληρωθέντες δικάζειν ἐνταῦθα ἀπῄεσαν ἀλλαχοῦ. ἵνα οὖν μηκέτι τοῦτο γένηται, ὁμόχρωμοι τοῖς δικαστηρίοις ἐδίδοντο βακτηρίαι.
beta 33
† Βακάνιον · ἐπικαμίνιον†. Ἀριστοφάνης (fr. 592, 2 K.).
beta 34
Βάκχους · τοὺς κλάδους. οὕτως Θεόπομπος (fr. novum).
beta 35
Βακχεύων · μαινόμενος.
beta 36
Βαλανάγρα · ἡ κλείς, παρὰ τὸ ἀγρεύειν τὴν βάλανον. βάλανος δέ ἐστι τὸ εἰς τὸν μοχλὸν σιδήριον, ὃ καλοῦμεν μάγγανον.
beta 37
Βαλάντιον · μάρσιππος.
beta 38
Βαλανειομφάλους · τὰς φιάλας οἱ κωμικοὶ (Cratin. fr. 50 K.) καλοῦσιν.
beta 39
Βαλανεύειν · λαμπροφωνεύεσθαι. οὕτως Ἀριστοφάνης (fr. novum).
beta 40
Βαλβίς · ἡ ἄφεσις τῶν δρομέων. ἔστι δὲ ξύλα δύο, ἀφʼ ὧν σχοινίον διατείνεται· ἀφʼ ἧς βαλβῖδος ἐξέτρεχον οἱ ἀγωνιζόμενοι.
beta 41
Βαλβῖσιν · ἀντὶ τοῦ ταῖς ἀρχαῖς. εἴρηται δὲ ἀπὸ τῶν δρομέων· ἡ γὰρ ὑπὸ τὴν ὕσπληγα γινομένη γραμμὴ διὰ τὸ ἐπʼ αὐτῆς βεβηκέναι τοὺς δρομέας βαλβὶς καλεῖται. {ὕσπληξ δὲ φραγγέλιον, ἀφετηρία}.
beta 42
Βαλβίς · βάσις ταπεινή, ἢ ἀφετηρία καὶ καμπτός.
beta 43
Βαλαντιοτόμος · κλέπτης.
beta 44
Βαλανεύσασθαι · ἀντὶ τοῦ βαλανείῳ χρήσασθαι.
beta 45
Βαλμός · στῆθος.
beta 46
Βαλίαν · κατάστικτον.
beta 47
Βάλλʼ ἐς Μακαρίαν · οἷον εἰς Ἅιδου· Μακαρία γὰρ ἡ Ἡρακλέους, ὁπηνίκα ἐπεστράτευσεν ὁ Εὐρυσθεὺς ταῖς Ἀθήναις, ἑαυτὴν ἐπέδωκε σφάγιον ὑπὲρ τῆς τῶν λοιπῶν σωτηρίας. τὸ δʼ αὐτὸ τοῦτο καὶ οὕτω λέγουσιν· „ἐς Μακαρίαν“ καὶ „εἰς Μακαρίαν“.
beta 48
Βάμμα Κυζικηνόν · τὴν ἀκάθαρτον ἀσχημοσύνην Ἀττικοὶ λέγουσιν.
beta 49
Βαμβαίνει · διστάζει, τρέμει τοῖς ποσὶ καὶ τῇ γλώττῃ ἀσήμως φθέγγεται.
beta 50
Βάμβαλον · ἱμάτιον Βαβυλώνιον. οὕτως Ἀριστοφάνης (fr. novum).
beta 51
Βαμβακεύτριαι · αἱ μαγγανεύουσαι καὶ ἐπᾴδουσαι.
beta 52
Βάβαξ · μάταιος, λάλος, φλύαρος, ἐνθουσιῶν, ἀναιδής.
beta 53
Βαβάξαι · ὀρχήσασθαι Λύδιον.
beta 54
Βαμβαλύζειν · τρέμειν ὑπὸ ψύχους.
beta 55
Βαμβαίνοντες · τοῖς χείλεσιν ἠχοῦντες.
beta 56
Βάναυσος · πᾶς τεχνίτης διὰ πυρὸς ἐργαζόμενος· βαῦνος γὰρ ἡ κάμινος.
beta 57
Βάραθρον · τόπος βαθύς, ὅπου οἱ κακοῦργοι ἐμβάλλονται.
beta 58
Βάραθρον · ὄρυγμά ἐστιν, εἰς ὃ ὁ τῆς Ἱπποθοωντίδος δῆμος τοὺς ἐπὶ θανάτῳ κατακρίτους ἐνέβαλον. ἐν δὲ τοῖς Φιλιππικοῖς ὁ Δημοσθένης (8, 45 et 10, 16) τὴν λέξιν οὐ κυρίως εἶπεν, ἀλλʼ ἐκ μεταφορᾶς, 〈οἷον〉 ἐν τῷ ὀλέθρῳ.
beta 59
Βάραθρον · ἔστι μὲν †πᾶσα γῆ† τὰ μὲν ἄνω ἔχουσα ἰσχυρά, ὑπόχαυνα δὲ τὰ κάτω, ὥστε καταδῦναι τὸν ἐπιβάντα. Ἀθήνησι δὲ ἦν καὶ ὄρυγμα, εἰς ὃ τοὺς ἐπὶ θανάτῳ καταγνωσθέντας ἐνέβαλον, ὥσπερ εἰς τὸν Καιάδαν Λακεδαιμόνιοι.
beta 60
Βαρυγέτας · σεμνὸς μὲν καὶ βάρος ἔχων, δοῦλος δὲ καὶ Γέτας. οὕτως Εὔπολις (fr. novum).
beta 61
Βάραθρον · τόπος ἦν κοῖλος Ἀθήνησιν ὄρυγμα καὶ βάραθρον καλούμενος, εἰς ὃ τοὺς κακούργους ἐνέβαλον. οὗτος ὕστερον ἐχώσθη, ὁπότε τὸν Φρύγα τῆς μητρὸς τῶν θεῶν ὄργια δεικνύντα ἐμβαλόντες ἀπέκτειναν καὶ ἡ θεὸς ἐμήνισεν, κατὰ χρησμὸν δὲ καὶ τέμενος τῆς θεοῦ ἱδρύσαντο. Ἀριστοφάνης δὲ (fr. 320, 8 K.) κόσμιον γυναικεῖον.
beta 62
Βάρβιτον · ψαλτήριον, κιθάρα.
beta 63
Βαρβαρίζει · ἀντὶ τοῦ τὰ τῶν βαρβάρων φρονεῖ.
beta 64
Βάρεις · πλοῖα, τείχη, στοαί, αὐλαί, πύργοι, σφῦραι.
beta 65
Βαρύμηνις · μνησίκακος.
beta 66
Βαρυπήμων · ἄθλιος, βεβαρημένος, κακός.
beta 67
Βαρέως φέρειν · ἀντὶ τοῦ ἀηδῶς.
beta 68
Βαρεῖα χείρ · Ἱππῶναξ τὴν δεξιάν (fr. 138a W.).
beta 69
Βασανίζειν · οὐ τὸ αἰκίζεσθαι καὶ τιμωρεῖσθαι σημαίνει παρὰ τοῖς Ἀττικοῖς, ἀλλὰ τὸ ἀνακρίνειν καὶ ἐλέγχειν τὸ ἀληθὲς διὰ λόγων.
beta 70
Βάσανος · λίθος ἐστίν, ᾗ τὸ χρυσίον παρατριβόμενον δοκιμάζουσι. οὕτως Ἀντιφῶν (fr. 157 Th.) καὶ Πίνδαρος (Pyth. 10, 67). Ὑπερείδης δὲ (fr. 5 J.) τὰ ἐν ταῖς βασάνοις εἰρημένα ὑπὸ τῶν βασανιζομένων καὶ ἀναγραφόμενα βασάνους ὠνόμασεν.
beta 71
Βασανίσας · ἀντὶ τοῦ δοκιμάσας. κέχρηνται σχεδὸν ἅπαντες οἱ ἀξιόλογοι.
beta 72
Βασιλίς · ἡ τοῦ βασιλέως γυνή, ὡς καὶ βαλανὶς ἡ τοῦ βαλανέως.
beta 73
Βασιλικὴ διαδρομή · ἡ γενομένη τοῦ βασιλέως παρόντος διαδρομή. ἔστι δὲ οὗτος εἷς τῶν θʹ ἀρχόντων Ἀθήνησιν· ὃς βασιλικὴ διαδρομὴ καλεῖται.
beta 74
Βασιλεύς · εἷς μέν ἐστι τῶν ἐν Ἀθήνησιν θʹ ἀρχόντων. ἐπεμελεῖτο δὲ οὗτος τῶν περὶ τοὺς θεούς, καὶ τὰς ἀσεβείας ἐξήταζεν καὶ εἰσῆγεν εἰς τὸ δικαστήριον. καὶ ἀντὶ τοῦ τύραννος. οὕτως Πλάτων ἐν Πολιτικῷ (258e, al.).
beta 75
Βασιλίδες · ὑποδήματα.
beta 76
Βασίλεια · ἡ βασιλεύουσα.
beta 77
Βασιλίνδα · παιδιά τις, ἐν ᾗ βασιλέας τινὰς ἀποδεικνύασι.
beta 78
Βασίλειον · ἀντὶ τοῦ βασιλικόν.
beta 79
Βάσιμος · πορευτική, εὐεπίβατος.
beta 80
Βασίλειος στοά · δύο εἰσὶ στοαὶ παρʼ ἀλλήλας, ἥ τε τοῦ Ἐλευθερίου Διὸς καὶ ἡ Βασίλειος. ἔστι δὲ καὶ τρίτη, ἣ πάλαι μὲν Πυανάκτιος ἐκαλεῖτο, νῦν δὲ μετωνομάσθη Ποικίλη.
beta 81
Βάσκανος · ὁ κακίζων καὶ μεμφόμενος ἅπαντα καὶ πειρώμενος εἰς ἀπέχθειαν ἄγειν. καὶ βλαβερὸς καὶ δηλητικός. οὕτως Ἀριστοφάνης (Equ. 103. Plut. 571) καὶ Εὐριπίδης (fr. 933 N. 2 = 379a Snell). 〈Φερεκράτης δὲ ἐπὶ τοῦ λυπηροῦ λαμβάνει τὴν λέξιν, οἷον „ὁ λαγώς με βασκαίνει“ καὶ λυπεῖ〉 (fr. 174 K.).
beta 82
Βασκαίνει · μέμφεται.
beta 83
Βασκαίνει · ἀντὶ τοῦ αἰτιᾶται καὶ μέμφεται καὶ συκοφαντεῖ. οὕτω Δημοσθένης ἐν τῷ ὑπὲρ Κτησιφῶντος (18, 189). καὶ ἐν τοῖς ἑξῆς (18, 108) „βάσκανον δὲ καὶ πικρὸν καὶ κακόηθες οὐδέν ἐστι πολίτευμα ἐμόν“ φησιν, ἀντὶ τοῦ φιλαίτιον καὶ συκοφαντικόν.
beta 84
Βάσσαρος · ἀλώπηξ κατὰ Ἡρόδοτον (4, 192, 2).
beta 85
Βασσάραι · χιτῶνες, οὓς ἐφόρουν αἱ Θρᾴκιαι Βάκχαι, καλούμεναι οὕτως ἀπὸ τοῦ Βασσαρέως Διονύσου. ἦσαν δὲ ποικίλοι καὶ ποδήρεις. Αἰσχύλος ἐν Ἠδωνοῖς (fr. 59 N. 2 = 73 M.)· „ὅστις χιτῶνας βασσάρας τε Λυδίας ἔχει ποδήρεισ“.
beta 86
Βαστάσαι · οὐ τὸ ἆραι δηλοῖ παρὰ τοῖς Ἀττικοῖς, ἀλλὰ τὸ ψηλαφῆσαι, διασηκῶσαι καὶ διασκέψασθαι τῇ χειρὶ τὴν ὁλκήν.
beta 87
Βασμοί · βαθμοί.
beta 88
Βαστάσας · ἀντὶ τοῦ δοκιμάσας. οὕτως Εὔπολις (fr. 303, 4 K.).
beta 89
Βαστραχηλίσαι · τραχηλίσαι· βάστραχας γὰρ τοὺς τραχήλους Βοιωτοί.
beta 90
Βατός · βάσιμος τόπος.
beta 91
Βάταλος · κύριον. κεκωμῴδηται δὲ ἐπὶ μαλακίᾳ. Εὔπολις δὲ (fr. 82 K.) τὸν πρωκτὸν βάταλον καλεῖ. καὶ ἴσως ἔνθεν καὶ τοὺς κιναίδους βατάλους καλοῦσι.
beta 92
Βατία · οἰκία τις ἀπὸ Βάτωνος ἐπωνομασμένη δεσπότου. ἢ σκεῦος, ἢ χωρίον τι, ἢ κόσμος.
beta 93
Βατάνια · τὰς λοπάδας. οὕτως Ἄλεξις (fr. 24, 3 et 172, 9.18 K.).
beta 94
Βατή · δῆμος Αἰγηΐδος.
beta 95
Βατήρ · ἡ ἀρχὴ τοῦ τῶν πεντάθλων σκάμματος.
beta 96
Βάτταλος · βδελυρός, αἰσχρός.
beta 97
Βάτταλος · ἐπώνυμον ἦν Δημοσθένους. ἐκάλουν δὲ οἱ παλαιοὶ τὸν μαλακὸν οὕτως ἀπὸ Βαττάλου τινὸς αὐλητοῦ, ὃς μαλακὸς ὢν καὶ αὐλήματα τοιαῦτα ἐξεῦρεν. οἱ δὲ βάτταλον ὀνομάζεσθαι παρὰ τοῖς παλαιοῖς φασι τῶν μαλακιζομένων τὸν πρωκτόν, ἀπὸ τοῦ τύπτεσθαι ἐν τῷ ἔργῳ καὶ μαλακίζεσθαι.
beta 98
Βατράχιον · βάμμα τι καὶ ἄνθος οὕτως καλεῖται. καὶ βατραχὶς ἡ βεβαμμένη ἐσθής.
beta 99
Βάττου σίλφιον · ἐπὶ τῶν σπανίους τιμὰς λαμβανόντων· οἱ γὰρ Κυρηναῖοι ἑνὶ τῶν Βάττων ἐξαίρετον ἔδοσαν τὸ σίλφιον, καὶ τοῦ νομίσματος ἐπὶ μὲν θατέρου Ἄμμωνα, ἐπὶ δὲ θατέρου σίλφιον ἐτύπωσαν. οἱ δὲ ἐπὶ Λιβύης Ἀμπελιῶται εἰς Δελφοὺς ἀνέθεσαν καυλὸν σιλφίου.
beta 100
Βατταρισμοί · φλυαρίαι.
beta 101
Βατήρ · ἡ ἀρχὴ τοῦ τῶν πεντάθλων σκάμματος. „αὐτὸν κέκρουκας τὸν βατῆρα τοῦ λόγου“, φησί τις, οἷον τὸ ἐπικαιρότατον καὶ τὸ πρῶτον.
beta 102
Βαυκαλᾶν · τιθηνεῖσθαι μετʼ ᾠδῆς τὰ παιδία.
beta 103
Βαυκαλᾶν · τὸ κατακοιμίζειν.
beta 104
Βαυκίδες · ὑποδήματα γυναικεῖα, ἀφʼ οὗ τὸ θρύπτεσθαι καὶ Βαυκίζεσθαι. καὶ τὸ τρυφερὸν βαυκόν.
beta 105
Βαυκισμός · Ἰωνικὴ ὄρχησις. οὕτως Ἀμειψίας (fr. novum).
beta 106
Βαυκόν · ἤτοι τὸ τεθρυμμένον ἢ ποικίλον.
beta 107
Βαῦνος · ἡ κάμινος.
beta 108
Βάψας τὴν κώπην (cf. Ar. fr. 225 K.)· πλεύσας, ἐλθὼν πρὸς τοὺς ναυτοδίκας, οἳ τὰ τῆς ξενίας ἐδίκαζον. ἢ ἀπὸ τῶν φαρμακοποιούντων· λέγουσι γὰρ τὸ βάψας ποιήσας μέλαν.
beta 109
Βδάλλειν · ἀμέλγειν.
beta 110
Βδέλλεται · ἀμέλγεται. Πλάτων δὲ βδάλλεται λέγει (Theaet. 174d).
beta 111
Βδελυρός · αἰσχροποιός.
beta 112
Βδελύττεσθαι · μυσάττεσθαι, ναυτιᾶν, ἀποστρέφεσθαι. Ἀπολλόδωρος Κυρηναῖος μισεῖν. ἀπὸ τούτου καὶ ἡ βδελυγμία. ἀπὸ τοῦ μύσους καὶ ἡ βδελυρία.
beta 113
Βδέννυσθαι · ἐκκενοῦσθαι τὴν κοιλίαν.
beta 114
Βέβακε · τὸ δεδαπάνητο λέγουσι Δωρικῶς.
beta 115
Βεβαιολόγος · ὁ μάρτυς.
beta 116
Βεβαιώσεως · δίκης ἐστὶν ὄνομα, ἣν ἐδικάζοντο τῷ ἀποδομένῳ οἱ παρʼ αὐτοῦ τι ὠνησάμενοι, ἐνίοτε δὲ καὶ ἀρραβῶνος μόνον δοθέντος. κινήσεως δέ τινος ἐπὶ τὸ πιπρασκόμενον γινομένης ἡ δίκη ἦν.
beta 117
Βεβηκός · ἀσφαλές.
beta 118
Βέβηλος · ἀκάθαρτος ἢ ἀμύητος.
beta 119
Βέβηκεν · ἕστηκεν, ἐπέπηκτο.
beta 120
Βέβριθε · βαρύνεται.
beta 121
Βεβριθυῖα · βαρεῖα, ἰσχυρά.
beta 122
Βέβρυχεν · ἠχεῖ.
beta 123
Βεβυσμένα · λαθραῖα ἢ †πεπρωμένα†.
beta 124
Βέλος · τραῦμα.
beta 125
Βέλεμνα · βέλη.
beta 126
Βενδῖς · Θρᾳκία δαίμων ὀπαδὸς Ἀρτέμιδος. διὸ καὶ οἱ ἀγείροντες αὐτῇ διλογχιδίῳ ἐχρῶντο.
beta 127
Βέμβιξ · ὁ ῥόμβος. καὶ ἡ περιστροφὴ τῶν στρόμβων.
beta 128
Βερβίνια · ξύλα καθηλωμένα, ἐξ ὧν τὰς ληκύθους κατήρτων.
beta 129
Βερέσχετοι (Ar. Equ. 635)· ἀνόητοι.
beta 130
Βῆ τὸ μιμητικὸν τῆς τῶν προβάτων φωνῆς, οὐχὶ βαὶ λέγουσιν Ἀττικοί. Κρατῖνος Διονυσαλεξάνδρῳ (fr. 43 K.)· „ὁ δʼ ἠλίθιος ὥσπερ πρόβατον βῆ βῆ λέγων βαδίζει“.
beta 131
Βησᾶς ἕστηκας · οἷον ἀχανής. οὗτος ἕστηκεν ἀχανὴς καὶ παταγώδης καὶ ὑπόμωρος.
beta 132
Βῆ δέ (A 34)· ἐπορεύθη.
beta 133
Βηλός · βαθμὸς θύρας. ἢ οὐρανός.
beta 134
Βήρηκες · τὰ φυράματα ἐξ ὧν αἱ μᾶζαι γίνονται.
beta 135
Βησηΐς · δῆμός ἐστι τῆς Ἀντιοχίδος Βῆσσα.
beta 136
Βίας · καὶ τὰς πλαγίους δισυλλάβως λέγουσι.
beta 137
Βιβάζεται · ἐπὶ τοῦ ὀχεύεται. καὶ βαίνειν τὸ ὀχεύειν ἔλεγον οἱ παλαιοί.
beta 138
Βιβάζει · συζεύει, ὀχεύει.
beta 139
Βιαίων · ὄνομα δίκης ἐστὶ κατὰ τῶν βίᾳ πραττόντων ὁτιοῦν· ὁ δὲ ἁλοὺς ἀποτίνει εἰς τὸ δημόσιον ἴσον τῷ ἑλόντι. Δημοσθένης κατὰ Μειδίου (21, 44). εἰσὶ δὲ καὶ ἐν τοῖς Λυσιακοῖς φερόμενοι λόγοι βίαιοι (fr. 248 S.). καὶ δῆλον ὅτι οὐκ ἐπὶ φθορᾷ παρθένων μόνον οὔτε τὸ ὄνομα οὔτε ἡ δίκη ἐλέγετο, ἀλλὰ καὶ ἐπʼ ἄλλων.
beta 140
†βίδοις† · κρούματος ὄνομα.
beta 141
Βίολα · πέδιλα, ὑποδήματα.
beta 142
Βίον μεμαγμένον · παροιμία ἐπὶ τῶν †εὐδαιμονιζόντων† ἐπὶ πολυτελεῖ καὶ ἡδεῖ βίῳ.
beta 143
Βίον · ἐπὶ τῆς οὐσίας. Μένανδρος Παλλακῇ (fr. novum).
beta 144
Βιοτὴ καὶ βίοτος · ζωὴ καὶ τὰ πρὸς τὸ ζῆν. καὶ ἡ οὐσία.
beta 145
Βιοῦται · ἀντὶ τοῦ ζῇ ἢ ζήσεται. οὕτως Ἡρόδοτος (2, 177, 2).
beta 146
Βιῶναι · ζῆσαι.
beta 147
Βιώτω · ζησάτω.
beta 148
Βιώνης · ὁ τὰ δημόσια ἀγοράζων.
beta 149
Βλαισός · παραλυτικός.
beta 150
Βλάκα · τὸν εὐήθη καὶ ἀνόητον. εἴρηται δὲ ἀπὸ ἰχθύος τινὸς ὁμοίου σιλούρῳ, ἀχρήστου δὲ ὄντος, ὡς μηδὲ κύνα αὐτῷ χρῆσθαι. 〈Πολιτείας δʹ (432d)· „βλακικόν τε ἡμῶν τὸ πάθοσ“, ὡς εἰ λέγοι τις πνευμονίαν, ἀπὸ τοῦ θαλαττίου ζῴου ὄντος ἀναισθήτου〉. οἱ δὲ ἀπὸ τοῦ πρὸς τῇ Κύμῃ χωρίου τῆς Βλακείας, οὗ μνημονεύει καὶ Ἀριστοτέλης (fr. 525 Rose). καὶ ἐν Ἀλεξανδρείᾳ δὲ τέλος τι βλακεννόμιον , ὃ οἱ ἀστρολόγοι τελοῦσι διὰ τὸ τοὺς μωροὺς εἰσιέναι πρὸς αὐτούς.
beta 151
Βλακᾶς · μωρός τις μὴ εἰδὼς τὰ πράγματα διακρῖναι.
beta 152
Βλακεία · ὑπεροψία, μωρία.
beta 153
Βλακεύει · μαλακίζεται.
beta 154
Βλακεύεται · μαλακίζεται.
beta 155
Βλάστη · βλάστημα.
beta 156
Βλαύτας · ὑποδήματά τινα.
beta 157
Βλεννόν · τὸν μωρόν. οὕτως Σώφρων (fr. 51 Kaibel). σημαίνει δὲ καὶ τὸν νωθῆ.
beta 158
Βλέννα · ἡ μύξα. Σώφρων δὲ διὰ τοῦ π φησὶ πλέννα (fr. no‐ vum).
beta 159
Βλεπεδαίμων · ὁ διεστραμμένος τὰς ὄψεις καὶ οἷον ὑπὸ δαίμονος πεπληγώς.
beta 160
Βλάξ · μωρός.
beta 161
†βλέποι† · ἀντὶ τοῦ βλέμμα. οὕτως Ἀριστοφάνης (Nub. 1176).
beta 162
Βλέποντες · ἀντὶ τοῦ ζῶντες. οὕτω Σοφοκλῆς (Ai. 962).
beta 163
Βλῆμα · 〈ἀντὶ〉 τοῦ βληθέντος βέλους. οὕτως Ἡρόδοτος(3, 35, 3).
beta 164
Βλήσπειν · καταβάλλειν.
beta 165
Βλητός · ἀπόπληκτος.
beta 166
Βληχήματα · φωναὶ προβάτων.
beta 167
Βληχρόν · ἀσθενὲς παρʼ Ὁμήρῳ καὶ †Ἀγκαίῳ†. Πίνδαρος δὲ (fr. 245 Snell) ἀντὶ τοῦ ἰσχυροῦ αὐτὸ λέγει.
beta 168
Βλιμάζειν · τὸ πειράζειν καὶ ψηλαφᾶν καὶ ἅπτεσθαι τῶν ἀπορρήτων μελῶν τῶν γυναικείων καὶ διεγείρειν τὰς ἐπιθυμίας, 〈ὥς φησι Κρατῖνος (fr. 302 K.)· „ὡς μαλακὸν καὶ τέρεν τὸ χρωτίδιον, ὦ θεοί· καὶ γὰρ ἐβλίμαζον αὐτήν, ἡ δʼ ἐφρόντιζεν οὐδὲ ἕν“〉.
beta 169
Βλιμάζειν · τὸ ταῖς χερσὶ διαθλίβειν. καὶ τὸ τὰ κηρία θλῖψαι βλίσαι λέγεται.
beta 170
Βλιμάζειν · τὸ ἐκθλῖψαι καὶ τὸ τιτθολαβεῖν καὶ ψηλαφᾶν. οὕτω Φερεκράτης (fr. novum).
beta 171
Βλιμάζων · ἀποστάζων τοῦ μέλιτος.
beta 172
Βλιτομάμας · μαλακός.
beta 173
Βλίτων · ἀντὶ τοῦ μάργος. ἢ μωρός.
beta 174
Βλιτάδας · οἱ παλαιοὶ τὰς εὐτελεῖς γυναῖκας, ὥς φησι Κράτης (fr. novum).
beta 175
Βλίττειν · ἀφαιρεῖν τὸ μέλι ἀπὸ τῶν κηρίων.
beta 176
†βλίχων† · ἡ †γλίχων† οὕτω λέγεται παρὰ Ἀττικοῖς. ἔστι δὲ εἶδος βοτάνης. καὶ τὸ ἐφήβαιον Ἀριστοφάνης (Lys. 89) οὕτως ὀνομάζει.
beta 177
Βλοσυρός · ἀξιωματικός, καταπληκτικός, φοβερός, σεμνός.
beta 178
Βλόψ · κατὰ μίμησιν ἐπὶ τῆς κλεψύδρας, ὥσπερ κὺξ ἐπὶ τῆς ψήφου.
beta 179
Βλωθρά · χλωρά, ἁπαλή, †εὐαξής†.
beta 180
Βοανηργές · υἱοὶ βροντῆς.
beta 181
Βοείας ·
beta 182
Βόακας , οὐ βῶκας τοὺς ἰχθύας καλοῦσιν. οὕτω Φερεκράτης (fr. 113, 3 K.).
beta 183
Βοηδρομεῖν · μετὰ σπουδῆς παραγίνεσθαι. Κᾶρες δὲ ἀντὶ τοῦ βοηθεῖν.
beta 184
Βοηδρομία · βοηδρομεῖν μὲν τὸ βοηθεῖν ὠνομάζετο, τουτέστιν ἐπὶ μάχην δραμεῖν. ἔστι δὲ ἡ Βοηδρομία ἑορτή τις Ἀθήνησι καλουμένη, καθʼ ἣν ἡμέραν ἐβοήθησεν 〈Ἴων〉 ὁ Ξούθου σπουδῇ πολλῇ πολεμουμένοις Ἀθηναίοις ὑπὸ Εὐμόλπου τοῦ Ποσειδῶνος. Ἐρεχθεὺς δὲ τότε Ἀθηναίων ἐβασίλευεν.
beta 185
Βοήν · μάχην. καὶ μεγάλην φωνήν.
beta 186
Βοηδρομιών · μὴν Ἀθήνησι τρίτος ὠνομάσθη.
beta 187
Βοηθητικώτερον · τὸ ἐπὶ μᾶλλον ἔχον τὴν βοήθειαν.
beta 188
Βοηδρομιών · μὴν Ἀθήνησι τρίτος ὠνομάσθη ἀπὸ τῆς βοῆς· τὸ παλαιὸν γὰρ οἱ ἄνθρωποι ἀπὸ τῆς ἐρημίας συνέτρεχον εἰς τὸ αὐτὸ πάντες μετὰ βοῆς καὶ ἐβουλεύοντο.
beta 189
Βοεικόν · τὸ φθέγμα τῶν βοῶν. οὕτω Φερεκράτης (fr. novum).
beta 190
Βοηθείας καὶ βοηθεῖν οὐ μόνον τὸ συμμαχεῖν, ἀλλὰ καὶ τὸ ἅμα τῷ πυθέσθαι τὴν ἔφοδον τῶν πολεμίων ἐκδραμεῖν κατʼ αὐτῶν. εἴρηται δὲ οὕτως παρὰ τὸ ἅμα τῇ βοῇ θεῖν, ἤγουν τρέχειν.
beta 191
Βοίδης · πρᾶος. ἔστι παρὰ Μενάνδρῳ (fr. 833 K.—Th.).
beta 192
Βοῖος · ἀντὶ τοῦ βόειος.
beta 193
Βόθυνος · τόπος τις ἰδίως οὕτω καλούμενος ἐν τῇ ἱερᾷ ὁδῷ, οὗ μνήμην Ἰσαῖος (fr. 55 S.) καὶ Καλλισθένης (FGrHist 124 F 45) ποιεῖται.
beta 194
Βολεῶνες · οὕτως ἐλέγοντο, ἐν οἷς οἱ ἄνθρωποι ἀποπατοῦσι. Ξενοφῶν δὲ ὑηλεῖα τοὺς τοιούτους τόπους καλεῖ· ἥδονται γὰρ τοῖς τοιούτοις χώροις οἱ ὕες.
beta 195
Βολεῶνας οἱ Ἀττικοὶ καλοῦσιν, οὗ ἡ κόπρος τῶν βοῶν καὶ τῶν ὑποζυγίων καὶ τῶν προβάτων βάλλεται.
beta 196
Βολεῶνες · οἱ δεχόμενοι τόποι τὴν κόπρον οὕτω καλοῦνται. οὕτως Δείναρχος (fr. 3, 3 C.) καὶ Φιλήμων (fr. 221 K.) καὶ ἄλλοι.
beta 197
Βολή · ἀντὶ τοῦ βουλή. οὕτως Ἀξιόνικος (fr. novum).
beta 198
Βόλβιτον · τὴν παντοδαπῆ κόπρον.
beta 199
Βολίς · βέλος, ἀκόντιον, λογχάριον.
beta 200
Βόλιτον · βόλβιτον δὲ οἱ Ἴωνες, οἵ τε ἄλλοι καὶ Ἱππῶναξ (fr. 144 W.).
beta 201
Βολβορυκτικόν · γενναῖον. οὕτως Ἀριστοφάνης (fr. novum).
beta 202
Βολβορυκτικὸν τόλμημα · τὸ μετὰ βίας, γενναῖον.
beta 203
Βολβωρυχεῖν · ἀντὶ τοῦ τοιχωρυχεῖν.
beta 204
Βομβοῦσιν αἱ μέλισσαι, ὅταν τις προσίῃ μύρου ὄζων.
beta 205
Βομβύλιον · ζῷον. ἢ τὸ βησίον λεγόμενον.
beta 206
Βομβυλιός · εἶδος μελίττης ἢ παραπλήσιον μελίττῃ ὀνομασθὲν ἀπὸ τοῦ βομβεῖν. ἔστι δὲ καὶ ποτηρίου εἶδος στενοπόρου, ἐπεὶ καὶ τοῦτο βομβεῖ. καὶ τὸ ἐλαιηρὸν δὲ ἀγγεῖον καθʼ ὁμοιότητα 〈 *** 〉 βομβυλιὸς λέγεται.
beta 207
†βόμβυλος† · σκεῦος στρογγυλοειδές.
beta 208
Βόμβυξ · βοοβοσκός.
beta 209
Βόμβος · ψόφος τις.
beta 210
Βόμβησεν · ἐψόφησέ πως.
beta 211
Βόμβυκες · εἶδος αὐλῶν.
beta 212
Βομβάζειν · φθέγμα ἐπὶ τῷ διασύρειν καὶ τωθάζειν λεγόμενον.
beta 213
Βορᾶς · βρώσεως ἢ τροφῆς.
beta 214
Βορβορυγή · θόρυβος.
beta 215
Βορβορουρύκη · βόρβορος ἐξ οὔρου.
beta 216
Βορόν · βρωτικόν.
beta 217
Βόσιν · τροφήν.
beta 218
Βοτά · βοσκήματα.
beta 219
Βοτῆρες · ποιμένες.
beta 220
Βοτός · τροφὴ ἢ βοσκή. καὶ βροτός · ὁ ἄνθρωπος.
beta 221
Βότρυς · ἐνώτια.
beta 222
Βότρυν · τὴν ὀπώραν, οὐχὶ τὴν σταφυλὴν μόνην. καὶ μήποτε τὴν βοτρυΐαν ὀπώραν.
beta 223
Βοτρυδόν · ἐπαλλήλους. ἡ ἑτέρα τῆς ἑτέρας ἐχομένη, ὡς αἱ ῥᾶγες τῶν βοτρύων.
beta 224
Βουκόρυζαν · τὴν μεγάλην κόρυζαν. καὶ βουκορυζᾶν · τὸν ἰσχυρῶς κορυζῶντα. Μένανδρος (fr. 834 K.—Th.).
beta 225
Βουδόρῳ νόμῳ · καθάπερ τοὺς βοῦς δέρουσιν.
beta 226
†Βούζυγις† · γένος τι Ἀθήνησιν ἱερὸν ἀπὸ Βουζύγου ἥρωος, ὃς πρῶτος ζεύξας βοῦν γῆν ἤροσε καὶ πρὸς γεωργίαν ἐξημέρωσεν. τούτου τοῦ γένους καὶ Λυκοῦργος ἦν. ἀλλὰ καὶ ἡ τῆς Ἀθηνᾶς ἱέρεια ἐκ τούτων ἐγίνετο.
beta 227
Βουκολήσας · ἀπατήσας.
beta 228
Βουλεύοντι · ἀντὶ τοῦ συμβουλεύοντι. οὕτω Θουκυδίδης (3, 42, 5).
beta 229
Βουλεύσεως · τοῦτο τὸ ὄνομα τοῦ ἐγκλήματος ἐπὶ δύο τάττεται· ἢ ὅταν τις ἐπιβουλεύσῃ τινὶ θάνατον, ἄν τε κτείνῃ ἄν τε μή, ἢ ἐάν τις ἐγγεγραμμένος ὀφείλειν τῷ δημοσίῳ δικάζηται τῷ αἰτιασαμένῳ ὡς μὴ δικαίως ἐγγράψαντι. εἰσήγετο δὲ ὁ μὲν βουλεύσας τὸν θάνατον, ὡς μέν τινές φασιν, ἐπὶ Παλλαδίῳ, ὡς δὲ ἕτεροι, ἐν Ἀρείῳ πάγῳ, ὁ δὲ δικαζόμενος μὴ ὀφείλειν ἐν δικαστηρίοις ἑτέροις. ἑκάτερος δʼ οὖν ἐλέγετο βουλεύσεως δικάζεσθαι δίκην.
beta 230
Βουλεύσεως · ἐγκλήματός ἐστιν ὄνομα ἐπὶ δυεῖν πραγμάτοιν ταττόμενον· τὸ μὲν γάρ ἐστιν, ὅταν ἐξ ἐπιβουλῆς τίς τινι κατασκευάσῃ θάνατον, ἐάν τε ἀποθάνῃ ὁ ἐπιβουλευθεὶς ἐάν τε καὶ μή, τὸ δὲ ἕτερον ὅταν τις ἐγγεγραμμένος ὡς ὀφείλων τῷ δημοσίῳ δικάζηταί τινι ὡς οὐ δικαίως αὐτὸν γεγραφότι. καὶ Ἰσαῖος μὲν (fr. 62 S.) ἐπὶ Παλλαδίῳ λέγει εἰσάγεσθαι τῶν δύο τὸ πρῶτον ἔγκλημα, ὡσαύτως καὶ Ἀριστοτέλης (Ath. Pol. 57, 3), Δείναρχος δὲ (fr. 15, 2 C.) ἐν Ἀρείῳ πάγῳ. περὶ δὲ τοῦ ἑτέρου ἐγκλήματος Δημοσθένης ἐν τῷ κατὰ Ἀριστογείτονος πρώτῳ (25, 28.73) λέγει. ὁ μέντοι Ὑπερείδης (5, 18) ἰδίως τὸ τῆς βουλεύσεως ὄνομα ἐπὶ ἐνέδρας καὶ ἐπιβουλῆς τῆς εἰς τὰ χρήματα λαμβάνει.
beta 231
Βουληφόρος · πρόβουλος, ἀρχίβουλος, ἡγεμών, ἄρχων.
beta 232
Βουλαία · Δείναρχος (fr. 19, 2 C.)· Ἑστία ἡ ἐν τῇ βουλῇ ἱδρυμένη.
beta 233
†βουλία† · τὸ χρηματίζοντά τινα τῆς βουλῆς πράττειν, ἃ τοῖς βουλευταῖς προσήκει. οὕτω Δείναρχος (fr. 19, 2 C.) καὶ Ἀριστοφάνης (Thesm. 809).
beta 234
†βουλιτὴ† δίκη · τὸ εἰς τὰ ἀλλότρια ἀποτίθεσθαι ἐπὶ τῇ μονῇ.
beta 235
Βούλιμος · ἡ ἐπιτεταμένη λιμός.
beta 236
Βουλυτός · ἡ δειλινὴ ὀψία, ὅτε οἱ βόες ἀπολύονται τῶν ἔργων.
beta 237
Βούπαις · ὁ νέος, ἐφῆλιξ, βουκόλος.
beta 238
Βουπλήξ · πέλεκυς, μάστιξ, βούκεντρον.
beta 239
Βοῦς ἕβδομος · πέμμα κέρατα ἔχον κατὰ μίμησιν τῆς πρωτοφαοῦς σελήνης. ἐκάλουν δὲ αὐτὸ βοῦν προστιθέντες καὶ τὸ ἕβδομον, ὅτι ἐπὶ ἓξ ταῖς σελήναις ἐπεθύετο οὗτος ἕβδομος, ὡς Εὐθυκλῆς ἐν Ἀταλάντῃ (fr. 2 K.). ὁμοίως δὲ καὶ αἱ σελῆναι πέμματα πλατέα κυκλοτερῆ, ἃ καὶ οὕτως ἐκάλουν. τάττεται δὲ ἡ παροιμία ἐπὶ τῶν ἄγαν ἀναισθήτων.
beta 240
Βοῦν ἐν γνάθοις φέρει · ἐπὶ τῶν πολυφάγων.
beta 241
Βούσταθμον καὶ βουστάδιον · βοοστάσιον.
beta 242
Βούτας · βοονόμος.
beta 243
Βουτάδαι · οἱ δημόται ἀπὸ Βούτου καὶ Ἐτεοβουτάδαι καλοῦνται.
beta 244
Βουτάδης · δῆμός ἐστι τῆς Οἰνηΐδος Βουτία, ἀφʼ ἧς Βουτάδαι οἱ δημόται.
beta 245
Βούτης · οὗτος τὴν ἱερωσύνην ἔσχεν καὶ 〈οἱ〉 ἀπʼ αὐτοῦ Βουτάδαι ἐκλήθησαν. καλοῦνται δὲ Ἐτεοβουτάδαι οἱ ἀπόγονοι τοῦ Βούτου· τὸ γὰρ ἐτεὸν ἀληθὲς δηλοῖ.
beta 246
Βουτρόφους · τάξις, ὥς φασι, τὶς ἱερωσύνης ἡ τρέφουσα τοὺς βοῦς, ὥστε θύεσθαι τοῖς θεοῖς δημοσίᾳ.
beta 247
Βουτύπος · βοοθύτης, ὁ τοὺς βόας βάλλων πέλυκι.
beta 248
Βουτύπος · ἱερεύς τις, ὃς τοὺς βοῦς ἐν ταῖς θυσίαις τύπτων ἔθυεν.
beta 249
Βουφόνια · ἑορτὴ Ἀθήνησιν, ἐν ᾗ πολλοὶ ἐθύοντο βόες. καὶ ἤγετο αὕτη Σκιροφοριῶνος μηνὸς τετάρτῃ ἐπὶ δέκα.
beta 250
Βούχετα · πόλις ἐστὶ τῆς Ἠπείρου, οὐδετέρως καὶ πληθυντικῶς λεγομένη, ἥν φησι †Φιλόχορος† ὠνομάσθαι διὰ τὸ τὴν Θέμιν ἐπὶ βοὸς ὀχουμένην ἐλθεῖν ἐκεῖ κατὰ τὸν Δευκαλίωνος κατακλυσμόν.
beta 251
Βοώμενον · ἐπικαλούμενον.
beta 252
Βοώνης · οὗτος παρὰ τῆς πόλεως ᾑρεῖτο, ἵνα βοῦς αὐτῇ πρίηται πρὸς τὰς θυσίας. ἦν δὲ λαμπρὸν τὸ βοώνην γενέσθαι, ἐπειδὴ στρατηγούς φασι μάλιστα βοώνας χειροτονεῖσθαι.
beta 253
Βοῶπις · μεγαλόφθαλμος, εὐόφθαλμος.
beta 254
Βοώτης · ἄστρον πλησίον τῶν Ἄρκτων. ὁ δʼ αὐτὸς καὶ Ἀρκτοφύλαξ καλεῖται.
beta 255
†βοώτης† · αἱ μέγισται ἀρχαὶ παρὰ Ἀθηναίοις ἀπὸ τούτων ἐχειροτονοῦντο.
beta 256
Βραβεύει · ἐπιψηφίζεται, διανέμει.
beta 257
Βραβεῖον · ἐπινίκιος ἀμοιβή.
beta 258
Βραβευτής · διοικητής, κριτής, ὁριστής.
beta 259
Βράζειν · στεναγμοῦ τι εἶδος.
beta 260
Βράκανα · λάχανα δύσπλυτα καὶ ἄγρια.
beta 261
Βράσσει · ζέει, ἀναβάλλει.
beta 262
Βραυκανᾶσθαι · βοᾶν ὡς τὰ παιδία.
beta 263
Βραυρών · τόπος τῆς Ἀττικῆς καὶ ἱερὸν Ἀρτέμιδος.
beta 264
Βραυρωνία · Ἀθήνησιν οὕτως ἡ Ἄρτεμις ἐκαλεῖτο ἀπὸ Βραυρῶνος τόπου, ἐν ᾧ μάλιστα αὕτη ἐτιμᾶτο. ἐκλήθη δὲ ὁ χῶρος ἀπό τινος ἥρωος οὕτω καλουμένου. καὶ ἦν τὸ ἱερὸν πρὸς τῷ Ἐρασίνῳ ποταμῷ κατασκευασθὲν ὑπὸ Πεισιστράτου.
beta 265
Βράχιστον · ἀντὶ τοῦ βραχύτατον. Σοφοκλῆς (fr. 172 N. 2 = 169 R.).
beta 266
Βραχυμυθίας · βραχυλογίας.
beta 267
Βραχυτελῆ · σύντομον, μικρόν.
beta 268
Βρέγμα καὶ βρεγμόν · τὸ ὑπερμετώπιον μέρος.
beta 269
Βρέμει (D 425)· ταράσσει, ἠχεῖν ποιεῖ.
beta 270
Βρενθύεσθαι · διὰ θυμὸν μετεωρίζεσθαι ἢ προσποιεῖσθαι ὀργίζεσθαι.
beta 271
Βρενθυόμενος · ἐπαιρόμενος, μέγα φρονῶν.
beta 272
Βρέτας · εἴδωλον, ἄγαλμα.
beta 273
Βρέτας · ἀναίσθητος. οὕτως Ἀναξανδρίδης (fr. 11 K.).
beta 274
Βριαροί · βαρεῖς, ἄγριοι, στερεοί, φοβεροί.
beta 275
Βριθομένη · βαρυνομένη διὰ πλῆθος ὧν ἔφερεν.
beta 276
Βρίθων · εὐθηνῶν ἢ βαρῶν.
beta 277
Βρικίσματα · τοὺς φόβους. οὕτως Τηλεκλείδης (fr. novum).
beta 278
Βρίκαλα · ὄσπριά τινα.
beta 279
Βριμάζων · τῇ τοῦ λέοντος χρώμενος φωνῇ.
beta 280
Βριμοῦται · ἀπειλεῖ.
beta 281
Βρόγχος · καταπότης, ὁ λάρυγξ.
beta 282
Βρόμος · σπέρμα λεπτῇ κριθῇ ὅμοιον.
beta 283
Βροτάχους · τοὺς βατράχους Ἴωνες.
beta 284
Βροτοειδέσιν · ἀνθρωπίναις.
beta 285
Βροτόεντα · ᾑμαγμένα.
beta 286
Βροτός · φθαρτὸς ἄνθρωπος.
beta 287
Βρόχος · σχοινίον ἀγκύλην ἔχον, ὅπερ ἐπισπασθὲν ἀποπνίγει τὸν ἔχοντα. ἢ ξύλινόν τι ὥσπερ κύφων τοῖς τραχήλοις τῶν νομοθετούντων ἐν Λοκροῖς περιτιθέμενον.
beta 288
Βρῦ · χωρὶς τοῦ ο λέγουσιν ἐπὶ τῶν παιδίων τῶν αἰτούντων πιεῖν.
beta 289
Βρύα · φυκία θαλάσσης.
beta 290
Βρυάζει · †πάλιν† τρυφερῶς διάκειται, θάλλει, εὐφραίνεται.
beta 291
Βρυγμός · τρισμὸς ὀδόντων ἢ μύλων ἀκόνησις.
beta 292
Βρύει · ἀνθεῖ.
beta 293
Βρυκυνισταί · εἰκασταί.
beta 294
Βρύλλειν · τὸ πίνειν. οὕτως Ἀριστοφάνης (Equ. 1126).
beta 295
Βρῦτον · κρίθινον πόμα. οἱ δὲ ζῦτος.
beta 296
Βρύττοντες · ὀρύττοντες.
beta 297
Βρύτια · τὰ τῆς σταφυλῆς πιέσματα, ἅ τινες στέμφυλα λέγουσιν. οἱ δὲ Ἀττικοὶ τὰ τῶν ἐλαῶν ἀλέσματα.
beta 298
Βρυτίδαι · ὄνομα γένους Ἀττικοῦ.
beta 299
Βρύχιος · βυθιζόμενος ὕδατι.
beta 300
Βρυώδης · δυσώδης.
beta 301
Βρωμᾶσθαι · τὸ ὀγκᾶσθαι πεινῶντα ὄνον. καὶ βρῶμα · ἡ φωνὴ αὕτη.
beta 302
Βρώμης · βρώσεως, τροφῆς.
beta 303
Βρώσιμον · ἀντὶ τοῦ βρωτόν.
beta 304
Βρώταις · ἀντὶ τοῦ διαβιβρωσκούσαις. οὕτω Σοφοκλῆς (fr. 1034a R.).
beta 305
Βρωτόν · βρῶσιν, τροφήν.
beta 306
Βύας ὤφθη καὶ βύαι ὤφθησαν · Δίων ἐν Ῥωμαϊκοῖς (40, 47, 2 et 40, 17, 1) ἐν τέρατος λόγῳ τοῖς Ῥωμαίοις ταῦτα ἐπιφαίνεσθαι πολλάκις λέγει. σημαίνει δὲ 〈 *** 〉.
beta 307
Βυβά · μεστά, πλήρη. καὶ ἐπὶ τοῦ μεγάλου ἔλεγον.
beta 308
Βυβλιοφόρον · τὸν ἐπιστοληφόρον.
beta 309
Βύβλος · πάπυρος.
beta 310
Βύζην · ἀθρόως, πυκνῶς, ἐπαλλήλως, πεπληρωμένως.
beta 311
Βυνεῖν · σάττειν.
beta 312
Βύουσιν · φράττουσιν.
beta 313
Βυρσοδέψης · σκυτοτόμος, ὁ τὰς βύρσας θεραπεύων.
beta 314
Βυσαύχην · ὁ τοὺς ὤμους συνέλκων ἐπὶ τὸν τράχηλον.
beta 315
Βυσσοδομοῦντες · ἐκ βάθους σκεπτόμενοι.
beta 316
Βυσσόν · βάθος.
beta 317
Βύστρα · τοὺς ἐκ τῶν λαχάνων ψωμούς.
beta 318
Βύσταξ · ὁ ὑφʼ ἡμῶν μύσταξ. συστέλλουσι δὲ τὴν δευτέραν μύστακα λέγοντες.
beta 319
Βυττάκη · ὄρνεον Ἰνδικόν. οὕτως Κτησίας (FGrHist 688 F 45).
beta 320
Βωλίς · ἡ μᾶζα. οὕτως Ἀριστοφάνης (fr. novum).
beta 321
Βωμολόχος · ὁ περὶ τοὺς βωμοὺς λοχῶν, ὑπὲρ τοῦ λαβεῖν τι παρὰ τῶν θυόντων. μεταφορικῶς δὲ καὶ ὁ παραπλησίως τούτῳ ὠφελείας ἕνεκά τινας κολακεύων. καὶ βωμακεύματα καὶ βωμολοχεύματα. Ἀπολλόδωρος Κυρηναῖος ὁ εὐτράπελος καὶ γελωτοποιός. τινὲς τὸν μετά τινος εὐτραπελίας κόλακα. καὶ τὸν πανοῦργον δὲ καὶ συκοφάντην.
beta 322
Βωμολοχεύεσθαι · βωμολόχοι κυρίως ἐλέγοντο οἱ ἐπὶ τῶν θυσιῶν ὑπὸ τοὺς βωμοὺς καθίζοντες καὶ μετὰ κολακείας προσαιτοῦντες. ἔτι δὲ καὶ οἱ παραλαμβανόμενοι ταῖς θυσίαις αὐληταὶ καὶ μάντεις. ἐκ μεταφορᾶς δὲ τούτων ἐλέγοντο βωμολόχοι καί τινες εὔκολοι καὶ ταπεινοὶ ἄνθρωποι καὶ πᾶν ὁτιοῦν ὑπομένοντες ἐπὶ κέρδει διὰ τοῦ παίζειν τε καὶ σκώπτειν. ὥστε τοὔνομα τρία σημαίνει.
beta 323
Βωμοί · οὕτως λέγονται αἱ ἀναβάσεις, στιβάδες.
beta 324
Βωμός · τέμενος.
beta 325
Βῶμαξ · ὁ βωμὸς ὑποκοριστικῶς. οὕτως Ἀριστοφάνης (fr. novum).
beta 326
Βώμακες · βωμολόχοι. οὕτως Τηλεκλείδης (fr. novum).
beta 327
Βώμαξ · βωμολόχος. οὗτος δὲ ἀπὸ τῶν βωμῶν πρὶν καρπωθῆναι αἴρων. τάσσεται δὲ καὶ ἐπὶ τῶν μαλακιζομένων.
beta 328
Βωμόν · †σταπίδα†. Λάκωνες.
beta 329
Βῶν · ἀσπίδα. Ἀργεῖοι.
beta 330
Βώνυσοι · ἄποικοι, βουκόλοι.
beta 331
Βωμακεύμασι · βωμολοχεύμασι.
beta 332
Βῶροι · ὀφθαλμοί.
beta 333
Βωσόμεθα · καλέσομεν, μαρτυρούμεθα.
beta 334
Βῶσον · †βοήθησον†. Κρατῖνος (fr. 396 K.).
beta 335
Βῶς · βύρσα, ἀσπίς.
beta 336
Βωστρεῖν · καλεῖν, βοᾶν.
beta 337
Βωτεῖν · ἀροῦν. Λάκωνες.
beta 338
Βωτιάνειρα · ἡ βόσκουσα τοὺς ἄνδρας.
beta 339
Βώτορες · †βοήτορες†, νομεῖς.
beta 340
Βῶψ · ἰχθῦς.
beta 341
Βωῶμεν · ὀμόσωμεν.
beta 342
†βάων† · Σιμωνίδης (fr. novum) ἀντὶ τοῦ βοῦν. καὶ Ὅμηρος (H 238) „νωμῆσαι †βάω톓.
beta post342t
Τέλος τοῦ Β στοιχείου
beta 343
Et. Gen. AB s.v. βόλιμος (unde EM 204, 39): βόλιμος · {τὴν παραγωγὴν ἀπέδωκεν}. καὶ τὸ σημαινόμενον εὗρον εἰς τὸ ῥητορικὸν λεξικόν. ἔστι μόλιβος καὶ κατὰ ἐναλλαγὴν βόλιμος παρὰ Συρακουσίοις (gl. 8 Kaibel).
gamma t
Ἀρχὴ σὺν θεῷ τῆς Γ
gamma 1
Γαγγίλη · τὸ ἐν τοῖς ἐπισάρκοις ἐπὶ τῶν σιαγόνων καὶ τῶν ἰσχίων γινόμενον. οὕτω Καλλίας (fr. novum).
gamma 2
Γαγγαμουλκοί · σαγηνευταί.
gamma 3
Γαγγάμη · δίκτυον. κυρίως δὲ σαγήνη· ἔνθεν καὶ οἱ σαγηνεύοντες γαγγαμουλκοί.
gamma 4
Γαδειρικὸν τάριχος · ἀπὸ Γαδείρων νήσων, ἐκτὸς τῶν Ἡρακλέους στηλῶν.
gamma 5
Γάζα · πόλις Λιβύης.
gamma 6
Γαζοφυλάκιον · θησαυροφυλάκιον· γάζα γὰρ θησαυρός.
gamma 7
Γαῖα χάνοι (Z 282)· καταπίοι αὐτὸν ἡ γῆ.
gamma 8
Γαῖσος · κοντός, εἶδος ἀμυντηρίου, οἷον δόρατος.
gamma 9
Γακινίαν · τὸν σεισμόν. Καλλίας (fr. novum).
gamma 10
Γαλεάγρα · ἡ τῶν θηρίων ὑποδοχή.
gamma 11
Γαλεώτης · ἀσκαλαβώτης, Ἀττικῶς.
gamma 12
Γαλερόν · φαιδρόν. γαληνόν, ἥσυχον, προσηνές.
gamma 13
Γαλῇ χιτών · αὕτη ἐπὶ τῶν ἀδίκων τάσσεται καὶ μηδὲν ἀνιέντων.
gamma 14
Γαληνιᾶν · γάννυσθαι, χαίρειν, διαχεῖσθαι.
gamma 15
Γαληψός · πόλις ἐστὶ τῆς Θρᾴκης. ὠνομάσθη δὲ ἀπὸ Γαληψοῦ τοῦ ἐκ Θάσου καὶ Τηλέφης.
gamma 16
Γαλάξια · ἑορτὴ Ἀθήνησι 〈μητρὶ θεῶν ἀγομένη, ἐν ᾗ ἕψουσι τὴν γαλαξίαν. ἔστι δὲ πολτὸς κρίθινος ἐν γάλακτι〉.
gamma 17
Γαλῆ Ταρτησία · μεγάλη πονηρία· τοιαῦτα γὰρ ἡ χώρα ἐκείνη φέρει.
gamma 18
Γαλιδεύς · εὐτελής, οἷον γαλῆς παῖς.
gamma 19
†γαλίνη† · γαλῆ. ὑποκοριστικόν.
gamma 20
Γαλήνη · ἑταίρας ὄνομα. οὕτω Θεόπομπος (fr. novum).
gamma 21
Γαλεός · εἶδος ἰχθύος.
gamma 22
Γάλως · ἀνδρὸς ἀδελφή.
gamma 23
Γαλῆ · περισπᾶν ἀξιοῖ ὁ Ἀρίσταρχος (fr. novum)· τὸ γὰρ πλῆρες γαλέα, ὡς λεοντῆ ἡ λεοντέα καὶ κυνῆ ἡ κυνέα. πάνυ γελοίως· οὐ γάρ ἐστιν ἡ γαλῆ τὸ ὄνομα 〈ὅμοιον〉 τούτοις οὐδὲ κτητικόν.
gamma 24
Γαμησείειν · τὸ γάμου ἐπιθυμεῖν.
gamma 25
Γαμηλία · ἡ διδομένη τοῖς φράτορσιν ἐπὶ γάμοις. ἢ τῶν γυναικῶν ἡ εἰς τοὺς φράτορας εἰσαγωγή. οὕτω Δίδυμος 〈ὁ γραμματικόσ〉 (p. 315 Schmidt).
gamma 26
Γαμηλία · ἡ εἰς τοὺς φράτορας ἐγγραφὴ καὶ εἰσαγωγή, ἣν ὠνόμαζον καὶ Κουρεῶτιν. οἱ δέ φασι γαμηλίαν θυσίαν, ἣν ἔθυον τοῖς δημόταις οἱ εἰς τοὺς ἐφήβους ἐγγραφόμενοι καὶ μέλλοντες γαμεῖν. ἐγίνετο δὲ ἡ θυσία Ἥρᾳ καὶ Ἀφροδίτῃ καὶ Χάρισι γαμηλίαις.
gamma 27
Γαμηλιών · μὴν Ἀθηναίων ἕβδομος ἀπὸ τῶν γαμηλίων πελάνων ὀνομασθείς, οὓς καθήγιζον τοῖς γαμηλίοις θεοῖς κατὰ τοὺς τῶν γάμων καιρούς. ἐν τούτῳ δὲ τῷ μηνὶ καὶ προχειρότερον ἐγάμουν.
gamma 28
Γαμητίων · πλακοῦς ὁ ἐκ γάμων.
gamma 29
Γαμψώνυχας · ἐπικαμπεῖς ὄνυχας ἔχοντας.
gamma 30
Γάνος καὶ Γανιάδα · χωρία ἐστὶ Θρᾴκης.
gamma 31
Γανυμένη · χαίρουσα.
gamma 32
Γάνυσθαι · φαιδρύνεσθαι, χαίρειν καὶ διαχεῖσθαι.
gamma 33
Γαργαλίζει · κινεῖ, †ὑποσημαίνει†, προτρέπει, ἐρεθίζει.
gamma 34
Γάργαρα · πλῆθος σημαίνει ἡ λέξις.
gamma 35
Γαργαρίζει · ἐρεθίζει ἀπὸ τοῦ στόματος ὥστε ἐμέσαι.
gamma 36
Γαργηττός · δῆμος Αἰγηΐδος φυλῆς, ἔνθα τὸ Εὐρυσθέως ἀπόκειται σῶμα ἐν τῷ Ἀρατηρίῳ.
gamma 37
Γαστρίζεσθαι · λαμπρότερον τρέφεσθαι.
gamma 38
Γαστροίδην · τὸν μεγάλην ἔχοντα γαστέρα λέγουσι.
gamma 39
Γαῦλος · πλοῖον στρογγύλον. καὶ οἱ κάδοι οὕτως.
gamma 40
Γάστρις · ὁ περὶ τὴν γαστέρα ἀκρατής. καλοῦσι δὲ οὕτως καὶ τὸν ἕλμεις ἔχοντα.
gamma 41
Γαυνάκας ἀμπεχόμενον.
gamma 42
Γαυριᾷ · ἀγάλλεται, ἐπαίρεται, θρασύνεται.
gamma 43
Γαῦρον · στερρόν, μέγα, ἀκλινές, ἀκατάπληκτον.
gamma 44
Γεγανωμένος · λελαμπρυσμένος.
gamma 45
Γέγηθε · χαίρει.
gamma 46
Γέγονεν ἐν καλῷ · καλλίστως ἔσχεν.
gamma 47
Γεγωνόν · ἐξάκουστον, λαμπρὸν φθέγμα. καὶ γεγωνίσκειν · τὸ φθέγγεσθαι ἐξάκουστα.
gamma 48
Γεγωνεῖν · ἐξάκουστον βοῆσαι.
gamma 49
Γεγωνοκῶμαι · γυναῖκες αἱ τὰς κώμας ἐμπιπλᾶσαι βοῆς.
gamma 50
Γείσιον καὶ γεῖσος · τὸ ἄκρον τείχους. ἢ στεφάνωμα οἴκου. καὶ γεῖσα · τειχῶν ἄκρα.
gamma 51
Γεισίπους καὶ γεισιπόδισμα · τὸ ξύλον οὕτως ἐλέγετο τὸ ὑποβληθὲν καὶ φέρον τὴν γεῖσαν. γεῖσα δέ ἐστιν καὶ τὸ ὥσπερ τὸ προσκήνιον λεγόμενον καὶ ἡ στεφάνη, διʼ ἧς καὶ ἡ ὑδρορρόη ἐφέρετο.
gamma 52
Γειῶραι · οἱ τὴν γῆν φυλάττοντες.
gamma 53
Γελασείοντα (Pl. Phaed. 64b)· γελαστικῶς ἔχοντα, γελάσαι θέλοντα.
gamma 54
Γεισίπους καὶ γεισιπόδισμα καὶ γεισιποδίζειν · τὸ ἐξέχον τῆς δοκοῦ, ἐφʼ οὗ τὸ γεῖσόν ἐστι, γεισίπους καλεῖται καὶ γεισιπόδισμα. καὶ γεισιποδίζειν δὲ τὸ ποιεῖν τοῦτο.
gamma 55
Γέλγη · τὸν ῥῶπον καλοῦσιν. ἔστι δὲ καὶ ὁ ῥῶπος Ἑλληνικόν. καὶ Δημοσθένης χρῆται (34, 9) καὶ ἄλλοι (Aeschyl. fr. 263 N. 2 = 245 M., Diph. fr. 55, 5 K.).
gamma 56
Γέλγιθες · σκορόδων κεφαλαί.
gamma 57
Γελοῖος · ὁ καταγελαστότατος, προπερισπωμένως. †ὀξυτόνως† δὲ ὁ γελωτοποιός.
gamma 58
Γενάρχου · πατρός.
gamma 59
Γενναῖος εἶ ἐκ βαλαντίου · ἐπὶ τῶν διὰ τὸν πλοῦτον εὐγενῶν εἶναι δοκούντων.
gamma 60
Γένεθλα · γεννήματα.
gamma 61
Γενέθλια · ἡ διʼ ἐνιαυτοῦ ἐπιφοιτῶσα τοῦ τεχθέντος ἑορτή.
gamma 62
Γενεθλιαλογία · μαντεία περὶ τῆς γεννήσεως.
gamma 63
Γενέσια · ἡ διʼ ἐνιαυτοῦ ἐπιφοιτῶσα τοῦ τεθνεῶτος μνήμη.
gamma 64
Γέννησιν · τὴν τῶν ἀφροδισίων μίξιν.
gamma 65
Γεννάδας · γενναῖος, εὐγενέστατος.
gamma 66
Γενναῖος · ὁ εὖ γεγονώς.
gamma 67
Γεννῆται · οὐχ οἱ ἐκ γένους καὶ ἀφʼ αἵματος προσήκοντες, ἀλλὰ οἱ ἐκ τῶν γενῶν τῶν συννενεμημένων εἰς τὰς φατρίας. οὗτοι δέ εἰσι καθάπερ οἱ δημόται καὶ φράτορες, νόμῳ τινὶ ἔχοντες κοινωνίαν. τὸ δὲ γένος ἔχει ἄνδρας λʹ. αἱ δὲ φατρίαι ἐκαλοῦντο τριττῦς, ὅτι τεσσάρων φυλῶν οὐσῶν εἰς τρία ἑκάστην διεῖλον μέρη, τὰς μὲν φυλὰς δʹ ποιήσαντες, ἀπομιμησάμενοι τὰς τοῦ ἐνιαυτοῦ ὥρας, τὰς δὲ φατρίας καὶ τριττῦς δώδεκα, καθάπερ οἱ μῆνες, τὰ δὲ γένη λʹ ἑκάστῃ φατρίᾳ, καθάπερ αἱ τξεʹ ἡμέραι.
gamma 68
Γεννῆται · οἱ τοῦ αὐτοῦ γένους κοινωνοῦντες· καὶ γὰρ διῄρηντο κατὰ μέρη οἱ τῶν Ἀθηναίων πολῖται, καὶ τὰ μὲν μέγιστα μέρη φυλαὶ ὠνομάζοντο, ἑκάστη δὲ φυλὴ πάλιν εἰς τρία διῄρητο, ὧν ἕκαστον μέρος τριττὺς καὶ φατρία ὠνομάζετο. πάλιν δὲ τῶν φατριῶν ἑκάστη εἰς γένη διῄρητο λʹ, ἐξ ὧν αἱ ἱερωσύναι αἱ ἑκάστοις προσήκουσαι ἐκληροῦντο. καὶ γεννῆται, οἱ ἐκ τοῦ αὐτοῦ καὶ πρώτου γένους τῶν λʹ γενῶν, οὓς καὶ πρότερόν φησι Φιλόχορος (FGrHist 328 F 35b) ὁμογάλακτας καλεῖσθαι. Ἰσαῖος μέντοι (7, 13) τοὺς γεννήτας ἁπλῶς ἐξ αἵματος συγγενεῖς ὀνομάζει.
gamma 69
Γενέτειραν · μητέρα, ποιητικῶς.
gamma 70
Γεννικῶς · γενναίως.
gamma 71
Γενετή · πατριὰ ἢ γενέσια.
gamma 72
Γενετυλλίς · γυναικεία τις θεός. οὕτως Ἀριστοφάνης (Nub. 52, al.).
gamma 73
Γένυς · τὰ γένεια.
gamma 74
Γένυσι · σιαγόσι.
gamma 75
Γενούστης (Pl. Phileb. 30d)· οἷον γεννήτης, ἢ συγγενής, ἢ ἔγγονος. τὸ τελευταῖον ἐκδέχεσθαι ἄμεινον.
gamma 76
Γεοῦχος · ὁ τὴν γῆν ἔχων.
gamma 77
†γεοφανεῖον† · χωρίον, ἐν ᾧ γῆς ἦν μέταλλα ξανθά, ἐπιτήδεια τοῖς ζωγράφοις εἰς τὰς γραφάς· τάχα δὲ 〈ἡ〉 μίλτος ἐστί.
gamma 78
Γέρας · ἀμοιβαί, τιμαί, ἀνταποδόσεις.
gamma 79
Γεραιός · ἔντιμος.
gamma 80
Γεραίρειν · τιμᾶν, δοξάζειν.
gamma 81
Γεραιαί · αἱ τῷ Διονύσῳ ἱερωμέναι γυναῖκες.
gamma 82
Γερανία · ὄρος τῆς Μεγαρίδος.
gamma 83
Γεραρόν · ἔντιμον ἢ πρεσβύτερον.
gamma 84
Γεργέριμοι · αἱ δρυπεπεῖς, ἤτοι καρποὶ οἱ ἐν τοῖς δένδροις πέπειροι, ἤτοι ὥριμοι.
gamma 85
Γέρδιος · ὑφάντης.
gamma 86
Γέργιδες · αἱ τῶν σκορόδων κεφαλαί.
gamma 87
Γερήνιος · ἔντιμος γέρων.
gamma 88
Γέρην · γέρανος θήλεια.
gamma 89
Γερούσιον · ἔντιμον.
gamma 90
Γερουσία καὶ γέροντες · ἐν Λακεδαίμονι ἄρχοντες ἦσαν κʹ καὶ ηʹ, οἳ ἀπὸ πρώτης ἡλικίας μέχρι γήρως ἐμαρτυροῦντο βεβιωκέναι καλῶς. καὶ ἦσαν οὗτοι ἡ μεγίστη μετὰ τοὺς ἐφόρους ἀρχή.
gamma 91
Γέρρα · Περσικὰ μέν ἐστιν ὅπλα κυρίως τὰ γέρρα· καταχρηστικῶς δὲ καὶ ἅπαν σκέπασμα, εἴτε δερμάτινον εἴτε ἄλλης τινὸς ὕλης, γέρρον ἐλέγετο. διὸ καὶ Δημοσθένης (18, 169) τὰ τῶν σκηνῶν σκεπάσματα καὶ παρακαλύμματα 〈γέρρα καλῶν ἐμπίπρασθαι λέγει〉. λέγοιτʼ ἂν ὁμοίως γέρρα καὶ τὰ τῶν σκηνῶν περιφράγματα. καὶ εἶδός τι ὅπλου δερμάτινον. καὶ τὰ γυναικεῖα αἰδοῖα παρὰ Σικελοῖς.
gamma 92
Γέρροιν · ἀπὸ σταυροῦ φησιν Εὔπολις (fr. 405 K.). καὶ Δημοσθένης (18, 169) „τὰ γέρρα ἐνεπίμπρασαν“. καὶ οἱ τόποι οἱ περιπεφραγμένοι. καὶ ἀσπίδες Περσικαὶ ἐκ λύγων.
gamma 93
Γέρων βοῦς ἀπένθητος δόμοισιν · ἐπὶ τῶν καθʼ ὥραν τελευτησάντων.
gamma 94
Γερράδια · στρωτηρίδια.
gamma 95
Γέρων ἀλώπηξ οὐχ ἁλίσκεται · ἐπὶ τῶν διὰ χρόνου πλῆθος οὐχ ἁμαρτανόντων.
gamma 96
Γεφυρίς · ξένη καὶ ἐπείσακτος· οἱ γὰρ Γεφυραῖοι ξένοι καὶ ἐπήλυτοι ὄντες Ἀθήνησιν ᾤκησαν. οὕτως Ἡρόδοτος (5, 57).
gamma 97
Γεωμόριον · γεώργιον.
gamma 98
Γεώλοφον · ὀρεινὸν ὄρος, ὕψωμα γῆς. καλοῦσι δὲ οὕτω καὶ τὸν παχὺν καὶ ἀναίσθητον ἄνθρωπον.
gamma 99
Γεωνόμας · τοὺς διανέμοντας τὴν γῆν ἐν ταῖς ἀποικίαις. οὕτως Κρατῖνος (fr. novum).
gamma 100
Γεωφανεῖον · χωρίον ἐν ᾧ μέταλλον.
gamma 101
Γεωπεῖναι · οἱ μικρὰν καὶ †λυγρὰν† ἔχοντες γῆν.
gamma 102
Γήθειν · χαίρειν.
gamma 103
Γηθοσύνη · χαρά.
gamma 104
Γηθόσυνοι · χαίροντες.
gamma 105
Γήθυα · πράσου τι εἶδος. ὅμοιόν τι ἀμπελοπράσῳ. οὕτως Ἀριστοφάνης (fr. 5 K.).
gamma 106
Γηθυλλίς · λάχανον πράσῳ ὅμοιον, ὅ τινες ἀμπελόπρασον λέγουσιν.
gamma 107
Γήπεδα · τὰ οἰκόπεδα.
gamma 108
Γήπεδον · τὸ χωρίον. ὥσπερ καὶ οἰκόπεδον, τὸ γῇ καὶ οἰκήμασιν ἀπαρτιζόμενον.
gamma 109
Γηράναι · γηρᾶσαι.
gamma 110
Γῆν ἰλλομένην (Pl. Tim. 40b)· συγκεκλεισμένην καὶ περιειλημμένην· ἰλλάδες γὰρ οἱ δεσμοί.
gamma 111
Γήτεια · κρομμύων τι εἶδος.
gamma 112
Γηῶραι · †ἐπίμικτοι†, τηρηταὶ τόπων.
gamma 113
Γιγλισμός · κιχλισμός, ἀπὸ χειρῶν γέλως, γαργαλισμός.
gamma 114
Γίγλυμοι · ἀντεμβολαί τινων ἐξοχῶν πρὸς κοιλότητας, οἵαπέρ ἐστι 〈καὶ ἡ〉 κατὰ τὸν πῆχυν πρὸς τὸν βραχίονα συμβολή.
gamma 115
Γιγγλυμωτόν · εἶδός τι φιλήματος οὕτω καλοῦσιν, ὡς δρεπτὸν καὶ μανδαλωτόν.
gamma 116
Γίγγρας · αὐλὸς Καρικός. καὶ τὸ αὔλημα ὁμωνύμως.
gamma 117
Γιγγρί · ἐπιφωνημάτιόν τι ἐπὶ καταμωκήσει.
gamma 118
Γιγγρών · ἀφροδισιακὸς δαίμων.
gamma 119
†γισήποδες† · δοκίδες ἐκκείμεναι, ἐφʼ ὧν τὸ γεῖσον.
gamma 120
Γλάγος · γάλα.
gamma 121
Γλάμη καὶ γλαμῶντες · οἱ λημῶντες ὀφθαλμοί. ἔστι δὲ καὶ τὸ λημᾶν Ἑλληνικόν.
gamma 122
Γλαυκός · λευκός, κυάνεος.
gamma 123
Γλαμυρόν · ὑγρόν.
gamma 124
Γλαῦκος · ὄνομα κύριον, γένος Καρύστιος.
gamma 125
Γλαύκου τέχνη · παροιμία ἐπὶ τῶν μὴ ῥᾳδίως κατεργαζομένων, ἢ ἐπὶ τῶν πάνυ ἐπιμελῶς καὶ ἐντέχνως εἰργασμένων.
gamma 126
Γλαῦκα Ἀθήναζε καὶ γλαῦκα Ἀθηναῖοι · παροιμία ἐπὶ τῶν μάτην τι πραττόντων, ὥσπερ εἴ τις γλαῦκας Ἀθήναζε ἄγοι· πλήθουσι γὰρ ἐνταῦθα γλαῦκες. ἁρμόττει τοίνυν ἐπὶ τῶν ἀλλαχόθεν ὡς σπάνιά τινα ἐμπορευομένων καὶ κομιζόντων αὐτά.
gamma 127
Γλαῦκος · οὗτος ἦν πύκτης ἀπὸ Καρύστου τῆς Εὐβοίας μέγεθος ὢν πηχῶν δʹ, ὃς καὶ ὑπὸ Γέλωνος τοῦ Συρακουσίου ἀνῃρέθη, οὗ μέμνηται Δημοσθένης ἐν τῷ Περὶ τοῦ στεφάνου (18, 319).
gamma 128
Γλαυκῶπις · εὐόφθαλμος.
gamma 129
Γλαυκώπιον · τὴν ἀκρόπολιν οἱ ἀρχαῖοι.
gamma 130
Γλαῦξ · πετεινὸν νυκτερινόν. καὶ νόμισμα Ἀθήνησι τετράδραχμον. ἐλέγετο δὲ καὶ ὄρχησίς τις καὶ φυτόν.
gamma 131
Γλάμων · ὁ λημῶν τοὺς ὀφθαλμοὺς καὶ διύγρους 〈αὐτοὺσ〉 ἔχων.
gamma 132
Γλαφυρόν · τὸν εὐτράπελον. οὕτως Μένανδρος (fr. novum).
gamma 133
Γλάφειν · τὸ γλύφειν Ἴωνες.
gamma 134
Γλαφυρόν · ἡδύ, κοῖλον, βαθύ, σοφόν, ἔμπειρον, ἀκριβές, λαμπρόν.
gamma 135
Γλεῦκος · τὰ ἀποσταλάγματα τῆς σταφυλῆς πρὶν πατηθῇ.
gamma 136
Γλήνη · κόρη ὀφθαλμοῦ. ἢ †ὄρη†.
gamma 137
Γλήναι〈α〉 · ἀξιοθέατα.
gamma 138
Γλίσχρον · κολλῶδες. καὶ γλίσχρος· φειδωλός, σκνιφός, πάνυ ῥυπαρός.
gamma 139
Γλίχεται · λίαν ἔχεται, ἐπιθυμεῖ.
gamma 140
Γλοιάζειν · ἐπιμύειν τοὺς ὀφθαλμοὺς καὶ ἐπιλλώπτειν.
gamma 141
Γλοίης · ὁ νωθρός.
gamma 142
Γλοίητα · τὸν ῥυπαρὸν καὶ μοχθηρὸν τῷ ἤθει.
gamma 143
Γλουτόν · τὸ σφαίρωμα τῆς κοτύλης.
gamma 144
Γλυκυδερκής · ἡδὺς ἐν τῷ ὁρᾶν.
gamma 145
Γλυκέρα · ἑταίρα τις.
gamma 146
Γλυκυθυμία · ἡ ἐπὶ τῷ ζῆν ἡδονὴ καὶ οἷον φιλοψυχία. λέγεται κοινῶς καὶ πᾶσα ἡδονή.
gamma 147
Γλυκύθυμος · ἁπαλόψυχος.
gamma 148
Γλυκὺς ἀγκών · οὐ κατʼ ἐναντίωσιν ἡ παροιμία, ἀλλὰ βουλόμενος εἰπεῖν, ὡς γλυκέα ἤθη. ἔστι δὲ παροιμία ὡς ἐπιφωνούμενον. οὕτως ἐχρήσατο Πλάτων ὁ κωμικὸς ἐν τῷ Φάωνι (fr. 178 K.). γέρων δὲ αὐτῷ ὑπόκειται ἐρῶν αὐλητρίδος· „ὦ χρυσοῦν ἀνάδημα, ὦ τοῖσιν ἐμοῖς τρυφεροῖσι τρόποις, ὦ γλυκὺς ἀγκών“. ὡς εἴ τις λέγοι, ὦ γλυκὺς πῆχυς.
gamma 149
Γλυκὺς ἀγκών · ἀπὸ τοῦ κατὰ τὸν Νεῖλον ἀγκῶνος. ἐκεῖνος δὲ κατʼ εὐφημισμὸν οὕτως ἐκλήθη· μακρὸς γὰρ καὶ ἐργώδης. κέχρηται τῇ παροιμίᾳ Πλάτων ὁ φιλόσοφος (Phaedr. 257d).
gamma 150
Γλυκωνοχόρδους · τοὺς ἡδύνειν πειρωμένους ταῖς μελοποιΐαις. οὕτω Κρατῖνος (fr. novum).
gamma 151
Γλύκων · ὁ εὐήθης. μωρός, ἔκλυτος.
gamma 152
Γλυκυσίδην · βοτάνη τις, ἣν φυλάσσονται αἱ γυναῖκες, ὡς, ἐὰν παρατριβῶσιν αὐτῇ, ἀσχημονοῦσιν. ἔστι δὲ σύκῳ παραπλησία.
gamma 153
Γλυφίδας · τὰς χηλὰς τῆς ἀκίδος, αἷς τὴν νευρὰν προσάγομεν. παρὰ τὸ ἐγγεγλύφθαι, ὅ ἐστι κεκοιλάνθαι.
gamma 154
Γλώττας · τὰς τῶν αὐλῶν γλωττίδας. οὕτως Εὔπολις (fr. no‐ vum)· „γλῶσσα εἰ οὐκ ἐμπήξεται, ἄδηλον εἰ ἡσυχάσεται“.
gamma 155
Γλωσσοκηλοκόμπην · τὸν τῇ γλώσσῃ κηλοῦντα καὶ τοῖς κόμποις.
gamma 156
Γλῶσσα ποῖ πορεύῃ; πόλιν ἀνορθώσουσα καὶ πόλιν καταστρέψουσα · ἐπὶ τῶν διὰ λόγων ἢ ὠφελούντων ἢ βλαπτόντων.
gamma 157
Γλωσσαλγίαν · ἀργολογίαν.
gamma 158
Γλώσσαργον ἦθος · ἀντὶ τοῦ ταχὺ καὶ στωμύλον.
gamma 159
Γλωσσόκομον · θήκη λειψάνων ξυλίνη.
gamma 160
Γλωχῖνας · γωνίας.
gamma 161
Γνάθων · αὔλημά τι ἢ ἀναφύσημα.
gamma 162
Γνέφαλον · τύλη. οἱ δὲ προσκεφάλαιον.
gamma 163
Γνυόμενον καὶ κνυόμενον ἑκατέρως. δηλοῖ δὲ τὸ κνώμενον.
gamma 164
Γνύξ · ἐπὶ γόνατα.
gamma 165
Γνύπετοι · στυγνοὶ καὶ οἷον νενυγμένοι. καὶ τὸ κατεγνυπῶσθαι τοιοῦτον δηλοῖ.
gamma 166
Γνωματεύων · διακρίνων, διαγιγνώσκων ἀκριβῶς.
gamma 167
Γνώμην ἐμοί · ὡς ἐμοὶ δοκεῖ.
gamma 168
Γνώμη · ποιά τις διάθεσις. καὶ γνώμων · ὁ συνετός. λέγεται δὲ καὶ γνώμων κανόνιόν τι μηχανικόν, καὶ δὴ καί τι σχῆμα γεωμετρικόν. καὶ διοπτρικοῦ ὀργάνου μέρος, καὶ δὴ καὶ ἀστρονομικοῦ. ἀλλὰ καὶ τὸ ἐν τοῖς γνωμονικοῖς ὀργάνοις μάλιστα λαμβανόμενον.
gamma 169
Γνῶμα · ὀδούς, διʼ οὗ τὰς ἡλικίας ἐξετάζουσι τῶν ὑποζυγίων. καὶ λιπογνώμων ἐντεῦθεν.
gamma 170
Γνώμονας · τοὺς ἐπισκεπτομένους ἄρχοντας καθʼ ἕκαστον ἐνιαυτὸν τὰ χωρία, μήπως ἐξέκοψέ τις μορίαν· μορίας δὲ τὰς ἱερὰς ἐλαίας ἐκάλουν.
gamma 171
Γνῶναι · τὸ συνουσιάσαι καλοῦσιν.
gamma 172
†γνώνη† · τὸ κοῖλον τοῦ †ἀρτίου† δίφρου, εἰς ὃ τὰς μάστιγας οἱ ἡνίοχοι ἀπετίθεντο.
gamma 173
†γνώπωνες† καὶ †γενυπέται† · παρειμένοι διὰ μαλακίαν.
gamma 174
Γνώριμος · οὐχ ὁ μαθητὴς μόνον, ἀλλὰ καὶ ὁ γνωριζόμενος καὶ συνήθης.
gamma 175
Γνωσιμαχῆσαι · μετανοῆσαι, μεταγνῶναι τὸ δίκαιον καὶ πρέπον.
gamma 176
Γνωτός · ἀδελφός. καὶ γνωτή · ἀδελφή.
gamma 177
Γογγύλιον · στρογγύλον.
gamma 178
Γογγύλον οὐχ ἧττον λέγουσιν ἢ στρογγύλον.
gamma 179
Γογγρύζειν καὶ γρυλίζειν · ἡ τῶν ὑῶν φωνή.
gamma 180
Γοερόν · θρηνῶδες, λυπηρόν, κατανυκτικόν.
gamma 181
Γόης · κόλαξ, περίεργος, πλάνος, ἀπατεών.
gamma 182
Γόμφοι · μύλοι, σφῆνες, δεσμά, ἄρθρα, σύνδεσμοι ὀδόντων.
gamma 183
Γονόπαις · ὁ φύσει καὶ οὐ γνήσιος.
gamma 184
Γονύων · γονάτων.
gamma 185
Γόον · θρῆνον.
gamma 186
Γοργωπὸν ἕδραν · φοβερὰν καθέδραν.
gamma 187
Γοργύνα · δεσμοῦ τι εἶδος.
gamma 188
Γόργια · τὰ προσωπεῖα.
gamma 189
Γόργυρα · ὑπόνομος βορβορώδης.
gamma 190
Γουρόν · τὸν πλακοῦντα, ὃν ἡμεῖς αἴγουρον καλοῦμεν.
gamma 191
Γοργολόφας (Ar. Ach. 567)· ὁ Λάμαχος, ὁ ἐπὶ τῆς ἀσπίδος Γοργόνα ἔχων.
gamma 192
Γόργυρα · τὸ κατὰ γῆς ὄρυγμα. οὕτω Δείναρχος (fr. 16, p. 148, 6 C.) καὶ Ἡρόδοτος (3, 145) καὶ ἄλλοι.
gamma 193
Γραμματεύς · ὁ γραμματεὺς γραμμάτων τέ ἐστι κύριος καὶ τὰ γενόμενα ψηφίσματα φυλάττει καὶ τὰ ἄλλα πάντα ἀντιγράφεται καὶ παρακάθηται τῇ βουλῇ.
gamma 194
Γραμματεύς · οὗτος πράξεως μὲν οὐδεμιᾶς ἦν κύριος, ὑπανεγίνωσκε δὲ τῇ βουλῇ καὶ τῷ δήμῳ τὰ πραττόμενα. ὁ δὲ ἀντιγραφεὺς καὶ οὗτος ἀπὸ τοῦ γράφειν τὰ παρὰ τῇ βουλῇ ὠνόμασται.
gamma 195
Γραμματοκύφων · Δημοσθένης ἐν τῷ Περὶ στεφάνου (18, 209) διαπαίζων τὸν Αἰσχίνην οὕτως εἶπεν, ἀντὶ τοῦ ὦ γραμματεῦ, διότι οἱ γραμματεῖς προσκεκυφότες γράφουσιν. ἢ γραμματοκύφων, ὡσανεὶ ὁ ἐν ἀγορᾶ γραμματεύων· οἱ γὰρ ἀγοραῖοι τῷ κύφωνι μαστιγοῦνται. διʼ ὃ καὶ „περίτριμμα ἀγορᾶσ“ αὐτὸν λέγει (18, 127).
gamma 196
Γράμμα · τὸ ζωγράφημα.
gamma 197
Γραμματεῖον · κυρίως τὸ πινακίδιον. καὶ ἀργυροῦν γλωσσόκομον.
gamma 198
Γραμματοκύφων · ἀντὶ τοῦ ταπεινὲ γραμματεῦ· κυρίως γὰρ †κύφη† τὸ ξύλον καλεῖται, {διʼ οὗ τὸν τράχηλον καὶ τὰς χεῖρας διείρουσιν}.
gamma 199
Γραμμὴ μακρά · ὁ καταδικάζων ἐν τῷ γραμματιδίῳ εἷλκε πρὸς τῷ ὀνόματι μακρὰν γραμμήν, ὁ δὲ ἀπολύων βραχεῖαν.
gamma 200
Γραμματιστής · γραμματοδιδάσκαλος.
gamma 201
Γράσον · τὴν δυσωδίαν τῶν μασχαλῶν.
gamma 202
Γράφεται · ἀντὶ τοῦ γράφει ἢ κατηγορεῖ.
gamma 203
Γραφεύς · ἀντὶ τοῦ ζωγράφος. Δημοσθένης κατὰ Μειδίου (21, 147). καὶ γράφειν τὸ ζωγραφεῖν.
gamma 204
Γραφή · ἡ περὶ δημοσίων ἀδικημάτων κατηγορία καὶ περὶ ἄλλων ἁμαρτημάτων. γίνονται δὲ γραφαὶ καὶ νόμων καὶ ψηφισμάτων οὐκ ἐπιτηδείων εἰσκομίζεσθαι δοκούντων, αἵτινες γραφαὶ παρανόμων καλοῦνται.
gamma 205
Γραφή · δημοσίου τινὸς ἐγκλήματος ὄνομα. οὐ μόνον δὲ ὅταν ψηφίσματος ἢ νόμου κατηγορῇ τις, παράνομον γραφὴν ἀποφέρεσθαι καὶ γράφεσθαι λέγεται, ἀλλὰ καὶ ἐπʼ ἄλλοις πολλοῖς δημοσίοις ἀδικήμασι. πολλὴ 〈δὲ ἡ〉 χρῆσις τοῖς ῥήτορσι.
gamma 206
Γραφὴ καὶ γράψασθαι δίκης ἐστὶν ὄνομα κατὰ τῶν μέγιστα ἀδικούντων. ἀπετίθετο δὲ ἡ γραφὴ ἐπὶ τούτοις· ἀσεβείας, παρανόμων, ἀργίας, ξενίας, δωροξενίας, συκοφαντίας, προαγωγίας, καὶ ἄν τις ὑποσχόμενος τῷ δήμῳ μὴ ποιῇ, καὶ ἄν τις τοὺς νόμους διαφθείρῃ· ἐπὶ τούτοις γὰρ ἐξῆν γράφεσθαι γραφὴν ἀποθέμενον παρὰ τοὺς θεσμοθέτας. ἦν δὲ καὶ ὕβρεως γραφὴ καὶ ταύτης ἀγὼν δημόσιος. καὶ ἡ μὲν δημοσία, ἡ δὲ ἰδιωτική. δημοσία μὲν ἣν ἀπέφερέ τις πρὸς τοὺς θεσμοθέτας, ἰδιωτικὴ δὲ ἣν ἰδίᾳ ἀπέφερεν εἰς τὸ δικαστήριον ὁ ὑβρισθείς. καὶ τῆς μὲν δημοσίας τίμημα ἦν ὡρισμένον, ὅ, τι χρὴ παθεῖν ἢ ἀποτῖσαι, τῆς δὲ ἰδιωτικῆς ἀργύριον, ὃ τοῖς δικασταῖς ἐδόκει.
gamma 207
Γραφήν · λογισμόν.
gamma 208
Γραφὴ καὶ ἐγκλήματα · κατηγορία καὶ ἔγκλημα.
gamma 209
Γραφεῖς · οἱ ζωγράφοι.
gamma 210
Γραφικός · ζωγραφίας ἔμπειρος.
gamma 211
Γράψαι · κοιλᾶναι, διασκάψαι.
gamma 212
Γραῶν ὕθλοι · ἐπὶ τῶν μάτην ληρούντων.
gamma 213
Γρῖφοι · τὰ συμποσιακὰ ζητήματα.
gamma 214
Γρῖφος · τὸ δίκτυον. λέγεται δὲ καὶ ὁ δύσκολος καὶ συμπεπλεγμένος λόγος.
gamma 215
Γρομφίς · ὗς, ἡ παλαιὰ σκρόφα.
gamma 216
Γρῦ · βραχύ. ἔνιοι δὲ τὸν ἀπὸ τῶν ὀνύχων ῥύπον.
gamma 217
Γρῦ · ἀντὶ τοῦ οὐδέν· καὶ γὰρ οὕτως καλεῖται ὁ ἐν τοῖς ὄνυξι ῥύπος.
gamma 218
Γρύξαι · φθέγξασθαι, διακράξαι.
gamma 219
Γρῦνος · ἡ τρύξ.
gamma 220
Γρυπανίζειν · σείεσθαι τὴν γῆν βαλλομένην καὶ ὥσπερ 〈γ〉ρυποῦσθαι ἀπὸ σεισμοῦ. οὕτως ἐχρήσατο Ἀντιφῶν (87 B 31 D.‐ K.).
gamma 221
Γρύλος · Ξενοφῶντος τοῦ Σωκρατικοῦ υἱὸς Γρύλος. καὶ ἕτερος Διόδωρος.
gamma 222
Γρυπάνιον · γρυπαίνειν τὸ γρυποῦσθαι λέγουσιν, οἷον ἐπὶ τῶν ἁπαλῶν ξυλυφίων, ὅταν κάμψαντες ἀφῶμεν αὐτά. Ἀντιφῶν δέ φησιν ἐν Ἀληθείας δευτέρῳ (87 B 30 D.—K.)· „καίων γὰρ τὴν γῆν καὶ συντήκων γρυπάνιον ποιεῖ“. καὶ Μελάνθιος· „σεισμόσ“, φησί, „γέγονε καὶ ἔγρυπεν ἡ γῆ“ (FGrHist 326 F 1).
gamma 223
Γυῖα · μέλη, ἢ πόδας τοῦ σώματος.
gamma 224
Γύης · καὶ μέτρον τι γῆς καὶ μέρος τι τοῦ ἀρότρου.
gamma 225
Γύλιος · εἶδος πήρας στρατιωτικῆς.
gamma 226
Γυμνάσια · ἀλειπτήρια, ἢ βαλανεῖα, ἢ λουτρά.
gamma 227
Γυμνασίαρχος · δέκα γυμνασίαρχοι ἦσαν, εἷς καθʼ ἑκάστην φυλήν, καὶ οὗτοι ἦγον τὰ λαμπαδηδρόμια τὴν ἑορτήν. ἤλειφε μὲν οὖν ὁ γυμνασίαρχος τοὺς ἐφήβους, οἱ δὲ ἀλειψάμενοι κατὰ διαδοχὴν ἔτρεχον ἄλλος ἄλλῳ τὴν λαμπάδα μεταδιδούς. καὶ ἧπτεν ὁ τελευταῖος τῆς τάξεως τὸν βωμόν. ἐκ τοίνυν τῶν διαφόρων τάξεων ὁ πρῶτος ἅψας τὸν βωμὸν οὗτος ἐνίκα, καὶ αὐτὸς καὶ ἡ τούτου φυλή. ἤγετο δὲ ἡ ἑορτὴ Προμηθεῖ καὶ Ἡφαίστῳ καὶ Πανί· τῷ μὲν διὰ τὴν κλοπὴν τοῦ πυρός, Ἡφαίστῳ δὲ ὅτι δεσπότης ἐνομίζετο τοῦ πυρός, τῷ Πανὶ δὲ ὅτι συμμαχήσειν ἔδοξεν Ἀθηναίοις ἐν τοῖς Περσικοῖς.
gamma 228
Γύλιος · σκεῦος στρατιωτικὸν πλεκτόν, εἰς ὃ ἐνετίθεντο τὰ ἐπιτήδεια.
gamma 229
Γύλιππος καὶ Γύλων · ὀνόματα κύρια.
gamma 230
Γυμνοπαιδία · ἑορτὴ Λακεδαιμονίων, ἐν ᾗ 〈παῖδες ᾖδον τῷ Ἀπόλλωνι〉 παιᾶνας γυμνοὶ εἰς τοὺς περὶ Θυραίαν πεσόντας.
gamma 231
Γυμνοπαιδία · χοροὶ ἐκ παίδων ἐν Σπάρτῃ τῆς Λακωνικῆς εἰς θεοὺς ὕμνους ᾄδοντες, εἰς τιμὴν τῶν ἐν Θυραίαις ἀποθανόντων Σπαρτιατῶν.
gamma 232
Γυμνητία · τὸ τῶν γυμνητῶν σύνταγμα.
gamma 233
Γυμνότερος Ἰαλέμου · ὁ Ἰάλεμος ἐπίρρημα θρήνου. τάσσεται δὲ ἐπὶ τῶν οἰκτρῶν.
gamma 234
Γυναῖκες εἰλίποδες (Eup. fr. 161, 3 K.)· διὰ τὴν ἔνδεσιν τῶν μηρῶν.
gamma 235
Γυναιμανής · ἐπὶ γυναιξὶ μαινόμενος. ὁ ἀκόλαστος.
gamma 236
Γῦπαι · γυπῶν οἰκήσεις, αἱ νεοσσιαί.
gamma 237
Γύννις · ἀνδρόγυνος, μαλακός.
gamma 238
Γύρινοι · βάτραχοι οἱ μήπω πόδας ἔχοντες.
gamma 239
Γῦροι · οὗ τὰ φυτὰ ἐμβάλλουσιν.
gamma 240
Γῦρον · ὡς ἡμεῖς τὸν κύκλον.
gamma 241
Γωνίᾳ ἀπορθῶσαι · τὸ ἐν γωνίᾳ ὑπό τινος περανθῆναι.
gamma 242
Γωρυτός · θήκη τόξων.
gamma 243
Γωνιασμός · Λυσίας ἐν τῷ κατὰ Λυσιθέου, εἰ ἔστι γνήσιος (fr. 158 S.)· „κάμψαντι“, φησί, „τοῦ τείχους, ὦ βουλή, ἔστι γωνιασμὸς ἐν ἀριστερᾶ καὶ εὐρυχωρία πάνυ πολύσ“.
delta t
Ἀρχὴ σὺν θεῷ τῆς Δ
delta 1
Δᾷδες · λαμπάδες.
delta 2
Δᾳδουχεῖ · φαίνει.
delta 3
Δαιδάλεον · τῇ κατασκευῇ ποικίλον.
delta 4
Δαίδαλον · ποικίλον κατασκεύασμα· ἀπὸ Δαιδάλου τινὸς μηχανοποιοῦ, ὃς κατασκευάσας 〈 *** 〉.
delta 5
Δάειρα · τινὲς Στυγὸς ἀδελφήν. ἔνιοι τροφὸν Περσεφόνης. ἄλλοι τὴν αὐτὴν Δήμητρι. τινὲς τὴν αὐτὴν τῇ Ἥρᾳ. καὶ πιθανὸν τὴν Ἥραν δάειραν τοῦ Πλούτωνος λέγεσθαι· δαὴρ γάρ ἐστιν ὁ τοῦ ἀνδρὸς ἀδελφός. Ἀριστοφάνης δὲ (fr. novum) Σεμέλης φησὶ μητέρα εἶναι.
delta 6
Δαΐα · μεγάλη, σεμνή, φοβερά.
delta 7
Δάειρα καὶ Δάμων · ὀνόματα κύρια.
delta 8
Δαΐαν ὁδόν (Ar. Ran. 897)· ἔμπειρον, ἀπὸ τοῦ δαῆναι θαυμασθῆναι.
delta 9
Δαιδάλειον · τὸν ὑπὸ Δαιδάλου κατασκευασθέντα ἀνδριάντα, 〈ὃν〉 διὰ τὸ δοκεῖν ἀποδιδράσκειν νομίζεσθαι δεδεμένον· δόξα γὰρ κατεῖχεν ὡς τῶν δαιδάλων ἔργων ἐμψύχων ὄντων καὶ κινουμένων· πρῶτος γὰρ οὗτος ὁ Δαίδαλος τῶν ἀγαλμάτων φησὶ διεβίβασε τὸν ἕτερον τῶν ποδῶν καὶ τοὺς ὀφθαλμοὺς ἀνεπέτασε καὶ τὰς χεῖρας προέτεινε καὶ δόξαν παρέσχεν ὅτι ἔμψυχα ποιεῖ τὰ ἀγάλματα· πρὸ γὰρ αὐτοῦ συμπεπηγότα τε ἐγίνετο καὶ συμμεμυκότα καὶ τὰς χεῖρας καθήκοντα.
delta 10
Δαιδαλίδαι · δῆμος Κεκροπίδος.
delta 11
Δαίεις · φλέγεις.
delta 12
Δαίει · καίει.
delta 13
Δαΐζων · διακόπτων. ἢ παρὰ τὴν δάϊν, τὴν μάχην, ὁ καταμαχόμενος.
delta 14
Δαιμονᾶν · τὸ ὑπὸ δαίμονος κατέχεσθαι καὶ πλήρη εἶναι δαίμονος, ὡς κορυβαντιᾶν τὸ ὑπὸ τῶν Κορυβάντων κατέχεσθαι.
delta 15
Δαίμονα · ἐκστατικόν.
delta 16
Δαιμόνιε · μακάριε.
delta 17
Δαίνυ · εὐώχει.
delta 18
Δαινύμενος · εὐωχούμενος.
delta 19
Δαίς · εὐωχία.
delta 20
Δαῖτας · εὐωχίας.
delta 21
Δαιτὸς ἐΐσης (A 468, al.)· ἐξ ἴσου μεριζομένης εὐωχίας.
delta 22
Δαιτρεύειν · μερίζειν.
delta 23
Δαιτρόν · μεριστήν, μάγειρον.
delta 24
Δαιτρός · προσδιαιρῶν ἐλάχιστα τοῖς ἑστιωμένοις· οὕτω γὰρ εἱστιῶντο μεριζόμενοι τά τε πρόβατα καὶ τὸν πότον. παρʼ ὃ καὶ λέγει „δαιτὸς ἐΐσησ“ (A 468, al.).
delta 25
Δαῖρα · δισυλλάβως ὑπὸ τῶν Ἀττικῶν ὀνομάζεται μήτηρ Ἐλευσῖνος. οἱ δὲ περὶ τὰς τελετὰς καὶ τὰ μυστήρια διατρίβοντες τὴν ὑγρὰν οὐσίαν Δαῖραν ὀνομάζουσι.
delta 26
Δᾴς · ἡ ἐκ δᾴδων λαμπάς, φανὸς δὲ ἡ ἐκ τῶν κληματίδων.
delta 27
Δαιταλεῖς · δαιτυμόνες καὶ θιασῶται καὶ συμπόται καὶ οἷον συνδαιταλεῖς. 〈οὕτως Ἀριστοφάνησ〉 (I 438 K.).
delta 28
Δαιτυμόνες · ἀριστηταί, εὐωχούμενοι.
delta 29
Δαΐφρονος · συνετοῦ ἢ πολεμικοῦ.
delta 30
Δάκετον · θηρίον ἑρπετόν.
delta 31
Δάκη · θηρία.
delta 32
Δακρυόεν · μετὰ δακρύων.
delta 33
Δακτύλιος · τῷ τόνῳ ὡς δημόσιος.
delta 34
Δακτύλιοι · οἱ τετρημένοι λίθοι, ἐξ ὧν τὰ ἀπόγεια 〈σχοινία〉 ἀνάπτουσι.
delta 35
†Δαληταί† · διαιρέται.
delta 36
Δαλός · λαμπάς, ἢ ξύλου ἀπόκαυμα, ἢ δᾳδίον ἡμίφλεκτον.
delta 37
Δάμαρ · ἀνδρὸς γυνή.
delta 38
Δάματερ · ἐκπλησσόμενοι λέγουσιν.
delta 39
Δάμαρτος · γυναικός.
delta 40
Δαμασίφρων · ὁ ἀπατῆσαι δυνάμενος. Πίνδαρος (Ol. 13, 78)· 〈„δαμασίφρονα χρυσόν“〉.
delta 41
Δαμαρίππεως · συκῆς γένος.
delta 42
Δαμέντα · δαμασθέντα ἢ φονευθέντα.
delta 43
Δάμνα · ἐδάμαζεν.
delta 44
Δάμνημι · δαμάζω.
delta 45
Δανάκη · τοῦτο νομίσματός ἐστιν ὄνομα, ὃ τοῖς νεκροῖς ἐδίδοσαν πάλαι συγκηδεύοντες νεὼς Ἀχερουσίας ἐπίβαθρον. Ἀχερουσία δέ ἐστιν λίμνη ἐν Ἅιδου, ἣν διαπορθμεύονται οἱ τελευτῶντες τὸ προειρημένον νόμισμα τῷ πορθμεῖ διδόντες.
delta 46
Δανά · ξηρὰ ξύλα. καὶ †εὔθραυστα† καὶ θερμά.
delta 47
Δανεῖν · κακουργεῖν.
delta 48
Δανειζόμενοι · οὐ μόνον οἱ ὑπόχρεοι, ἀλλὰ καὶ οἱ δανεισταὶ οὕτω καλοῦνται.
delta 49
Δανειστήν · καὶ τὸν δεδανεισμένον λέγουσιν οἱ Ἀττικοί.
delta 50
Δάοχος · εἷς ἐστιν οὗτος τῶν προεμένων Φιλίππῳ τὰ Θετταλῶν πράγματα.
delta 51
Δανάκης · νομισμάτιόν τι βαρβαρικὸν πλέον ὀβολοῦ, ὃ καὶ τοῖς τεθνεῶσιν ἐδίδοτο.
delta 52
Δαπανᾶν · οὐ τὸ ἀναλίσκειν ἁπλῶς, ἀλλὰ τὸ λαμπρῶς ζῆν καὶ σπαθᾶν καὶ δαπανᾶν τὴν οὐσίαν. οὕτω Δημοσθένης (40, 51). καὶ οἱ ἄλλοι δικανικοὶ οὕτως χρῶνται τῷ ὀνόματι. Θουκυδίδης δὲ (4, 3, 3) „τὴν πόλιν δαπανᾶν“ φησιν, ἀντὶ τοῦ εἰς ἀναλώματα μεγάλα ἐμβαλεῖν.
delta 53
Δάπεδον · ἔδαφος.
delta 54
Δάπιδες · στρώματα ἄττα.
delta 55
Δαρδάπτει · σπαράσσει, κατεσθίει.
delta 56
Δαρεικὸν στατῆρα · ἀπὸ Δαρείου.
delta 57
Δαρεικός · νόμισμά τι ἦν χρυσοῦν, ὅπερ Δαρεῖος πρῶτος ἐπενόησεν.
delta 58
Δαρεικός · εἰσὶ μὲν χρυσοῖ στατῆρες οἱ δαρεικοί, ἠδύνατο δὲ ἕκαστος αὐτῶν ὅπερ καὶ ὁ παρὰ τοῖς Ἀττικοῖς ὀνομαζόμενος χρυσός. οὐκ ἀπὸ Δαρείου δὲ τοῦ Ξέρξου πατρός, ἀλλʼ ἀφʼ ἑτέρου τινὸς παλαιτέρου βασιλέως ὠνομάσθησαν. λέγουσι δέ τινες δύνασθαι τὸν δαρεικὸν δραχμὰς ἀργυρίου κʹ, ὡς τοὺς εʹ δαρεικοὺς δύνασθαι μνᾶν ἀργυρίου.
delta 59
Δᾴς · λαμπάς.
delta 60
Δάσασθαι · διαμερίσασθαι.
delta 61
Δασμολογία · φορολογία.
delta 62
Δασμολόγοι · μερισταί, φορολόγοι.
delta 63
Δασυλλίδαι · οἱ δασεῖς.
delta 64
Δασύπους · λαγώς.
delta 65
Δασύπους κρεῶν ἐπιθυμεῖ · λέγεται ἐπὶ τοῦ ἐπιθυμοῦντος παρʼ ἄλλου γενέσθαι τὰ ὄντα παρʼ ἑαυτῷ.
delta 66
Δασύποδα · τὸν λαγὼν καὶ οἱ Ἀττικοί.
delta 67
Δασμός · †μέρος†, φόρου ἀπαρχή.
delta 68
Δάσονται · διασπῶνται. κατὰ μέρη φαγοῦνται καὶ μεριοῦνται.
delta 69
Δατηταί · οἱ τὰ κοινὰ διανέμοντες.
delta 70
Δατεῖσθαι καὶ δατηταί · δατεῖσθαι μὲν τὸ μερίζεσθαι, δατηταὶ δὲ οἱ μερισταί. τὸ δὲ εἰς δατητῶν αἵρεσιν εἶδός ἐστι δίκης· ὁπότε γὰρ κοινωνοῖέν τινες ἀλλήλοις καὶ οἱ μὲν βούλοιντο διανέμεσθαι τὰ κοινά, οἱ δὲ μή, ἐδικάζοντο οἱ βουλόμενοι τοῖς μὴ βουλομένοις εἰς δατητῶν αἵρεσιν. οὕτως Λυσίας (fr. 7 S.) καὶ Ἀριστοτέλης (Ath. Pol. 56, 6).
delta 71
Δατός · πόλις Θρᾴκης σφόδρα εὐδαίμων, ἀφʼ ἧς ἡ παροιμία „Δατὸς ἀγαθῶν“. ταύτην δὲ τὴν πόλιν καὶ τὴν παρακειμένην χώραν καὶ θηλυκῶς καὶ ἀρρενικῶς ὀνομάζουσι.
delta 72
Δαυλίαν κορώνην (Ar. fr. 716 K.)· ἀηδόνα.
delta 73
Δαυνότατα · καυστικώτατα.
delta 74
Δαφνοπῶλαι · ἐν Δελφοῖς. οἱ λαμβάνοντες κερμάτιον ἐδίδοσαν.
delta 75
Δαψιλέστατος · πολυτελέστατος. λέγεται δὲ καὶ ἐπὶ ῥευμάτων καὶ ἐπὶ τῶν μεγαλοψυχούντων.
delta 76
Δέδασται · μεμέρισται.
delta 77
Δεδαυμένον · Ἀττικοὶ λέγουσι τὸ κεκαυμένον.
delta 78
Δέδηεν · φεύγει ἢ φλέγει.
delta 79
Δεδί〈ττ〉οιντο · φοβοῖντο.
delta 80
Δεδείκηλον · δειλόν.
delta 81
Δεδιακόνηκεν · ἀντὶ τοῦ διῴκηκεν.
delta 82
Δεδίξεσθαι · ἐκφοβῆσαι, διῶξαι.
delta 83
Δεδιττόμενος · ἐκφοβῶν.
delta 84
Δεδίξεται · καταφοβήσει. καὶ δεδίττομαι τὸ φοβοῦμαι.
delta 85
Δεδημευμέναι · ἀπηγορευμέναι.
delta 86
Δεδιώς · φοβούμενος.
delta 87
Δεδμήμεθα · ὑποτετάγμεθα.
delta 88
Δεδοκημένος · ἐκδεχόμενος, ἐνεδρεύων.
delta 89
Δέδορκεν · ὁρᾷ, βλέπει.
delta 90
Δέδοται καὶ κακοῖσιν ἄγρα · ἐπὶ τῶν παρʼ ἀξίαν εὐπραγούντων.
delta 91
Δεδουπώς · πεπτωκώς, τεθνηκώς.
delta 92
Δεδραγμένος · πεπραγμένος.
delta 93
Δέδυκεν · εἰσῆλθεν.
delta 94
Δεδμημένοι · δεδαμασμένοι.
delta 95
†Δεδώνατον† · τὸ δεκαζόμενον.
delta 96
†Δείδαρος† · ἀτυχής.
delta 97
Δέει · τὸ δεῖ. τὸ ὁριστικὸν δηλονότι.
delta 98
Δεήσεις · ἀντὶ τοῦ ἐνδείας. Ἀντιφῶν Ἀληθείας αʹ (87 B 11 D.‐ K.).
delta 99
Δεῆσαν · χρείας γενομένης.
delta 100
Δεῖ · τέσσαρα ἔχει τὰ σημαινόμενα. ἀντὶ τοῦ χρή. καὶ ἀντὶ τοῦ χρεία ἐστίν, οἷον „δεῖ δὲ χρημάτων καὶ ἄνευ τούτων οὐδὲν γενέσθαι τῶν δεόντων“ (Dem. 1, 20). καὶ ἀντὶ τοῦ δεσμεῖ. καὶ δέει ἐν διαλύσει ἀντὶ τοῦ ἀπέχει.
delta 101
Δείκελον · ἄγαλμα ἢ ὁμοίωμα.
delta 102
Δειλάκρα · ἡ ἐλεεινή. καὶ δείλακρος †ὁ† δειλακρίων · ἐλεεινός, ταλαίπωρος.
delta 103
Δείλαιος · ἄθλιος.
delta 104
Δεῖγμα · κυρίως μὲν τὸ δεικνύμενον ἀφʼ ἑκάστου τῶν πωλουμένων. ἔστι δὲ καὶ τόπος τις ἐν τῷ Ἀθήνησιν ἐμπορίῳ, εἰς ὃν τὰ δείγματα ἐκομίζετο, καλούμενος οὕτως. Ἀττικὸν δέ ἐστιν τὸ ἔθος τὸ καλεῖν ἀπὸ τῶν ἐν τῷ τόπῳ καὶ αὐτοὺς τοὺς τόπους.
delta 105
Δείλη ὀψία · ἡ περὶ δύσιν ἡλίου.
delta 106
Δείλῃ πρωΐᾳ · τῇ πρὸ ἀρίστου ὥρᾳ.
delta 107
Δείλη · τὸ μετὰ τὴν μεσημβρίαν μέρος τῆς ἡμέρας.
delta 108
Δείλη ὀψία · τὸ τελευταῖον τῆς δείλης μέρος, τὸ περὶ ἡλίου δυσμάς. καὶ δείλη πρωΐα · τὸ πρῶτον τῆς δείλης, τὸ εὐθὺς ἐκ μεσημβρίας.
delta 109
Δειλόν · δείλαιον, μοχθηρόν.
delta 110
†Δειλοκομπήσας† · ἐξαπατήσας. Ἕρμιππος (fr. 88 K.).
delta 111
Δειλότερος εἶ τοῦ παρακύπτοντος · ἐπὶ τῶν σφόδρα δειλῶν· ἀνὴρ γάρ τις οὕτως ἐγένετο δειλός, ὃς παρακύψας ἐκ σπηλαίου καὶ ἰδὼν τὸν Ἡρακλέα ἀπελιθώθη. καὶ διέμεινεν ἔτι καὶ νῦν ὁ λίθος ἀνθρωποειδής.
delta 112
Δεῖμα · φόβος.
delta 113
Δειμαλέοι · λεπτοί.
delta 114
Δειμαλέος · εὐλαβής.
delta 115
Δειμάμενοι · οἰκοδομήσαντες.
delta 116
Δειμᾶν · οἰκοδομεῖν.
delta 117
Δειμαίνει · φοβεῖται.
delta 118
Δειμαίνοντα · φοβούμενον.
delta 119
Δείμασθαι · οἰκοδομεῖν.
delta 120
Δειματώδης · φοβερός.
delta 121
Δειμάτων · φόβων.
delta 122
Δείμομεν · οἰκοδομοῦμεν.
delta 123
Δεῖν · ὀφείλειν.
delta 124
Δεῖν · δεσμεῖν.
delta 125
Δεινοί · φοβεροί, ἔμπειροι, σοφοί.
delta 126
Δεινοὶ πλέκειν τὰς μηχανὰς Αἰγύπτιοι (Aeschyl. fr. 373 N. 2 = 726 M.)· ἐπὶ τῶν σφόδρα κακουργοτάτων· τοιοῦτοι γὰρ οἱ Αἰγύπτιοι.
delta 127
Δεινοπαθεῖ · δεινῶς ἔχει, χαλεπὰ πάσχει.
delta 128
Δεινός · πανοῦργος, ἱκανός, ἀκολάκευτος, σοφός, ἔμπειρος.
delta 129
Δεινότητα · τήν τε τῶν λόγων δύναμιν δηλοῖ τήν τε πανουργίαν.
delta 130
Δεῖν ᾠήθην · δέον εἶναι ὑπέλαβον, ἀναγκαῖον ἐνόμισα.
delta 131
Δεῖνος · προπερισπωμένως ὁ ψυκτήρ.
delta 132
Δεινωποί · δειματώδεις, φοβεροί.
delta 133
Δείνωσις · δεινότης, σκότωσις.
delta 134
Δειπνιστός · ὁ καθʼ ἡμᾶς ἀρίστου καιρός.
delta 135
Δειπνολόχον · κλεπτοτρόφον.
delta 136
Δειπνοφόρος · αἱ φέρουσαι τοῖς κατακεκλιμένοις ἐν τῷ τῆς Ἀθηνᾶς ἱερῷ τὰ δεῖπνα.
delta 137
Δεῖπνον · τὸ πρωϊνὸν ἄριστον.
delta 138
Δειπνοφόρια · τὰ φερόμενα δεῖπνα ταῖς Κέκροπος θυγατράσιν Ἕρσῃ καὶ Ἀγραύλῳ καὶ Πανδρόσῳ. ἐφέρετο δὲ πολυτελῶς κατά τινα μυστικὸν λόγον ὑπὸ τῶν φιλοτίμων καὶ πολυτελῶν.
delta 139
Δειράδες · οἱ τραχώδεις τόποι τῶν ὀρῶν.
delta 140
Δειρατιώτης · δῆμός ἐστι τῆς Λεοντίδος Δειράδες, ἀφʼ οὗ ὁ δημότης Δειρατιώτης.
delta 141
Δειρή · τράχηλος.
delta 142
Δεισιδαίμων · θεοσεβής. ἢ ἀμφίβολος περὶ τὴν πίστιν καὶ οἱονεὶ δεδοικώς.
delta 143
Δεῖται · προσδεσμεύεται ἢ χρῄζει.
delta 144
Δεῖται · ἀντὶ τοῦ δεῖ· „ἀπελθεῖν με δεῖται“. Εὐέτης Ἐπικλήρῳ (fr. novum), Ἐπίχαρμος Πολιτείᾳ (cf. fr. 255, 1 Kaibel).
delta 145
Δέκα · διάφοροι γεγόνασιν ὁ ἀριθμὸς οὗτος· οἱ μὲν γὰρ ἦρχον ἐν Πειραιεῖ ἐπὶ τῶν λʹ τυράννων, οἷς οὐκ ἐσπείσαντο Ἀθηναῖοι, καίτοι σπεισάμενοι τοῖς λʹ. ἕτεροι δέ τινες ἐγένοντο δέκα, οὓς Ἀθηναῖοι μετὰ τὴν καθαίρεσιν τῶν λʹ εἵλοντο.
delta 146
Δεκάζειν · διαφθείρειν χρήμασιν ἢ δώροις.
delta 147
Δεκάζεσθαι · ἐρρήθη μὲν ἀπὸ τοῦ κατὰ δεκάδα φθείρεσθαι δώροις· ὅτε γὰρ βούλοιντό τινες ἀρχῆς τυχεῖν ἢ ἄλλο τι ἀνύειν, κατὰ δέκα ἀνθρώπους ἐδίδοσάν τινα, ὅπως συμπράττωσιν αὐτοῖς. ἐξ ἐκείνου δὲ ἤδη τὸν λαμβάνοντα ἕνεκα τοῦ συμπράττειν μὴ ἀπαντῶντος τοῦ βελτίστου δεκάζεσθαί φασιν. ὅμοιον καὶ τὸ ἐριθεύεσθαι τῷ δεκάζεσθαί ἐστι· καὶ γὰρ 〈ἡ〉 ἐρίθεια εἴρηται ἀπὸ τῆς τοῦ μισθοῦ δόσεως.
delta 148
Δεκάζων · τὸ σημαινόμενον δῆλον. ἐποιήθη δὲ τὸ ὄνομα ἐντεῦθεν. Λύκος μέν ἐστιν ἥρως μορφὴν ἔχων τοῦ θηρίου, πρὸς δὲ τοῖς ἐν Ἀθήναις ἀνεστήλωται δικαστηρίοις· πρὸς ὃν οἱ δωροδοκοῦντες κατὰ δέκα γινόμενοι ἀνεστρέφοντο. ἔνθα καὶ ἡ παροιμία „Λύκου δεκάσ“. ἐξ οὖν τῆς δεκάδος τὸ δεκάζειν καὶ δεκάζεσθαι.
delta 149
Δέκα καὶ δεκαδοῦχος · δέκα μὲν ἦρχον μετὰ τοὺς λʹ καταστάντες, ἐκαλεῖτο μέντοι τούτων ἕκαστος τῶν ἀρχόντων δεκαδοῦχος, ὡς δηλοῖ Λυσίας (fr. 79 S.).
delta 148a
〈 Δεκάζεσθαι · δωροδοκεῖσθαι〉.
delta 150
Δεκαδαρχίαι · τὰς ὑπὸ Λακεδαιμονίων κατασταθείσας ἐν ταῖς πόλεσι δεκαδαρχίας συνεχῶς ὀνομάζουσιν οἱ ἱστορικοί. καὶ Φίλιππος μέντοι παρὰ Θετταλοῖς δεκαδάρχην κατέστησεν, ὡς Δημοσθένης ἐν ϛʹ Φιλιππικῶν (22).
delta 151
Δεκατεύειν · ἀντὶ τοῦ δεκάτην εἰσπράττεσθαι καὶ λαφυραγωγεῖν. τὰ δὲ ἐκ τῶν πολεμίων ληφθέντα ἐδεκατεύοντο θεοῖς. διὸ κυρίως δεκατεῦσαι τὸ καθιερῶσαι. κατὰ μεταφορὰν δὲ καὶ τὸ δεκάτην ὁπωσοῦν λαβεῖν καὶ ἀπαιτῆσαι.
delta 152
Δεκάπαλαι · τὸ πρὸ πολλοῦ πάνυ λέγουσιν.
delta 153
Δεκαδέας · τοὺς τῆς αὐτῆς δεκάδος καὶ ὑπὸ τῷ αὐτῷ δεκάρχῃ. οὕτω Ξενοφῶν (Cyr. 2, 2, 30).
delta 154
Δεκάδραχμος · τελώνης δεκάτην πράσσων. οὕτως Κράτης (fr. novum).
delta 155
Δεκάζειν · διαφθείρειν τοὺς δικάζοντας ἢ τοὺς ἐκκλησιαστὰς χρήμασι καὶ δώροις. ἐκλήθη δὲ ἀπὸ τοῦ κατὰ δέκα ἀθροιζομένους λαμβάνειν τὰ δῶρα. πρῶτον δέ φασι δεκάσαι Μέλητα, εὐθύνας διδόντα τῆς ἐν Πύλῳ στρατηγίας.
delta 156
Δεκατεύειν · τὸ τὴν δεκάτην εἰσφέρειν, ὧν ἔχει τις χρημάτων. Θουκυδίδης δὲ ἐπὶ τοῦ τελωνεῖν τὴν δεκάτην τέθεικε καὶ τὸ δεκατεύειν.
delta 157
Δεκατευτάς · τοὺς τελώνας τοὺς τὴν δεκάτην ἐκλέγοντας. οὕτως Ἀντιφῶν (fr. 10 Th.).
delta 158
Δεκατηλόγους · τοὺς τὴν δεκάτην ἐκλέγοντας. ταὐτὸν ἄρα τοῖς δεκατευταῖς.
delta 159
Δεκάτη πρώτη · ἡ πρὸ τῆς εἰκάδος. καὶ δεκάτη ὑστέρα · ἡ μετὰ τὴν εἰκάδα.
delta 160
Δεκάτη 〈ν〉 θύομεν · ἐν ᾗ τὰ ὀνόματα τοῖς παιδίοις τίθεμεν. Ἀριστοτέλης δὲ ἑβδόμῃ φησί (Hist. an. 588a 8).
delta 161
Δέκα τοὐβολοῦ · διὰ τὸ μικρὸν εἶναι Ἀσωπόδωρον. Εὔπολις Πόλεσιν (fr. novum).
delta 162
Δεκάχοια · δεκαπλάσια.
delta 163
Δεκασμός · δωροδοκία.
delta 164
Δεκελεικὸν πόλεμον · τὸν Πελοποννησιακὸν λέγουσι. τὸν αὐτὸν δὲ καὶ Ἀρχιδάμειον. Δεκελεικὸν μέν, καθὸ Δεκέλεια Ἀθηναίοις ἐπετειχίσθη, Ἀρχιδάμειον δέ, ὅτι Ἀρχίδαμος αὐτοῦ ἡγεῖτο.
delta 165
Δεκτῆρες · ὑποδοχεῖς.
delta 166
Δεκατηλόγον · τὴν τὰς δεκάτας συλλέγουσαν.
delta 167
Δέκων · ὁ δεκαζόμενος.
delta 164a
〈 Δεκελεικός · ὁ Πελοποννησιακὸς πόλεμος· ἀπὸ μέρους τοῦ τελευταίου〉.
delta 168
Δέλεαρ · ἀπάτη, δόλος.
delta 169
Δελεάστραι · παγίδες.
delta 170
Δέλτος · πινακίδιον, τιτλάριον, σχεδάριον.
delta 171
Δελφάκιον · χοῖρος.
delta 172
Δελφῖνες · ὄργανα †Ἀττικὰ† πρὸς ναυμαχίαν.
delta 173
Δελφίς · πρὸς ναυμαχίαν πολεμιστήριον ὄργανον· ὅθεν καὶ δελφινοφόρον ναῦν Θουκυδίδης ἐν ζʹ φησίν (41, 2).
delta 174
Δελφῖνα νήχεσθαι διδάσκεις · ἐπὶ τῶν ἐν ἐκείνοις τινὰ παιδοτριβούντων, ἐν οἷς ἤσκηνται.
delta 175
Δελφῖνα πρὸς τοὐραῖον δεῖν · ἐπὶ τοῦ ἀδυνάτου διὰ τὸ εὐκίνητον εἶναι. πρὸς τοὺς οὐ δυναμένους τηρεῖν τὰ διδόμενα ἢ 〈ἃ〉 ἔχουσιν.
delta 176
Δελφίνιον · ἔστι μέντοι χωρίον ἐν Χίῳ. ἔστι δὲ καὶ ἐν Ἀθήναις ἱερὸν Ἀπόλλωνος οὕτω καλούμενον, ἔνθα ἦν τὸ ἐν Δελφινίῳ δικαστήριον.
delta 177
Δελφύς · μήτρα· ἔνθεν ἀδελφός.
delta 178
Δέμας · σῶμα.
delta 179
Δέμνια · ἐγκοίτια στρώματα.
delta 180
Δενδρυάζειν · ὑπὸ δένδρον ὑποδύεσθαι. ἀπὸ τῶν τὸ παλαιὸν ταῖς δρυσὶ σκέπῃ χρωμένων πρὶν τὰς οἰκήσεις εὑρεθῆναι. καὶ τὸ καθʼ ὕδατος δύεσθαι καὶ ἀποκρύπτειν ἑαυτόν.
delta 181
Δενδαλίδες · οἱ μὲν ἄνθος, ἄλλοι τὰς λευκὰς κάγχρυς, οἱ δὲ τὰς ἐπτισμένας κριθὰς πρὸ τοῦ φρυγῆναι. Θεόφραστος δὲ (fr. novum) ὑπὸ Εὐβοέων τὰς κριθὰς οὕτω καλεῖσθαι. οἱ δὲ τὰς ἐκ κριθῶν μάζας γινομένας.
delta 182
Δεπύρως · διαπύρως, θερμῶς.
delta 183
Δεξάμενος · ἀντὶ τοῦ λαβών. Ἡρόδοτος ηʹ (115, 1).
delta 184
Δεξιάς · συνθήκας.
delta 185
Δεξιολάβος · παραφύλαξ.
delta 186
Δεξιός · ἀγαθός, ἐπιτήδειος.
delta 187
Δεξίδωροι · δωροδόκοι.
delta 188
Δεξιοῦται · προσάγεται, ξενοδοχεῖ, φιλοφρονεῖται.
delta 189
Δεξίωσις · ὑποδοχή.
delta 190
Δεξιμήλων θεῶν · ἀπὸ τοῦ δέχεσθαι τὰ θυόμενα μῆλα.
delta 191
Δέοιτο · χρῄζοι.
delta 192
Δέοντο (Σ 553)· ἐδεσμεύοντο.
delta 193
Δέος · φόβος.
delta 194
Δέπυρος · διάπυρος, θερμός.
delta 195
Δεπάεσσι · ποτηρίοις.
delta 196
†Δέρεα† · ἐπιτραχήλιος κόσμος.
delta 197
Δερρίδιον · σκιάδιον δερμάτινον.
delta 198
Δερκυλίδας · ὄνομα κύριον βασιλέως Λακεδαιμονίων.
delta 199
Δέρκειν · βλέπειν.
delta 200
Δερματικόν · Λυκοῦργος λέγει (fr. 1 C.) τὸ ἐκ τῶν δερματίων τῶν πιπρασκομένων περιγινόμενον ἀργύριον.
delta 201
Δερμηστής · Λυσίας μὲν (fr. 104 S.) τὸν σκώληκά φησιν οὕτω λέγεσθαι, Ἀρίσταρχος δὲ τὸν ὄφιν. εἴη δʼ ἂν μᾶλλον ὁ τὰ δέρματα ἐσθίων †ἑτοιμότερον† οὕτω καλούμενος.
delta 202
Δερμηστὴς ἔσθων · οἱ μέν φασιν εἶδος εἶναι σκώληκος, ὃς κατεσθίει τὰ δέρματα· Ἀρίσταρχος δὲ ὄφεως εἶδος τοῦτο εἶναί φησι.
delta 203
Δερκομένων · βλεπόντων.
delta 204
Δέρρις · δέρμα. ἢ τρύχινον παραπέτασμα.
delta 205
Δέρρεις · τὰ ξηρὰ καὶ ἀμάλακτα δέρματα· καταχρηστικῶς δὲ καὶ τὰ ἄλλα.
delta 206
Δέρος · αἱ τοιαῦται εὐθεῖαι ἤτοι Ἰωνικαί εἰσιν ἢ Δωρικαί· δέρος, κῶος· ἀπὸ γὰρ τοῦ δέρας καὶ κῶας πεποίηται.
delta 207
Δέρτρον (λ 579)· ἐπίπλουν. ὁ δὲ Ἀρίσταρχος τὸ δέρμα καὶ πάντα τὸν χρῶτα τὸν πρὸς τοῦ ἥπατος. ἄμεινον δὲ τὸ ῥάμφος. δέρτρον ἀπὸ τοῦ δέρειν, ὅπερ ἐστὶ κρούειν. τούτῳ 〈δὲ〉 διαρρήσσουσιν ἃ ἂν ἐσθίωσιν οἱ γῦπες τῇ κρούσει τοῦ ῥάμφους. καὶ ἔστι τὸ ὄνομα ῥηματικόν. ὡς παρὰ τὸ πλήσσω πλῆκτρον, οὕτως καὶ παρὰ τὸ δέρω δέρτρον.
delta 208
Δεσαύχενας · τοὺς ἀσκούς.
delta 209
Δεσποτοῦν (Pl. Tim. 44d)· τὸ δεσπόζον καὶ κυριεῦον.
delta 210
Δεσπόσυνοι · τοῖς οἰκέταις οἱ παῖδες τῶν δεσποτῶν.
delta 211
†Δεσπότου κεκαρμένου · ἀπενθοῦντος†.
delta 212
Δεσμοὶ Τυρρηνοί · οἷς ἐχρῶντο κατʼ ἐκεῖνο καιροῦ εἰς τὰς τῶν δεσμωτῶν κακουχίας.
delta 213
Δεσποσύνων ὄψων · ἀντὶ τοῦ δεσποτικῶν ὄψων. Ἀριστοφάνης (fr. novum).
delta 214
Δεύειν · φυρᾶν. καὶ δέδευκε πεφύρακεν. ἔστι δὲ τὸ φυρᾶν Ἑλληνικόν.
delta 215
Δευθέντα · βραχέντα.
delta 216
Δευόμενος · βρεχόμενος.
delta 217
Δεῦρο · ἐνθάδε, ἐπὶ τοῦ παρόντος. καὶ τὸ ἐλθέ, ὡς ἡμεῖς.
delta 218
Δεῦρο · ἔνιοι ἐπὶ {τοῦ} χρόνου τετάχθαι νομίζουσιν. οἱ δὲ ῥήτορες ἐπὶ τόπου πάντες αὐτῷ χρῶνται, ὡς Αἰσχίνης ἐν τῷ κατὰ Τιμάρχου (1, 174).
delta 219
Δεῦρʼ ἀεί · ἀντὶ τοῦ ἕως τούτου. Πλάτων Νόμων ζʹ (811 c)· „πρὸς τοὺς λόγους οὓς ἐξ ἕω μέχρι δεῦρʼ ἀεὶ 〈δι〉εληλύθαμεν“. τινὲς δὲ ἀντὶ τοῦ ὡδὶ τιθέασι.
delta 220
Δευσοποιός · βαφεύς. σημαίνει δὲ καὶ τὸν ἔμμονον καὶ δυσαπόπλυτον.
delta 221
Δευσοποιὸς πονηρία · μετῆκται ἡ λέξις ἀπὸ τῶν καταβεβαμμένων ἐρίων. σημαίνει δὲ τὸ βέβαιον καὶ ἀνέκπλυτον τοῦ χρώματος. οἱ συγγραφεῖς δὲ ὅταν ἀμετακίνητόν τι δηλῶσαι βούλωνται, καταχρῶνται τῇ λέξει καὶ ἐπʼ ἄλλων. δύναται οὖν ἡ δευσοποιὸς πονηρία ὑπερβάλλουσα εἶναι καὶ ἧς οὐχ οἷόν τε ἦν περιγενέσθαι.
delta 222
Δευσοποιός · κυρίως μὲν ἐπὶ τῆς πορφύρας λέγεται τὸ ὄνομα, τῆς ἔμμονον καὶ ἀνέκπλυτον ἐχούσης τὸ ἄνθος τῆς βαφῆς. ἐκ μεταφορᾶς δὲ καὶ ἐπὶ τῶν ἄλλων πάντων τῶν ἐχόντων τὸ χρῶμα ἔμμονόν τε καὶ πολυχρόνιον.
delta 223
Δεῦτε · παρακελεύσεως ἐπίρρημα.
delta 224
Δεύτερος πλοῦς · ὅτε ἀποτυχών τις οὐρίου κώπαις πλεῖ (cf. Men. fr. 205 K.—Th.).
delta 225
Δευτέριον · τὸν δευτερίαν ὑφʼ ἡμῶν καλούμενον οἶνον.
delta 226
Δέχομαι · ἀντὶ τοῦ ὁμολογῶ.
delta 227
Δέω μικροῦ · μικροῦ γε ἔχομαι.
delta 228
Δηγμούς · τοὺς δαγμούς.
delta 229
Δῆθεν · ὡς δή φησι. τοῦτο δὲ προσποίησιν ἀληθείας ἔχει, δύναμιν δὲ ψεύδους. λαμβάνεται δὲ τὸ †δῆθεν† ὡς παραπληρωματικόν.
delta 230
Δηϊοτῆτος · μάχης.
delta 231
Δηΐουν · διέκοπτον, ἐτίτρωσκον.
delta 232
Δηλαϊστή · ἐλεεινή, ἀθλία.
delta 233
Δηλήσεται · βλάψει, διαφθερεῖ.
delta 234
Δηλιασταί · οἱ εἰς Δῆλον ἐξελθόντες θεωροί. οὕτως Λυκοῦργος (fr. 87 C.).
delta 235
Δήλιος · ὁ βωμὸς ὃν ἀπὸ κεράτων παραθέουσιν.
delta 236
Δήλιον · χωρίον Ταναγρικόν.
delta 237
Δή · τόδε. καὶ Μένανδρος λέγει.
delta 238
Δῆλοι · ὁράσεις, ἐνύπνια.
delta 239
Δήλων · ὁράσεων.
delta 240
Δημαγωγεῖ · στρατηγεῖ.
delta 241
Δημαρχία · ὅτε δῆμος ἄρχει.
delta 242
Δημαίνετος · ὄνομα κύριον.
delta 243
Δήμαρχος · ὁ δήμου τινὸς ἄρχων, ὃς καὶ τοῦ κατὰ χώραν δήμου προΐστατο καὶ ἀπεγράφετο τὰς οὐσίας ἑκάστου πρὸς τὰ δημόσια ὀφλήματα.
delta 244
Δήμαρχος · ἑκάστου δήμου τῶν ἐν Ἀθήναις ὁ κατάρχων δήμαρχος ἐλέγετο. οὗτοι δὲ τὰς ἀπογραφὰς ἐποιοῦντο τῶν προσόντων ἑκάστῳ δήμῳ χωρίων. ἔτι δὲ καὶ τὰ ληξιαρχικὰ γραμματεῖα παρʼ αὐτοῖς ἦν. ἀλλὰ καὶ συνῆγον τοὺς δήμους, ὁπότε δεήσειε, καὶ ψῆφον αὐτοῖς 〈ἐ〉δίδοσαν, καὶ ἐνεχυρίαζον δὲ οὗτοι.
delta 245
Δημήτριος · τραγῳδιῶν ὑποκριτὴς †Διῶν† τὸν πλησσόμενον Ἀγαμέμνονα.
delta 246
Δημ〈ι〉όπρατα · ἃ ὁ δῆμος πιπράσκει αὑτοῦ γενόμενα, δημοσιευθέντα.
delta 247
Δημελέητος · ἐλεεινός.
delta 248
Δημοθήσειε · θεωρήσειε.
delta 249
Δημοποίητος · ὁ ὑπὸ τοῦ δήμου γεγονὼς πολίτης.
delta 250
Δημεύσας · δημοσιεύσας.
delta 251
Δήμιον · δημόσιον.
delta 252
Δημηγόρος · ἐπὶ τοῦ δήμου λαλῶν.
delta 253
Δημιουργεῖ · τὰ μὴ ὄντα ποιεῖ.
delta 254
Δημότης · ὁ τοῦ αὐτοῦ μετέχων δήμου.
delta 255
Δημοτικά · τὰ τοῖς πολλοῖς ἐμπρέποντα.
delta 256
Δημιουργός · χειροτέχνης, ὁ τὰ μὴ ὄντα ποιῶν.
delta 257
Δημοβόρος · ὁ τὰ δημόσια ἐσθίων.
delta 258
Δημοκλείδας · ξένους καὶ μοιχούς· τοιοῦτος γὰρ ὁ Δημοκλῆς.
delta 259
Δημόκοινον · δημόσιον.
delta 260
Δημόκοινος · ὁ δημόσιος βασανιστής. ἢ ὁ δήμιος.
delta 261
Δημογέροντες · οἱ τοῦ δήμου ἐντιμότατοι.
delta 262
Δημοθοινία · τοῦ δήμου εὐωχία ἢ θυσία.
delta 263
Δημοποίητος · ὁ φύσει μὲν ξένος, ὑπὸ δὲ τοῦ δήμου πολίτης γεγονώς.
delta 264
Δημόσιος · δημοσίους λέγουσι τοὺς τῆς πόλεως δούλους
delta 265
Δημόσιος · ὁ τῆς πόλεως δοῦλος, ὃς ὑπηρετεῖ τοῖς δικαστηρίοις καὶ τοῖς κοινοῖς ἔργοις.
delta 266
Δημότας · οἱ μὲν Ἴωνες τοὺς δημοτικούς. καὶ Ἡρόδοτος οὕτως (2, 172, 2.5 et 5, 11, 2). οἱ δὲ Ἀττικοὶ τοὺς τοῦ αὐτοῦ δήμου μετέχοντας.
delta 267
Δημοτελῆ · δημοσίαν.
delta 268
Δημοτελῆ καὶ δημοτικὰ ἱερά · διέφερον ἀλλήλων καὶ τῶν ὀργεωνικῶν καὶ τῶν γενικῶν.
delta 269
Δημοτελῶς · παντὶ τῷ δήμῳ.
delta 270
Δημοτευόμενος · μετὰ τῶν δημοτῶν. φησὶ Δημοσθένης (44, 39 et 57, 49.55).
delta 271
Δημοτευόμενος · δημοτεύεσθαί ἐστι τὸ τοῦδέ τινος δήμου κοινωνεῖν καὶ χρηματίζειν ἀπʼ αὐτοῦ.
delta 272
Δημοῦσθαι · δημοκοπεῖν. καὶ ἀντὶ τοῦ παίζειν. οὕτως Πλάτων (Theaet. 161e).
delta 273
Δημότης · πολίτης.
delta 274
Δημότης · ὁ τοῦ αὐτοῦ μετέχων δήμου.
delta 275
Δημωδέστερος · ἀσχημονέστερος· διὰ τὸ ἐν ὄψει πάντων γινόμενον, διὰ τὸν δῆμον.
delta 276
Δημωφελής · δῆμον ὠφελῶν.
delta 277
Δῃοῦν · πολεμεῖν.
delta 278
Δηνάριον · εἶδος ἀργυρίου ὁλοκοτίνου.
delta 279
Δήξομαι · λυπήσω.
delta 280
Δήπου · ὡς δή.
delta 281
Δήπουθεν · δηλονότι. ἢ ἔκ τινος τόπου.
delta 282
Δῆριν · μάχην ἢ φιλονεικίαν.
delta 283
Δῆτα · οὕτως.
delta 284
Δημοφάνης · κύριον.
delta 285
Δῃώσας · πραιδεύσας, ἀνελών, κατατεμών.
delta 286
Διαβασιλίζεται · τῆς βασιλείας ἀντιποιεῖται.
delta 287
Διαβάλλειν · τὸ ἐξαπατᾶν καὶ παραλογίζεσθαι. Θουκυδίδης αʹ καὶ Κρατῖνος (fr. novum).
delta 288
Διαβάτης ἢ διαβήτης · ὄργανόν τι τεκτονικόν. ἔστι δὲ καὶ νόσημά τι σωματικὸν ὁ διαβήτης, ᾧ οἱ ἐχόμενοι κατέχειν τὸ ὕδωρ οὐ δύνανται.
delta 289
†Διαβούλομαι† · ἀναπείσω. Θουκυδίδης.
delta 290
Διάβαθρα · σανδαλίων εἶδος.
delta 291
Διαβάλλεις · παραλογίζῃ, εἰς ἀπέχθειαν ἄγεις. τάττουσι δὲ τὴν λέξιν καὶ ἐπὶ τοῦ ἐναντίου, οἷον „τῇ θυγατρὶ τῇ ἐμῇ διαβεβλημένοσ“ (Hdt. 1, 118, 2), καθὸ καὶ Πλάτων ἐν Πολιτείᾳ (6, 498c) „μὴ διάβαλε ἐμὲ καὶ Θρασύμαχον“.
delta 292
Διαγορεύων · ἀντὶ τοῦ διάφορα καὶ οὐ τὰ αὐτὰ λέγων. οὕτως Ἰσαῖος (fr. 20 S.). τὸ δὲ ἐναντίον συναγορεύειν, ὥσπερ ἐναντίον καὶ τὸ συμφέρεσθαι πρὸς τὸ διαφέρεσθαι καὶ τὸ συμφωνεῖν πρὸς τὸ διαφωνεῖν.
delta 293
Διὰ γὰρ μαχαιρῶν καὶ πυρὸς ῥιπτεῖν δεῖ · ἐπὶ τῶν παραβαλλομένων καὶ ῥιψοκίνδυνα ποιούντων.
delta 294
Διαγραφὴ δίκης · ὅταν ἀπαλλαγῇ τοῦ ἐγκλήματος ὁ φεύγων, ἢ κατὰ συγχώρησιν τοῦ διώκοντος ἢ κατὰ διάγνωσιν τυχόντος, καὶ μηκέτι παρὰ μηδενὸς ἐγκαλῆται, διαγραφὴ δίκης λέγεται.
delta 295
Διαγραφή · ἡ διατύπωσις τῶν πιπρασκομένων μετάλλων δηλοῦσα διὰ γραμμάτων, ἀπὸ ποίας ἀρχῆς μέχρι πόσου πέρατος πιπράσκεται.
delta 296
Διάγραμμα · τὸ τεταγμένον ἐν ταῖς συμμορίαις, ὁπόσον ἕκαστον εἰσφέρειν δεῖ. ἐτάττετο δὲ οὐ τὸ αὐτὸ πᾶσιν, ἀλλὰ πρὸς τὴν τιμὴν τῆς οὐσίας. διαγραφεὺς μέντοι ἐστὶν ὁ καθιστάμενος ἐν ταῖς συμμορίαις ἐπὶ τῷ διακρῖναι, πόσον ἕκαστος εἰσενεγκεῖν ὀφείλει.
delta 297
Διάγραμμα · ὅταν εἰσφορᾶς δεήσειεν εἰς τὸ κοινὸν πολέμου ὄντος, τὸ ἑκάστῳ ἐπιγραφόμενον ἀργύριον διάγραμμα καλεῖται.
delta 298
Διάγραμμα · τὸ μίσθωμα· διέγραφον γὰρ οἱ ἀγορανόμοι ὅσον ἔδει λαμβάνειν τὴν ἑταίραν ἑκάστην.
delta 299
Διαβούλια · τὰ ἐκ λογισμῶν ἀτόπων πταίσματα.
delta 300
Διαγνώμη · διάγνωσις καὶ διάκρισις. ὥσπερ καὶ καταβοή . ἡ λέξις ἰδικὴ Θουκυδίδου (1, 87, 6 et 3, 42, 1. 67, 7).
delta 301
Διαγραμμίζειν · ἐπὶ γραμμαῖς παίζειν.
delta 302
Διαγράφειν · διαξέειν, ἐξαλείφειν. ἀπὸ τοῦ τεταραγμένα διεξιόντος.
delta 303
Διαγραφεύς · ὁ μερίζων ἑκάστῳ τῶν ἀπὸ τῆς συμμορίας τὴν προσήκουσαν αὐτῷ εἰσφέρειν συμφοράν.
delta 304
Διαγράψαι · εἰώθασι μὲν καὶ τὸ διαξύσαι λέγειν οὕτω. λέγεται δὲ διαγράψαι καὶ τὸ περιελεῖν τὸ ἐπιγραφὲν ἔγκλημα.
delta 305
Διαδικασία · οὐχ ἁπλῶς πᾶσα δίκη, ἀλλʼ ἐν αἷς περί τινος ἀμφισβήτησίς ἐστι. λέγεται δὲ διαδικασία 〈καὶ ὅταν δημευθείσης οὐσίας δικάζηταί〉 τις πρὸς τὸ δημόσιόν τινι, ὡς ὀφειλομένων αὐτῷ χρημάτων ἐν τῇ δημευθείσῃ οὐσίᾳ.
delta 306
Διαδοκίς · διάβολος. οὕτως Κρατῖνος (fr. novum).
delta 307
Διαδοκίς · ἡ δεχομένη τὰς ἄλλας καὶ βαστάζουσα, ὑποτιθεμένη δὲ πλαγία.
delta 308
Διαδικασία ἐστίν, ἣν ποιοῦνταί τινες τοῖς μέλλουσι χορηγεῖν, οὓς ἂν ὁρισθῆναι βούλωνται, πότε χρὴ λειτουργεῖν αὐτούς.
delta 309
Διαγράψαντος · τινὲς μὲν ἀντὶ τοῦ καταβαλόντος καὶ καταθέντος. ἔνιοι δὲ ἀντὶ τοῦ διὰ τραπέζης ἀριθμήσαντος, ὡς λέγομεν ἐν τῇ συνηθείᾳ.
delta 310
Διαδιδράσκει · διαφεύγει.
delta 311
Διαδρᾶναι · διαφυγεῖν.
delta 312
Διὰ δακτυλίου δεῖ σε ἑλκυσθῆναι · ἐπὶ τῶν διὰ νόσον ἢ λύπην λεπτῶν καὶ ἰσχνῶν γινομένων.
delta 313
Δι{α}δοῦσι · τὸ διδόασιν οἱ Ἴωνες καὶ Ἡρόδοτος οὕτως (2, 30, 5).
delta 314
Διαθέσθαι · ἀντὶ τοῦ ἀποδόσθαι.
delta 315
Διαθείη · διαπράξει.
delta 316
Διαθέουσα · διατρέχουσα.
delta 317
Διάθεσιν · Πολιτείας ηʹ (Pl. Reip. 6, 489a)· „πρὸς τοὺς ἀληθινοὺς φιλοσόφους τὴν διάθεσιν ἔοικεν“, καθὸ καὶ εἰκόνια λέγουσιν ἀναθεματικά.
delta 318
Διαθετῆρα · Νόμων ηʹ (Pl. Leg. 6, 765a)· „τὸν ἄρχοντα χορῶν καὶ διαθετῆρα“· διακοσμοῦντα, διατάσσοντα.
delta 319
Διάθεσις · Ἰσοκράτης (11, 14) ἀντὶ τοῦ πρᾶσις. Ἀντιφῶν δὲ (87 B 63 D.—K.) ἀντὶ τοῦ διοίκησις. καὶ διαθέσθαι ἐπὶ τοῦ διοικῆσαι. παραλαμβάνεται δὲ τὸ διαθέσθαι καὶ ἀντὶ τοῦ συνθέσθαι, ὡς Ὑπερείδης (1, 1, 12 J.) καὶ Δημοσθένης.
delta 320
Διαθήκη · δυϊκῶς ἐκφωνεῖται. ἡ μὲν ἐπὶ θνῃσκόντων διατάξεως καὶ ἐνταλμάτων χαρακτῆρα φέρουσα. ἡ θατέρα δὲ 〈 *** 〉.
delta 321
Διάθημα · ἐπιτήδευμα.
delta 322
Διαθλοῦντες · πονοῦντες.
delta 323
Διαθρύπτεται · χαυνοῦται, διαλύεται.
delta 324
†Δίεδρον† · τὸ μετʼ ἐρυθήματος λαμπρόν.
delta 325
Διὰ τοῦ τοίχου λαλεῖν · ἐπὶ τῶν ἀναισθήτως τι διαπραττομένων.
delta 326
Διαίταις · ταῖς χωρὶς δικαστηρίου κρίσεσι.
delta 327
Διακεχρημένον · ἀντὶ τοῦ κατὰ μέρος δεδανεισμένον. Δημοσθένης (27, 11).
delta 328
Διαιτῶν · δικάζων.
delta 329
Διαιωνιεῖ · διʼ αἰῶνος παραμενεῖ.
delta 330
Διαιτητῶν αἵρεσις · εἶδός τι δίκης ἐστίν· ὁπότε γὰρ τῶν δικαζομένων οἱ μὲν βούλοιντο διαιτᾶσθαι, οἱ δὲ οὔ, τοῖς μὴ βουλομένοις, ἵνα ἀναγκασθῶσιν, ἐδίδοτο ἡ διαιτητῶν αἵρεσις.
delta 331
Διακεκναισμένη · διεφθαρμένη.
delta 332
Διακαυνίσασθαι · διακληρώσασθαι.
delta 333
Διακεκορῆσθαι · διαπεπαρθενεῦσθαι, τετμῆσθαι τῇ μίξει.
delta 334
Διακεχυμένος ·
delta 335
Διακίγκλισον · διάσεισον.
delta 336
Διακέκοπται · οἷον ἀδοκίμαστόν ἐστι· διέκοπτον γὰρ τὸ ἀδόκιμον νόμισμα οἱ παλαιοί.
delta 337
Διακεχλοιδέναι · θρύπτεσθαι.
delta 338
Διακλιμακίσας · διαπαλαίσας· κλῖμαξ γὰρ καὶ κλιμακισμὸς πάλαισμα ποιόν.
delta 339
Διακλῶν · διαθρύπτων.
delta 340
Διακναιόμενος · ξεόμενος ἢ λυπούμενος.
delta 341
Διακναίουσι · διαφθείρουσι.
delta 342
Διακόκκω · ὁ μεταξὺ χρόνος. Φερεκράτης (fr. novum).
delta 343
Διακομισθείς · διελθών.
delta 344
Διακόνιον · οἱ μὲν τὴν πλακοῦντος κρηπῖδα, Μενεκλῆς δὲ ἐν τῷ Γλωσσοκόμῳ (FGrHist 270 F 8) ταῦτʼ εἴρηκε περὶ αὐτοῦ· „Ἀθηναῖοι τῷ Ἀπόλλωνι τὴν καλουμένην εἰρεσιώνην ὅταν ποιῶσι, πλήττοντες λύραν τε καὶ κοτύλην καὶ κλῆμα καὶ ἄλλʼ ἄττα κυκλοτερῆ πέμματα ταῦτα καλοῦσι διακόνιον“. {λέγεται δὲ ἐπί τινος ἐγκρατοῦς}. ὁμοίως δὲ καὶ Ἀμερίας (p. 7 Hoffmann) διακόνια τὰ κατὰ τὴν εἰρεσιώνην τῷ Ἀπόλλωνι πλασσόμενα πέμματα. τινὲς δὲ λέγουσι ζωμὸν ποιόν, τινὲς δὲ μᾶζαν.
delta 345
Διακορεῦσαι · διαπαρθενεῦσαι, οἱονεὶ διατεμεῖν.
delta 346
Διακονίστερος καὶ διακονίστατος · καὶ λαλίστερος καὶ κλεπτίστερος. {παροιμία} „Φρὺξ ἀνὴρ πληγεὶς ἀμείνων καὶ διακονίστερόσ“ φησιν ἡ παροιμία.
delta 347
Διακουράζεσθαι · ἀτενὲς βλέπειν· διὰ τὸ τοὺς ὀφθαλμοὺς κόρας λέγεσθαι.
delta 348
Διακρία · τόπος ὑπὲρ Βραυρῶνα.
delta 349
Διακριδόν · διακεκριμένως.
delta 350
Διακορής · μεμεστωμένος.
delta 351
Διακρίνεται · ἀμφιβάλλει, ἀπιστεῖ, διαχωρίζεται.
delta 352
Διακρούεσθαι · ἐξωθεῖν ἢ ὑπερτίθεσθαι. καὶ ἄλλοτε ἄλλως διαναβάλλεσθαι.
delta 353
Διάκτωρ · διάκονος, ἄγγελος, ἀπαγγέλλων.
delta 354
Διακυκῶσι · διαταράσσουσι.
delta 355
Διακυνοφθαλμίζεσθαι · τὸ ὑποβλέπεσθαι καὶ ὑφορᾶσθαι ἀλλήλους.
delta 356
Διαιτηταί · τοὺς ὑπὲρ πεντήκοντα ἔτη γεγονότας καὶ καθαροὺς πάσης αἰτίας ὑπειλημμένους ἀπὸ τοῦ ληξιαρχικοῦ γραμματείου κληρώσαντες τὰ τῶν πολιτῶν διαιτᾶν ἐποίουν. ξένοις μέντοι γε ἐπὶ τοῦτο ἐλθεῖν οὐ συγκεχώρητο. ἔξεστι δὲ τοῖς μεμφομένοις †διαιτᾶν† ἐκκαλεῖσθαι τὸ δημόσιον δικαστήριον.
delta 357
Διακωδωνίσαντες · δοκιμάσαντες.
delta 358
Διακωδωνισθέντες · διαφημισθέντες. ὡς ἐπὶ πλεῖστον δὲ ἐπὶ τῶν διαπαιζομένων λαμβάνεται.
delta 359
Διακωχή · διάλειψις.
delta 360
Διαλαβεῖν · καὶ τὸ ἑκατέρωθέν τινος ἐπιλαβέσθαι. καὶ τὸ διαχωρίσαι εἰς δύο μέρη καὶ εἰς πλείονα.
delta 361
Διαλαμβάνων · ὑπομνηματίζων, συγγράφων.
delta 362
Διαλαβών · διαδεξάμενος.
delta 363
Διαλαγχάνειν · διαμερίζεσθαι, διακληροῦσθαι.
delta 364
Διαλέγεσθαι · τὸ συνουσιάζειν.
delta 365
Διάλαυρος · ὀμφαλός.
delta 366
Διαλέγοιντο γυναιξίν · ὁμιλοῖεν ἢ συνουσιάζοιεν. οὕτως Ἱεροκλῆς (fr. 3 Arnim).
delta 367
Διαλεληφότες · ἀπειληφότες.
delta 368
Διαλείμματος · διαχωρισμοῦ.
delta 369
Διαλέγουσαν · διοικοδομοῦσαν· λέγειν γὰρ τὸ οἰκοδομεῖν.
delta 370
Διαλέγουσι · διορύττουσι. Θουκυδίδης.
delta 371
Διάληψις · ἐνθύμησις ἢ γνῶσις.
delta 372
Διάληξις · διαλαγχάνειν μέν ἐστι τὸ διαιρεῖσθαι κλήρῳ, διάληξις δὲ τὸ πρᾶγμα.
delta 373
Διάλειμμα · διάστημα.
delta 374
Διαλλακτής · φιλιωτής.
delta 375
Διάλογος πορνῶν · τὸ ἔσχατον καὶ λείψανον· διάλογος γὰρ παιδιᾶς μέρος, ὅταν ἐπὶ τέλει διαλέγωσι τὰς ψήφους.
delta 376
Διαλύσω · ἀντὶ τοῦ καταλλάξω.
delta 377
Διαμαξαμένη · διαψησαμένη.
delta 378
Διαμαρτυρία · αὕτη τρόπον τινὰ παραγραφή ἐστι περὶ τοῦ εἰσαγώγιμον εἶναι τὸ πρᾶγμα ἢ μή.
delta 379
Διαμαρτυρία καὶ διαμαρτυρεῖν · τρόπος τις ἦν ἡ μαρτυρία παραγραφῆς· πρὸ γὰρ τοῦ εἰσαχθῆναι τὴν δίκην εἰς τὸ δικαστήριον ἐξῆν τῷ βουλομένῳ διαμαρτυρῆσαι, ὡς εἰσαγώγιμός ἐστιν ἡ δίκη ἢ οὐκ εἰσαγώγιμος. διαφέρει δὲ τῆς παραγραφῆς τῷ τὴν μὲν διαμαρτυρίαν γίνεσθαι οὐ μόνον ὑπὸ τῶν φευγόντων, ἀλλὰ καὶ ὑπὸ τῶν διωκόντων. καὶ πρότερόν γε ὁ διώκων προὐβάλλετό τινα μαρτυροῦντα εἰσαγώγιμον εἶναι τὴν δίκην, καὶ περὶ τούτου πρῶτον ἐγίνετο ἡ κρίσις πρὸς αὐτὸν τὸν διαμαρτυρήσαντα, οὐ πρὸς τὸν ἐξ ἀρχῆς δικαζόμενον. εἰ δὲ μὴ προβάλοιτο μάρτυρα ὁ διώκων, τότε ἐξῆν τῷ φεύγοντι προσαγαγεῖν τινα μαρτυροῦντα μὴ εἰσαγώγιμον εἶναι τὴν δίκην, καὶ πάλιν πρὸς τὸν διαμαρτυρήσαντα ὁ ἀγὼν ἐγίνετο. ἐπεσκήπτοντο δὲ ψευδομαρτυριῶν καὶ ταῖς διαμαρτυρίαις, ὥσπερ ταῖς μαρτυρίαις. τάχα δὲ ἐπὶ μὲν ταῖς τοῦ ἀποστασίου δίκαις ἐκεκώλυτο διαμαρτυρεῖν, ἐν δὲ ταῖς τοῦ ἀπροστασίου οὐκέτι.
delta 380
Διαμάρτοι · ἀποτύχοι.
delta 381
Διαμέλλει · ἀναβολῇ χρῆται.
delta 382
Διαμεμετρημένη ἡμέρα · τὸ διάστημα τῆς ἡμέρας ὕδατι μεμετρημένῳ διεμέτρουν. καὶ τοῦτο ἐγίνετο ἐν μόνῳ τῷ Ποσειδεῶνι μηνί· βραχυτάτας γὰρ οὗτος ὁ μὴν τὰς ἡμέρας ἔχει. οἱ τοίνυν δημόσιοι καὶ μεγάλοι ἀγῶνες πρὸς τοῦτο τὸ ὕδωρ ἠγωνίζοντο. καὶ διενέμετο εἰς τρία μέρη ἡ ἡμέρα· ἡ μὲν πρώτη ἡμέρα τῷ κατηγόρῳ, ἡ ἐφεξῆς δὲ τῷ κατηγορουμένῳ καὶ ἡ τρίτη τοῖς δικάζουσιν εἰς τὸ σκέψασθαι τὴν ψῆφον.
delta 383
Διὰ μέσου τείχους · τριῶν ὄντων τειχῶν ἐν τῇ Ἀττικῇ, τοῦ τε βορείου καὶ τοῦ νοτίου καὶ τοῦ Φαληρικοῦ, διὰ μέσου τῶν παρʼ ἑκάτερα τὸ νότιον ἐλέγετο, οὗ μνημονεύει καὶ Πλάτων ἐν Γοργίᾳ (455e).
delta 384
Διαμεμετρημένη ἡμέρα · μέτρον τί ἐστιν ὕδατος πρὸς μεμετρημένον ἡμέρας διάστημα ῥέον. ἐμετρεῖτο δὲ τῷ Ποσειδεῶνι μηνί, ὡς δὴ †τοῦτο† ἠγωνίζοντο οἱ μέγιστοι καὶ περὶ τῶν μεγίστων ἀγῶνες. διενέμετο δὲ τρία μέρη τὸ ὕδωρ, τὸ μὲν τῷ διώκοντι, τὸ δὲ τῷ φεύγοντι, τὸ δὲ τρίτον τοῖς δικάζουσιν. ἐπισκεπτέον δὲ τὸ παρʼ Ἰσαίῳ (fr. 40 S.), ὃς μεμετρημένης ἡμέρας ὁτὲ μὲν χωρὶς ὕδατός φησι γίνεσθαι τοὺς ἀγῶνας, ὁτὲ δὲ πρὸς ὕδωρ.
delta 385
Διάμετρον · διάμετρον Δείναρχος λέγει (fr. 19, 3 C.) τὸ ἐλλεῖπον ἀπὸ τοῦ δικαίως μετρηθέντος.
delta 386
Διαμῆσαι · διακόψαι.
delta 387
Διαμπάξ · διόλου, διαπαντός.
delta 388
Διαμπερές · διόλου διῆκον.
delta 389
Διάμορφον Σωκράτην ἀπώλεσεν (com. adesp. fr. 386, 2 K.)· ἀντὶ τοῦ „δίμορφον ὤλεσεν Μίνω γόνον“. παρὰ τὸ ἐκ Μελεάγρου Εὐριπίδου (fr. novum). διάμορφον δὲ αὐτὸν ἔφη, ἐπεὶ ἀμορφότατος ἦν.
delta 390
Διαμυλλαίνειν · διεσθίειν, διακόπτειν, διαστρέφειν τὰ χείλη.
delta 391
Διαμυδῶντες · διαβρέχοντες.
delta 392
Διαμυδαίνεται · ἀντὶ τοῦ διαπηδᾷ καὶ διαρρεῖ καὶ διηθεῖται.
delta 393
Διαμώμενοι · διασκάπτοντες, ζητοῦντες.
delta 394
Διανενεύκαμεν (Pl. Reip. 4, 441 c)· ἀντὶ τοῦ ἐπεραιώθημεν.
delta 395
Διανίζεται · διανίπτεται, καθαρίζεται.
delta 396
Διανυσθῆναι · τελειωθῆναι.
delta 397
Διαπαρθενεῦσαι · μιγῆναι παρθένῳ. ἐλέγετο δὲ οὕτως καὶ τὸ παρθενοτροφῆσαι καὶ διαφυλάξαι παρθένον.
delta 398
Διαπαρατριβαί · ἐνδελέχειαι.
delta 399
Διαπατταλεύειν · τὸ διερευνᾶν καὶ ζητεῖν ἐπιμελῶς.
delta 400
Διαπατταλευθήσῃ (Ar. Equ. 371)· ἀπὸ τῶν τὰς βύρσας διατεινόντων. σημαίνει δὲ τὸ ἐρευνᾶν ἐπιμελῶς.
delta 401
Διαπεπατταλευμένα · διεσφηκωμένα ὥστε οὐδὲ πάτταλον διεῖραί που διὰ πυκνότητα. δύναται δὲ εἶναι καὶ ἀπὸ τῶν τοίχων τῶν μηκέτι πασσάλου τόπον ἐχόντων. οἷον ἐπʼ ἀκριβὲς ἠγμένα. ἡ μεταφορὰ ἀπὸ τῶν ψυχομένων δερμάτων.
delta 402
†Διαπεπάχθαι† · τὸ διαστῆσαι τὰ σκέλη.
delta 403
Διαπεπονημένης · κατορθωθείσης.
delta 404
Διαπερᾶναι · τελειῶσαι.
delta 405
Διαπεράναντες · διακεντήσαντες.
delta 406
Διαπηνηκίσαι · ἐξαπατῆσαι· πηνήκην γὰρ οἱ ἀρχαῖοι Ἀττικοὶ τὴν ἐκ τῶν τριχῶν περιθέτην ἔλεγον. καὶ τὸ φενακίσαι δέ τινες ἀπὸ τούτου εἰρῆσθαι νομίζουσι.
delta 407
Διαπιθηκίσαι · τὸ διαπαῖξαι· ἀπὸ τῶν πιθήκων· φιλοπαιγμονέστατον γὰρ τὸ ζῷον.
delta 408
Διαπληκτίζονται · διαμάχονται.
delta 409
Διαπονεῖν · ἀσκεῖσθαι.
delta 410
Διαπορῶ · ζητῶ, ἀμφιβάλλω.
delta 411
Διαπορθμεύεται · διακομίζεται, διαπερᾷ.
delta 412
Διαπορηθέντες (Pl. Tim. 49b)· διαποροῦντες.
delta 413
Διαπορθμεύσων · διαπεράσων, διακομίσων.
delta 414
Διαπραξάμενον ἐλευθερίαν ·
delta 415
Διαπρέπειν · διαφαίνεσθαι, διαφέρειν.
delta 416
Διαπρεπής · ἔκδηλος, ἐπίσημος.
delta 417
Διαπρύσιον · διὰ παντὸς †δεξιόν†, μέγα, ἐξάκουστον, διαβόητον.
delta 418
Διαπυνθάνεται · ἐρωτᾷ.
delta 419
Διαρκῶς · δαψιλῶς.
delta 420
Διαρθρώσας · διατυπώσας.
delta 421
†Διαροίζεται† · ὁρμᾷ.
delta 422
Διαρτῆσαι · τὸ ἐξαπατῆσαι. οὕτω Μένανδρος (fr. 839 K.—Th.).
delta 423
Διαρρεῖν · διαχεῖσθαι, χαυνοῦσθαι.
delta 424
Διαρρέουσα · τρυφηλή.
delta 425
Διαρρήδην · σαφῶς, φανερῶς.
delta 426
Διαρραῖσαι · διαφθεῖραι.
delta 427
Διαρρικνοῦσθαι · τὸ τὴν ὀσφὺν φορτικῶς περιάγειν. Κρατῖνος 〈Τροφωνίῳ (fr. 219 K.), οἷον „ξίφιζε καὶ σπόδιζε καὶ διαρρικνοῦ“〉.
delta 428
Διαρ{ρ}ύτ{τ}ειν · διαρ{ρ}ύειν, διαντλεῖν, ὡς ἀνύτ{τ}ειν τὸ ἀνύειν.
delta 429
Διʼ Ἅρματος · Ἅρμα τόπος Ἀθήνησιν, ἐν ᾧ διοσημείας γινομένης ἔπεμπον εἰς Δελφούς.
delta 430
Διαρτᾶν · κυρίως ἀντὶ τοῦ διαιρεῖν. καὶ τὸ δι〈 *** 〉.
delta 431
Διαρτίσαι · ἀναπλάσαι, καταρτίσαι.
delta 432
Διαρτωμένων · καταρτιζομένων.
delta 433
Διασαλακωνίσαι · διαθρύψαι.
delta 434
Διασαυλούμενον · θρυπτόμενον.
delta 435
Διασαυλούμενος · ἁβρυνόμενος καὶ διαθρυπτόμενος. 〈Ἀριστοφάνης (fr. 624 K.)· „ὁρῶ γὰρ ὡς ὄμφακα διασαυλούμενον“. παρὰ τὸν σαῦλον, τὸν τρυφερὸν καὶ γαῦρον. Σιμωνίδης ἐν Ἰάμβοις (fr. 18 W.)· „καὶ σαῦλα βαίνων ἵππος ὡς κορωνίτησ“〉.
delta 436
†Διασή〈θειν〉† · διαξύειν, ἀπαλείφειν, παράπτεσθαι.
delta 437
Διασκεδαννύουσιν · διασκορπίζουσιν.
delta 438
Διασιλλαίνειν · δυσαρεστεῖν.
delta 439
Διασκανδικίσῃς (Ar. Equ. 19)· διευριπιδίσῃς· σκάνδιξ γὰρ λάχανον. ἡ δὲ μήτηρ Εὐριπίδου σκάνδικας ἐπίπρασκεν.
delta 440
†Διασμύχων† · διαξέων.
delta 441
Διασκευάσασθαι · ἀντὶ τοῦ συσκευάσασθαι. Ἰσαῖος (fr. 76 S.).
delta 442
Διασπῶν · κατασπῶν, διαστρέφων.
delta 443
Διασπαθᾶν · ἀφειδῶς δαπανᾶν.
delta 444
Διασείστους · ἐοίκασιν ὠνομάσθαι οἱ διάσειστοι παρὰ τὸ κινεῖσθαι καὶ διασείεσθαι πρότερον, εἶτα βάλλεσθαι, ἵνα 〈ἀ〉κακούργητοι μᾶλλον ὦσιν.
delta 445
Διάστασις · ἀντὶ τοῦ διακόσμησις. Ἀντιφῶν (87 B 23 D.—K.).
delta 446
Διαστείχειν · διέρχεσθαι.
delta 447
Διαστείχοντες · διαπορευόμενοι.
delta 448
Διαστείχουσαν · διερχομένην.
delta 449
Διαστελλόμενος · διαχωριζόμενος.
delta 450
Διασαφηνίζειν · τὸ τῇ γλώττῃ ἀκριβοῦν. {οἱ νεώτεροι 〈διαφθεῖραι〉 καὶ βιάσασθαι ἐπὶ τοῦ αὐτοῦ τάττουσιν ἀδιαφόρως}.
delta 451
Διασφάγες · διεστῶσαι πέτραι.
delta 452
Διασφάξ · διατομὴ ὄρους.
delta 453
Διάσχεσις · κροῦμά τι, ἢ φορά τις τῶν χειρῶν ἐν τῇ λύρᾳ.
delta 454
Διασχών · διελθών, διαστήσας.
delta 455
Διαταφρεύει · διασκάπτει.
delta 456
Διαττᾶν · σήθειν.
delta 457
Διαταμιεύειν (Pl. Leg. 7, 805e)· ἐπιμελεῖσθαι τῶν κατὰ τὴν οἰκίαν.
delta 458
Διαστῆσαι · ἀντὶ τοῦ διαταράξαι καὶ οἷον ἀδύνατον ποιῆσαι.
delta 459
Διαιτηταί · ἕτεροι παρὰ τοὺς δικαστάς εἰσιν οἱ διαιτηταὶ {ἔξω τῶν δικαστηρίων κρίνοντες}. οἱ μὲν γὰρ ἐν δικαστηρίοις ἐδίκαζον καὶ τὰς ἀπὸ τῶν διαιτητῶν †ἀφεσίμους† ἔκρινον, οἱ δὲ διαιτηταὶ πρότερον κλήρῳ λαχόντες ἢ ἐπιτρεψάντων αὐτοῖς τοῖς κρινομένοις διῄτουν. καὶ εἰ μὲν ἤρεσκεν τοῖς ἀντιδίκοις, τέλος εἶχεν ἡ δίκη· εἰ δὲ μή, τὰ ἐγκλήματα καὶ τὰς προκλήσεις καὶ μαρτυρίας, ἔτι δὲ καὶ τοὺς νόμους καὶ τὰς ἄλλας πίστεις ἑκατέρων ἐμβαλόντες εἰς καδίσκους καὶ σημηνάμενοι παρεδίδοσαν τοῖς εἰσαγωγεῦσι τῶν δικῶν.
delta 460
Διατείνεται · διαβεβαιοῦται.
delta 461
Διατεθρυμμένος · διακεκλασμένος.
delta 462
Διατεθρυλημένος τὰ ὦτα (Pl. Reip. 2, 358c)· οἷον κατηδολεσχημένος. ἢ οἷον πλειστάκις καὶ περὶ τῶν αὐτῶν πλεῖστα ἀκηκοώς.
delta 463
Διατεθώκηται · διακεχώρισται.
delta 464
Διατεκμαίρεται · στοχάζεται.
delta 465
Διατελεῖς τυραννίδας (Pl. Reip. 10, 618a)· ἃς ἔχων ἄν τις †διατελέσας† ἀφίκοιτο.
delta 466
Διατίθεται · πράττει.
delta 467
Διατιμᾶται · δοκιμάζεται.
delta 468
Διατιμητικός · δοκιμαστικός.
delta 469
Διατιτρᾶν · διατρυπᾶν.
delta 470
Διατοιχεῖ · ἀντὶ τοῦ ποτὲ μὲν ἐπὶ τοῦ δεξιοῦ τοίχου τοῦ πλοίου, ποτὲ δὲ ἐπὶ τοῦ ἀριστεροῦ γίνεται.
delta 471
Διάτορον · ἐξάκουστον, μεγαλόφωνον.
delta 472
Διατραπῆναι · διὰ φόβον ἀλλάξαι τὸ χρῶμα καὶ ὠχριάσαι.
delta 473
†Διατραμεῖσα† · διερρηγυῖα τῶν ἰσχίων καὶ οἱονεὶ ξηρά.
delta 474
Διατρίβει · στραγγεύεται, χρονίζει.
delta 475
Διατριβή · τόπος ἐν ᾧ τινες μανθάνουσιν. ἢ καιρὸς καθʼ ὃν ἀναστρεφόμεθα περί τινα διάλεξιν φιλόσοφον.
delta 476
†Διατταχῶς† · ἀντὶ τοῦ διχῶς.
delta 477
Διᾴττειν · ὁρμᾶν, διατρέχειν. ἢ δάκνειν.
delta 478
Διαύλια · μεσαύλια.
delta 479
Διαύλιον · τὸ μεταξὺ τῆς ᾠδῆς αὐλούμενον. λέγεται καὶ μεσαύλιον.
delta 480
Δίαυλος · ὁ διστάδιος τόπος.
delta 481
Διαυλίζων · βαθύνων ἢ μηκύνων.
delta 482
Διαυανθῆναι · ξηρανθῆναι.
delta 483
Διαφανής · ὁ ἐπιφανὴς καὶ ἐπίσημος.
delta 484
Διαφέρον · ἀντὶ τοῦ συμφέρον. †Ἀριστοφάνης†.
delta 485
Διαφαίνει · διαδείκνυσιν.
delta 486
Διαφόρως · διαφερόντως.
delta 487
Διαφόρων · διαστάσεων καὶ χωρισμῶν τῶν κατὰ τὴν ὀργὴν γινομένων· διαφέρονται γὰρ πρὸς ἀλλήλους οἱ μὴ λέγοντες τὰ αὐτὰ ὑπὲρ οἱουδήποτε πράγματος, ἀλλὰ διχοστατοῦντες.
delta 488
Διαφρυκτοῦν · διαψηφίζειν, διακληροῦν· τὸν γὰρ κύαμον ἐκάλουν φρυκτόν. ἀντὶ δὲ ψήφων κυάμους ἐφόρουν οἱ τῶν Ἀθηναίων δικασταί.
delta 489
Διαφανῶς · σαφῶς ἢ συμφώνως.
delta 490
Διαφεῖναι · διαλῦσαι.
delta 491
Διαφερόντως · ἐξαιρέτως.
delta 492
Διαφερώμεθα · φιλονεικήσωμεν.
delta 493
Διαφορά · ἔχθρα.
delta 494
Διαφορά · τὸ ἐν τῇ συνηθείᾳ ἡ παραλλαγὴ καὶ ἀνομοιότης.
delta 495
Διάφοροι · ἐχθροί. παρὰ τὸ διαφορεῖσθαι τὰς γνώμας. 〈Θουκυδίδησ〉 (1, 57, 2. 3, 61, 2, al.).
delta 496
Διάφορα · ἀναλώματα. {Θουκυδίδης}.
delta 497
Διαχείριζε · διοίκει.
delta 498
Διαχειρίσαι · φονεῦσαι.
delta 499
Διαχειροτονία · διάκρισίς τις χειροτονίας ἐν πλήθει γινομένης. τοῦτο Δημοσθένης (24, 25, al.).
delta 500
Διαχεῖται · χαίρει, διαχέεται.
delta 501
Διάχυσις · χαρά, τέρψις.
delta 502
Διαχύτλαζε · διακίνει, διάχει.
Click or tap any word for its parse and dictionary entry.
Text: Perseus Digital Library, licensed CC BY-SA. Dictionary: Liddell, Scott & Jones (Perseus, CC BY-SA). Morphology: odyCy — machine parsing, corrected against the AGDT & PROIEL treebanks and Morpheus.